Z kolei badania wskazujące na spadek aktywności seksualnej wraz z wiekiem wcale nie są jednoznaczne w interpretacji. Nie ulega wątpliwości, że sprawność fizyczna i ogólny stan zdrowia pogarszają się znacząco wraz z kolejnymi dekadami w metryce, a jednak nie oznacza to, że seks jest gorszy.

Przeciwnie, seks okazuje się lepszy – jak wskazuje na podstawie swoich badań prof. Robert Krueger z University of Minnesota – wraz z wiekiem. Stosunki są co prawda rzadsze, za to ich jakość wcale nie musi być niższa.

Przeciwnie, jeśli weźmiemy pod uwagę osoby w stałych związkach, aktywne seksualnie, ich doświadczenia zwykle poprawiają się z wiekiem. Zespół badawczy z Minnesoty sugeruje, że to efekt poznawania nawzajem swoich potrzeb seksualnych i „poszerzanie strefy przyjemności”.

By dojść do takich wniosków posłużyli się bardzo złożonym badaniem satysfakcji z życia, prowadzonym na 6 tys. osób przez aż 18 lat. Dało to możliwość sprawdzenia, jak zmienia się zadowolenie z seksu wraz z postępującym procesem starzenia.

Okazuje się, że po uwzględnieniu innych czynników (ogólna aktywność seksualna, deklarowany wysiłek wkładany w seks, częstotliwość stosunków, itd.) to starsze osoby są bardziej zadowolone ze swojego życia seksualnego. Choć częstotliwość jednoznacznie spada, to jakość życia seksualnego może najwyraźniej się poprawić.

Czy powinno nas to dziwić? Niekoniecznie, przecież zaawansowany wiek nie oznacza tylko końca młodości, ale też bogactwo doświadczenia życiowego, również w łóżku. Tak, jak można być profesorem na uczelni czy doświadczonym menadżerem, tak i w sypialni starsze osoby mogłyby pewnie niejednego nauczyć młodszych…

Źródło: Sexual Quality of Life and Aging: A Prospective Study of a Nationally Representative Sample

Ciekawa analiza z Wielkiej Brytanii (narodowe badanie Natsal) wskazała, że aż co trzecia kobieta (34%) w 2017 roku straciła zainteresowanie seksem na 3 miesiące lub jeszcze dłużej. U mężczyzn ten odsetek był zdecydowanie niższy i wynosił 15%.

Po pierwsze, rozmawiaj o seksie

Wnioski z Natsal jasno wskazują, że jedną z głównych przyczyn słabnącego pociągu jest pozostawanie w związku, w którym życie intymne jest strefą tabu. Gdy nie umiemy dobrze, otwarcie komunikować swoich potrzeb i oczekiwań, częściej rezygnujemy z seksu w ogóle. Trudności w rozmawianiu o seksie aż co druga kobieta wskazała jako przyczyny spadającego pociągu seksualnego. Kolejnymi problemami są różnice w skali odczuwanego pociągu, a także w upodobaniach seksualnych. Innymi słowy – niekompatybilność w sypialni.

Odpocznij i rozważ pobudzenie się samodzielnie

Badanie naukowe z 2015 wskazało, że kobiety śpiące o godzinę dłużej zauważalnie częściej odbywają stosunki seksualne. Trudno wskazać jasno, co jest przyczyną, a co skutkiem. Nie brakuje jednak analiz wskazujących, że zaburzenia snu negatywnie odbijają się na życiu seksualnym.

Nie bój się również masturbacji. Czasami to nie brak partnera jest problemem, ale właśnie jego posiadanie. Cynthia Graham, profesor zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego na Uniwersytecie w Southampton uważa, że czasami przez tradycyjny seks z mężczyzną kobiety tracą zainteresowanie. – Jedną z przyczyn spadku zainteresowania seksem jest fakt, że nie zawsze jest przyjemny z partnerem. Masturbacja może pomóc nauczyć się lepiej swojego ciała i później wskazać partnerowi, jak najlepiej zadowolić kobietę – uważa badaczka, autorka Natsal.

