Naukowcy z Michigan State University opisali relację między statusem małżeńskim a ryzykiem zaburzeń poznawczych (np. pamięci) w starszym wieku. Przeanalizowali oni obejmujące 14 lat dane na temat 15 tys. osób w wieku od 52 lat wzwyż. Uczestnicy projektu, co dwa lata brali udział w testach sprawdzających ich możliwości intelektualne.

Choć badanie nie określało zależności przyczynowo-skutkowych, okazało się, że pary żyjące w małżeństwie są wyraźnie mniej zagrożone demencją niż reszta populacji. Osoby po rozwodzie były przy tym aż dwukrotnie bardziej narażone na rozwój choroby niż małżonkowie. Ryzyko było szczególnie wysokie u rozwiedzionych mężczyzn.

Co to jest demencja

Demencja jest zespołem objawów wywołanych chorobą mózgu o różnej etiologii. Dotyka głównie osób starszych choć, co zdarza się znacznie rzadziej, może zacząć się rozwijać u osób przed 60-tym rokiem życia. Charakterystyczne dla niej jest to, że prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji poznawczych takich jak: myślenie, mowa, pamięć, kontrola emocji itp.

Co ciekawe, okazało się, że tylko w niewielkim stopniu na zagrożenie demencją u osób po rozwodzie i żyjących w małżeństwie wpływ miały czynniki związane ze zdrowiem, takie jak styl życia i przewlekłe schorzenia. 

Naukowcy donoszą też, że różnice ekonomiczne tylko w części miały wpływ na podwyższone ryzyko pojawiające się po rozwodzie oraz u wdów, wdowców, kawalerów i panien. Nie wpływały jednak na rezultaty w przypadku osób mieszkających wspólnie.

Badacze zwracają uwagę, że tylko w USA prawie 6 mln ludzi żyje z chorobą Alzheimera i związaną z nią demencją.

„Badanie to jest istotne, ponieważ liczba osób żyjących poza małżeńskim związkiem w USA rośnie. Do tego ludzie żyją coraz dłużej, a historie ich stanu cywilnego stają się coraz bardziej skomplikowane. Tymczasem status małżeński to ważny lecz często pomijany czynnik wpływający na ryzyko demencji” – podkreśla autorka badania prof. Hiui Liu.

„Uzyskane rezultaty pomogą twórcom polityki zdrowotnej oraz klinicystom w identyfikacji najbardziej zagrożonych populacji oraz w znajdowaniu najlepszych strategii obniżania ryzyka demencji” – dodaje ekspertka.

Marek Matacz dla zdrowie.pap.pl, PAP Zdrowie

Źródło: Informacje ze strony internetowej Michigan State University

Nie da się pominąć tego, że w pewnym wieku współżycie zaczyna wyglądać nieco inaczej. Na co dzień osoby dojrzałe muszą stawiać czoła różnym dolegliwościom, które skutecznie zmniejszają intensywność i częstotliwość zbliżeń. Do tego pojawia się opinia, według której przecież „nie wypada” tego robić. Nie jest jednak nigdzie napisane, że osoby starsze wiekiem nie mogą uprawiać seksu. Co więcej, nie ma też ku temu medycznych przeciwskazań. Taka aktywność może natomiast przynieść wiele korzyści. Wpływa ona pozytywnie nie tylko na zdrowie psychiczne, ale również fizyczne.

Po przekroczeniu pewnego wieku, szczególnie po menopauzie, pojawiają się dolegliwości, które mogą nieco zakłócić te przyjemności. Kobieta w wieku dojrzałym, w świecie, gdzie panuje kult młodości, może niestety czuć się gorsza i mniej atrakcyjna. Może towarzyszyć jej poczucie, że pewien etap w jej życiu się skończył i nie powinna myśleć już o seksie. W czasie menopauzy wiele się zmienia w ciele kobiety. Obniża się poziom estrogenów, zmienia się także fizjologia pochwy czy okolic sromu. Wszystko to może powodować dyskomfort podczas zbliżeń z partnerem. Wpływa na nie także zmniejszona ilość śluzu produkowanego w pochwie. Suchość pochwy może natomiast sprawić, że kobieta będzie unikać seksu.

Takie podejście do sprawy wcale nie poprawia kondycji psychicznej i fizycznej kobiety. Zmniejszenie częstotliwości kontaktów seksualnych tylko pogarsza stan pochwy. Nie wspominając o tym, że unikanie zbliżeń ma najczęściej niezbyt korzystny wpływ na relacje z partnerem.

Nie wolno tego zatem tak zostawiać. Chwilowe trudności w podejmowaniu kontaktów seksualnych nie muszą trwać wiecznie. Istnieje aktualnie wiele preparatów (żele, kremy itp.), które są pomocne w zwalczaniu tego rodzaju dolegliwości. Nie ma zatem powodu, aby rezygnować z seksu – niezależnie od tego ile lat wskazuje nasza metryka.

Źródło: Profile

– Silne pozytywne wartościowanie tradycyjnych form życia małżeńskiego (heteroseksualne małżeństwo z dziećmi), mniejsza akceptacja alternatywnych form życia małżeńskiego i rodzinnego oraz relatywnie niskie wskaźniki rozwodów w Polsce w porównaniu z Stanami Zjednoczonymi Ameryki pozwalają przypuszczać, iż owa specyfika kulturowa znajdzie swe odzwierciedlenie w poziomie zdrowia psychicznego i fizycznego osób należących do różnych kategorii statusów relacji w obu tych krajach - zaznacza psycholog dr Katarzyna Adamczyk.

Aktualne badania pokazują, że zaangażowanie w intymne relacje stanowi czynnik wpływający na poziom naszego dobrostanu. W jaki sposób się to objawia? Można to zauważyć przede wszystkim we wskaźniku śmiertelności. Okazuje się bowiem, że osoby zaangażowane w intymne relacje żyją dłużej, a także są mniej narażeni na depresję. Co więcej, nie borykają się z tyloma problemami zdrowotnymi, zarówno natury psychicznej, jak i fizycznej.

U osób żyjących w pojedynkę zachodzą natomiast zupełnie odwrotne procesy. Istotne w badaniach jest także odniesienie do kompetencji społecznych ludzi żyjących w związkach. Okazuje się, że także tutaj występuje pewna zależność. Jak mówią naukowcy, deficyty w zakresie kompetencji interpersonalnych sprawiają, że osoby te mogą mieć spore problemy na przykład z umówieniem się na randkę czy nawiązaniem kontaktu z ludźmi, którzy ich pociągają. Idąc dalej, osoby te mają również problemy z nawiązaniem jakichkolwiek relacji intymnych.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl