Według naukowców z Uniwersytetu Duke’a (USA) wraz z wiekiem w ciele człowieka następują fizyczne przemiany, które sprawiają, że sygnały elektryczne w mózgu, odpowiedzialne za odbieranie i przetwarzanie informacji wizualnych, przekazywane są pomiędzy neuronami coraz wolniej.

W konsekwencji upływ czasu postrzegany jest jako subiektywnie coraz szybszy.

Dzieje się tak z powodu zwiększenia rozmiaru i złożoności sieci nerwowych – sygnały elektryczne mają do przebycia coraz dłuższą drogę – oraz stopniowej degradacji ścieżek neuronalnych – sygnały elektryczne natykają się na coraz większy opór.

Ostatecznie spada prędkość przetwarzania obrazów mentalnych, a starsi ludzie, którzy odnoszą wrażenie, że w tym samym czasie odbierają mniej bodźców wizualnych niż kiedyś, są przekonani, że ich życie upływa coraz szybciej.

Zjawisko to można zaobserwować, porównując częstotliwość ruchów gałek ocznych u dzieci i dorosłych. U dzieci, które posiadają zdolność szybszego przetwarzania informacji, oczy poruszają się szybciej, dzięki czemu są w stanie rejestrować więcej danych.

„Ludzie są często zdziwieni, że tak wiele pamiętają z czasów dzieciństwa, kiedy dni zdawały się trwać w nieskończoność. To nie dlatego, że ich doświadczenia były wtedy głębsze lub bardziej znaczące. Były one po prostu przetwarzane w szybszym tempie” – komentuje prof. Adrian Bejan, jeden z autorów projektu.

PAP Nauka w Polsce, ooo/ agt/

W jakim wieku zdarza się menopauza?

Nie ma jednego, zależy to m.in. od genów, dlatego warto spytać o wiek menopauzy najbliższe krewne. Średni wiek wystąpienia menopauzy naturalnej w populacji polskiej wynosi 51 lat.

Wcześniej jednak mamy do czynienia z klimakterium. To okres rozpoczynający się na kilka lat przed menopauzą, trwający kilka lat po niej, podczas gdy sama menopauza oznacza wystąpienie ostatniej miesiączki. Już podczas klimakterium mogą wystąpić nieprzyjemne objawy, które zazwyczaj zwiastują menopauzę.

Objawy zbliżającej się menopauzy

Zarówno rodzaj, jak i nasilenie objawów różnią się w zależności od predyspozycji kobiety.

Jak wynika z ogólnopolskich badań przeprowadzonych w sierpniu tego roku w ramach programu „Zdrowa ONA” na ponad tysiącu kobiet w wieku powyżej 45. roku życia najczęściej wymienianymi przez kobiety objawami są:

• uderzenia gorąca (77,6 proc.),
• pocenie się i nocne poty (63,7 proc.),
• zmienność nastrojów (60,2 proc.)
• przybieranie na wadze (48,2 proc.).

Każdy z nich może być związany ze znacznym obniżeniem poziomu estrogenu. Do objawów okresu menopauzalnego zaliczamy poza tymi wymienionymi:

• uczucie lęku,
• drażliwość,
• depresyjny nastrój,
• wyczerpania umysłowe i fizyczne,
• kłopoty z sercem,
• problemy ze snem,
• bóle mięśni i stawów,
• problemy z pęcherzem moczowym,
• zaburzenia w funkcjonowaniu seksualnym oraz odczuwaną suchość pochwy.

Powyższe objawy mogą się ujawnić już około 5 lat przed menopauzą i trwać nawet do 5 lat po menopauzie. Nie wszystkie kobiety odczuwają tego rodzaju dolegliwości. Mogą one pojawiać się i znikać.