Pobudzić się seksualnie można również przez pornografię i literaturę erotyczną czy zwykłe fantazjowanie. Niby od dawna to wiemy, ale temat pornografii prawie zawsze omawiany jest w kontekście mężczyzn, podczas gdy literatura erotyczna wciąż kojarzona jest z harlequinami. Tymczasem rynek jest dużo ciekawszy i ma wiele do zaoferowania.

Na podstawie wniosków z Natsal

Od strony biologicznej u źródeł depresji często leżą zachwiania równowagi pomiędzy neuroprzekaźnikami – w tym dopaminą, serotoniną i noradrenaliną. Dlatego można ją leczyć podając leki regulujące wychwytywanie czy uwalnianie neuroprzekaźników. W skrajnych, zagrażających życiu przypadkach stosuje się nawet elektrowstrząsy.

Osoby borykające się z depresją zazwyczaj uważają się za bezwartościowe. Uważają też swoje cierpienie za słuszne. Nie mają tym samym żadnej motywacji do tego, aby podjąć leczenie. Poza tym bardzo często psują swoje relacje z innymi. Odbija się to również na ich życiu seksualnym. Problemy seksualne zdarzają się i osobom bez depresji, jednak większość osób mierzących się z tą chorobą psychiczną musi również zmagać się kłopotami w tej drugiej sferze.

Z jednej strony niepowodzenia w życiu seksualnym mogą prowadzić do depresji, z drugiej – depresja sprzyja zaburzeniom i może prowadzić do zupełnego braku zainteresowania życiem seksualnym. Jednak seks jest jednym z ważniejszych źródeł zadowolenia z życia – dlatego nie można go lekceważyć, zwłaszcza u mężczyzn, dla których ważne są głównie kariera i sprawność seksualna. Seks podnosi satysfakcję z życia i wzmacnia związki.

Problemy seksualne u osób z depresją nie mijają jednak po podaniu odpowiednich leków antydepresyjnych. Leki te bardzo często mają także skutki uboczne. Poza otyłością mogą prowadzić np. do osłabienia popędu seksualnego. Pacjent, którego nastrój się poprawił (i seks znów go pociąga) może, za zgodą lekarza, przestać brać leki. W takich wypadkach warto jednak stawiać przede wszystkim na medykamenty działające na zwrotny wychwyt noradrenaliny i dopaminy, które nie powodują otyłości i zaburzeń seksualnych. O tym, co będzie dla nas najlepsze powinien mimo wszystko zadecydować lekarz.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Daniel Cysarz: Jeśli przyjmiemy, że ochota na seks zależy od wielu czynników m.in.: wieku, stanu zdrowia, poziomu hormonów, cech temperamentu, trybu życia oraz typu i kondycji relacji, w której ten seks ma zaistnieć, wtedy, odpowiadając na to pytanie możemy użyć ulubionego przez psychologów sformułowania: „to zależy”. Więc, ta sama kobieta w pewnym okresie swojego życia może za seksem nie przepadać, a w innym czuć się boginią seksu.

Skąd bierze się nasz temperament? Czy to kwestia genów czy wzorców, jakie dostaliśmy w prezencie od rodziców?
Temperament seksualny ma wiele wspólnego m.in. z charakterem i temperamentem danej osoby, które są wypadkową zarówno genów, jak i środowiska. Różne składowe naszej osobowości niesiemy w genach, dlatego tak cenne dla rozumienia swojego temperamentu mogłyby się okazać rozmowy z naszymi rodzicami o ich seksualności, które niestety raczej są rzadkością. Stąd nasza nauka ról płciowych, cielesności, okazywania bliskości i seksualności odbywa się najczęściej nie poprzez rozmowę, tylko przez obserwację. Nasi rodzice modelują nam pewne zachowania, a my chcąc nie chcąc się ich uczymy. A strzępki komunikatów dotyczących seksualności, przez to, że tak rzadkie, stają się bardzo ważne i często żyją w nas później latami w postaci trudnych do zmiany przekonań, które brzmią np.: seks jest zły, seks jest brudny, kobiecie nie wypada mówić, że ma ochotę na seks lub o seksie się nie mówi.

