1. Dobrze zaplanowana praca

Pierwszą rzeczą, którą każdy pracownik powinien zrobić przed rozpoczęciem właściwej pracy jest jej zaplanowanie. Dokładne rozpisanie zadania w punktach, z przewidzianym czasem ich wykonania, pogrupowane według ich priorytetu to klucz do właściwej organizacji. Dzięki temu deadline nigdy nie będzie straszny.

2. Regularne przerwy

Podczas pracy w domu pracownik nie traci czasu na kawę i pogawędki ze współpracownikami, ale to nie oznacza, że nie ma prawa do przerwy. Warto wyjść na spacer i dotlenić umysł. Nastawić pranie lub umyć naczynia. Należy pamiętać, że zbyt długa izolacja i praca bez odpoczynku jest pewnym sposobem na szybkie wypalenie zawodowe.

3. Wydzielone miejsce i porządek na stanowisku pracy

Dobrą organizację zaczyna się od uporządkowania przedmiotów wokół stanowiska pracy. Należy wyeliminować zbędne elementy, które będą tylko rozpraszały. Za to warto przygotować potrzebne urządzenia i narzędzia do wykonywania zadań. Należy trzymać zasilacze, notatnik czy wodę w pobliżu – mając je pod ręką, unikniemy zbyt częstego przerywania pracy. Dom powinien kojarzyć się ze spokojem i komfortem. Jednak zbyt luźna atmosfera może łatwo rozkojarzyć, dlatego tak ważne jest posiadanie wydzielonego stanowiska pracy. Perspektywa spędzenia całego dnia w wygodnej piżamie lub dresie może być bardzo kusząca, ale wstawanie rano i rozpoczynanie dnia pracy tak samo jakby przejeżdżało się do biura zwiększa wydajność pracownika. Dzięki odbyciu codziennej, porannej rutyny w postaci zwykłego ubrania się, mózg otrzymuje sygnał, że nadszedł czas, aby pracować, a nie odpoczywać.

4. Narzędzia ułatwiających organizację i współpracę

Praca zdalna staje się łatwiejsza, jeżeli zaczynamy używać odpowiednich narzędzi. Możemy podzielić je na dwie kategorie: umożliwiające współpracę z innymi osobami na odległość i te, które usprawniają samodzielną organizację pracy. Dzięki nim praca zdalna może stać się przyjemniejsza i łatwiejsza, a
pracownik szybko zauważ wzrost efektywności.

Strategiczne spotkania zespołów działających zdalnie nie stanowią problemu, jeśli pracownik ma pod ręką smartfon lub laptop z dostępem do Internetu. Kiedy nie ma możliwości osobistego spotkania przed podjęciem ważnych decyzji, zdalna komunikacja odgrywa tutaj ważną rolę. Sprawną pracę zespołową ułatwią takie narzędzia jak Slack, Microsoft Teams, Skype – numer jeden w zespołowej komunikacji online. Slack jest świetną alternatywą dla skrzynki pocztowej – idealnie nadaje się do przeniesienia tam dyskusji na mniej ważne kwestie. Warto również zaprzyjaźniać się z Todoist, Trello czy Asana, czyli światowej sławy menagerem zadań, cenionym miedzy innymi za piękny i łatwy do obsługi design.

5. Lista “To do”

Regularne prowadzenie kalendarza i uzupełnianie go o kolejne obowiązki pozwoli konkretnie zaplanować tydzień. Można w ten sposób wygospodarować czas na niespodziewane zadania co pozwoli rozsądnie zarządzać terminami. Dzięki temu nie przeoczymy żadnego upływającego terminu, a w rezultacie znacznie ograniczymy poziom stresu.

Źródło: informacja prasowa Antal

Tzw. sharing economy, czyli ekonomia współpracy, już przygotowuje nas na te zmiany. W prawie każdym dużym mieście Europy auto czy rower można pożyczać na minuty, dni czy tygodnie, zależnie od potrzeb. Z mieszkaniami jest podobnie.

