Dla kogo jest ta powieść?
Myślę, że w większości sięgną po nią kobiety, gdyż to one głównie szukają zmysłowości i… treści w erotyce. Jest taki żart, że kobiety, nawet oglądając film pornograficzny, czekają, aż bohaterowie staną przed ołtarzem (śmiech). To oczywiście przesada, ale zaletą kobiety – czytelniczki jest to, że potrafi docenić fabułę, rysuje sobie w głowie postaci, utożsamia się z nimi. Znajoma po przeczytaniu powieści, opowiadając swoje wrażenia, skupiła się na tym, że w pewnej sytuacji Oliwia, główna bohaterka, zachowuje się bardzo emocjonalnie i ona, czytając książkę, miała ochotę potrząsnąć bohaterką i powiedzieć jej: „Weź się ogarnij, nie przejmuj się aż tak!”. Stało się tak, dlatego, że polubiła postać. Mężczyźni w erotyce zewnętrznej szukają zwykle „akcji”. Znajomy z kolei, wiedząc, że dostał do „recenzji” powieść erotyczną, stwierdził, że zarzucił jej lekturę, bo dobrnął do 10 strony i nie było żadnych „momentów” (śmiech).

No właśnie, czy dużo jest tych „momentów”?
Sporo, ale najpierw trzeba przebrnąć pierwsze strony, gdzie buduje się fabuła i przedstawiam bohaterów. Bo, żeby były „momenty”, trzeba najpierw zbudować dla nich nastrój (śmiech).

Jak poradziłaś sobie z opisami scen łóżkowych? Niestety język polski nie jest zbyt wdzięczny jeśli o to chodzi. Mamy określenia wulgarne lub anatomiczne, ani jedne ani drugie raczej nie wprowadzą czytelniczki romantyczny nastrój…
To prawda, było to spore wyzwanie, ale też rozwijająca praca. Z racji zawodu dziennikarza, nie tylko dużo piszę, ale też dużo czytam, nie omijam też erotycznej literatury. I to, co mnie uderza i właściwie stało się jednym z powodów, z których zrodziły się „(nie)pragnienia”, to sposób opisywania scen erotycznych w powieściach tego rodzaju. Są albo, jak zauważyłaś, „anatomiczne”, albo banalne, wręcz śmieszne. Bo albo czytam, że bohaterka „zobaczyła jego twardego sterczącego kutasa lub penisa”, albo, że szczytując „tańczyła w niej jej wewnętrzna bogini, a ona rozpadała się w myślach na milion kawałeczków”! Litości! Uważam, że można opisać seks lepiej, bardziej zmysłowo, mniej dosłownie, ale też mniej infantylnie. W taki sposób, żeby opis czytał się przyjemnie, ale żeby też rozbudzał wyobraźnię, pozwalał jej działać i dopowiadać to, co nie musi być dosadnie, wulgarnie nazwane.

To twoja pierwsza fabuła. Dlaczego zdecydowałaś się spróbować swoich sił w pisaniu?
Piszę całe swoje zawodowe życie, natomiast po raz pierwszy pisałam coś, co musiałam wymyślić i to był na początku nie lada problem, choć na brak wyobraźni nie narzekam (śmiech)! Jako reporter, zawsze opierałam się na historiach ludzi, na tym, co wydarzyło się naprawdę, tam nie ma miejsca na „dopowiadanie sobie” czegokolwiek. Podeszłam do tej powieści jak do nowego wyzwania, a te uwielbiam. Próbowanie nowych rzeczy to jednocześnie uczenie się, a to rozwija nas jako ludzi. Nie ma nic gorszego niż stanie w miejscu – tak zawodowo, jak i życiowo.

Jaki życzyłabyś sobie, żeby był odbiór twojej powieści wśród czytelniczek?
Chciałabym, żeby polubiły Oliwię i żeby pociągał je Robert, bo wówczas będę wiedziała, że dobrze wykonałam swoją pracę (śmiech).

