Nic dziwnego, w końcu firmowa integracja staje się niezapomnianym przeżyciem w połączeniu z dodatkowymi atrakcjami. Portowe miasta Belgii i Holandii zapraszają firmy na barki i żaglowce. W katalońskich piwnicach winnych wydarzenie można połączyć z degustacją cavy. Z kolei smakowanie whiskey oferuje gościom destylarnia w Dublinie. Na kilku rynkach pojawiły się nawet mobilne platformy do podniebnych spotkań – dźwig wznosi uczestników na wysokość kilkudziesięciu metrów, gdzie można porozmawiać o biznesie i zjeść wystawną kolację jednocześnie.

Polska również ma sporo do zaoferowania. Kto jako dziecko odwiedzał Kopalnię Soli w Wieliczce, dziś mógłby się zdziwić, że odbywają się w niej gale, śluby czy inne wydarzenia. A kto woli rekreację w bardziej naturalnych okolicznościach, może połączyć firmowy zjazd z wizytą w mini zoo, spa czy nawet z jazdą konną. To akurat pomysł mazurskiego Pałacu Mortęgi, który gości firmowych podejmuje m.in. w XIV-wiecznym spichlerzu.

Zapraszamy na przegląd 10 najdziwniejszych miejsc zaadaptowanych na potrzeby konferencji i eventów firmowych.

Barokowa biblioteka (Praga, Czechy)

Praskiego starego miasta nikomu nie trzeba przedstawiać, a jednak o skarbach dawnego kolegium jezuickiego Clementinum wiedzą tylko nieliczni. Tuż przy Moście Karola stoi kompleks z XVI wieku, który należy do największych zabytkowych budynków w Europie – zajmuje aż 2 hektary. Jak przystało na obiekt akademicki, w swym wnętrzu skrywa m.in. obserwatorium astronomiczne oraz bibliotekę. Właśnie ta ostatnia doczekała się wielkiej sławy dzięki barokowemu wystrojowi. Od posadzek aż po obficie dekorowane sklepienia, dwupoziomowa główna sala biblioteki wygląda niemal jak ze świata fantasy. Zresztą, niektórzy pisarze i artyści właśnie nią się inspirowali. Na co dzień bibliotekę można zwiedzać, ale da się ją również wynająć na wydarzenia firmowe. Z uwagi na układ pomieszczeń i zabytkowy charakter nie ma mowy o reorganizacji przestrzeni, dlatego pojemność jest odgórnie ograniczona do 20 osób.

Gotycka katedra (Breda, Holandia)

Tego budynku w Bredzie przegapić się nie da. Grote Kerk (czyli „duży kościół”) stoi w samym sercu miasta i jest jego najwyższym budynkiem, sięgając 97 metrów. Zachwyca wszystkim, od brabancko-gotyckiej architektury, przez monumentalne organy, po bogatą historię. I choć budowano go prawie 140 lat, to dziś nie odbywają się tu już nabożeństwa. Poza zabytkowymi murami obiekt stoi pusty… chyba że organizowane są pokazy mody, wykłady i wiele innych wydarzeń. Z powodu układu na planie krzyża łacińskiego kościół oferuje spore możliwości adaptacyjne i może przyjąć kilkaset osób w komfortowych warunkach.

Wieża zegarowa (Denver, USA)

Amerykańskie zabytki wydają się niemal nowe w porównaniu z Europą, a jednak już piszą niezwykłą historię. Tzw. wieża zegarowa (oficjalnie Daniels and Fisher Tower) w Denver jest doskonałym przykładem. Gdy powstawała w 1910 roku (jako zwieńczenie zburzonego już domu towarowego), była jednym z najwyższych budynków w całych Stanach Zjednoczonych. Dziś ze swoimi 99 metrami tonie w gąszczu nowoczesnych drapaczy chmur, a jednak wciąż jest jednym z symboli Denver.

Całość robi wrażenie dzięki szykownemu wystrojowi sprzed stulecia. Jednak jej największy skarb kryje się niemal na samym szczycie, za wielkim zegarem. Tu, ukryta za taflami mlecznego szkła na każdej z czterech ścian, znajduje się niewidoczna dla niewtajemniczonych sala konferencyjna, dawniej używana jako pomieszczenie techniczne. Jednorazowo może przyjąć do 45 gości. Najczęściej odbywają się tu śluby, ale bywają nawet spotkania rad nadzorczych.

