Te trendy, jak pokazują badania, to ograniczenie aktywności fizycznej, zła dieta, wzrost zachowań ryzykownych, zła samoocena, pogorszenie relacji społecznych. Na konferencji prasowej przedstawiającej wstępne rezultaty projektu prof. Fijałkowska mówiła, że właśnie ok. 15. roku życia dziewczynki w Polsce zaprzestają regularnej aktywności fizycznej, jednocześnie źle się odżywiają, jedząc niepełnowartościowe i zbyt małe posiłki, zaczynają sięgać po używki. Na dodatek, spośród rówieśniczek w Europie mają najgorszą samoocenę swojego ciała – uważają się za zbyt grube, co nie ma potwierdzenia w rzeczywistości.

Pierwsze, wstępne rezultaty tego programu są optymistyczne. – Dziewczyny polubiły ten projekt. Podobało się im, że się nimi zainteresowaliśmy – mówi prof. Fijałkowska.

Jeśli chodzi o przykłady konkretnych wstępnych wyników z realizacji programu to wiadomo już, że uczestniczki grupy I i II znacznie korzystniej oceniły zmiany, które zaszły u nich pod wpływem udziału w programie w zakresie takich obszarów jak: samopoczucie, poczucie własnej wartości, wiara w siebie, relacje z rówieśnikami czy też relacje z rodziną. Warto jednak zaznaczyć, że również dziewczynki z grupy III uznały, że udział w programie poprawił ich stan zdrowia oraz relacje społeczne.

Jak tłumaczy prof. Anna Fijałkowska, najistotniejsze jest to, że dziewczyny objęte programem nie zaprzestały regularnej aktywności fizycznej (a badania wskazują, że tak się dzieje w populacji piętnastolatek w Polsce), a także nie pogorszył się im wizerunek własnego ciała, a nawet lekko poprawił (tu także odbiegają od polskiej normy). Jeśli chodzi o zmianę nawyków żywieniowych, okazało się, że po kilku miesiącach dziewczyny zmniejszyły spożycie słodyczy i słodkich napojów.

Źródło: Zdrowie.PAP.pl

Okazało się, że większa część męskiej populacji miała o sobie bardzo dobre mniemanie. Panowie deklarowali, iż czują się inteligentniejsi od 66 proc. kursantów – również tych uzyskujących podobne wyniki w nauce.

Wśród kobiet sytuacja wyglądała nieco gorzej – panie uważały, że inteligencją przewyższają najwyżej 54 proc. uczestników kursu.

W dodatku mężczyźni ponad trzy razy częściej niż kobiety uznawali, że są mądrzejsi od swoich najbliższych współpracowników – zarówno osób płci męskiej, jak i żeńskiej.

Wyniki badania sugerują, że kobiety nie doceniają swojej inteligencji. Przeświadczenie o tym, że nie są wystarczająco mądre i nie dorównują pod względem intelektualnym pozostałym studentom, może skłaniać je do rezygnacji z przedmiotów ścisłych i zniechęcać do kontynuowania nauki.

Źródło: PAP – Nauka w Polsce

Dr Czernecka podkreśliła, że mimika, gesty, postawa, strój, dodatki czy fryzura przy pierwszym wrażeniu często mówią więcej, niż komunikaty werbalne.

Na temat znaczenia wyglądu opublikowano wiele badań. Jedną z ciekawszych jest koncepcja kapitału erotycznego Catherine Hakim, obejmującego takie elementy jak: piękno twarzy i jej symetryczność, seksualna atrakcyjność w kontekście całego ciała, urok i wdzięk, pozytywna energia, a także styl ubierania się, makijaż czy fryzura.

– Zgodnie z tą koncepcją ludzie atrakcyjni to tacy, którzy podobają się innym nie tylko z wyglądu, ale też z zachowania, są towarzyscy, mili, sympatyczni, inni ich lubią. Wtedy na ogół uważani są za bardziej kompetentnych, wiarygodnych, łatwiej znajdują przyjaciół, częściej awansują i więcej zarabiają – dodała socjolog. Inne badania pokazują także, że wartość urody na rynku pracy i w życiu osobistym niejednokrotnie potrafi przyćmić cechy tj. inteligencja, wykształcenie, tytuły naukowe, przynależność klasową czy pracowitość.

Socjolożki z UŁ przeprowadziły badania dot. m.in. atrakcyjności wśród kobiet i mężczyzn w trzech kategoriach wiekowych: młodzi w wieku 20–37 lat; w średnim wieku, czyli 38–62 lata; oraz starsi w wieku 63–80 lat.

Według dr Czerneckiej zarówno badane kobiety, jak i mężczyźni w różnym wieku byli świadomi wpływu znaczenia wyglądu na ich społeczne funkcjonowanie. Wszyscy upatrywali w wyglądzie nie tylko wartości instrumentalnej, ale także autotelicznej – wpływu wyglądu na samopoczucie, samoocenę oraz pewność siebie.

