„W krótkim czasie – mniej więcej takim, jaki zajmuje zjedzenie lodów – powstały wszystkie elementy naszego wszechświata. To właśnie z nich powstaliśmy. Ja, TY, ta książka, Twój obiad… wszystko składa się z cząsteczek, które istnieją od początku czasu” – czytamy w książce. Niebanalne porównania i zabawne rysunki powodują, że książkę weźmie chętnie do ręki dorosły i poczyta ją wspólnie z dzieckiem.

Część cząsteczek powstałych po Wielkim Wybuchu uśmiechało się radośnie do siebie. „Niektórym tak spodobało się towarzystwo innych, że postanowiły trzymać się razem” – wyjaśnia dzieciakom Bunting. W ten sposób zebrało się w końcu tyle cząsteczek, że zaczęły tworzyć pewne rzeczy, początkowo jedynie obłoki pyłu.

Większa część książeczki poświęcona jest życiu na Ziemi. „Pierwsza forma życia była dość prosta. Nie widziała, nie słyszała, nie mogła też włożyć na głowę śmiesznej spiczastej czapeczki. Ale umiała coś wyjątkowego. Potrafiła tworzyć swoje kopie” – opisuje Bunting.

Dzieciaki dowiedzą się, że ich przodkiem jest dziwna brunatno-zielona istota, ryba, która postanowiła wyjść na ląd, bo „postanowiła sprawdzić, co można zobaczyć poza morzem”. „Jej dzieci pokochały ląd i zostały zwierzętami lądowymi. Od dinozaurów po osły, od jaka do Ciebie… Nasze wspólne drzewo genealogiczne zaczyna się od tamtego dzielnego zwierzątka” – przekonuje Bunting. Między innymi w ten oto sposób pokazuje mechanizmy dotyczące ewolucji.

Autor podkreśla, że wszyscy mamy dużo szczęścia. Od Wielkiego Wybuchu wszystko mogło potoczyć się na różne sposoby. Na przykład moglibyśmy wyglądać zupełnie inaczej. Na rysunkach jest m.in. jednooka, zielona ośmiornica czytająca książkę albo duży, włochaty małpolud z dwoma wystającymi kłami. Jest też niewidzialna postać. Takie wizje, w przeciwieństwie do tych prezentowanych w przeważającej części książki, są raczej związane z fantastyką niż z nauką. Z pewnością jednak książkę należy polecić rodzicom, którzy chcą zaszczepić u swoich maluchów ciekawość odkrywania świata i jednocześnie pasję do nauki.

Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Zyska i S-ka.

Autor: Szymon Zdziebłowski, PAP – Nauka w Polsce

Kosárek zamierza wykorzystać najnowsze osiągnięcia techniki, aby wyizolować u nich archetypiczny składnik osobowości odpowiedzialny za czynienie zła – tak zwany czynnik diabła. Gdy tylko zaczyna odkrywać ich zdumiewające tajemnice, natrafia na łączący całą szóstkę zatrważający wspólny element.

W tym samym czasie mieszkańców Pragi ogarnia przerażenie – w jej ciemnych zaułkach grasuje bowiem nieuchwytny morderca. Policyjny śledczy Lukáš Smolák, desperacko usiłujący złapać sprawcę, przez gazety nazwanego Skórzanym Fartuchem, zauważa podobieństwo między nim a działającym przed półwieczem w Londynie Kubą Rozpruwaczem.

Smolák zwraca się po pomoc do lekarzy w Hradzie Orlu, mających doświadczenie z psychotycznymi kryminalnymi umysłami. Zachodzi obawa, że Skórzany Fartuch może mieć jakieś związek z szóstką zamkniętych w zakładzie pacjentów.

Zanurzona w międzywojennej rzeczywistości Europy Środkowej i osadzona w cieniu gęstniejącego za czeską granicą nazistowskiego mroku stylowo napisana, doskonale skonstruowana, bogato zobrazowana powieść jest wspaniałą rozrywką. Nie sposób się od niej oderwać.

