Dla Słowian pokrzywa była rośliną magiczną używana do ochrony przed demonami i urokami. Od XII do XVII wieku powszechnie wyrabiano z niej włókno służące do wyrobu tkanin i sznurów. Jednocześnie używano rośliny do leczenia wielu dolegliwości i chorób. W medycynie ludowej szczególnie leczono nią reumatyzm, nerwobóle, grypę, zatrucia, czyraki oraz wrzody.

Dziś wiemy, że składniki pokrzywy mogą stanowić uzupełnienie brakujących w organizmie niezbędnych substancji. Pokrzywa to niezrównany antyoksydant, stanowi obfite źródło witamin i łatwo przyswajalnych soli mineralnych. Liście pokrzywy zawierają potas, wapń, żelazo, kwas krzemowy, kwas mrówkowy, kwas octowy, histaminę, serotoninę, flawonoidy, karotynoidy, witaminę C , E , B1 , B2. Dlatego preparaty zawierające pokrzywę zwyczajną działają przeciwtrądzikowo, przeciwłupieżowo, wzmacniająco na cebulki włosowe, odżywczo dla skóry. Aktywują procesy regeneracji skóry, przyśpieszają gojenie ran. Leczą wypryski, trądzik, łojotokowe zapalenie skóry. Poprawiają ukrwienie i koloryt skóry. Zapobiegają przetłuszczaniu się włosów.