Coraz prężniej działają firmy oferujące przestrzenie coworkingowe czy nawet colivingowe, czyli do wspólnego mieszkania. Powstają specjalne konferencje, jak również firmy stworzone specjalnie z myślą o pracownikach-wędrowcach, które łączą podróżujących z organizacjami z całego świata oferującymi zatrudnienie krótko- i długoterminowe.

W sieci są również dostępne specjalne rankingi miast przyjaznych zdalnym pracownikom. Wśród ocenianych tam kategorii znajdują się między innymi: bezpieczeństwo, rozrywka, wolność słowa, bezpłatny dostęp do Internetu, jakość powietrza czy tolerancja rasowa.

Rozwój tej formy zatrudnienia ściśle wiąże się ze zmianami społeczno-gospodarczymi, jakie obserwujemy od co najmniej kilkunastu lat. Wejście na rynek pracy millenialsów czy jeszcze młodszego pokolenia Z, dla których Internet to nie jest alternatywna, ale rozszerzona rzeczywistość, a także możliwość taniego i szybkiego podróżowania, globalizacja 4.0 oraz rozwój nowych technologii – wszystko to sprzyja łączeniu przyjemnego z pożytecznym, czyli pracowaniu przy jednoczesnej eksploracji świata.

Jak wynika z raportu MBO Partners zatytułowanego 2018 State Of Independence In America Research Brief “Digital Nomadism: A Rising Trend”, do tej pory aż 4,8 mln Amerykanów określiło się mianem cyfrowych nomadów. Co więcej, 27 proc. amerykańskich pracowników stwierdziło, że „mogą” stać się cyfrowymi nomadami w ciągu najbliższych 2-3 lat.

Pracującymi wędrowcami są szczególnie młodzi mężczyźni, chociaż nie tylko – 31 proc. stanowią kobiety, a 54 proc. to osoby powyżej 38. roku życia. Jednak cyfrowi nomadzi to nie tylko osoby, które regularnie zmieniają miejsce pobytu, przemieszczając się z kraju do kraju, lecz także ci, którzy podróżują do jednego miejsca na kilka tygodni.

Łączenie podróżowania z pracą jest w zasięgu ręki szczególnie tych, którzy pracują w branżach kreatywnych, a zatem freelancerów, programistów i specjalistów ds. IT, specjalistów ds. marketingu i komunikacji, copywriterów, projektantów, grafików, tłumaczy.

Udogodnienia współczesnego świata zwiększają oczekiwania pracowników względem swoich firm: w cenie jest elastyczność i niezależność. Cyfrowi nomadzi – jak sugeruje nazwa – są zależni jedynie od technologii. Rozwiązania chmurowe czy wirtualne desktopy umożliwiają dostęp do firmowych zasobów z dowolnego miejsca i o dowolnej porze przy użyciu dowolnego urządzenia.

Zatem systemy wideokonferencyjne w chmurze, rozwiązania audio i wideo służące współpracy na odległość, narzędzia do tworzenia treści, komunikatory internetowe, zwirtualizowane środowiska informatyczne gotowe do pracy w chmurze zaliczają się do niezbędnego wyposażenia zdalnego pracownika.

Oznaczając się wysoką kreatywnością oraz aktywnością, cyfrowi nomadzi są liderem w procesie przechodzenia na pracę mobilną i rozproszoną przy wykorzystaniu udogodnień, jakie niosą za sobą najnowsze technologie.

Źródło: Newsrm.tv

Z dala od firmy

Z definicji, telepraca polega na wykonywaniu obowiązków służbowych poza siedzibą firmy i przesyłaniu efektów pracy do pracodawcy za pomocą Internetu lub innych technologii teleinformatycznych. Pracę na zasadach elastycznych form zatrudnienia można wykonywać w pełnym lub niepełnym wymiarze godzin. Pracownik zdalny ustala z pracodawcą listę obowiązków wraz z harmonogramem ich wykonania i tym samym rozliczany jest za zadania, a nie za czas spędzony w pracy.