Źródło: Prószyński i S-ka

• Jak często ludzie NAPRAWDĘ uprawiają seks?
• Co należy mówić na pierwszej randce, żeby nie stracić szans na drugą?
• Ilu naprawdę jest rasistów w Ameryce?
• Czy Freud ściemniał?
• Czy rodzice inaczej traktują synów, a inaczej córki?
• Jaki procent mężczyzn to geje?

Znaczna część z tego, co dotychczas myśleliśmy o ludziach, to fałsz, twierdzi Stephens-Davidowitz. Powód? Ludzie kłamią – w kwestionariuszach i rozmowach. Okłamują przyjaciół, kochanków, lekarzy i samych siebie.

Dziś nie musimy już jednak opierać się wyłącznie na deklaracjach ankietowanych. Dane z Internetu – ślady informacji, które miliardy ludzi zostawiają w Google, mediach społecznościowych, serwisach randkowych, a nawet na stronach pornograficznych – wreszcie pokazują nagą prawdę. Możemy teraz dowiedzieć się, co ludzie naprawdę myślą i czego pragną.

Wnioski? Mogą rozśmieszyć, zszokować albo głęboko zaniepokoić. Z całą pewnością jednak skłonią do refleksji nad tym, kim jest człowiek początku XXI wieku.

Źródło: Wydawnictwo Literackie

Im więcej czasu Charlotte spędza w towarzystwie Rebekki, tym bardziej utwierdza się w przekonaniu, że siostra Luke’a coś ukrywa, a jeśli chce ochronić ich rodzinę – i siebie – musi zrobić wszystko, by poznać prawdę.

Jessica Vallance jest autorką siedmiu powieści. Wychowała się w Bournemouth, a studiowała w Brighton. Mieszka w Sussex z partnerem i psem.

Źródło: Prószyński i S-ka

Infantką, jak nazywano Annę, targają dawno zapomniane emocje, gdy myśli o francuskim księciu Henryku Walezym. Kiedy u jej boku ma stanąć książę Siedmiogrodu Stefan Batory, ponownie powraca lęk: czy wzbudzi miłość mężczyzny, który ma być królem Polski i jej mężem? Czy w ogóle jeszcze tego pragnie?

Głównymi bohaterami opisanych wydarzeń, obok tytułowej Anny Jagiellonki, są dwie wielkie postaci ówczesnego życia politycznego Rzeczypospolitej – Jan Sariusz Zamoyski oraz Piotr Zborowski.

Magdalena Niedźwiedzka, autorka zbeletryzowanych biografii „Królewska heretyczka” i „Maria Skłodowska-Curie” oraz cyklu „Opowieści z angielskiego dworu”. Łączy pracę na uczelni technicznej z pisaniem powieści. W wolnych chwilach maluje obrazy olejne.

Echo Ridge jest piękne jak z obrazka, skrywa jednak wiele tajemnic. I jeszcze zanim Ellery rozpoczyna naukę w miejscowym liceum, pojawiają się anonimowe pogróżki, że nadchodzący bal szkolny zakończy się równie tragicznie, jak ten przed pięcioma laty. Jakby na potwierdzenie, wkrótce znika kolejna dziewczyna.

Ellery aż za dużo wie o tajemnicach. Ma je jej matka; babcia również. A im dłużej przebywa w Echo Ridge, tym bardziej oczywiste się staje, że wszyscy wokół niej coś ukrywają. Szkopuł w tym, że tajemnice są niebezpieczne – a większość ludzi nie potrafi ich dochowywać. Dlatego w Echo Ridge najlepiej nie powierzać swoich sekretów nikomu.

Jesienna premiera wydawnictwa Prószyński i S-ka to kolejna publikacja od Karen M. McManus. To amerykańska pisarka, której książki przetłumaczono już na 40 języków. Jej debiut „Jedno z nas kłamie” stał się międzynarodowym bestsellerem, nominowanym do wielu nagród. Trwają już prace nad ekranizacją, a w 2020 roku ma się ukazać druga część książki.

Karen M. McManus skończyła dziennikarstwo na Northwestern University, co wykorzystuje przede wszystkim przy wymyślaniu fake newsów, na podstawie których buduje potem fabułę. Gdy nie pracuje ani nie pisze, uwielbia podróżować ze swoim synem. Mieszka w Cambridge, w stanie Massachusetts.

Imogen jest w stanie znieść naprawdę wiele, ale kiedy pewnego dnia mąż stawia jej ultimatum – w ciągu dwóch tygodni kobieta ma wyprowadzić się z ich domu albo on wystąpi o wyłączne prawo opieki nad ich sześcioletnim synem – coś w niej najzwyczajniej pęka.

W akcie desperacji robi rzecz niewyobrażalną – zamyka męża w piwnicy. Teraz ona kontroluje sytuację. Ale jak daleko się posunie, by ukarać męża i ochronić syna? I jaką rolę w całej tej intrydze odegrają pozostałe kobiety Phillipa, czyli jego pierwsza żona i nowa dziewczyna? Wygląda na to, że wkrótce mężczyzna pozna wszystkie twarze zemsty…

Wyśmienity thriller o trzech kobietach, które łączy silne uczucie do jednego mężczyzny. I nie jest to wcale miłość. Jo Jakeman jest zwyciężczynią prestiżowego konkursu literackiego w ramach York Festival of Writing. „Zemsta trzech eks” to jej debiutancka powieść. Jesienią 2019 ukaże się kolejny thriller – „Safe House”.

Źródło: Prószyński i S-ka

Autorka z rozbrajającą szczerością opowiada o swoich zmaganiach z pytaniami o to, dlaczego kobiece ciało bywa skomplikowane. Zabiera nas w pozytywną podróż od stóp do głów, pomaga zaakceptować swoje obrzydliwości i otoczyć je miłością. Poniżej fragment książki:

Chciałabym móc powiedzieć, że poświęciłam życie na poszukiwanie lekarstwa na nowotwory, zwalczanie głodu na świecie czy zażegnanie globalnego ocieplenia, ale niestety – mój mózg sam z siebie podąża w kierunku zagadnień związanych z tajnikami kobiecego ciała. Przez większość moich dni rozważałam takie kwestie jak potencjalne zalety aerodynamiczne wielbłądziego kopyta [widok bielizny wcinającej się w srom kobiety] czy powody, dla których ludzkie ciało musi się pocić… Często chowam się w publicznych toaletach, by wysuszyć mokre pod pachami plamy na bluzce i dalej udawać, że nie mam gruczołów potowych. I dlaczego za każdym razem, kiedy kucam, mój pies zmierza prosto do mojego krocza? Jedynym obiektem atakowanym przez to zwierzę z taką samą uporczywością jest kosz na śmieci.

Chciałabym należeć do osób, które rano, popijając espresso, rozwiązują krzyżówkę w „New York Timesie” – cóż za szlachetne hobby! – ale ja zamiast tego rozmyślam, dlaczego podczas bzykanka nigdy nie wydaję z siebie tak ponętnych, kuszących dźwięków jak gwiazda porno Sasha Grey w filmie Asstravaganza 3… Czy istnieje jakaś grupa wsparcia dla ludzi milczących podczas zbliżenia?

Źródło: Wydawnictwo Kobiece

W rodzinie Blakemore’ów, idealnej z punktu widzenia amerykańskiego społeczeństwa (model 2+2) to faktycznie pozory. On – właściciel dobrze prosperującego przedsiębiorstwa budowalnego, ona – pochodząca z zamożnej rodziny, piękna, inteligentna, zaangażowana w działalność charytatywną.