Ryzyko depresji a menopauza

Wiele badań wskazuje na częstsze występowanie depresji w wieku okołomenopauzalnym niż u kobiet w innym wieku. Wszystkie objawy menopauzy, a także zwiększone ryzyko depresji wiąże się z wahaniami estrogenów. Ale duży wpływ na depresję lub kiepskie samopoczucie mają też czynniki środowiskowe: zmiany w życiu rodzinnym, zawodowym i społecznym. Kobieta może w tym czasie cierpieć z powodu nieodwracalnych zmian własnego ciała.

Okres okołomenopauzalny sprzyja też zaostrzeniu lub nawrotowi wcześniej rozpoznanej depresji.

Jak radzić sobie z menopauzą?

W okresie okołomenopauzalnym większego znaczenia nabiera zdrowy tryb życia.

Ważna jest dieta: ograniczenie tłuszczów zwierzęcych, ale zapewnienie sobie nienasyconych kwasów tłuszczowych. bardzo ważne jest pamiętanie o produktów bogatych w wapń – na ten pierwiastek w okresie okołomenopauzalnym wzrasta zapotrzebowanie. rzyw i owoców. Najlepiej jeść 5-6 posiłków dziennie, które zawierać będą fitoestrogeny, czyli naturalne związki roślinne o właściwościach estrogennych i antyestrogennych (soja, soczewica, czosnek, cebula, chmiel).

Okres okołomenopauzalny to najwyższy czas na rzucenie palenia: u kobiet po 50. roku życia aż 7-krotnie nasilają się szkodliwe skutki tego uzależnienia.

Objawy menopauzy łagodzi regularna aktywność fizyczna.

Dla wielu kobiet łagodnie przechodzących menopauzę to czas, kiedy szczególnie dbają o relacje, zarówno rodzinne, jak i przyjacielskie. Jeśli kobieta ma dzieci, często nie są one już wieku, w którym w dużym stopniu absorbują czas, więc wreszcie mogą wrócić do dawnych pasji lub rozwijać nowe. Seksuolodzy wskazują, że paradoksalnie dla niektórych kobiet okres okołomenopauzalny to czas polepszenia życia seksualnego – z racji doświadczenia i braku lęku przed niechcianą ciążą.

Zdrowy tryb życia często jednak nie wystarczy, aby zwalczyć wszystkie objawy menopauzy związane ze spadkiem hormonów, ale pozwoli poprawić samopoczucie i ogólnie wpłynie na zdrowie.

Kiedy rozważyć hormonalną terapię zastępczą

Jednym ze sposobów by skutecznie przeciwdziałać niedogodnościom związanym z tym okresem jest stosowanie hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), czyli przyjmowaniu tych hormonów, które przestaje produkować organizm kobiety.

– Hormonalna terapia zastępcza jest najbardziej efektywną metodą redukcji objawów okołomenopauzalnych. Pomaga także w profilaktyce ciężkich schorzeń z nią związanych, takich jak np. osteoporoza. Aby znów się dobrze poczuć, warto porozmawiać ze swoim lekarzem o hormonalnej terapii zastępczej, która niweluje nieprzyjemne objawy menopauzy, właśnie poprzez podawanie pochodnych estrogenów – mówi prof. Romuald Dębski, kierowniki Kliniki Położnictwa i Ginekologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Szpitalu Bielańskim w Warszawie.

Jak wskazuje, poprawa komfortu życia pacjentek celem minimalizacji odczuwanych dolegliwości może być ważnym wskazaniem do tego, żeby rozpocząć terapię HTZ. Ważne jednak, aby wziąć pod uwagę, że stosowanie hormonalnej terapii zastępczej w okresie okołomenopauzalnym wciąż jest poddawane analizie przez specjalistów.

Eksperci podkreślają jednak, że z całą pewnością nie ma jednej optymalnej formy terapii hormonalnej dla wszystkich kobiet, a jej stosowanie może wiązać się z ryzykiem, szczególnie dla niektórych grup kobiet. Stąd czas stosowania terapii hormonalnej powinien być ustalany indywidualnie z lekarzem i uzależniony od relacji potencjalnych korzyści vs ryzyko. Decydując się na HTZ kobieta jednocześnie decyduje się na stałe kontrole swojego stanu zdrowia u lekarza.