Z tego względu pracownicy zdalni posiadają identyczne prawa i obowiązki, jak inne osoby pracujące w trybie stacjonarnym. Oznacza to, że osoby pracujące w trybie zdalnym mają takie samo prawo do warunków zatrudniania, dni wolnych, szkoleń, podnoszenia kwalifikacji zawodowych i awansu. Obowiązuje ich ponadto przestrzeganie zasad BHP.
Według dostępnych na ten temat danych Głównego Urzędu Statystycznego, telepracowników zatrudnia zaledwie 2 proc. małych przedsiębiorstw (10-49 osób) oraz 6 proc. średniej wielkości firm (50-249 osób) w naszym kraju. Praca zdalna najczęściej wykorzystywana jest w dużych podmiotach, zatrudniających co najmniej 250 pracowników.

Plusy i minusy
Zdalna praca, bez codziennego bezpośredniego kontaktu z przełożonym, to właściwie praca na dwóch stanowiskach, gdzie tzw. szef i pracownik skupiony na realizacji postawionych celów to jedna i ta sama osoba. –  Plusem takiego rozwiązania są niewątpliwie elastyczne godziny i czas pracy dostosowany do konkretnej osoby. Ale nie każdemu taki system pracy odpowiada, na przykładzie naszej firmy mogę stwierdzić, że często bywa tak, iż osoby zatrudnione zdalnie pojawiają się w firmie – zauważa Daria Zając, HR biznes partner z Kotrak S.A. – Pracownikom zwyczajnie bardzo odpowiada atmosfera pracy i jej środowisko, a to, jak się okazuje, ma ogromne znaczenie. Dlatego też dbamy o to, aby pracownicy czuli się u nas dobrze – podkreśla.
Praca zdalna w swojej pełnowymiarowej formie jest rozpowszechniona głównie w ramach tzw. wolnych zawodów, w przypadku których najistotniejsze jest dostarczenie efektu końcowego na czas. Dotyczy to np. tłumaczenia tekstu, napisania oprogramowania, wykonania projektu domu czy też materiału marketingowego.
Sama organizacja pracy, czy też poszczególne jej etapy nie są w tym wypadku tak istotne jak finalny wynik. Również w wielu aspektach funkcjonowania firmy, gdzie nie jest koniecznym tworzenie dodatkowego etatu a jedynie okresowego wsparcia, jak np. przy usługach księgowych, praca zdalna znajduje uzasadnienie w realnych potrzebach biznesowych. Wykonywanie pracy zdalnej może wiązać się z różnymi formami zatrudnienia, do których może należeć zarówno umowa zlecenie, umowa o dzieło jak i umowa o pracę zdalną, która poza faktem, iż praca nie musi być świadczona w siedzibie pracodawcy, ma wszelkie pozostałe znamiona umowy o pracę.
- Jak każde rozwiązanie, tak i to ma jednak swoje minusy. Jest nim m. in. mniejsza możliwość wglądu przez pracodawcę w działania podległego mu pracownika na poszczególnych etapach trwania projektu, czy zwyczajnie brak codziennego, bezpośredniego kontaktu z zespołem – podkreśla Daria Zając Jednak i na to jest sposób. – Liderzy zespołów często korzystają u nas z systemu przeznaczonego do rejestracji czasu poświęconego na poszczególne zadania. Z pewnością ułatwia to zarządzanie pracą.

Znacznie słabsza, czasem wręcz znikoma, jest również identyfikacja pracownika z firmą, co może przełożyć się na krótkotrwałość zatrudnienia. Trudniej jest tu bowiem budować lojalność pracownika wobec zatrudniającej go organizacji. Praca w pewnym odosobnieniu, z którym wiąże się często praca zdalna, ogranicza pracownikowi dostęp do wymiany doświadczeń oraz spontanicznego transferu wiedzy ze współpracownikami. To z kolei może wiązać się z mniejszym stopniem motywacji i kreatywności. Bardzo ważną więc kwestią jest odpowiednia organizacja pracy zdalnej, zarówno przez pracodawcę jak i podwładnego.

Dagna Starowieyska

Materiał powstał we współpracy z firmą Kotrak S.A.