Kopalnia soli (Wieliczka, Polska)

Jeden z narodowych skarbów Polski znany jest jako atrakcja turystyczna i element światowego dziedzictwa kulturowego. Mniej znana była dotąd biznesowa strona Kopalni Soli Wieliczka. Mile widziani są tu nie tylko turyści, wśród ponad 2 tys. podziemnych komór znajduje się 9 zaaranżowanych na sale eventowe mieszczące nawet do 800 osób. Wszystkie znajdują się na głębokości ponad 100 metrów pod ziemią i zostały przygotowane tak, by spełnić rozmaite potrzeby. Dwie komory im. Jana Haluszki mają luksusowy wystrój – większa idealnie sprawdzi się na bankiet czy imprezę integracyjną, a mniejsza na kameralną kolację czy spotkanie zarządu. Komora Drozdowice IV ma amfiteatralny układ i multimedialne wyposażenie, z kolei słynne podziemne kaplice (św. Kingi i św. Jana) udostępniane są na śluby.

Destylarnia whiskey (Dublin, Irlandia)

Mówi się whisky czy whiskey? Szkot z Irlandczykiem mogliby się pospierać, choćby przy szklance złotego napoju. Gdzie? W sercu irlandzkiej stolicy stoi niepozorna na pierwszy rzut oka kamienica. Za ponad 400-letnimi murami z jasnego kamienia kryje się zakład destylujący whiskey, Dublin Liberties Destillery. Od 2019 roku można nie tylko go zwiedzić, ale i wynająć pomieszczenia na specjalne okazje. Główny bar, wykończony drewnem, miedzią i brązową skórą, jest gotów na nawet 150 osób. Mniejsza i bardziej kameralna sala z widokiem na miedziane kadzie przyjmuje do 25 gości.

Łaźnia miejska (Berlin, Niemcy)

Wśród niecodziennych adaptacji konferencyjnych nie może zabraknąć Berlina. Niemiecka stolica znana jest zwłaszcza z postindustrialnych obiektów, ale na szczególną uwagę zasługuje dawna łaźnia miejska w dzielnicy Prenzlauer-Berg. Otwarto ją dokładnie 120 lat temu, ale nie dotrwała do zjednoczenia Niemiec. W ostatnich latach została odrestaurowana i przywrócono jej dawną funkcję. Dziś to Hotel Oderberger, choć lokalni mieszkańcy również mogą korzystać z łaźni. Jej sercem jest basen zlokalizowany w imponującej neorenesansowej auli. I tu pojawia się najciekawszy element. Właśnie na basenie można zorganizować prezentację produktu, kongres lub nawet koncert. Na czas takich wydarzeń nad wodą montowany jest specjalny podest (jest opcja ułożenia szklanej podłogi, co daje niezwykłe wrażenie!), po którym może chodzić nawet 400 osób. Dzień później na basen wracają mieszkańcy i goście hotelowi.

Średniowieczny spichlerz (Mortęgi, Polska)

Event w luksusowym pałacu? To dziś coraz częstsze, również w Polsce. Ale czy widzieliście wydarzenie organizowane w spichlerzu o historii sięgającej XIV wieku? W przypadku Pałacu Mortęgi to właśnie Spichlerz skrywa najbogatszą historię, stojąc w miejscu zabudowań jeszcze sprzed bitwy pod pobliskim Grunwaldem. Przysadzisty murowany budynek daje największe możliwości organizacyjne dzięki swej konstrukcji. Właściciele zaadaptowali dawne pomieszczenia gospodarskie tak, by mieściły dwie okazałe sale konferencyjne, jedna nad drugą. Dzięki temu nawet 200 osób może przebywać w historycznym otoczeniu. Zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, wnętrze Spichlerza ma bardzo prostą estetykę opartą o grubo cięte drewno. Po prawdziwe luksusy goście mogą przejść się kilkadziesiąt metrów dalej, do 4-gwiazdkowego Pałacu.

Świątynia masońska (Londyn, Wielka Brytania)

Dawny hotel kolejowy przy słynnym dworcu Liverpool Street przez dekady krył w sobie tajemnicę. Odkryto ją podczas renowacji prowadzonej na zlecenie nowego właściciela, sieci Hyatt. Po odkryciu rozbieżności w planach obiektu, zburzono jedną ze ścian. Za nią oczom budowniczych ukazała się świątynia masońska z XIX wieku. Doskonale zachowana, stała się nieoczekiwanym skarbem operatora hotelu. Dziś stanowi nie tylko atrakcję turystyczną, ale również można ją wynająć na czas organizacji własnego wydarzenia. Ograniczeniem – jak przystało na ekskluzywny i tajemniczy charakter masonerii – jest pojemność poniżej 50 miejsc.

