To zadanie dla zdyscyplinowanych i zdeterminowanych, ponieważ podstawowym problemem jest podział czasu na ten poświęcony pracy, obowiązkom domowym i odpoczynkowi. Pierwszym krokiem musi być wyznaczenie sobie przestrzeni do pracy, dzięki czemu łatwiej będzie rozpoznać „granicę” między pracą a resztą życia.

Jeśli wykonujemy pracę związaną ze sztukami plastycznymi czy rzemiosłem, podział przestrzeni narzuca się sam z uwagi na konieczny sprzęt. Jeśli jednak w domu utrzymujemy się ze „zwykłej” pracy na komputerze, łatwo zapomnieć, że miejsce pracy jest tylko miejscem pracy. Tu właśnie potrzebna jest dyscyplina.

Warto zainwestować w ergonomiczne meble, dzięki którym można szybko reorganizować przestrzeń – to pomocne zwłaszcza przy niewielkiej powierzchni mieszkania. Jeśli nie potrzebujesz dużego biurka, warto więcej miejsca poświęcić na półki i schowki/szafki. Jeśli jednak wykonujesz np. pracę graficzną i potrzebne są dwa duże monitory, to i blat musi być solidny.

Istotne jest też, by wszystkie dokumenty czy przybory konieczne w pracy móc trzymać właśnie w obrębie tej przestrzeni, stąd potrzeba ergonomii. Im więcej przedmiotów związanych ze sprawami zawodowymi wala się po kątach, tym trudniej naszemu umysłowi uznać te kąty za sferę życia prywatnego, a nie zawodowego. Sprawa wydaje się błaha, ale okazuje się istotna w przypadku pracy i życia w jednym pokoju. Gdy jesz, piszesz i śpisz w tym samym pomieszczeniu, funkcje trzeba umieć rozdzielić. W przeciwnym razie jedzenie może stać się częścią stresu związanego z pracą. Sen będzie gorszej jakości, jeśli śpisz w „miejscu pracy” zamiast w swojej sypialni i nad tym wszystkim trzeba zapanować.

Podobnie jest z fotelem do pracy. Im więcej siedzimy, tym lepiej zainwestować w wygodny i ergonomiczny, a nie ten z promocji. Nie musi być wielki czy elegancki, ale warto dopasować go w pierwszej kolejności do funkcji, a dopiero potem do wystroju. Do tego jeszcze odpowiednie oświetlenie i kącik do pracy powinien być gotowy. A Ty – jesteś gotowa na pracę z domu?

Rosnące tempo pracy, mobilność, szybki przepływ informacji, dyspozycyjność – to tylko niektóre wymagania stawiane przed pracownikiem. Zacierają się granice międzykulturowe i narodowościowe. Najważniejsza staje się jakość wykonywanej pracy, osiągane efekty i wyniki, a nie liczba godzin spędzonych w biurze. W odpowiedzi na te wymagania telepraca staje się optymalnym rozwiązaniem. W niektórych branżach nie jest już konieczny kontakt osobisty.

W koncernach – zamiast zebrań i narad – odbywają się videokonferencje, pracownicy kontaktują się między sobą za pomocą komunikatorów internetowych czy telefonów. Coraz więcej zagranicznych pracodawców potrzebuje specjalistów, którzy mogliby wykonywać część pracy w Polsce, z kolei polskie przedsiębiorstwa potrzebują specjalistów do kontaktów na rynkach międzynarodowych. Taki rodzaj pracy nie wymaga osobistego kontaktu z pracodawcą, w każdym razie nie na co dzień.

Tele – menedżer

Wzrasta liczba menedżerów, którzy decydują się na telepracę i propagują ją wśród swoich pracowników. Kojarzy się ona bowiem z dużą elastycznością, swobodą działania i możliwością samodzielnej organizacji pracy. Już nie trzeba tworzyć dużych biur i dziesiątek kosztownych stanowisk pracy. Zatrudniając telepracownika, pracodawca może liczyć na duże oszczędności.