Co wpływa negatywnie na nasz popęd seksualny?

Tych czynników jest bardzo wiele i można je podzielić z grubsza na biologiczne, psychologiczne i środowiskowe. Biologiczne to przede wszystkim stan naszego zdrowia, poziom hormonów oraz kondycja fizyczna. Psychologiczne to np. poziom akceptacji siebie i swojego ciała, swoich potrzeb seksualnych oraz poziom bliskości partnerów w danej relacji. Środowiskowe to pozostałe warunki związane z wpływem środowiska, w którym żyjemy, np.: warunki i styl życia.

W jakim stopniu libido zależy od wieku kobiety?

Potrzeby seksualne kobiet wzrastają stopniowo, ich najwyższy poziom przypada pomiędzy 35. a 45. rokiem życia i utrzymuje się na dość stałym poziomie, aż do przekwitania. U kobiet w miarę upływu lat rośnie znaczenie potrzeb biologicznych w życiu seksualnym, co bynajmniej nie oznacza, że maleje poziom potrzeb psychicznych. Wiąże się to zarówno z czynnikami biologicznymi (układ hormonalny, dojrzewanie narządów płciowych, zmiany poporodowe, antykoncepcja), jak i psychicznymi (np. poczucie pełni kobiecości, stworzenie stabilnego związku, większe doświadczenie i swoboda w kontaktach seksualnych).

Czy pracoholizm i stres są głównymi grzechami przeciwko ochocie na seks?

Są to czynniki, które w obiektywny sposób mogą wpływać na zmniejszenie ochoty na seks. Przesilony i zmęczony organizm mając do wyboru odpoczynek i seks, pewnie częściej jednak wybierze odpoczynek. A długotrwałe stany stresowe związane z pracą mogą prowadzić do hiperprolaktynemii (nadmiaru hormonu prolaktyny, PRL) w centralnym układzie nerwowym. Hormon ten występujący w nadmiarze prowadzi do zaburzeń wielu czynności w organizmie, takich jak: cykl miesięczny u kobiet, produkcja plemników u mężczyzn czy zmniejszenie ochoty na seks.

Jak „obudzić” w sobie libido? Kiedy chciałybyśmy częściej uprawiać seks, ale … właściwie to nam się nie chce i wolimy pójść na zakupy albo oglądać telewizję?
Kobietom niebędącym w związku polecam aktywność fizyczną, która obniża napięcie w ciele, wzmaga produkcję endorfin, a co za tym idzie – może powodować większą otwartość na nowe doznania. Realizacja swoich potrzeb seksualnych w postaci masturbacji może też pozytywnie wpłynąć na poziom libido. Sądzę, że kobieta będąca w związku powinna zadać sobie pytanie: „Czemu wolę zakupy czy telewizję od seksu z moim partnerem?”. Niestety odpowiedź w większości przypadków dotyczy relacji oraz kondycji związku, no bo np.: jak mamy uprawiać seks z kimś, z kim nie czujemy się blisko, do kogo czujemy wiele pretensji czy żalu lub kto nie pociąga nas fizycznie lub osobowościowo? W takich przypadkach pozostaje jedynie praca nad takim związkiem, a w ostateczności zmiana partnera.

Jak na popęd seksualny kobiety wpływa długość związku? Słyszałam, że nowy partner wyzwala pokłady namiętności w kobietach, które same siebie nie podejrzewały o taki powrót do formy?

Rzeczywiście, nawet w udanych długoletnich związkach, z czasem miejsce pasji zajmuje dojrzała miłość, w której mniej jest spontaniczności, pożądania i ognia. Dobra informacją jest taka, że kobietom po 40. roku życia najczęściej zdarza się orgazm wielokrotny, jednak nie zawsze mają go z kim przeżyć, gdyż mężczyźni po 40-stce niekoniecznie potrafią sprostać wymaganiom kobiet, ponieważ ich możliwości seksualne ulegają znacznemu obniżeniu. Stąd naturalnym jest, że nowy partner znów ma szansę wnieść sporo pasji i nieprzewidywalności, które stymulują wzrost pożądania.