Dziedziniec na wodzie (Amsterdam, Holandia)

Muzeum morskie w Amsterdamie dysponuje jedną z najbardziej imponujących kolekcji na świecie. Ale przez pierwsze stulecie swojej działalności nie miało jednego – wielkiej sali ekspozycyjnej. Wszystkie pomieszczenia XVII-wiecznej siedziby mają ograniczoną powierzchnię, a obiekt wzniesiono w całości poza lądem, więc nie było mowy o rozbudowie. Dlatego, podczas potężnej modernizacji z 2011 roku, inwestor dodał ogromny szklany dach nad kwadratowym dziedzińcem. Przypominająca rozetę konstrukcja jest naszpikowana światłami LED, dzięki czemu dziedziniec stał się w pełni zamkniętą aulą gotową nawet do podwieszenia dodatkowego sprzętu scenicznego. Efekt? Wielofunkcyjna hala dla nawet 700 gości powstała prawie niezauważalnie wewnątrz zabytkowego budynku.

Piwnice z winem (Sant Sadurní d’Anoia, Hiszpania)

Choć mówimy o niewielkiej wsi pod Barceloną, to właśnie stąd pochodzi prawie każda butelka musującego wina cava. Największym producentem jest rodzina Codorníu, mająca siedzibę dosłownie na stokach obrośniętych winoroślą. W chwili budowy uważano inwestycję za szaleństwo – skala i przepych w połączeniu z budową na stoku były dla wielu nieracjonalne. Do projektu zaangażowano uznanego katalońskiego architekta Josepa Puiga i Cadafalcha, który stworzył tu jeden z cudów architektury modernistycznej. Przepastne piwnice, w których przechowywane są beczki z winem, dziś można również wynajmować. Dzięki swej skali mogą gościć od paruset do nawet 1,5 tys. uczestników. Oczywiście grzechem byłoby nie skosztować przy okazji miejscowych wyrobów…

Jak nietrudno się domyślić, władze Czechosłowacji były odmiennego zdania. Černý trafił do więzienia, a władze Związku Radzieckiego wystosowały oficjalny protest wobec jego akcji. Tyle że aresztowanie młodego studenta sztuk pięknych wywołało nie do końca oczekiwane reakcje. Oto mieszkańcy Pragi spontanicznie rozebrali czerwoną gwiazdę dekorującą różowy czołg, a 15 członków Zgromadzenia Federalnego (po odmalowaniu czołgu na zielono przez władze) chwyciło za pędzle i znów pomalowali go na różowo.

Różowy czołg stał się częścią czeskiej popkultury właśnie dzięki temu, jak ogromną debatę wywołał w 1991 roku. Dziś stoi w muzeum Lešany i niezmiennie jest różowy, by upamiętnić ten niegroźny akt wandalizmu Černego.

Być postacią rozpoznawalną w całym kraju w wieku zaledwie 23 lat to wyjątkowa sytuacja dla młodego artysty, ale David Černy szedł znacznie dalej, wywołując podobne debaty w wielu innych krajach, w tym w Polsce. Po raz pierwszy w 2006, gdy jego kontrowersyjna rzeźba Rekin została wystawiona w Bielsku-Białej.

Wbrew nazwie, rzeźba nie przedstawia wcale rekina, lecz rozebranego do majtek Saddam Husajna, związanego i ze stryczkiem na szyi, zanurzonego w basenie z formaliną. To nie tylko komentarz polityczny (po pojmaniu, w 2006 Husajn rzeczywiście został stracony), ale też kpina z innej rzeźby, która kilka lat wcześniej podzieliła świat sztuki – zanurzony w formalinie rekin tygrysi Damiena Hirsta został sprzedany za grube miliony, choć niewiele wnosił. Wykpiony dyktator Iraku wniósł o tyle więcej, że w kilku miejscach Europy został zakazany. W tym w Bielsku-Białej właśnie, gdzie interwencja wiceprezydenta doprowadziła do usunięcia rzeźby. W odpowiedzi wystawiono ją w Cieszynie, gdzie obiekcji nie było.

