Od czasu pandemii to pierwszy polski film odwołujący się do poczucia wspólnoty, podobnie jak „Film balkonowy” Pawła Łozińskiego. „Na pytanie, o czym jest »Wielka woda«, odpowiadam: o nas” – uzasadnia nominację Tadeusz Sobolewski, dodając, że serial Holoubka uczy, że trzeba z katastrofą żyć, wsłuchiwać się w nią, bo można coś ważnego od niej usłyszeć. Sukces artystyczny przełożył się na gigantyczną popularność. „Wielka woda” przez wiele tygodni była w Top 10 serwisu w 78 krajach.

Dwa lata temu Jan Holoubek (ur. 1978 r.) otrzymał swoją pierwszą nominację do Paszportu za debiut fabularny „25 lat niewinności. Sprawa Tomasza Komendy”, który również stał się przebojem (obejrzało go ponad 700 tys. Polaków). Jako syn wybitnych aktorów: Gustawa Holoubka oraz Magdaleny Zawadzkiej, od zawsze wiedział, że jego kariera zawodowa musi być związana ze sztuką. Swoją pierwszą kamerę dostał w wieku 11 lat. Po maturze wydawał się zbyt młody i intelektualnie niegotowy, by studiować reżyserię, złożył więc papiery na Wydział Operatorski łódzkiej Filmówki, który ukończył w 2001 r. Twierdzi, że oprócz rodziców, którzy go ukształtowali, najwięcej zawdzięcza Marcinowi Wronie oraz Maciejowi Pieprzycy.

Fachu uczył się od mistrzów: Krzysztofa Zanussiego, Juliusza Machulskiego, Jerzego Stuhra, Jerzego Antczaka, początkowo w pionie technicznym. Zyskał renomę jako autor zdjęć do ambitnych spektakli telewizyjnych (m.in. „Moralność pani Dulskiej”, „Posprzątane”, „Wyzwolenie”), a także widowisk o sporym potencjale komercyjnym („Świadek koronny”, „Król życia”, „Podatek od miłości”). Wszechstronność to znak firmowy 44-letniego artysty, czego dowodem jest także dokument „Słońce i cień”, poświęcony przyjaźni jego ojca z Tadeuszem Konwickim, oraz kryminalny serial „Rojst” rozgrywający się w mrocznych realiach stanu wojennego.

Oni nominowali: Barbara Hollender („Rzeczpospolita”), Łukasz Maciejewski (Szkoła Filmowa w Łodzi, Interia), Jakub Majmurek („Krytyka Polityczna”), Karolina Pasternak (krytyczka niezależna), Anita Piotrowska („Tygodnik Powszechny”), Adriana Prodeus („KINO”), Tomasz Raczek („Magazyn Filmowy SFP”), Tadeusz Sobolewski („Gazeta Wyborcza”), Rafał Syska (Narodowe Centrum Kultury Filmowej), Grażyna Torbicka (niezależna dziennikarka, dyrektorka festiwalu Dwa Brzegi).

Ponadto nominowani zostali: Anna Jadowska (reżyserka), Jacek Lusiński (reżyser), Tadeusz Łysiak (reżyser), Grzegorz Mołda (reżyser), Elwira Niewiera, Piotr Rosołowski (reżyserzy), Klaudia Śmieja (producentka).

Fot. Leszek Zych/ Polityka

22 października 1990 roku pewien katowiczanin po powrocie z urlopu znalazł we własnym mieszkaniu zwłoki przyjaciela. Nieżyjący 38-latek miał pilnować i doglądać lokum pod nieobecność właściciela. Gdy mężczyzna wracający z wakacji nie mógł otworzyć drzwi wejściowych, postanowił je wyważyć. Po wejściu do mieszkania zastał w nim straszny bałagan. Kilkukrotnie wołał imię swego przyjaciela, lecz nie usłyszał odpowiedzi.

Gdy wszedł w głąb lokalu, nie spodziewał się tego, co zobaczył. Na podłodze w salonie między piecem, a wersalką leżały skrępowane i nagie zwłoki jego przyjaciela. Denat był przywiązany do krzesła, na szyi miał ręcznik, a na nim zaciągnięty przewód elektryczny.