Z badań wynika, że wiek i płeć różnicują jednak postawy wobec wyglądu. Kobiety dostrzegają częściej to, że są silnej od mężczyzn oceniane przez pryzmat wyglądu w różnych sferach życia. Największą świadomość nt. znaczenia wyglądu mają młodzi ludzie i to bez względu na płeć. Zaobserwować można także rodzaj „feminizacji wyglądu” wśród młodych mężczyzn.

– Dbanie o wygląd i fizyczną atrakcyjność, w tej kategorii wiekowej, nie jest już tylko domeną kobiet. Jednak młode kobiety nadal częściej i mocnej podkreślają, że wygląd ma dla nich istotniejsze znaczenie, szczególnie w przypadku kariery zawodowej, niż w przypadku mężczyzn – zaznaczyła badaczka.

Kobiety i mężczyźni w średnim wieku podkreślają znaczenie wyglądu szczególnie w kontekście życia osobistego i nawiązywania relacji intymnych. Jest to związane z trafianiem tej kategorii osób na tzw. wtórny rynek matrymonialny.

– Kobiety w średnim wieku podkreślają, że ich wygląd podlega częściej ocenie, niż ma to miejsce w przypadku mężczyzn, dlatego starają się zachować młody wygląd. W przypadku mężczyzn wiek nie stanowi czynnika, który mógłby ich dyskwalifikować w jakimś obszarze, również w kontekście wyglądu – dodała.

Największe różnice w opiniach na temat wyglądu występują wśród najstarszych badanych w wieku 63-80 lat. Jak podkreśliła socjolog, starsi mężczyźni w największym stopniu ignorują rolę wyglądu. Ich rówieśniczki uważają zaś, że podstawą ich oceny jest przede wszystkim wygląd.

– Mają silnie zinternalizowane normy bycia młodą i atrakcyjną – w ich opiniach pojawia się przekonanie, że brak atrakcyjności kobiet w starszym wieku przyczynia się do bycia „niewidzialnymi” – zaznaczyła dr Julita Czernecka.

Z badań wynika, że wyraz twarzy i jej mimika jest postrzegana, jako nośnik informacji o człowieku i jego cech osobowości.

– Osoba zadbana jest postrzegana, jako bardziej atrakcyjna, a pogodna i uśmiechnięta twarz jest atrakcyjniejsza niezależnie od wieku. Osoby starsze są atrakcyjne, o ile ich mimika komunikuje życiową mądrość, życzliwość czy ciepło charakteru. Warto pamiętać o tym, że atrakcyjny wygląd to też to, w jaki sposób przekazujemy informacje o sobie innym, to nie tylko strój, dodatki, ale też nasz sposób bycia, nasze zachowanie, które sprawia, że podobamy się innym jeszcze bardziej – podkreślił dr Czernecka.

Badania o charakterze jakościowym przeprowadzono wśród mieszkańców dużego miasta (powyżej 500 tys. mieszkańców) ze średnim i wyższym wykształceniem, o podobnym statusie ekonomicznym; finansowane były przez Narodowe Centrum Nauki.

Źródło: PAP – Nauka w Polsce

Naukowcy porównali samoocenę jawną (uświadamianą przez osoby badane) i utajoną (to znaczy tę nieuświadamianą, bądź ukrywaną przez osobę badaną) grupy matek dzieci urodzonych przed terminem (tzw. wcześniaków) z samooceną matek dzieci urodzonych w terminie (tak zwanych dzieci donoszonych). Sprawdzili także, czy posiadanie pracy bądź brak zatrudnienia wiąże się istotnie z poczuciem własnej wartości matek – zarówno wcześniaków, jak i dzieci donoszonych.

Wyniki badania pokazały, że u matek dzieci urodzonych przed terminem występuje istotnie niższa samoocena – zarówno jawna, jak i utajona – niż u matek dzieci donoszonych. Im wcześniej nastąpił poród, tym niższa samoocena badanych. Psycholodzy wykazali ponadto, że matki posiadające miejsce pracy charakteryzuje wyższa samoocena niż matki niezatrudnione.

Oba te czynniki: termin urodzenia dziecka oraz zatrudnienie mogą się ze sobą łączyć: w przypadku matek zatrudnionych samoocena jest tym wyższa, im bliżej terminu porodu urodziło się dziecko, natomiast u matek niezatrudnionych samoocena jest z gruntu niska i termin urodzenia dziecka nie ma już z nią istotnego związku. Najwyższą samooceną charakteryzują się natomiast matki, które urodziły dziecko w terminie i mają pracę.

Źródło: PAP – Nauka w Polsce