Autorka: Monika Wysocka (zdrowie.pap.pl)

Im człowiek starszy, tym ryzyko tego rodzaju zespołu otępiennego wyższe – w grupie osób powyżej 80. roku życia, blisko co czwartą osobę dotknie choroba Alzheimera.

21 września przypada Światowy Dzień Choroby Alzheimera. Z tej okazji przypominamy istotne informacje o objawach i diagnozie. Pochodzą one z pracy opublikowanej w marcu 2018 roku w specjalnym raporcie Alzheimer’s Assocciation.

Objawy choroby Alzheimera a naturalne problemy starzenia się

• Problemy z pamięcią, które sprawiają trudności w normalnym funkcjonowaniu. Osoby z  chorobą Alzheimera zapominają często tych informacji, które uzyskały niedawno. Trudności sprawia im przypominanie sobie imion czy dat.

Typowe zmiany wynikające ze starzenia się, ale nie choroby Alzheimera, to np. chwilowe zapominanie imion czy tego, że z kimś się umówiło, ale przypomnienie sobie tego później.

• Trudności z planowaniem albo rozwiązywaniem problemów. Dla osób z chorobą Alzheimera nawet czynności, które powtarzały przez większość życia mogą stać się wyzwaniem. Np. trudno jest im przygotować posiłek, bo nie udaje im się w odpowiedniej kolejności wykonać potrzebnych do tego czynności. Inne kłopoty, jakich doświadczają to np. narastające problemy z przeliczeniem wydanej reszty czy przypilnowaniem miesięcznych rachunków.

Z kolei badania wskazujące na spadek aktywności seksualnej wraz z wiekiem wcale nie są jednoznaczne w interpretacji. Nie ulega wątpliwości, że sprawność fizyczna i ogólny stan zdrowia pogarszają się znacząco wraz z kolejnymi dekadami w metryce, a jednak nie oznacza to, że seks jest gorszy.

Przeciwnie, seks okazuje się lepszy – jak wskazuje na podstawie swoich badań prof. Robert Krueger z University of Minnesota – wraz z wiekiem. Stosunki są co prawda rzadsze, za to ich jakość wcale nie musi być niższa.

Przeciwnie, jeśli weźmiemy pod uwagę osoby w stałych związkach, aktywne seksualnie, ich doświadczenia zwykle poprawiają się z wiekiem. Zespół badawczy z Minnesoty sugeruje, że to efekt poznawania nawzajem swoich potrzeb seksualnych i „poszerzanie strefy przyjemności”.

By dojść do takich wniosków posłużyli się bardzo złożonym badaniem satysfakcji z życia, prowadzonym na 6 tys. osób przez aż 18 lat. Dało to możliwość sprawdzenia, jak zmienia się zadowolenie z seksu wraz z postępującym procesem starzenia.

Okazuje się, że po uwzględnieniu innych czynników (ogólna aktywność seksualna, deklarowany wysiłek wkładany w seks, częstotliwość stosunków, itd.) to starsze osoby są bardziej zadowolone ze swojego życia seksualnego. Choć częstotliwość jednoznacznie spada, to jakość życia seksualnego może najwyraźniej się poprawić.

Czy powinno nas to dziwić? Niekoniecznie, przecież zaawansowany wiek nie oznacza tylko końca młodości, ale też bogactwo doświadczenia życiowego, również w łóżku. Tak, jak można być profesorem na uczelni czy doświadczonym menadżerem, tak i w sypialni starsze osoby mogłyby pewnie niejednego nauczyć młodszych…

Źródło: Sexual Quality of Life and Aging: A Prospective Study of a Nationally Representative Sample

Liczba osób najstarszych w powojennej Polsce bardzo szybko rosła. W 1950 r. było ich ok. 180 tys., a obecnie ok. 1,6 mln osób. To wzrost aż ośmiokrotny i dwukrotnie wyższy niż wzrost ogólnej liczy seniorów w wieku 65+. „Efekt jest taki, że dzisiaj osoby najstarsze stanowią już ok. 4 proc. ludności naszego kraju” – wyjaśnił demograf.