Właściciel mieszkania niezwłocznie zawiadomił policję, która po przybyciu na miejsce zbrodni rozpoczęła działania. Policyjni technicy zabezpieczyli szereg śladów kryminalistycznych – odciski palców, czerwień wargową znalezioną na szklance i liczne ślady biologiczne. Przeprowadzona sekcja zwłok wykazała, że 38-latek zmarł z powodu uduszenia. Policjanci podejrzewali, iż denat zginął podczas randki, która wymknęła się spod kontroli. Nieżyjący mężczyzna pracował w jednej z katowickich restauracji jako kelner, był także gejem, czego nigdy nie ukrywał. Śledczy wywnioskowali, że mógł w czasie pracy kogoś poznać i przyprowadzić go do mieszkania. Po dokładnych oględzinach miejsca zbrodni okazało się, że z lokalu zginęło kilka rzeczy należących do właściciela, między innymi: skórzany płaszcz, buty i sweter. Co ciekawe, w mieszkaniu znaleziono buty, kurtkę i koszulę, które nie były własnością ani denata ani jego przyjaciela.

Wytężone śledztwo trwało do stycznia 1991 roku. Przeprowadzono szereg działań i w pełni skorzystano z ówczesnych metod kryminalistycznych, które jednak nie przyniosły rozwiązania. Przesłuchano także kilkunastu świadków. Bezskutecznie. Mimo zebranych śladów i postawionych przez śledczych hipotez, nie udało się wykryć sprawcy i śledztwo zostało umorzone.

W 2007 roku śledczy z zespołu tak zwanego „Archiwum X”, działającego przy Wydziale Kryminalnym Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach, powrócili do sprawy. Dzięki rozwojowi technik kryminalistycznych mieli szansę na rozwikłanie tajemnicy tej zbrodni. Zwrócili się także z prośbą o pomoc do policyjnego profilera – Jana Gołębiowskiego, który miał przygotować profil nieznanego sprawcy. Ekspert po zapoznaniu się z aktami sprawy postawił trzy hipotezy. Po pierwsze – śmierć 38-latka była spowodowana nieumyślnie, po drugie – mężczyzna został zamordowany z premedytacją, po trzecie – umarł na skutek praktyk autoerotycznych. Która z nich się sprawdziła i kto stał za tajemniczą śmiercią kelnera z Katowic? Tego będzie można dowiedzieć się z 2. odcinka serii „Zawód: profiler” już 10 czerwca o 22:00 tylko na kanale CBS Reality.

Na premierowe odcinki kryminalnego serialu dokumentalnego „Zawód: profiler” zapraszamy w każdy poniedziałek o 22:00.

Więcej informacji o kanale:

http://www.cbsreality.tv/domowa.php

https://www.facebook.com/CBSRealityPolska

***

Kanał CBS Reality jest nieprzewidywalny jak samo życie – pokazuje losy tych, którzy mają dobre serca, tych o prawdziwie czarnych charakterach, aż po zupełnie wyjątkowe i nietypowe osobowości. Kanał prezentuje pełne emocji seriale dokumentalne, które z jednej strony wstrząsają, ale również inspirują i motywują.

CBS Reality w swoim portfolio posiada szereg produkcji własnych, które dają możliwość dokładnego wglądu w głośne sprawy prawdziwych zbrodni. Do oryginalnych produkcji CBS Reality zaliczają się takie programy, jak „Matki morderców”, „Mordercy w koloratkach”, „Morderczy stalking”, „Kto zamordował Melanie?”, „Nastoletni mordercy”, „Ława przysięgłych: nowe spojrzenie”, „Spisane krwią”, „Morderstwo na kliknięcie”, „Na tropie randkowego mordercy”, „Głos mordercy”, czy najnowsza seria „Tropami zbrodni”. W czerwcu 2019 roku odbędzie się premiera pierwszej polskiej produkcji własnej CBS Reality „Zawód: profiler”.