W 2009 Polacy znów burzyli się na niepokornego Czecha, którego instalacja Entropa w Brukseli „świętowała” nowy układ Unii Europejskiej w bardzo prześmiewczy sposób. Każdy z krajów został przedstawiony jako puzzel do samodzielnego wyjęcia i ułożenia, a Polskę ilustrowali księża wbijający tęczową flagę w serce naszego kraju, parodiując słynną fotografię amerykańskich żołnierzy na Iwo Jimie. Polska nie była wcale jedynym krajem wyśmianym w Entropie, w związku z czym o instalacji było głośno w całej Europie.

Jednak Černego znamy też z innej strony. To przede wszystkim dojrzały rzeźbiarz, czujący się dobrze w metalach, syntetykach i wielu innych tworzywach. Jego rzeźba Golem przyciąga wzrok w Poznaniu, a wykonane w podobnej estetyce rzeźby stoją w wielu innych miastach na trzech kontynentach, niektóre z nich ruchome.

Będąc w Pradze twórczość Černego możecie zobaczyć niemal z każdego miejsca, ponieważ jego rzeźby Babies od 2000 r. zdobią najwyższy czeski budynek, praską wieżę telewizyjną. Miała to być instalacja tymczasowa, ale została tak dobrze przyjęta, że raczkujące po konstrukcji niemowlęta w „kodem kreskowym” wciśniętym zamiast twarzy zostały na dobre, przynajmniej do 2021. Poza tą przyciągającą wzrok instalacją Černy w Pradze ma prawdopodobnie więcej rzeźb niż jakikolwiek inny artysta.

I nie zamierza bynajmniej na tym poprzestać, choć dziś największy rozgłos przynoszą mu instalacje ruchome, jak atletyczny londyński autobus London Booster, który najpierw stanął czasowo w Londynie, a później – nic dziwnego – zaczął robić pompki w Pradze.

Śladami Kafki

Gdybym miała stworzyć krótki, acz treściwy przewodnik po Pradze to zdecydowanie do miejsc, które należy zobaczyć zaliczyłabym Zamek Praski. To największy zamek średniowieczny na świecie według Księgi Rekordów Guinessa, który obecnie jest siedzibą czeskich władz i najbardziej wyróżniającą się budowlą na tle panoramy praskiej. Otoczony jest siedmioma pięknymi ogrodami, po których, dla zaprezentowania królewskiego przepychu spacerują dumne pawie, otoczone dziesiątkami nagich rzeźb. Na jednym z wielu dziedzińców zamku znajduje się największy kościół praski – Katedra Św. Wita, Wacława i Wojciecha, którego widok zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz zapiera dech w piersiach.

Jedną z najbardziej obleganych atrakcji zamku jest również osnuta legendami Złota Uliczka, zwana także „uliczką alchemików”. Wśród malowniczych domków, które się na niej znajdują, zamieszkiwanych kiedyś przez służbę zamkową, złotników i alchemików, mieściła się pod numerem 22 pracownia słynnego pisarza Franza Kafki, w której teraz urządzono księgarnię pisarza i wystawę pamiątkową.

Słynne praskie mosty

Praga słynie z ogromnej ilości mostów,które na stałe wpisały się już w krajobraz czeskiej stolicy. Najsłynniejszy to oczywiście Most Karola – jeden z najstarszych mostów w Europie Środkowej. Niezapomniany widok tworzy 30 barokowych rzeźb ozdabiających most, które podczas spaceru wydają się spoglądać na przechodniów z ukosa i nadają niepowtarzalny charakter całej konstrukcji. Atrakcyjności dodaje fakt, że z mostem tym wiąże się wiele niezwykle interesujących legend. I tak na przykład według jednej z nich, pod koniec XIV wieku zrzucono z niego wikariusza generalnego, który nie chciał wyjawić tajemnicy spowiedzi królowej.

Na balustradzie mostu, dokładnie w miejscu w którym go zrzucono, został przymocowany mały mosiężny krzyż z pięcioma gwiazdami. Legenda mówi, że człowiekowi, któremu uda się położyć rękę na krzyżu tak, aby każdy palec dotykał jednej z gwiazd, spełni się życzenie. Każdy z próbujących szczęścia wierzy, że to właśnie jego marzenie wkrótce się ziści . Poza tym okolica Mostu Karola to także świetne miejsce na zakup pamiątek. Do wyboru są piękne zdjęcia, urzekające obrazy, szkło, kryształy, czy z tych mniej poważnych – podobizny uroczego Krecika, czy Żwirka i Muchomorka (znane wszystkim postacie z kultowych bajek).