Jak dodał, widać jednocześnie duże zróżnicowanie przestrzenne procesu zaawansowanego starzenia się we współczesnej Polsce, a póki co głównym czynnikiem powodującym większy udział osób najstarszych są migracje i zmiany dot. dzietności.

Do regionów o najwyższym odsetku najstarszych Polaków należą bowiem województwa: łódzkie, świętokrzyskie i podlaskie, z których w ostatnich latach wyjechało bardzo dużo młodych ludzi i które odznaczają się relatywnie niską dzietnością. „Rezultat jest taki, że pewnym zmianom uległa struktura wieku ludności tych województw i rośnie odsetek ludzi bardzo starych” – dodał ekspert.

Biorąc jednak pod uwagę prognozy demograficzne dla Polski, to na dłuższą metę – jego zdaniem – decydujący wpływ na liczbę osób najstarszych będzie miała umieralność. „Z biegiem czasu odsetek osób bardzo starych ma przede wszystkim rosnąć na tych obszarach, które dziś, i najprawdopodobniej w przyszłości, będą odznaczać się najniższą umieralnością. A są to takie spokojne regiony jak: Małopolska, Podkarpacie, Lubelszczyzna czy Podlasie” – podkreślił demograf.

Jak ocenił, w nadchodzących dekadach spodziewany jest szybki wzrost liczby osób bardzo starych, ponieważ pokolenie powojennego wyżu demograficznego w perspektywie 10-15 lat zacznie na masową skalę osiągać wiek powyżej 80 lat. „Rezultat będzie taki, że nagle w perspektywie ponad 30 lat okaże się, że już co 10. mieszkaniec naszego kraju będzie w wieku 80 lat i więcej” – dodał prof. Szukalski.

Wzrost liczby najstarszych osób oznaczać będzie konieczność zapewnienia im wsparcia środowiskowego i instytucjonalnego. W przypadku tej grupy osób – zdaniem eksperta – pojawiają się bowiem inne problemy niż te, które z reguły kojarzone są ze starzeniem się ludności – są one związane z narastającą niesprawnością i przede wszystkim z narastającą niesamodzielnością.

„Pojawia się zatem konieczność oferowania różnego typu usług, które umożliwią tym osobom jak najdłuższe pozostawanie w domu. Z drugiej strony zaś rozbudowanie instytucjonalnego wsparcia, a więc instytucji całodobowej opieki, w których osoby odznaczające się narastającą niesamodzielnością będę mogły w miarę normalnie funkcjonować” – dodał demograf.

W jego ocenie na razie w Polsce problem usług opiekuńczych rozwiązuje rodzina, ale w przyszłości najstarsi Polacy dotknięci zostaną zmianami jej modelu – niższą dzietnością, mniejszą szansą posiadania rodzeństwa czy dużą skalą migracji dzieci i wnuków. Oznaczać to może, że najstarsze osoby często nie będą mogły liczyć na pomoc rodziny.

Problem ten w pewnej części rozwiązać może rozwój nowoczesnych technologii w usługach opiekuńczych, medycznych czy pielęgnacyjnych. Natomiast – jak podkreślił ekspert – nie są to rozwiązania na każdą kieszeń, a poza tym nowoczesne urządzenia i technologie nie zaspokoją potrzeby bliskości z innym człowiekiem i nie wpłyną na skalę osamotnienia.