Konstrukcja fabuły jest nietypowa…
Tak, taki był pomysł na tę powieść. Żeby pokazać ciekawą historię, ale z dwóch różnych punktów widzenia: bohaterki i bohatera. Dlatego nie mamy tu wszechwiedzącego narratora, obserwujemy akcję na zmianę: raz oczami i myślami Oliwii, a zaraz spostrzeżeniami i wnioskami Roberta. Uznałam, że to może być interesujące – kobietom pokazać, że mężczyzna myśli, nawet o seksie, w inny sposób i inaczej sobie nazywa pewne zachowania i sytuacje, a mężczyznom, którzy ukradkiem sięgną po książkę, kiedy partnerka nie będzie patrzyła – że ich „biało – czarne” postrzeganie pewnych spraw w kobiecych myślach jest burzą wszelkich możliwych kolorów! No i takie prowadzenie narracji – przez dwójkę bohaterów – czyni ich bliższymi czytelnikowi.

Ile Oliwia, główna bohaterka ma z ciebie? A może jest kompilacją różnych kobiet?
Cztery zupełnie różne kobiety, które dostały do przeczytania przykładowe rozdziały, powiedziały mi, recenzując fragmenty powieści, że zobaczyły w Oliwii kawałek siebie! I bardzo im się to spodobało. Jedna utożsamiła się z jej żywiołowością, inna z roztargnieniem, trzecia z wyglądem, a czwarta z typem mężczyzn, jaki ją pociąga. I to już uważam za ogromny sukces, bo tak właśnie chciałam zbudować bohaterkę, sprawić, żeby miała w sobie te cechy, te wątpliwości i marzenia, które gdzieś tam, na jakimś etapie swojego życia, miała każda z nas. Lub każda z nas gdzieś tam wewnątrz chciałaby być taka. A co Oliwia ma ze mnie? Na pewno niewyparzony chwilami język i kompletny brak zdolności docenienia wartości wizualnej damskiej torebki (śmiech).

Na ile wydarzenia z „nie(pragnień)” są inspirowane twoimi przeżyciami?
Pytasz o fabułę, czy „momenty” (śmiech)? Wszystko, co jest w powieści, siedzi gdzieś tam w mojej głowie. Jest takie bardzo mądre stwierdzenie, że wszystko, co jesteśmy w stanie wymyślić, jesteśmy w stanie zrobić. Ja, na potrzeby tego projektu, sparafrazowałabym je, mówiąc, że wszystko, co przeżyliśmy, usłyszeliśmy, zobaczyliśmy lub sobie wyobraziliśmy, jesteśmy w stanie ułożyć w całkowicie fikcyjną historię. Pisanie powieści tym różni się od reportażu, że można puścić wodze fantazji całkowicie. Nie trzeba trzymać się faktów, przeżyć, własnych odczuć. Po pewnym czasie, bohaterowie, nakreśleni na początku, zaczynają żyć swoim życiem i pisząc kolejne rozdziały, wkładając ich w kolejne sceny czy sytuacje, zaczynasz myśleć: „Co ona by teraz zrobiła?”, „Jak on by zareagował?” i, bazując na tym, co żyje sobie w świecie wyobraźni, dopisujesz dalsze rozdziały.

O książce
„(nie)pragnienia” to opowieść o dwójce ludzi, którzy spotykają się (nie)przypadkowo i od pierwszej minuty spotkania fascynują sobą nawzajem. Ona – młoda, pełna ideałów, wierząca w miłość, ucząca się życia i samej siebie, urocza i zagadkowo zmysłowa. On – o wiele bardziej doświadczony, ironiczny, z bagażem przejść i „nauczek od losu”, miłośnik kobiecego piękna i seksu samego w sobie. Ona zachłanna, on zdystansowany. Ona – nieco naiwna, on – wyczulony na każdy życiowy podstęp. Mimo różnic, Oliwia i Robert czują, że ich relacja to coś, co jest tym „jedynym i wyjątkowym”, na co wielu ludzi czeka całe życie bez skutku. I mimo tego – nie potrafią w całej swojej znajomości znaleźć tej jednej chwili, która sprawi, że oboje w tym samym momencie dojdą do tego samego wniosku. Że spotkali kogoś, na kogo trafia się tylko raz. (nie)pragnienia to opowieść o erotycznej fascynacji, potrzebie bliskości, ambicjach, pożądaniu i o tym, jak w relacji dwojga ludzi wszystkie te rzeczy wydarzają się w nieodpowiednim momencie. To historia namiętności, która jest tak silna, że aż przeradza się w uczucie. I uczucia, z którego pozostaje tylko namiętność.