A jednak pod płaszczykiem spokoju i codziennych sukcesów kryją się niezadowolenie i wciąż narastające konflikty, które nieuchronnie prowadzą rodzinę ku upadkowi. Wszystko zmienia się, gdy Suzanne natrafia na wychudzoną i chorą nastolatkę, która pilnie potrzebuje jej pomocy. Iris jest dzieckiem wychowanym w lesie, z dala od cywilizacji.

Motyw ten przypomina nieco rodzinę z filmu „Captain Fantastic” z Viggo Mortensenem w roli głównej. Wspólnie z żoną wychowuje on dzieci z dala od zgiełku cywilizacji. Ich styl życia wpisuje się w ideologię tak zwanych preppersów. Żyją w lesie, jedzą to, co uda im się upolować, nie chodzą do szkoły, choć są edukowani przez rodziców; uczą się sztuki przetrwania, żyjąc w miłości i wzajemnym szacunku. Iris jest dzieckiem właśnie takich rodziców. Na pobocze drogi trafia jednak po kilkuletnim radzeniu sobie w lesie bez nich.

Suzanne spotykając ją jeszcze nie wie, w jakim stopniu to spotkanie odmieni jej los. Eteryczna i nieobyta ze współczesnym światem Iris przeraża ją i fascynuje jednocześnie. Dziewczyna jest niezależna, niestraszna jej samotność, nie posiadając zbyt wiele, nie odczuwa potrzeby obrastania kolejnymi rzeczami, przez co pozostaje w kontraście ze wszystkim, co reprezentują jej opiekunowie. Teraz Suzanne nie może się powstrzymać od refleksji: czy ma uratować Iris, czy też Iris będzie tą, która uratuje ją samą? Wychowana poza cywilizacją i jej nierzadko tłamszącymi zasadami nastolatka pokazuje Blakemore’om, na czym polega życie w jego surowej i czystej formie.

„Nasze miejsce” autorstwa Sonji Yoerg to kolejna jej publikacja dająca głęboki wgląd w kobiecą psychikę. Nic dziwnego, autorka bestsellerów wcześniej zdobyła doktorat z psychologii biologicznej na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Dziś jej książki są lekturą obowiązkową dla milionów kobiet i mężczyzn na całym świecie. Bo choć to fikcja, to pouczająca.

Źródło: Burda Media

Ale czy zawsze jest tak, jak się nam wydaje, a otaczający nas ludzie są tacy, jakimi ich postrzegamy? Powieść o tym, że czasem po prostu trzeba „zobaczyć gdzie indziej”, czyli spojrzeć na wydarzenia i osoby pojawiające się w naszym życiu z innej perspektywy. Wówczas wszystko może zyskać zupełnie nieznany dotąd wymiar, a bezładnie rozsypane okruchy przeszłości nagle zaczną doskonale do siebie pasować i życie stanie się o wiele szczęśliwsze.

To również historia o tym, że dążenie do zemsty za doznane krzywdy najdotkliwiej uderza w nas samych, przesłaniając z czasem to co naprawdę ważne.

Danuta Noszczyńska – plastyczka, reżyserka, twórczyni amatorskich teatrów Azet i Amarant, absolwentka krakowskiego liceum plastycznego oraz Wydziału Filozoficznego UJ. Opublikowała książki: „Historia nie Magdaleny”, „Blondynka moralnego niepokoju”, „Hormon nieszczęścia”, „Mogło być gorzej”, „Kufer babki Alicji”, „Luizę pilnie sprzedam”, „Pod dwiema kosami, czyli przedśmiertne zapiski Żywotnego Mariana”, „Wszystkie życia Heleny P.”, „Harpia” (trzy ostatnie nagrodzone na Festiwalu Literatury Kobiet „Pióro i Pazur”), „Farbowana blondynka”, „Zła miłość”, „Futra, perły i łzy jak piołun gorzkie” i „Nieświęta rodzina”.

Źródło: Prószuński i S-ka