Rzym to z całą pewnością jedna z najpiękniejszych stolic europejskich, największe miasto Włoch, leżące w regionie Lazio, w środkowej części Półwyspu Apenińskiego. Zbudowane zostało na 7 wzgórzach, nad rzeką Tyber. Zwane „Wiecznym Miastem” ze względu na swoją wyjątkową i majestatyczną historię. W zabytkowym centrum Rzymu, na prawym brzegu rzeki, leży Watykan, siedziba papiestwa i najmniejsze państwo świata.

O ile majestatyczny Watykan jest rzeczywiście tak ogromny, a nawet większy niż ten wyobrażony dzięki telewizyjnym transmisjom z papieskich audiencji, o tyle sam Rzym zaskakuje różnorodnością. Okolice Koloseum późnym popołudniem można spokojnie wziąć niemal za włoską prowincję i rozkoszować się powolnym trybem życia i ciszą wcale nie kojarzącą się z ponad czteromilionową metropolią. Śródmieście natomiast, finansowe i biznesowe serce stolicy Włoch, tętni życiem całą dobę. Luksusowe marki odzieżowe, zapach ekskluzywnych perfum dobiegający z butików na głównych ulicach, gwar poważnych rozmów, palone szybko papierosy w przerwie w pracy, co chwilę przemykające Mercedesy z flagami Watykanu i samochody policji oraz elegancko ubranych karabinierów, zawsze chętnych do pomocy. Tym najbardziej zachwyca Wieczne Miasto.

Wyjątkowość Rzymu polega też na zaprzeczeniu muzealności. Współczesność miesza się tu z wielkimi pozostałościami zamierzchłej historii. Starożytne ruiny można oglądać niemal przy każdej ulicy w śródmieściu, wyrastają jakby spod ziemi i przypominają o dawnej świetności miasta. Renesansowe pałace, barokowe kościoły i fontanny stanowią naturalne tło dla wielkomiejskiego życia. Rzym to miejsce, w którym niemal wszystko zapiera dech w piersiach: bogactwa Watykanu, ponadczasowe Forum Romanum, zgiełk finansowych dzielnic i tysiące skuterów i motocykli – ulubionego środka transportu mieszkańców stolicy Włoch.

Do najstarszych części miasta należą:
– Forum Romanum
– Forum Boarium
– Pole Marsowe
– Via Appia

W roku 330 cesarz Konstantyn Wielki przeniósł stolicę Cesarstwa rzymskiego do Konstantynopola. W 395 roku nastąpił podział na cesarstwo wschodniorzymskie ze stolicą w Konstantynopolu i cesarstwo zachodniorzymskie ze stolicą w Mediolanie a potem w Rawennie. Od tego czasu rola Rzymu ulegała dalszej marginalizacji. Miasto zostało zdobyte przez Wizygotów pod wodzą Alaryka w 410 r. i przez północnoafrykańskich Wandalów w 455 roku. Za symboliczną datę upadku cesarstwa przyjmuje się r. 476.

W VIII w. stał się stolicą Państwa Kościelnego i siedzibą papieży. W średniowieczu zależność od papiestwa była silniejsza bądź słabsza, siedziba papiestwa była też wielokrotnie przenoszona, m.in. do Awinionu.
Historia nowożytna Rzymu

W 1527 Rzym zostaje splądrowany przez wojska niemieckie i hiszpańskie pod wodza cesarza Karola V. W latach 1809-1814 wcielony przez Napoleona I do Francji, następnie ponownie pod władzą papieży. Wreszcie w 1871 stał się stolicą zjednoczonych Włoch. W 1929 traktaty laterańskie między papiestwem a rządem Królestwa Włoch ustanowiły odrębność Państwa Watykańskiego, uznając jego niezależność i niepodległość.

Od strony wewnętrznej budowla jest pięciokondygnacyjna. Cztery kondygnacje zbudowano jako układ pomieszczeń wydzielonych pomiędzy filarami, ścianami, ze sklepieniami kolebkowymi i krzyżowymi. Umieszczono tam bufety, szatnie, natryski, pomieszczenia dla gladiatorów, klatki dla zwierząt, korytarze. Wokół areny wzniesione było podium. Do Koloseum prowadziło 80 ponumerowanych wejść (zachowały się oznaczenia wejść od nr XXIII do LIV), które zapewniały szybkie (przez ok. 6 minut) opuszczenie widowni przez widzów (jednak taką możliwość mieli tylko widzowie z dolnych i środkowych rzędów). Istniała też możliwość przykrycia całej widowni specjalną osłoną (velarium) w deszczowe lub bardzo słoneczne dni.

Odbywały się w nim m.in. walki gladiatorów, naumachie, polowania na dzikie zwierzęta. Tradycja mówi iż w Koloseum mordowano chrześcijan, co upamiętniono krzyżem wewnątrz budowli. Od połowy XVIII wieku Koloseum jest otoczone opieką jako miejsce męczeństwa pierwszych chrześcijan, wcześniej pozyskiwano z niego bloki kamienne jako materiał budowlany. Nazwa Koloseum została nadana we wczesnym średniowieczu od znajdującego się w pobliżu budowli ogromnego (gr. kolossos) posągu Nerona przedstawionego jako Helios.

W 445 zostało poważnie uszkodzone przez trzęsienie ziemi.

W 528 odbyły się tu ostatnie igrzyska.

Pod koniec VI wieku wewnątrz amfiteatru wybudowano mały kościół, arenę przekształcono w cmentarz.

Około 1200 rodzina Frangipani przejęła Koloseum i ufortyfikowała je, używając jako zamku.

W 1744 zostało ogłoszone miejscem męczeństwa chrześcijan.

Od II poł. XVIII wieku w Wielki Piątek odbywa się tutaj droga krzyżowa pod przewodnictwem papieża.

7 lipca 2007 obiekt został ogłoszony jednym z siedmiu nowych cudów świata.