Warto także zobaczyć jeden z najcenniejszych zabytków Pragi – zegar astronomiczny „orloj”, umieszczony na gotyckiej wieży ratusza staromiejskiego. O pełnej godzinie pojawia się w dwóch okienkach rzeźby 12 apostołów, po obu stronach zegara równocześnie ożywają postacie Kościotrupa, Turka, Skąpca oraz Pyszałka. Po ukazaniu się wszystkich apostołów pieje Kogut, a zegar zaczyna bić. Ta atrakcyjna budowla przyciąga tak wielu turystów, że w okolicach pełnej godziny trudno jest się przedostać z jednego końca placu na drugi.

Praga z perspektywy wody

Poza ogromnym bogactwem kulturowym, Praga może się także pochwalić wspaniałym zapleczem turystycznym. Dla zwiedzających ogólnie dostępnych jest wiele restauracji, hoteli, barów, w których turyści z całego świata witani są z typowym czeskim entuzjazmem i radością. Jednym z popularniejszych lokali jest Jazz Boat, czyli jazzowy statek na falach Wełtawy, który poza koncertem jazzowym oferuje także 2,5 godzinny rejs, podczas którego można obejrzeć Pragę z innej perspektywy, przy okazji delektując się czeską kuchnią. Tym, którzy chcieliby spędzić więcej czasu na czeskiej wodzie, godny polecenia jest Botel Vodnik – statek spełniający rolę hotelu na rzece. Warunki mieszkalne są wyśmienite, cena za nocleg przystępna, widoki piękne, a wrażenia z nocy spędzonej w samym sercu Pragi zdecydowanie godne polecenia.

Z Pragi wyjechać nie można, nie odwiedziwszy jednej z typowych czeskich gospod, gdzie rodzime piwa i wina leją się strumieniami prosto z beczek do kufli spragnionych turystów. Warto pamiętać, że kiedyś w Czechach, każde nawet najmniejsze miasto miało swój własny browar i po dziś dzień jest to najpopularniejszy trunek wśród Czechów (przeciętny Czech wypija ok.160 litrów piwa rocznie!).W prawdziwej gospodzie kelnerzy zostawia przy nas kartkę, na której wraz z każdym wypitym piwem stawia kolejną kreskę. Na koniec biesiadowania zlicza wszystkie kreski i na ich podstawie wystawia rachunek.

Tekst:  Katarzyna Bąk

Zdjęcia:  Dominik Matuła

Można znaleźć tam sklepy oferujące wyroby ze rżniętego szkła, biżuterię, kosmetyki, ale ciągle znajduje się tam jedna kategoria, która góruje. Jest to moda we wszystkich jej formach. Każdy znajdzie coś dla siebie wśród wielu marek, czy to męski garnitur, odzież sportowa czy sukienka wieczorowa. Synonimem tej ulicy pod względem zakupów są „niezliczone wybory”. Ładne ubrania idą w parze z przydatnymi akcesoriami, które tutaj reprezentowane są poprzez najwyższej klasy marki. Jednym słowem – Paryż w sercu Pragi.

Synagogi i cmentarz żydowski w dzielnicy Josevov przetrwały II wojnę światową paradoksalnie dzięki Adolfowi Hitlerowi, który po całkowitej zagładzie Żydów chciał utworzyć w Pradze muzeum narodu żydowskiego.

12 proc. mieszkańców Czech zamieszkuje stolicę republiki. Najstarsza karuzela na świecie znajduje się w Pradze, w dzielnicy Vinohrady.

W Pradze toczy się akcja książki Zbigniewa Nienackiego pt. „Pan Samochodzik i tajemnica tajemnic”. W fabule powieści pojawiają się m.in. Złota Uliczka, Cmentarz Żydowski, Daliborka, uniwersytet Karola, pomnik rabina Lőwe. Na podstawie książki nakręcono też film „Pan Samochodzik i Praskie Tajemnice”.

Na turystów, którzy zdecydują się wspiąć na 327-metrowe wzgórze Petrin usytuowane w centrum Pragi, czeka mnóstwo atrakcji. Trafić tutaj nietrudno, bowiem na wierzchołku szczytu wznosi się widoczna z daleka kopia wieży Eiffela – symbol Petřínskiego kopca.