- Kiedyś w psychiatrii dominowały schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężka depresja z epizodami psychotycznymi – mówił.

Jego zdaniem znakiem naszych czasów są zaburzenia nastroju, lękowe, niemożność radzenia sobie z codziennym stresem, trudności w relacjach i nadużywanie substancji.

Objawy kryzysu psychicznego

• Kłopoty ze snem (np. niemożność zaśnięcia, wybudzanie się po krótkim czasie, uporczywe, dręczące koszmary senne, nadmierna senność, przesypianie większości doby)
• Zaburzenia odżywiania (objadanie się bądź głodzenie się, stosowanie drastycznych diet eliminacyjnych bez wskazań lekarskich, wymioty czy nudności po posiłkach, biegunki)
• Skoki nastroju
• Drażliwość, kłótliwość
• Problemy z koncentracją, z pamięcią
• Ataki paniki (często dominujące objawy to przyśpieszony oddech, pocenie się, kołatanie serca, ból brzucha)
• Częste infekcje, wypryski i inne problemy ze skórą
• Kompulsywne powtarzanie jakichś czynności
• Apatia, niechęć do podtrzymywania relacji, izolowanie się
• Utrata apetytu, chudnięcie
• Przewlekłe lub ostre bóle głowy, stawów, w klatce piersiowej
• Zaburzenia równowagi, problemy z poruszaniem się
• Biegunki, których podłożem nie jest zatrucie czy infekcja wirusowa.

Oczywiście, należy wykluczyć inne przyczyny tych dolegliwości. Zdarza się jednak, że zaburzenia psychiczne są maskowane przez dolegliwości przypominające różne somatyczne choroby – na przykład układu krążenia, pokarmowego czy ruchu. Jak?

W podręczniku psychiatrii Agaty Szulc i Piotra Gałeckiego opisany jest na przykład przypadek 23-letniej pacjentki, którą do psychiatry skierował neurolog. Przez kilka miesięcy pogłębiały się u niej problemy z poruszaniem się (utykanie, potem konieczne były kule, w końcu musiała korzystać z wózka inwalidzkiego). Dogłębna diagnostyka ortopedyczna i neurologiczna nie wykazała u niej somatycznego podłoża zaburzeń ruchu. Kobieta cierpiała na jeden z rodzajów zaburzeń nerwicowych powstałych m.in. pod wpływem trudnej dla niej sytuacji życiowej.

W Polsce trwa pilotaż centrów zdrowia psychicznego, które świadczą nieodpłatną pomoc dla osób borykających się z trudnościami zaburzeń psychicznych. Obecnie utworzone są w 27 miejscach w Polsce (pełną listę można znaleźć na stronie www.czp.org.pl). Pilotaż ma sprawdzić w praktyce działanie tej nowej formy pomocy. W centrach nie oczekuje się tygodniami na konsultację ze specjalistą (psychiatrą, psychologiem, psychoterapeutą czy pedagogiem). Pacjent bez zapisu zgłasza się do punktu zgłoszeniowo-koordynacyjnego, w którym wstępną kwalifikację prowadzi psycholog lub inna osoba o podobnym wykształceniu. Jeśli pomoc wymagana jest natychmiast (przypadek nagły, np. epizod psychotyczny), jest udzielana od razu. W sytuacjach pilnych leczenie wdrażane jest w czasie nie dłuższym niż 72 godziny, w tzw. stabilnych sytuacjach nie czeka się na pomoc dłużej niż dwa tygodnie.

Katarzyna Stankiewicz z Wolskiego Centrum Zdrowia Psychicznego poinformowała, że miesięcznie zgłasza się 40 – 80 pacjentów. Zaledwie 1-2 proc. jest przyjmowanych w stanie nagłym, około 10 proc. – pilnym.

Autorka: Justyna Wojteczek, zdrowie.pap.pl

Badacze porównali dwie grupy młodych weteranów wojennych. Jedna z nich składała się z osób, które w przeszłości (przed ukończeniem 18. r.ż.) były ofiarami nadużyć; druga stanowiła grupę kontrolną. Specjaliści przeprowadzili wśród uczestników testy uwagi oraz zmierzyli aktywność mózgu w trakcie wykonywania zadań.

Analizy pokazały, że ofiary przemocy gorzej niż pozostali radziły sobie w testach uwagi – miały problemy z utrzymaniem koncentracji. W ich mózgach zaobserwowano zaburzoną komunikację między ciałem migdałowatym (siedliskiem emocji) a korą przedczołową (ośrodkiem koncentracji).

– Trauma z młodości może powodować w późniejszym życiu nie tylko problemy emocjonalne, ale również ze względu na zmiany w mózgu wpływać na codzienne funkcjonowanie w obszarach, takich jak praca, edukacja, relacje, czy też prowadzenie pojazdów – podsumowuje Michael Esterman, jeden z autorów badania.

Źródło: PAP – Nauka w Polsce

W wielu przypadkach znalezienie faktycznej przyczyny „zamglenia mózgu” może być trudne i może wymagać wykonania badań. Często jednak pomocne mogą okazać się zmiany w diecie, większa ilość snu, zmiana trybu życia oraz suplementacja (podkreślam, że takie postępowanie może okazać się leczeniem objawowym, niekoniecznie przyczynowym).

A teraz, po tym długim wstępie do sedna – suplementacji. Arsenał środków, które mogą pomóc jest dość pokaźny, Omega-3, witamina C i E, winopocetyna, racetamy (choć warto zaznaczyć, że ich nadużywanie może powodować wystąpienie brain fog), Alpha GPC, niektóre adaptogeny. Jest ich wiele, ale do tej grupy możemy również zaliczyć kreatynę!

Ten popularny suplement jest pomocny nie tylko w kształtowaniu sylwetki, ale wykazuje również działanie nootropowe i neuroprotekcyjne, może wpływać na poprawienie inteligencji płynnej, która związana jest ze zdolnościami do adaptowania się do nowej sytuacji, pamięci, usprawniać transport tlenu, a nawet chronić w pewnym stopniu neurony przed degradacją, która może pojawić się przy ich nadmiernej stymulacji, a nawet pomagać w leczeniu depresji. Dodajmy do tego, że cena kreatyny często jest wielokrotnie niższa niż wielu popularnych środków o podobnym spektrum działania.