CBS to jeden z najstarszych i najbardziej docenianych producentów i dystrybutorów telewizyjnych posiadający jedną z największych bibliotek rozrywki telewizyjnej na świecie. CBS jest powszechnie znaną i zaufaną marką, dla której jakość ma największe znaczenie.

W obliczu wojny

Wojna rozpoczęła się, gdy Leon miał zaledwie 16 lat. On sam w tym czasie niejednokrotnie uciekał Niemcom i ukrywał się przed nimi, także poza Warszawą. W końcu jednak wrócił do tego miasta, aby wziąć udział w Powstaniu Warszawskim. Po dotarciu dostaje się jednak do kanałów i transportuje jedzenie lub potrzebną broń. Upadek Powstania to dla Leona czas kolejnych zmagań z Niemcami, którym musi uciekać. Później zostaje członkiem ekipy pracującej przy budowie torów i razem z nią trafia do Niemiec. Dopiero w 1945 r. przenosi się do strefy amerykańskiej i wspólnie z armią jedzie do Czech. Dwa lata później wraca jednak do kraju, aby odnaleźć matkę.

Aktor z przypadku

Po wojnie przyszedł czas na pracę w Stoczni Gdańskiej, a także występy w tamtejszym zespole teatralnym. Podczas tej przygody zasugerowano mu, że być może powinien spróbować swoich sił w aktorstwie. Tak właśnie trafił do studia Iwo Galla, a w 1952 r. zdał egzamin eksternistyczny. Wtedy jego przygoda z aktorstwem rozpoczęła się na dobre. Już w trakcie przygotowań grał m.in. w Objazdowym Teatrze Muzycznym z Warszawy czy Teatrze Wybrzeże. Po egzaminie stał się jednak aktorem łódzkiego Teatru Powszechnego i był z nim związany ponad 20 lat. Można go tam było oglądać w takich spektaklach jak: „Nauczyciel tańców”, „Cyd”, „Klub Pickwick”, „Henryk V” czy „Szwejk”.

Życie to film

Teatr nie był jednak tym, co najbardziej fascynowało Niemczyka. Przez całe swoje życie zagrał w około 500 filmach. Początek jego przygody z filmem to rok 1953, gdy wcielił się w postać majora Stuposza w „Celulozie” reżyserii Jerzego Kawalerowicza.

Znawcy kina niejednokrotnie podkreślali i podkreślają, że Leon Niemczyk był nie tylko mężczyzną przystojnym oraz inteligentnym, ale i miał w sobie coś z amanta. Jego wygląd, a także sposób bycia sprawiał jednak, że sprawdzał się w wielu rolach, nie tylko jako znawca kobiecych serc.

Przez lata brał na warsztat nie tylko główne role, ale i epizodyczne. Uważał bowiem, że nawet poprzez niewielką rolę można zostać zauważonym i każda z nich wymaga pracy oraz zaangażowania. Profesjonalizm był tym, co zdecydowanie go wyróżniało.

Można go było oglądać m.in. w filmie „Nóż w wodzie” Polańskiego. Produkcja ta została nagrodzona na festiwalu w Wenecji oraz była nominowana do Oscara. Ten film to też dla aktora furtka do zachodnich produkcji.

Aktor polski, aktor międzynarodowy

Po roli u Polańskiego można go było też oglądać w filmie „Odwiedziny prezydenta” Batorego, „Na białym szlaku” Brzozowskiego, „Różaniec z granatów” Rutkiewicza, „Klątwie doliny wężów” Piestraka czy „Cała naprzód” Lenartowicza.

Z czasem zaczął dostawać również ciekawe propozycje z innych krajów. O to, aby Niemczyk zagrał w jego filmie starał się m.in. Janos Veiczi. Leon zdecydował się na proponowaną mu rolę i stał się częścią filmu „Zamrożone błyskawice”.

