„Byłem i jestem człowiekiem o lewicowej wrażliwości” – mówi pan o sobie. Co to jest ta lewicowa wrażliwość?
Dla mnie oznacza to zupełnie naturalny szacunek dla drugiego człowieka, dla prostej pracy, dla tego, który zbiera pieniądze bądź złom na ulicy, szacunek dla białego kołnierzyka pracującego w banku i dziewczyny ze szpitalnej recepcji wysłuchującej codziennie narzekań, którym nie jest winna. Lubię rozmawiać z takimi ludźmi, również z menelami warszawskimi, że się tak kolokwialnie wyrażę.

I o czym pan z nimi rozmawia?
Zdziwiłaby się pani… O wielu sprawach, to niejednokrotnie bardzo inteligentni ludzie. Jeden z moich zaprzyjaźnionych meneli z Żoliborza, jak już go zamknęli za jakąś drobną kradzież, napisał do mnie list: „Jestem tym, z którym tak często prowadził pan intelektualne dyskusje.” A jednocześnie mam to szczęście, że znam najważniejsze osoby w Polsce i na świecie. Jeśli chodzi o moje rozmowy z ludźmi, mam dużą rozpiętość możliwości.

Jakie są tak naprawdę relacje między posłami? Na ekranach okładacie się po głowach, a w kuluarach podajecie sobie ręce? Ma pan przyjaciół z PiSu?
Tak, mam trochę przyjaciół w PiSie, ale odeszli do PJN. To była grupa, z którą potrafiłem rozmawiać. Mam znajomych w PO. Doskonale rozumiem się z feministkami…

A z „moherami” też by się pan dogadał?
Oczywiście! Prowadziłem miłe pogawędki z paniami pod Pałacem Prezydenckim, ale tylko, jeśli stały w dwu, trzyosobowych grupach. Kiedy pojawia się większy tłum, zawsze ktoś z czymś wyskoczy.

Skąd wzięła się pana niebywała otwartość?
To zdecydowanie kwestia charakteru. Najpierw u ludzi widzę dobro, dopiero potem zmieniam zdanie. Uważam, że każdy niesie w sobie jakąś wartość. Trzeba się dowiedzieć, dlaczego tak myśli, jak myśli.

Lubi pan też dać popalić swoim rozmówcom. Iść pod prąd, zrobić małą, intelektualną prowokację…
Ale oczywiście! Mam to po mamie. Lubię czasem pożartować, ponabijać się z ludzi. Zrobić gest, który zmusi kogoś do głębszej refleksji nad swoim postępowaniem… A jeśli mają się zmienić, muszą najpierw posiadać wiedzę, że w ich zachowaniu, bądź postrzeganiu świata jest coś niewłaściwego.

Zanim wręczymy EKScesy gwiazdom i wybierzemy – wraz z Wami – Mężczyzn EksMagazynu 2012, zapraszamy w podróż z najodważniejszym kobiecym pismem w Polsce w kilka niezwykłych miejsc. Na początek – do więzień Ameryki Południowej, gdzie wyroki odsiadują Polki, które – czasem nieświadomie – zostały ofiarami przemytników narkotyków, później w świat kobiet spragnionych tylko i wyłącznie męża i par, które zastępują dzieci zwierzętami. Pokażemy Wam kawałek rzeczywistości, w jakiej żyją surogatki, spróbujemy zgłębić elektryzującą naukowców i – co tu dużo mówić – każdego mężczyznę na świecie – tajemnicę kobiecego orgazmu, zajrzymy do świata Piotrusia Pana, którego wiele z nas spotkało na swojej drodze i pojedziemy na najbardziej szalony festiwal muzyczny na świecie – do samego serca Serbii.
W tych wyprawach towarzyszyć Wam będą – poza pięknie rozebranymi mężczyznami, gwiazdy tego numeru: Ryszard Kalisz – z poczuciem humoru wykraczającym poza granice polityki, Łukasz Jakóbiak – ze swoimi 20mkw przepełnionymi znanymi nazwiskami, Urszula Dudziak – z optymizmem nastolatki, Liliana Komorowska – z doświadczeniem życiowym potrzebnym każdej kobiecie oraz Magdalena Pilarz – z głosem, który zawstydziłby niejednego anioła. A zatem – w drogę!