Fot. Quattro Studio

Modelka: Kamila Gródecka

Produkcja: Agencja PressFactory, www.pressfactory.com.pl

Włosy, makijaż: Jakub Ziemirski Atelier, www.jakubziemirski.pl

Bielizna: Firma Róża, www.roza-bielizna.pl

Biżuteria: By Dziubeka, www.bydziubeka.pl

Gadżety erotyczne: Butik JollyMolly, www.jollymolly.pl

Kosmetyki: Este Group, www.estegroup.pl

Torebki Portfele – Galanteria Skórzana, www.torebki-skorzane.pl

Ubrania: Butik Perte, www.butikperte.pl

„(nie)pragnienia” to opowieść o dwójce ludzi, którzy spotykają się (nie)przypadkowo i od pierwszej minuty spotkania fascynują sobą nawzajem. Ona – młoda, pełna ideałów, wierząca w miłość, ucząca się życia i samej siebie, urocza i zagadkowo zmysłowa. On – o wiele bardziej doświadczony, ironiczny, z bagażem przejść i „nauczek od losu”, miłośnik kobiecego piękna i seksu samego w sobie. Ona zachłanna, on zdystansowany. Ona – nieco naiwna, on – wyczulony na każdy życiowy podstęp. Mimo różnic, Oliwia i Robert czują, że ich relacja to coś, co jest tym „jedynym i wyjątkowym”, na co wielu ludzi czeka całe życie bez skutku. I mimo tego – nie potrafią w całej swojej znajomości znaleźć tej jednej chwili, która sprawi, że oboje w tym samym momencie dojdą do tego samego wniosku. Że spotkali kogoś, na kogo trafia się tylko raz. (nie)pragnienia to opowieść o erotycznej fascynacji, potrzebie bliskości, ambicjach, pożądaniu i o tym, jak w relacji dwojga ludzi wszystkie te rzeczy wydarzają się w nieodpowiednim momencie. To historia namiętności, która jest tak silna, że aż przeradza się w uczucie. I uczucia, z którego pozostaje tylko namiętność.

Fot. Quattro Studio

Modelka: Kamila Gródecka

Produkcja: Agencja PressFactory, www.pressfactory.com.pl

Włosy, makijaż: Jakub Ziemirski Atelier, www.jakubziemirski.pl

Bielizna: Firma Róża, www.roza-bielizna.pl

Biżuteria: By Dziubeka, www.bydziubeka.pl

Gadżety erotyczne: Butik JollyMolly, www.jollymolly.pl

Kosmetyki: Este Group, www.estegroup.pl

Torebki Portfele – Galanteria Skórzana, www.torebki-skorzane.pl

Ubrania: Butik Perte, www.butikperte.pl

Dziękujemy klubowi Burlesque (ul. Św. Jana 1, Kraków) za udostępnienie miejsca na potrzeby sesji, www.burlesqueclub.eu.

Safe word
Przykład z Ipswich w Wielkiej Brytanii. Steven Lock i kobieta, z którą nawiązał kontakt przez internet, zainspirowani powieścią, umówili się na sesję BDSM. Kobieta, podobnie jak bohaterka powieści, podpisała umowę, w której zobowiązała się służyć swojemu panu ciałem, a ból będzie po jej stronie. Kobieta wytatuowała sobie również, w intymnym miejscu napis: „Property of Steven Lock”. Podczas sesji mężczyzna dotkliwie pobił skutą kobietę, która nie przerwała sesji tzw. safe word (hasło, którego miłośnicy BDSM używają, aby przerwać praktyki w momencie, kiedy stają się dla jednej ze stron zbyt bolesne lub czuje ona, że jej zagrażają – przyp. red.), za to powiadomiła SMS-em przyjaciółkę, że potrzebuje pomocy, gdyż „jest przykuta jak pies”. Sprawa trafiła na wokandę. Mężczyznę jego przygodna kochanka oskarżyła o znęcanie się nad nią. Pod koniec stycznia 2013 roku sąd uniewinnił mężczyznę, traktując zgodę kobiety na takie praktyki seksualne za ważną. – Jestem oburzony tym, że ta sprawa w ogóle trafiła do sądu – skomentował wyrok uniewinniający oskarżony Steven Lock.

Spalić książkę!
50 shades of abuse. W drugiej połowie 2012 roku, Clare Phillipson, dyrektorka schroniska dla kobiet – ofiar przemocy w rodzinie Wearside Women in Need w Wielkiej Brytanii, zorganizowała akcję „50 shades of abuse”, w której namawiała kobiety do przyniesienia książek do schroniska i ich spalenia. Phillipson uważa, że książka „50 twarzy Grey’a” pokazuje, że przemoc domowa jest sexy, co, w obliczu tylu aktów przemocy wobec kobiet, nie powinno mieć miejsca.

Erotyczne przebudzenie?
Serwis internetowy Netmums.com w sierpniu 2012 roku przeprowadził ankietę wśród kobiet, które przeczytały powieść, z której wynikło, że 65 proc. ankietowanych uprawia więcej seksu, w bardziej wymyślnych pozycjach, niż przed przeczytaniem powieści.
54 proc. ankietowanych pań przyznało również, że po przeczytaniu powieści emocjonalnie bardziej zbliżyło się do swoich partnerów. Miejsce na podium w kategorii ulubionej pozycji seksualnej zaś zajęła „reverse cowgirl”, detronizując „doggy style”.

Do kina!
Prawa do ekranizacji powieści nabyła wytwórnia Universal Studios, która pod koniec 2012 roku pozwała 6 powodów (3 firmy oraz 3 osoby prywatne) za produkcję i dystrybucję filmów oraz zabawek erotycznych inspirowanych „50 twarzami Grey’a”. Jednym z takich produktów jest zestaw „50 shades of pleasure” produkcji Smash Pictures, jednej z najsłynniejszych w USA wytwórni filmów dla dorosłych. Universal zapłacił za prawa do ekranizacji 5 mln dolarów. Od powodów domaga się usunięcia produktów z rynku, a także przekazania zysku już na nich osiągniętego na rzecz wytwórni.

Na uczelniach
Od stycznia 2013 roku na AU (American Univeristy) istnieje przedmiot „Contemporary American Culture: The 50 Shades Trilogy”, który wykłada prof. Stef Woods. Zainteresowanie zajęciami było ogromne (tylko 25 miejsc) i większości studentów nie udało się na nie zapisać. – Nie czytamy książki na głos, nie dyskutujemy o moich preferencjach seksualnych czy studentów – mówi prof. Woods. – Żadna książka nie zmieniła amerykańskiej kultury tak, jak ta trylogia i nigdy nie przeszło mi przez myśl, żeby posłużyć się innym tekstem do tego case study – tłumaczy wykładowczyni. „Zajęcia z Grey’a” obejmują, m.in. tematy takie jak: kobieca seksualność, przemoc w domu czy rola social mediów w promocji książki.

W hotelu
Sieć hoteli Travelodge prowadzi ranking, w którym publikowane są najczęściej zostawiane w hotelach książki. Na pierwszym miejscu znalazło się „50 twarzy Grey’a” z zawrotną liczbą – 7 tys. kopii.