Spory wpływ na jego karierę międzynarodową miał również związek z wytwórnią filmową z NRD, a więc DEFĄ. W tej współpracy spore znaczenie miał fakt, że Niemczyk bardzo dobrze mówił po niemiecku, a to znacznie zwiększało jego szanse na poważne role. Ten angaż był nie tylko przygodą pełną różnorodnych filmów, ale i ciekawych podróży oraz znaczących nagród. Poza „Zamrożonymi błyskawicami” miał na swoim koncie również takie zagraniczne produkcje jak: „Folge einem Stern” Hagena, „Stranen Dwuboj” Stojanowa, „Mein blaue Vogel fliegt” Bleiweissa czy „Beethoven – Tage aus einem Leben” Seemanna.

Serial? Dlaczego nie!

Choć znany był jako aktor filmowy i teatralny to nie gardził również rolami serialowymi. Można go było oglądać w produkcjach: „Matki, żony i kochanki”, „W labiryncie”, „Klan”, „Złotopolscy”, „Pensjonat pod różą” czy w kilku odcinkach seriali „Stawka większa niż życie”, „Człowiek, który zdemoralizował Hadleyburg”, „Czterdziestolatek”, „Pogranicze w ogniu” i wielu innych.

Chętnie angażował się również w filmy dokumentalne oraz występował w Teatrze Telewizji. Oddawał się pracy i był zaangażowany w grę właściwie do samego końca. Aktor zmarł w 2006 r.

Sześć żon

Leon Niemczyk przez lata utrzymywał, że był żonaty sześć razy. Dopiero po jego śmierci jedyna córka aktora mówiła, że żony były tylko dwie. Trudno jednak teraz rozsądzić, jak naprawdę wyglądały formalnie jego związki. Z perspektywy czasu widać jednak, że kobiety go uwielbiały. To zasługa nie tylko aparycji aktora, ale i jego niezwykłych ról filmowych, w które angażował się bez reszty. Profesjonalizm i pracowitość były bowiem jego znakami rozpoznawczymi.

Dzięki bohaterce Snesze Mathur widzowie mierzą się z powszechnymi, ale rzadko kwestionowanymi praktykami, jak aborcja na podstawie płci czy menstruacja. Wszystkie mają odzwierciedlenie w życiu przeważająco konserwatywnych Indii.

W jednym odcinku siostra Mathur jest zmuszona do późnej aborcji córeczki i umiera w trakcie zabiegu. Inny epizod z kolei pokazuje inną jej siostrę oblaną kwasem po tym, jak dołączyła do damsko-męskiej drużyny piłkarskiej.

Serial mierzy się też z seksualnością, by pomóc młodzieży lepiej zrozumieć zmiany zachodzące w ich ciałach. Jednocześnie zdejmuje tabu z miesiączkowania, uważanego za nieczyste, a także masturbacji, uznawanej za nienaturalną.

Opera mydlana zakończyła drugi sezon emisji i liczy już 170 odcinków od uruchomienia w 2014 roku. Jej producent i nadawca, telewizja Doordarshan, określa jej łączną widownię na ok. 400 mln ludzi w aż 50 krajach.

Matka sukcesu serialu Poonam Muttreja, dyrektor charytatywnej Population Foundation of India, potwierdza przytłaczającą skalę powodzenia telenoweli. Jednocześnie jest oszołomiona zmianami, jakie dzięki niej zachodzą w społeczeństwie.

– Otrzymujemy tak wiele historii z wiosek w całych Indiach, jak postawy zmieniają się wskutek tego serialu – mówi Muttreja w rozmowie z Thomson Reuters Foundation. – Na przykład jest naprawdę wiele wiosek, w których mężczyźni zaprzestają bicia żon, a jedna dziewczynka dzięki temu serialowi postanowiła sprzeciwić się całej wsi i poszła na studia – relacjonuje twórczyni, uznawana za jeden z największych autorytetów wśród i dla kobiet w Indiach.

Ankiety prowadzone wśród 3200 mężczyzn i kobiet zamieszkujących małe wsie pokazują zmiany w postrzeganiu świata pomiędzy pierwszym a drugim sezonem serialu. Po obejrzeniu pierwszego mieszkańcy wykazują zdecydowanie wyższą świadomość dyskryminacji kobiet czy planowania rodziny, niż przed emisją serialu.

Na przykład, o 31% więcej kobiet nie godzi się na bycie bitymi przez mężów za podejrzenie zdrady. O 14% więcej kobiet przestało uważać, że muszą rodzić dzieci tak długo, aż urodzi im się synek. A aż o 29% więcej kobiet uważa, że zbyt wczesne małżeństwo to dla nich stracona okazja na lepsze życie.

Serial sfinansowany częściowo z brytyjskiej pomocy zagranicznej został już przetłumaczony na 14 języków. Jest również emitowany na 240 kanałach radiowych oraz przez internet. Filmowanie trzeciego sezonu już trwa.

Muttreja źródła sukcesu upatruje w wielu czynnikach, w tym w dogłębnych badaniach, wysokiej jakości produkcji, czułości kulturowej w trudnych tematach oraz silnie zarysowanych postaciach, które mogą być wzorcem dla widzów. – To musi być rozrywkowe i musi być wysokiej jakości. Ale chodzi nie tylko o dobry produkt, ludzie muszą być gotowi na zmianę. I wydaje mi się, że dziś w Indiach ludzie są już na nią otwarci – cieszy się aktywistka.

Reportaż autorstwa Nity Bhalli, redakcja Ros Russell, Thomson Reuters Foundation. Tłuaczenie: Michał Karaś

Na 2. miejsce spadła Warszawa w związku z serialem „M jak Miłość”, wymieniana w mediach najczęściej w II półroczu 2015. Miasto zebrało blisko 1 tys. publikacji. Do liderów dołączył Sandomierz, bohater „Ojca Mateusza”, z wynikiem 0,9 tys. materiałów. Na 4. pozycji znalazł się Wrocław, który w związku z serialem „Pierwsza Miłość” pojawił się w 0,8 tys. publikacjach. Top 5 zamyka Warszawa z „Drugiej Szansy” – 0,8 tys. informacji.

Niewątpliwą zwyciężczynią pod względem pojawiających się w internecie publikacji jest Warszawa. W związku z serialem „Na Wspólnej” wymieniono ją w 1123 informacjach, co stanowiło właściwie 86% przekazu. Prasa i telewizja również rozsławia stolicę, ale już raczej ze względu na serial „M jak miłość”. W prasie można w związku z tym znaleźć 305 informacji, a w telewizji – 20. Stacje radiowe i telewizyjne chętnie przywoływały również Sandomierz – po 14 informacji w każdym z rodzajów mediów.

Podobnie jak w poprzednim półroczu tak i teraz największe dotarcie wygenerowały publikacje dotyczące Warszawy w serialu „Na Wspólnej”. Analitycy oceniają je nawet na 1 mld potencjalnych kontaktów odbiorców z informacjami. Druga pod tym względem okazała się Leśna Góra („Na dobre i na złe”) – 0,8 mld, a trzecia Grabina („M jak Miłość”) – 0,4 mld. Co ciekawe, obie miejscowości są fikcyjne.

Co z ekwiwalentem reklamowym publikacji? W tej kwestii bryluje Warszawa wykreowana w „M jak Miłość”. Wspomniany ekwiwalent przekroczył tu 35 mln zł. O 15 mln mniej stolica odnotowała dzięki informacjom na temat „Na Wspólnej”. Promocję wartą 16,6 mln zł przyniosły jej „Barwy Szczęścia”. Dobrze poradziła sobie również „Druga Szansa” – wartość publikacji o Warszawie wyceniono na 14,6 mln zł.

Źródło: PRESS-SERVICE Monitoring Mediów

\

Więcej informacji o wydarzeniu znajdziecie w portalu: www.lukebook.pl

Pełna galeria zdjęć na Fanpage’u LukeBook.pl: facebook.com/lukebookblog

Podczas 2-dniowego wydarzenia telewizyjnego na kanale FOX, widzowie zobaczą dwa pierwsze odcinki najnowszego sezonu „Z Archiwum X” zaledwie kilkanaście godzin po ich premierze w USA: odcinek 1. w poniedziałek 25 stycznia o godz. 21:00 oraz odcinek 2. we wtorek 26 stycznia o godz. 22:00. Natomiast już dziś można zobaczyć oficjalny zwiastun nowego sezonu na platformie YouTube kanału FOX.