„Pojawianie się urządzeń umożliwiających kontakt na odległość z dziećmi owszem, niby redukuje trochę poczucie osamotnienia, ale jednak kontakt twarzą w twarz w porównaniu z takim kontaktem za pomocą łączy, to jest zupełnie coś innego” – podkreślił prof. Szukalski.

Źródło: PAP – Nauka w Polsce

Najlepszą i najprostszą metodą uzupełniania kolagenu jest jego bezpośrednie dostarczanie z zewnątrz. Nie każdy jednak produkt kosmetyczny posiada wystarczającą ilość kolagenu, aby faktycznie odczuć działanie przeciwstarzeniowe. Kolagen to białko będące podstawowym materiałem budulcowym naszej skóry. Odpowiada za zatrzymywanie w skórze wody oraz jej elastyczność i sprężystość. Stąd jego doskonałe właściwości nawilżające i przeciwzmarszczkowe.

Preparaty kolagenowe różnią się między sobą formą zastosowanego kolagenu, ale również jego jakością, czystością i procentową zawartością w kosmetyku. Przy wyborze tego typu preparatu, tak jak każdego kosmetyku, warto zwracać uwagę na kilka szczegółów. Oprócz wspomnianej jakości bardzo ważne jest zestawienie składników aktywnych. Kolagen jest bardzo chimeryczną substancją i cała sztuka polega na tym, aby wykluczyć możliwość jego interakcji z pozostałymi składnikami receptury. Dobry kosmetyk musi pielęgnować skórę kompleksowo, więc warto, aby w tym „towarzystwie” znalazły się witaminy, wysokiej jakości oleje, ekstrakty roślinne, itp. najlepiej w formie mikrokapsułkowanej, gdyż ta gwarantuje ich wysoką jakość.

Wyniki badań aparaturowych przeprowadzonych w renomowanych laboratoriach kosmetologicznych dowodzą:  wysokiej jakości kolagen redukuje zmarszczki nawet o 20 proc. już po czterech tygodniach stosowania.

- W preparatach kolagenowych nie powinno się stosować sztucznych barwników, silnych konserwantów i kompozycji zapachowych, które są w wielu przypadkach powodem alergii lub rozpadu kolagenu – mówią przedstawiciele firmy 3-Helisa, zajmującej się produkcją kosmetyków z kolagenem. – Konsumentkom czasami przeszkadza ograniczony termin przydatności lub brak kompozycji zapachowych, ale po prostu preparaty kolagenowe należy traktować bardziej jak preparaty o właściwościach leczniczych niż zwykłe kosmetyki – dodają specjaliści.

Warto też wiedzieć, że kosmetyki z długimi terminami ważności bazują na bardzo silnych konserwantach, które z reguły nie są obojętne, zwłaszcza dla wrażliwej skóry. Ze względów bezpieczeństwa ważne są również nowoczesne metody aplikacji kosmetyku (z dozownikami i specjalnymi odpowietrzaczami, zapobiegającymi dostawaniu się powietrza do środka). W ten sposób nie dochodzi do zepsucia kosmetyku kolagenowego po sięganiu do słoiczka palcem.

W aktualnym wydaniu EKSmagazynu chciałabym zaprezentować Państwu trzy, najbardziej popularne wśród moich pacjentów, jesienne kroki zabiegowe. Tak zaplanowana terapia pozwala na osiągnięcie bardzo satysfakcjonujących efektów w postaci doskonałej kondycji cery w okresie zimowym.

Rewitalizacja po lecie w gabinecie medycyny estetycznej: 3 Kroki Zabiegowe

W sezonie przedwakacyjnym zawsze przestrzegam pacjentów, aby nie zapominali o prawidłowej ochronie i pielęgnacji skóry w lecie. Jednak nawet sumienne stosowanie filtrów UV nie jest w stanie zapewnić nam takiego efektu, aby po lecie wraz z nadejściem chłodniejszych dni nie zauważyć na twarzy wysuszenia, przebarwień i drobnych zmarszczek. Kiedy więc spoglądając w lustro czujemy, że nasza skóra potrzebuje wsparcia specjalisty pamiętajmy, że jesień to najlepszy moment na rozpoczęcie terapii w gabinecie medycyny estetycznej.