Ćwiczymy!
Trenerka fitness Kristen James z Nowego Jorku wypuściła serię ćwiczeń inspirowanych powieścią Eriki Mitchell. Ćwiczenia noszą nazwy: „sexy scissors”, „seductive squat”, „bend over better”, „tempting tilts”, „dirty diamond”. Kristen, reklamując swoje ćwiczenia, mówi: „Pamiętaj, jak ważne jest, aby być wysportowaną i sexy dla swojego partnera”. Trenerka podkreśla, że ćwiczenia mają na celu wypracować giętkość ciała. Kristen mówi, że wpadła na pomysł ćwiczeń tego typu, po tym, jak bardzo wiele kobiet, przychodząc na zajęcia, dzieliło się wrażeniami z powieści z innymi uczestniczkami.

Dla niemowląt
Pod koniec roku na portalu Etsy, w ofercie od indywidualnych projektantów, pojawiły się śpioszki dla niemowlaków z nadrukami, które nawiązują do powieści E. L. James: „9 months ago my mummy read 50 shades of Grey”, „I’m a product of 50 shades of Grey”, „My mommy pretends Christian Grey is my daddy” czy „Generation Grey”.

W toalecie
Na Grey’u postanowiła zarobić też sieć supermarketów ASDA, w której, od początku kwietnia, można nabyć papier toaletowy „Shades” inspirowany powieścią erotyczną Eriki Mitchell. Kampania jest legalna, gdyż autorka podpisała umowę z ASDA na ten kontrakt promocyjny. Papier można dostać oczywiście w 50 odcieniach koloru szarego, które noszą nazwy: „enigmatic”, „darkest desire”, „obsessive”. Limitowana seria pojawiła się najpierw w trzech sklepach w Leeds.

Cały materiał znajduje się w 16. majowo – czerwcowym wydaniu EksMagazynu.

Megan Hart: Myślę, że różnych rzeczy: satysfakcji z kariery, romantycznego spełnienia, przyjaźni, silnych więzów rodzinnych. Najwięcej z nas szuka jednak samospełnienia, satysfakcji z samych siebie. Poza tym zależy nam na zdrowiu i ogólnym samozadowoleniu. Powiedziałabym też, że współczesnym mężczyznom zależy na tym samym.

Czy współczesne kobiety sięgają po powieści erotyczne ponieważ są znudzone życiem? Mają mężów, dzieci, czują się spełnione, jednak nadal im czegoś w życiu brakuje dlatego sięgają po odrobinę ekscytacji w postaci książki?

Uważam, że kobiety czytają powieści erotyczne z różnych powodów. Nie zamierzam się wypowiadać za nikogo poza sobą, jednak nie uważam, że trzeba być znudzonym, żeby sięgać po powieść erotyczną. Nie trzeba mieć od razu nieudanego życia uczuciowego, żeby chcieć o nim czytać. Niemniej, dobra książka jest w stanie przetransportować czytelnika do zupełnie innego świata. Czytelnik może doświadczać sytuacji i rzeczy, które robił w prawdziwym życiu lub chciałby zrobić. Książka pozwala żyć życiem innych, ale to nie oznacza od razu, że nie lubi się własnego. To po prostu zabawny sposób na rozszerzenie horyzontów myślowych (śmiech).

Światowe tendencje są bezlitosne. Czytamy coraz mniej książek (w Polsce również). Dlaczego?

Winię Internet!

Jeśli nie byłabyś pisarką to co robiłabyś w życiu zawodowym?

Nie jestem w stanie wyobrazić sobie robienia niczego poza byciem pisarką. Mam dużą i bujną wyobraźnię i nadal nie mogę sobie nic innego wyobrazić (śmiech). No chyba, że byłabym aktorką lub gwiazdą rocka. Tak! Mogłabym być gwiazdą rocka (śmiech).

Czy możesz zdradzić nad czym pracujesz teraz?

W tym momencie kończę powieść erotyczną “Tear You Apart”. To powieść o kobiecie, która myśli, że jej całkiem w porządku, ale niezbyt satysfakcjonujące życie będzie wyglądać tak, jak przez ostatnie 20 lat. Ale spotyka mężczyznę, który zmienia wszystko, co myślała, że wie na swój temat. To mroczna ale jednocześnie seksowna książka. Z pewnością nie można jej nazwać romansem. Pierwsza linijka tekstu brzmi: „To powieść o miłości”. I taka jest.