Serial  „Z Archiwum X” zdobył wiele cennych laurów, m.in. 5 statuetek Złotych Globów, 16 Emmy, 5 Saturnów oraz aż 111 nominacji w prestiżowych konkursach. W 2012 roku magazyn Entertainment Weekly umieścił go na 4. miejscu w rankingu 25 najbardziej kultowych seriali ostatniego ćwierćwiecza. Dzisiaj, po kilkunastu latach od emisji ostatniego odcinka, niemal każdy dorosły widz wciąż rozpoznaje charakterystyczną muzykę z czołówki (skomponowaną przez Marka Snowa) oraz kojarzy hasło „The Truth is Out There”.

W styczniu 2016 roku kanał FOX jako pierwszy wyemituje nowy sezon serialu „Z Archiwum X”. Media długo  spekulowały czy do serialu powrócą gwiazdy: Gillian Anderson oraz – nieobecny w 8. i 9. sezonie – David Duchovny. W najnowszej serii znowu zobaczymy ich razem. Odtwórczyni głównej roli kobiecej Gillian Anderson, pomimo upływu lat, jest tak samo hipnotyzująca i przekonująca jako Dana Scully jak kilkanaście lat temu. Tymczasem, będący w znakomitej formie Duchovny jest nadal równie energicznym i zdeterminowanym wyznawcą teorii o istnieniu pozaziemskich cywilizacji. I choć od czasu roli w „Z Archiwum X” aktor miał okazję wcielać się w wiele znakomitych postaci (m. in. Hank Moody w serialu „Californication”) to jednak Fox Mulder jest jego najbardziej charakterystyczną i zapadającą w pamięć kreacją.

Fox Mulder i Dana Scully na stałe wpisali się w popkulturę i są przykładem tego, że intuicja i wyobraźnia mogą iść w parze z rozumem i logiką, doskonale się uzupełniając. Agenci zajmują się nierozwiązanymi sprawami o podłożu paranormalnym. Mulder jest zdecydowanie przekonany o istnieniu pozaziemskiej cywilizacji. Scully natomiast, mimo że jest naukowcem wnikliwie analizującym wszelkie ślady i poszlaki, czasem ma trudności z wyjaśnieniem pewnych zjawisk i zdarzeń. W otwierającym nową serię odcinku zajmują się sprawą człowieka prawdopodobnie uprowadzonego przez Obcych.

W najnowszej serii „Z Archiwum X” zobaczymy sześć odcinków. Trzy z nich napisał i wyreżyserował Chris Carter. Pozostałymi zajęli się weterani: Glen i Darin Morgan oraz James Wong. Obok Anderson i Duchovnego w produkcji pojawi się także Mitch Pileggi, który zagra Waltera Skinnera, szefa Muldera i Scully, balansującego pomiędzy lojalnością wobec swoich agentów a oczekiwaniami przełożonych oraz William B. Davis, pamiętny „Palacz”, znany z wcześniejszych odcinków. W serialu gościnie wystąpią także m.in. Lauren Ambrose – pamiętna Claire Fisher z „Sześciu stóp pod ziemią”, Joel McHale – znany m.in. z filmów „Ted” i „Zbaw nas ode złego”, a także Annabeth Gish („The Bridge: Na granicy”) i Rhys Darby („Zakochane ptaszki”).

Światowy sukces, jaki odniósł serial „Z Archiwum X”, to zasługa zarówno zdolnego twórcy i producenta wykonawczego Chrisa Cartera jaki i charyzmatycznych aktorów, ale też całego sztabu pomysłowych reżyserów i scenarzystów, charakteryzatorów tworzących niesamowite postaci oraz twórców efektów specjalnych. Jest jednak jeszcze jedna kwestia o której warto wspomnieć – wyczucie czasu i nastrojów społecznych. Dzięki nim „Z Archiwum X” stało się  zjawiskiem popkulturowym. Ogromna liczba ludzi wierzyła i wciąż wierzy w istoty pozaziemskie, w ich regularne ziemskie wizyty, uprowadzanie ludzi i poddawanie ich badaniom. Tylko w Stanach Zjednoczonych kilkadziesiąt milionów osób uważa, że miało do czynienia z UFO. Swego czasu modne stało się nawet budowanie domów ze schronami na wypadek ataku z kosmosu, a informacje o rzekomej inwazji potrafią skutkować masowym wykupywaniem wody i żywności o długim terminie do spożycia.  