KROK I – USUNIĘCIE PRZEBARWIEŃ I WYRÓWNANIE KOLORYTU SKÓRY

Najczęstszą konsekwencją ekspozycji na słońce są zmiany w kolorycie skóry, w  tym pojawianie się przebarwień tj. piegów i  melazma. Musze jednak podkreślić, że podczas konsultacji diagnostycznej kieruje się daleko idącą ostrożnością, ponieważ łagodna na pozór zmiana zawsze może zawierać w sobie „drugie dno”.  Z perspektywy lekarza medycyny estetycznej ważne jest więc, aby każda zmiana skórna była traktowana w sposób indywidualny. Punktem wyjścia dla podjęcia terapii dot. leczenia każdej zmiany skórnej powinno być wykluczenie niepokojącej dla pacjenta struktury zmian. W Instytucie MEDESTETIS przeprowadzamy w tym celu badanie dermatoskopem, które pozwala na stwierdzenie (bez pobierania wycinków tkankowych), czy dana zmiana jest groźna, czy nie. Jeżeli wynik badania nie budzi podejrzeń i jesteśmy pewni, że mamy do czynienia ze swego rodzaju standardowym przebarwieniem możemy przystąpić do leczenia zabiegowego.

„Złotym standardem” stosowanym w leczeniu przebarwień są peelingi medyczne. Do najpopularniejszych i uważanych za najskuteczniejsze należą zabiegi takimi preparatami jak Cosmelan® czy Dermamelan®. Ich stosowanie jednak związane jest z co najmniej tygodniowym złuszczaniem się skóry twarzy wymagającym często rezygnacji z pracy zawodowej w tym okresie oraz późniejszej koniecznej codziennej wielomiesięcznej odpowiedniej pielęgnacji. Efekty takiej kuracji są spektakularne i pozwalają rozjaśnić przebarwienia o  co najmniej 95% aż u 99% pacjentów. W gabinecie medycyny estetycznej dostępne są również delikatniejsze peelingi tj. Retix C, peelingi z różnymi kwasami, które mają zazwyczaj łagodniejsze działanie, ale aby osiągnąć pożądany efekt wymagają kilkukrotnego powtórzenia. W okresie jesiennym warto również pomyśleć u kuracji laserem frakcjonującym celem pobudzenia odnowy kolagenu oraz rozjaśnienia skóry. Okres ten sprzyja również usuwaniu różnego rodzaju wystających zmian skórnych tj. włókniaków i brodawek.

Zabiegi tego rodzaju wykonuje się laserem w  czasie kilku minut, a  proces gojenia po usunięciu zmiany trwa maksymalnie 2 tygodnie.

Dla pacjentów, którzy nie potrzebują intensywnego złuszczania się skóry ciekawą propozycją jest zabieg GENEO® z zastosowaniem programu NeoBright. Zabieg ten jest idealnym zabiegiem przed tzw. „wielkim wyjściem” ponieważ pozwala skórę rozjaśnić, dodać jej promienności i bardzo potrzebnej do idealnego nałożenia makijażu – gładkości skóry.   Działanie GENEO® obejmuje 3 etapy: dotlenienie, złuszczenie oraz odżywienie skóry w krótkim czasie ponieważ cały zabieg z przygotowaniem zajmuje do 30 minut.