Co mogą zrobić mężczyźni, żeby obudzić libido swojej kobiety, bez wywierania na niej presji?

Rady są banalne w swojej prostocie, lecz często bardzo trudne do wprowadzenia. Ponieważ pierwszym krokiem jest zadbanie o bliskość, i to nie fizyczną, a emocjonalną. Trzeba w relacji być facetem, potrafiącym wspierać partnerkę w jej kobiecości, a nie chłopcem dbającym jedynie o swoje potrzeby. Kluczem jest również rozumienie i akceptowanie wzajemnych potrzeb oraz poszanowanie braku chęci lub gotowości na seks.

A jakie zachowania partnera powodują, że nawet najbardziej gorąca kochanka powoli zaczyna tracić ochotę na seks?

Każdy z nas w życiu chce czuć się ważny dla bliskiej osoby. A jeśli dla partnera ważniejsza okaże się praca, hobby lub bliska relacja z laptopem lub telewizorem, wtedy z czasem nawet najgorętsza kochanka może zamienić się w obojętną współlokatorkę.

Na co powinniśmy uważać, żeby nie zgasić namiętności w udanym związku?

Każdy związek, nawet ten udany potrzebuje na każdym etapie uwagi i pracy. Jeśli wyjdziemy z założenia, że namiętność jest kompilacją pasji oraz chęci bliskości, to gdy już minie pasja, tym bardziej musimy zadbać o bliskość oraz wzajemną atrakcyjność fizyczną i rozwój własny. Bo dla wielu kobiet oprócz umięśnionego torsu i bicepsów, to jednak mózg okazuje się tym najseksowniejszym organem.

Konsekwencją zaburzeń seksualnych u mężczyzn z zaburzeniami erekcji jest obniżona jakość życia, co ma negatywny wpływ na całokształt związku. Cierpienie psychiczne, spowodowane zaburzeniami erekcji, może być dotkliwsze niż problemy fizyczne związane z przewlekłą chorobą.

Profesor Izdebski przeprowadził badania zaburzeń erekcji w grupie wiekowej mężczyzn do 49 roku życia. Badania porównywały dwie grupy mężczyzn: z problemami z erekcją i nie mających takich problemów.

Z badań wynika, że mężczyźni z problemami z erekcją niżej niż mężczyźni nie mający problemów oceniają zadowolenie z życia seksualnego  (20,2 proc., 33,2 proc.), zadowolenie z relacji z partnerką  (22,7 proc., 33,7 proc.), pewność, że mogą osiągnąć i utrzymać erekcję (9,1 proc., 26,7 proc.)

Mężczyźni z problemami z erekcją częściej niż mężczyźni nie mający problemów:

- szukają informacji o seksie w Internecie (60,7 proc., 46,6 proc.)
– oglądają materiały pornograficzne w Internecie (41,2 proc., 25,4 proc.)
– deklarują aktywność masturbacyjną (40,6 proc., 23,5 proc.)
– podają wyższą średnią liczbę partnerów seksualnych (10,0 proc., 5,9 proc.)
– współżyją  po alkoholu (11,8 proc., 3,2 proc.)
– zdradzili partnerkę (41,0 proc., 26,3 proc.)
– wielokrotnie odczuwają napięcie seksualne (46,4 proc., 28,2 proc.)

Z badań prof. Z. Izdebskiego wynika również, że blisko 60 proc. badanych nic nie zrobiło w związku z wystąpieniem problemu seksualnego, a 92 proc. Polaków w grupie wiekowej 15-49 lat w ogóle unika konsultacji z fachowcami (lekarzami, psychologami, psychiatrami).

- Przyczyn pierwszych problemów z potencją jest wiele, można starać się im zapobiegać -  przede wszystkim dbając o siebie i – na każdym etapie życia – odpowiednio wspierać swój organizm. Trzeba jasno postawić problem i szukać rozwiązania adekwatnego do problemu – konkluduje prof. Zbigniew Izdebski.