Fani na całym świecie zastanawiają się dziś jak w dawnych rolach wypadają Anderson i Duchovny, czy pomiędzy agentami nadal trwa nieuchwytne napięcie i chemia, która uczyniła ich jedną z najciekawszych par małego ekranu? A przede wszystkim, czy nowy sezon przyniesie odpowiedź na nurtujące pytanie o istnieniu pozaziemskiej cywilizacji? Dowiemy się już w wkrótce.

Dwudniowa premiera nowego sezonu „Z Archiwum X” na FOX w poniedziałek 25 stycznia 2016 o 21:00 oraz we wtorek 26 stycznia o godz. 22:00.

I nie mamy Mc’Donaldów…
Tak. A po ulicach chodzą niedźwiedzie (śmiech). Ja z kolei miałam przeświadczenie, że nie mogę się spóźnić na plan. Pięć minut czekania i cała ekipa będzie na mnie wściekła. Też, podświadomie, powielałam stereotyp, że Niemcy są na pewno super punktualni! W rzeczywistości spóźniali się prawie wszyscy, a plan pracy cały czas się zmieniał. Było bardzo podobnie jak w Polsce.

Czy jest coś podobnego w naszej mentalności?
Mieszkamy w Europie, jesteśmy sąsiadami, mamy skomplikowaną historię. To nas łączy. Pytanie, jak do tego dziś podchodzimy? Wydaje mi się, że młodzi Niemcy są mniej zainteresowani historią niż my. Dla nich liczy się tu i teraz.

Młodzi Niemcy są mniej ambitni niż ich rówieśnicy z Polski?
Takie odnoszę wrażenie. W Niemczech nie ma agresywnego kapitalizmu, który obecny jest teraz u nas, gdzie każdy myśli tylko o sobie i trzeba przepychać się łokciami. Tam pod tym względem jest dużo spokojniej. Społeczeństwo nastawione jest na korzystanie z przyjemności życia. Inny jest zresztą system edukacji. Dla mnie zaskoczeniem był fakt, że nie trzeba mieć matury, by iść do szkoły teatralnej. To kuźnia talentów, nie liczy się szkoła.

Cały materiał w najnowszym, V numerze EksMagazynu, do kupienia w salonach EMPiK i tutaj.

W nowej produkcji TVN wystąpią również Julia Kamińska, Izabela Kuna, Karolina Gorczyca, Dorota Pomykała, Dominika Gwit i wielu innych. „Singielka” to pełna humoru, wzruszeń i emocji historia romantycznych perypetii, w których widzowie odnajdą swoje własne przeżycia. Do serialu udało nam się zaprosić zdolnych aktorów młodego pokolenia. Paulina Chruściel, Mateusz Janicki, Filip Bobek i Julia Kamińska pokażą, jak szukając miłości odkryć prawdę o sobie.” – mówi  Karolina Izert, producent TVN

„Singielka” jest nową produkcją telewizji TVN, realizowaną przez własny zespół produkcyjny. Telenowela powstaje na bazie argentyńskiego tytułu „Ciega a Citas”. Za kreatywną adaptację scenariusza odpowiada Piotr Jasek. Zdjęcia do „Singielki” realizowane są w Warszawie i potrwają do wiosny 2016 roku. Telenowela pojawi się w jesiennej ramówce TVN.

Bohaterki serialu „Nie rób scen” idą przez życie przebojem, z energią i poczuciem humoru, mając wsparcie w sobie nawzajem. W potyczkach z codziennością zawsze są prawdziwe i waleczne! Serial od 1 marca, w każdą niedzielę będzie można oglądać na antenie TVN, o godz. 21:50. Duża dawka śmiechu- gwarantowana!