Grecy z chęcią przyjęli ten wynalazek, bardzo dbali oni bowiem o higienę, a swoja skórę namaszczali przynajmniej dwa razy dziennie. Nie zawsze jednak unosił się za nimi piękny zapach. Każdą część ciała smarowali oni innym olejkiem, a co za tym idzie, zapachy się mieszały i w rezultacie powstawał nieznośny odór. Również w starożytnym Rzymie substancje zapachowe były stosowane w nadmiarze, a pachnidła dodawano nawet do wina i jedzenia. W 1 roku n.e. zużyto tam 3 tys. ton kadzidła i 500 ton mirry.

Ta fascynacja perfumami wzrosła w renesansie, kiedy to starano się ładnymi zapachami przykryć brzydkie. W tamtym czasie rozpoczął się bowiem odwrót od higieny. Chciano się nie myć wcale, a ciągle dobrze pachnieć. Podobno francuski król Henryk IV śmierdział tak bardzo, że jego kandydatka na żonę Maria Medycejska zemdlała podczas pierwszego spotkania. Ludwik XIV komponował własne perfumy, a Ludwik XV wprost zalewał się specjalnie skomponowanym zapachem: „Perfumowany Dwór”. Nie lepiej było w Anglii, w której królowa Elżbieta uchodziła za czyścioszkę, bo myła się trzy razy do roku. Wszędzie używano wtedy jakiegoś zapachu, w przeciwnym razie przebywanie z kimś w jednym pomieszczeniu mogło się stać nie do wytrzymania. Perfumy cieszyły się ogromną popularnością wśród władców, a król Karol I miał nawet specjalnego doradcę do spraw zapachu.

Choć historia przemysłu perfumeryjnego jest bardzo długa, to pierwsza woda kolońska pojawiła się dopiero na początku XVIII wieku. Skomponował ją Włoch Johann Maria Farina. Znana jest pod symbolem 4711, bo w budynku o takim numerze znajdowała się wytwórnia tej wody. Używali jej właściwie wyłącznie władcy Europy, a receptura przez długi czas stanowiła tajemnicę rodu Farina.

Specjalnie skomponowaną wodę kolońską miał też Napoleon. Składała się m.in. z olejku pomarańczowego i rozmarynu. Miała jednak nie tylko wartości zapachowe. Wierzył, że będzie ona idealnym sposobem na wszystkie możliwe choroby, które pojawiały się wtedy w Europie.

Jak powstał natomiast jeden z najsłynniejszych zapachów na świecie Chanel No.5? Skomponował go urodzony w Moskwie Ernest Beaux, który po rewolucji październikowej musiał uciekać do Francji.

- Podobno na plaży w Cannes został przedstawiony Coco Chanel, która zaproponowała by zaprojektował coś specjalnie dla niej. Zapach, który będzie odzwierciedlał jej osobowość - przypomina prof. Mirosław Wełniak.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Sklepy te często zaopatrują się w towar w hurtowniach, których ceny również są niskie, a asortyment – bardzo bogaty (co można zobaczyć na stronie jednej z hurtowni: http://hurtownia-perfumy.pl). To często dzięki nim udaje się zmniejszyć koszty, nierzadko nawet o 1/3, co dla klientów jest bardzo ważne. Dla samych sklepów zaopatrywanie się w hurtowniach również jest wygodne, nie tylko ze względu na kwestie finansowe, lecz również dlatego, że w jednym miejscu mogą zakupić nie tylko perfumy najlepszych marek, ale też na przykład chemię gospodarczą, kosmetyki czy produkty innego rodzaju.

Co więcej, lepsze hurtownie często oferują swoim klientom niszowe marki, mało spotykane w kraju, które sprowadza się na specjalne zamówienie, w tym przypadku – z krajów Unii Europejskiej. Pozwala to rozszerzyć asortyment i przyciągnąć zainteresowanie nowej grupy klientów, ale przede wszystkim zatrzymać tych stałych.

Dotyczą one przede wszystkim opinii innych użytkowników, którzy mieli okazję dokonywać zakupów markowych wód toaletowych przez Internet. Z pewnością będę oni mogli polecić nam godne zaufania wirtualne perfumerie, w których zamówimy wymarzone perfumy bez potrzeby ponoszenia zbędnie zawyżonych nakładów pieniężnych. Naturalnie można zawęzić obszar swoich poszukiwań do odnalezienia głosów oceniających konkretnie wybraną przez nas internetową drogerię, w której mamy zamiar dokonać zakupu zapachowych kosmetyków. Ponadto zawsze dobrze jest zorientować się wcześniej, czy w razie nietrafionego nabytku można złożyć reklamację i otrzymać zwrot kosztów.