KROK II INTENSYWNE NAWILŻENIE I ODŻYWIENIE

Następnym krokiem w procesie rewitalizacji jest intensywne nawilżenie i odżywienie naszej skóry – w efekcie nadanie jej blasku i sprężystości. W tym celu zalecam pacjentom wykonanie serii zabiegów MEZOTERAPII lub wyjątkowego pod kątem nawilżania skóry, zabiegu HYDROBALANS. Mezoterapia jest metodą biorewitalizacji skóry poprzez śródskórne podawanie substancji biologicznie czynnych takich jak m.in. witaminy, minerały, aminokwasy, kwas hialuronowy, polidezoksyrybonukleotydy i substancje rozjaśniające. Zabieg HYDROBALANS to spektakularna procedura stosowana w celu leczenia nadmiernego przesuszenia skóry. Zabieg ten można wykonywać mikrokaniulami, które pozwalają na przeprowadzenie zabiegu bez siniaków i krwiaków pozabiegowych. Poprzez wprowadzenie do skóry preparatów na bazie kwasu hialuronowego, dochodzi do związania wody w wyniku czego następuje proces bardzo głębokiego nawilżenia – nieporównywalnego dla terapii powierzchniowych.

Silną regenerację skóry możemy również uzyskać stosując osocze bogatopłytkowe – bardzo ostatnio popularne wśród celebrytów – „leczenie własną krwią”.  Zabieg polega na pobraniu krwi od pacjenta, następnie odwirowaniu jej w specjalnej wirówce, co pozwala uzyskać osocze bogate w czynniki wzrostu. Tak przygotowane osocze podaje się w formie mezoterapii igłą lub mikrokaniulami w formie wypełnień.

KROK III – LIKWIDACJA ZMARSZCZEK

Trzecim krokiem w procesie odnowy naszej skóry po lecie jest pozbycie się niechcianych zmarszczek i bruzd. Po tym okresie często zauważamy wyraźniejsze kurze łapki, mocną lwią zmarszczkę, głębokie bruzdy nosowo-wargowe lub przesuszone usta. W tym celu zastosowanie znajdą preparaty, które zdążyłam już przybliżyć Państwu na łamach EksMagazynu tj. wypełniacze na bazie kwasu hialuronowego oraz toksyna botulinowa. Dla przypomnienia –  botoks najlepiej sprawdzi się w przypadku zmarszczek mimicznych, a wypełniacze zawierające kwas hialuronowy w przypadku utrwalonych, głębokich zmarszczek.

Warto spojrzeć na skórę po lecie, gdyż odpowiednie zadbanie o nią w okresie jesienno-zimowym pozwoli nam cieszyć się pięknym wyglądem na Święta i Sylwestra

Instytut Medycyny Estetycznej MEDESTETIS
ul. Odrowąża 18/1 (przecznica ul. Wrocławskiej)
30-009 Kraków

www.medestetis.pl

Już od dawna uważa się, że ze względu na ochronne działanie melaniny ciemna skóra jest mniej narażona na oznaki starzenia niż jasna, mało wiadomo na temat obiektywnych różnic w starzeniu się skóry u poszczególnych ras. Niejasne jest również, w jakim stopniu spadek poziomu estrogenu po menopauzie ma swój udział w procesie starzenia się skóry.

W swoich najnowszych badaniach naukowcy z Uniwersytetu Yale (USA) przebadali 106 kobiet po 50. roku życia pod kątem elastyczności skóry i widocznych oznak starzenia. Wszystkie panie w ciągu ostatnich kilku lat przeszły menopauzę. Było wśród nich 65 kobiet rasy białej i 21 Afroamerykanek.

Dermatolodzy naliczyli u białych kobiet prawie dwukrotnie więcej zmarszczek niż u ich rówieśnic rasy czarnej. Zauważyli jednocześnie, że liczba zmarszczek zwiększała się wraz z wiekiem, nie zależała natomiast od czasu, który upłynął od menopauzy. Sugeruje to – zdaniem naukowców – że główną winę za liczniejsze zmarszczki po menopauzie może ponosić wiek, a nie, jak podejrzewano wcześniej, spadek poziomu estrogenu.

źródło: PAP Nauka w Polsce