Jaki oddźwięk masz od czytelników po publikacjach książek? Czy dużo jest krytyki w tych głosach?

Jestem szczęściarą ponieważ otrzymuję sporo wspaniałych listów. Bardzo niewiele złośliwych. Zawsze jednak jest w nich trochę krytyki. Nie każdemu musi podobać się wszystko, i to jest w porządku. Nie jestem autorką dla wszystkich, ale ci, którzy lubią to co piszę, bardzo mnie wspierają. Postaci, które tworzą na łamach swoich książek często trudno lubić. Z drugiej strony staram się, żeby były bardzo realistyczne, dlatego jeśli nawet czytelnikowi nie spodoba się zachowanie postaci to przynajmniej będzie wiedział z czego wynikło. Wiele osób kocha moje książki, bo na nich płacze! Ja również, od czasu do czasu lubię sobie popłakać.

Czy masz jakiś wzorzec w życiu, kogoś kogo podziwiasz?

Podziwiam tak wielu ludzi, że nie jestem w stanie nawet zacząć ich wymieniać. Podziwiam tych, którzy są dobrzy, hojni i uczciwi.

Megan Hart odważnie opisuje mocne erotyczne sceny, ale nigdy nie przekracza granicy dobrego smaku.

Pożądanie zwyciężyło nad zdrowym rozsądkiem. (…)

– Chodźcie – powiedziałam cicho, ale obaj mnie usłyszeli. Odwróciłam się na pięcie i ruszyłam do sypialni, nie oglądając się za siebie. (…)

Podniosłam powoli ręce, ujęli moje dłonie i wtedy ich przyciągnęłam. Poczułam na plecach ręce męża obok rąk Alexa. Nie byliśmy już trójkątem o ostrych wierzchołkach, lecz tworzyliśmy krąg. Spleciony z ramion, nóg i złączony wspólnym pragnieniem.

„Trzy oblicza pożądania” to nie tylko powieść o fascynującym trójkącie miłosnym, lecz także o innych sprawach bliskich wszystkim kobietom. Na ile można zaufać partnerowi? Jak poukładać skomplikowane relacje z najbliższymi? Czy osobiste szczęście jest ważniejsze od harmonii w rodzinie?

Megan Hart to jedna z najbardziej dojrzałych i utalentowanych pisarek współczesnej literatury erotycznej. Doceniona przez wpływowy New York Times – znalazła się na ich liście bestsellerowych autorów. Napisała ponad 30 książek, które cieszą się popularnością na całym świecie. Tworzy przede wszystkim romanse i erotyki, ale także horrory, książki fantasy i science-fiction.

Wydawca książek Mira publikuje ok. 50 tytułów rocznie. Są to książki autorstwa zarówno najbardziej poczytnych autorów, których nazwiska są obecne na liście bestsellerów amerykańskiego dziennika New York Times, jak i obiecujących debiutantów. Nakładem Miry często ukazują się pozycje wydawane po raz pierwszy w Polsce. Wśród gatunków literackich można znaleźć adresowane do kobiet powieści sensacyjno-kryminalne, obyczajowe, historyczne, romanse, thrillery czy literaturę określaną jako paranormal. W ofercie wydawcy znalazły się m.in. takie bestsellery jak: „Dotyk zła”, „Zło konieczne” i „Śmiertelne napięcie” Alex Kavy, „Krzyk ciszy” i „Dogonić rozwiane marzenia” Elizabeth Flock, „Bez skrupułów” i „Osaczona” Tess Gerritsen, „Komu zaufać?” Nory Roberts, „Wybranka bogów” P.C. Cast czy „Dotknąć prawdy” Antoinette van Heugten. Mira należy do koncernu Harlequin, wydawcy literatury kobiecej, obecnego na polskim rynku od 1991 roku.

Tytuł oryginału: Tempted

Tytuł polski: Trzy oblicza pożądania

Autor: Megan Hart

Gatunek: powieść erotyczna

Liczba stron: 416

ISBN: 978-83-238-6650-3