Choć historia perfum posiada swoje korzenie u starożytnych Egipcjan to źródło artystycznego zdobienia flakonów znajduje się w kolebce zachodniej cywilizacji – starożytnej Grecji. To oni słynęli z najpiękniejszych flakoników, zdobionych ręcznie, malując na nich kształty zwierząt. Projektowano buteleczki do noszenia w postaci wisiorów, ozdobione kamieniami półszlachetnymi. Z czasem stały się ekskluzywnym dodatkiem do wieczorowych kreacji. Nawet biżuteryjne wyroby jak kolczyki i pierścionki posiadały małe pojemniczki z pachnącym płynem. Flakoniki perfum były rękodziełem artystów, jubilerów i złotników. Szklane naczynia na perfumy pojawiły się gdy został zreformowany wynalazek dmuchanego szkła. Pierre Dinand był pierwszym projektantem luksusowych flakoników. Natomiast Serge Mansau skupiał uwagę na wyprowadzeniu piękna natury na mały pojemniczek. Stworzył flakoniki m.in. dla Diora, Hermesa czy Cerruti. Niepowtarzalnym stylem oznacza się Van Cleef & Arpels, który zaprojektował m.in. Feerie Gold. Flakonik został uwieńczony wróżką siedzącą na granatowej kryształowej kuli.

W 1950 roku słynny Salvador Dali zaprojektował flakonik do perfum Monsieur Marquay by Marquay. Buteleczka miała unikatowy charakter, przedstawiała stylowego mężczyznę z kapeluszem i zawiązaną muchą. Białe pudełko oznakowane słynnymi wąsami Dali i jego podpisem stało się znakiem rozpoznawczym marki. Sześć lat później Christian Dior wprowadził na rynek Diorissimo. Ciepła i radosna nuta konwalii urzeka swoją niewinnością, by nie utracić delikatności  została zamknięta w eleganckim, gładkim kryształowym szkle.

Słynne J’adore od Diora zachwyciło swoim kształtem wiele kobiet na całym świecie. Złota łza zwieńczona przeźroczystą kulą czy też zgrabna kobieca sylwetka. A może w końcu akcent afrykańskich obręczy, gdzie ideałem kobiecej sylwetki jest smukła szyja otoczona złotą spiralą.

Skoro zapach sprawia kobietom tyle zadowolenia tak samo jak forma fiolki w której znajduje się ulubiona kompozycja. Producenci wpadli na znakomity pomysł by dodać jeszcze jedną przyjemność – diamenty. Pożądane przez miliony kobiet doskonale komponują się z zapachem. Jednym z najdroższych zapachów świata jest kompozycja zapachowa Clive Christian No. 1. Flakonik wart godnej uwagi, a miłośnicy kryształowej fiolki zdobionej białym diamentem znajdują odzwierciedlenie w cenie 2 350 dolarów.

Diamenty jak wiadomo są miłością kobiet ale i również marki Chopard. Z inspiracji do tego szlachetnego kamienia powstał zapach, Wish Pink Diamond.  Artystyczna fiolka została zaprojektowana przez Fabrice Legrosa, który również projektował buteleczki dla Vivienne Westwood . Fabrice inspirował się niepowtarzalnym pięknem diamentu i grą blasku załamywanego światła. Zapach szczelnie zamknął różowym diamencie.

Podobnym tropem i ogromną miłością do najpiękniejszego kamienia szlachetnego poszli również Giorgio Armani, który nie tylko w nazwie ale i kształcie użył Diamonds. Ogromny diament a raczej jego imitacja w skali 1:1 wykorzystała marka The new Baby Phat Fabulosity Eau de Parfum. Która kobieta nie chciałaby zabłyszczeć tym wyjątkowym kamieniem wyjętym z torebki?

Kupując perfumy, nie zawsze kierujemy się samym zapachem, kuszą nas nietypowe fiolki, czasem reklama a niekiedy zapach wprawiający w dobry nastrój przypominający jakieś  doświadczenia oraz miłe wspomnienia. Mistrzem przyciągnięcia uwagi i kreatywności jest Jean Paul Gaultier, który stawia na butelki oryginalne, w kształtach ludzkich ciał.

Classique L’Eau d’Toilette jest zamknięta w takim samym  kształcie, ale różnych zapachowych kompozycjach. Męskie perfumy od Gaultiera Le Male można ujrzeć we flakonach ubranych w szkocka kratę, która jest firmowym znakiem projektanta. Givenchy wpadł na nieco nowatorski projekt i umieścił swoje pachnidło w nowoczesnej  iPodowej fiolce. Buteleczka na czasie zachęciła z pewnością do zakupu niejednego mężczyznę.
Natomiast marka Cacharel zachwyciła się genetyką i w postaci chromosomów wypuściła na rynek buteleczki w kształcie chromosomu Y o nazwie Nemo.

Pierwszym kluczem do sukcesu jest zapach, ale wygląd produktu nie jest odrębna kwestią. Kuszące, wyrafinowane formy i kształty porafią przyprawić o zawrót głowy. Ale czym byłaby sztuka bez odrobiny fantazji?