Koszty utrzymania telepracownika są aż o 30 – 40 proc. mniejsze, a przedsiębiorstwo zwiększa możliwość pozyskania specjalistów niedostępnych w sposób tradycyjny. Telepraca ma jeszcze jedną zaletę – pozwala na pełną aktywność zawodową osobom niepełnosprawnym, wychowującym dzieci, studentom czy ludziom, którzy preferują pracę w domu.

Znać się na rzeczy

Telepracownik musi przede wszystkim być biegły w obsłudze komputera i Internetu. Należy jednak pamiętać, że powinien mieć także odpowiednie predyspozycje i cechy charakteru: niezbędna jest samodyscyplina i doskonała organizacja pracy. Osoby, które posiadają duże poczucie odpowiedzialności za powierzone obowiązki, a nie mają możliwości bądź nie potrafią pracować w zespole, doskonale odnajdą się w takiej formie zatrudnienia.

Ponadto telepraca oferuje: elastyczność w ustalaniu swoich priorytetów oraz czasu pracy i zadań, dowolność w decydowaniu, w którym momencie dnia mamy wykonać poszczególne czynności, możliwość pogodzenia pracy zawodowej z inną rolą (rodzica, opiekuna), oszczędność czasu i pieniędzy – poświęconych na przykład na dojazdy, możliwość połączenia z innymi źródłami zarobkowania (o ile umowa z danym pracodawcą na to pozwala).

Możliwości – oferowane przez telepracę – są przyszłością dla rynku pracy w Polsce. Oprócz zysków, jakie daje ona pracodawcom i pracownikom, niesie za sobą także korzyści społeczne. Nieograniczone możliwości tego rodzaju zatrudnienia pozwalają osobom poszukującym pracy oraz ludziom, którzy nie są w stanie świadczyć pracy w sposób tradycyjny, na realizację ambicji zawodowych. Korzyści wynikające z telepracy dostrzegła również Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, zlecając realizację usługi szkoleniowej i kampanii promującej tę formę zatrudnienia pt. „Telepraca nowa forma organizacji pracy w przedsiębiorstwach” (szczegóły na stronie: www.telepraca.gov.pl).

Co to takiego?

Telepraca to elastyczna forma zatrudnienia na odległość, która cały czas zyskuje na popularności. Sprzyja temu usługa realizowana na zlecenie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, która będzie trwać do lutego 2012 roku. Usługa ma na celu popularyzację zatrudnienia telepracowników przez polskich przedsiębiorców. W ramach działań na terenie całej Polski trwają dofinansowane szkolenia, w których weźmie udział, co najmniej 2000 właścicieli i pracowników mikro, małych i średnich przedsiębiorstw.

Przedsiębiorca zatrudniający pracownika w formie telepracy ma obowiązek dostarczenia mu niezbędnego sprzętu do wykonywania pracy (komputer, telefon, biurko), pokrycia kosztów związanych z jego instalacją oraz utrzymaniem. Ponadto, pracodawca musi zapewnić telepracownikowi pomoc techniczną oraz – w razie potrzeby – także szkolenia z obsługi komputera lub innego sprzętu wykorzystywanego przy pracy. Jeżeli obie strony postanowią inaczej, pracownik może korzystać ze swojego prywatnego sprzętu wykonując obowiązki służbowe. Należy pamiętać o uwzględnieniu w umowie zasad używania sprzętu oraz jego ubezpieczenia.

Pracownikowi należy się zwrot kosztów za korzystanie ze swojego sprzętu, np. komputera, drukarki lub telefonu – ekwiwalent w wysokości określonej w porozumieniu lub regulaminie. Przy ustalaniu tej kwoty pracodawca powinien sprawdzić zużycie sprzętu, jego rynkową cenę oraz ilość wykorzystanego materiału na potrzeby pracy. Ponadto, należy także wziąć pod uwagę koszt rachunków, np. za wykonane połączenia telefoniczne oraz internet.

Pracodawca powinien także ustalić sposób komunikowania się z pracownikiem oraz formę sprawowania nad nim kontroli. Należy pamiętać także o tym, że w miejscu pracy telepracownika obowiązują przepisy BHP, z których pracownik musi zostać przeszkolony na koszt pracodawcy.

autorem komentarza jest Anna Świebocka–Nerkowska, Dyrektor Departamentu Rozwoju Kapitału Ludzkiego Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.