Te trendy, jak pokazują badania, to ograniczenie aktywności fizycznej, zła dieta, wzrost zachowań ryzykownych, zła samoocena, pogorszenie relacji społecznych. Na konferencji prasowej przedstawiającej wstępne rezultaty projektu prof. Fijałkowska mówiła, że właśnie ok. 15. roku życia dziewczynki w Polsce zaprzestają regularnej aktywności fizycznej, jednocześnie źle się odżywiają, jedząc niepełnowartościowe i zbyt małe posiłki, zaczynają sięgać po używki. Na dodatek, spośród rówieśniczek w Europie mają najgorszą samoocenę swojego ciała – uważają się za zbyt grube, co nie ma potwierdzenia w rzeczywistości.

Pierwsze, wstępne rezultaty tego programu są optymistyczne. – Dziewczyny polubiły ten projekt. Podobało się im, że się nimi zainteresowaliśmy – mówi prof. Fijałkowska.

Jeśli chodzi o przykłady konkretnych wstępnych wyników z realizacji programu to wiadomo już, że uczestniczki grupy I i II znacznie korzystniej oceniły zmiany, które zaszły u nich pod wpływem udziału w programie w zakresie takich obszarów jak: samopoczucie, poczucie własnej wartości, wiara w siebie, relacje z rówieśnikami czy też relacje z rodziną. Warto jednak zaznaczyć, że również dziewczynki z grupy III uznały, że udział w programie poprawił ich stan zdrowia oraz relacje społeczne.

Jak tłumaczy prof. Anna Fijałkowska, najistotniejsze jest to, że dziewczyny objęte programem nie zaprzestały regularnej aktywności fizycznej (a badania wskazują, że tak się dzieje w populacji piętnastolatek w Polsce), a także nie pogorszył się im wizerunek własnego ciała, a nawet lekko poprawił (tu także odbiegają od polskiej normy). Jeśli chodzi o zmianę nawyków żywieniowych, okazało się, że po kilku miesiącach dziewczyny zmniejszyły spożycie słodyczy i słodkich napojów.

Źródło: Zdrowie.PAP.pl

Często bierzesz udział w akcjach charytatywnych. Dlaczego?

Brałem udział w wielu projektach. Między innymi dla fundacji Polsat, TVN, Jolanty Kwaśniewskiej na rzecz chorych dzieci. Co roku graliśmy w Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy. Napisałem piosenkę – hymn dla fundacji Synapsis. Zaśpiewałem ją wspólnie z autystyczną dziewczynką. Nie wyobrażam sobie, że mógłbym nie pomagać. Pomagam bo mogę i chcę. Jestem wrażliwym człowiekiem, szczególnie wyczulonym na problemy dzieci.

Udział w spocie STOP NIEDOŻYWIENIU był dla Ciebie…

Symbolicznym powrotem na warszawski Służewiec, gdzie mieszkałem z rodzicami i trójką rodzeństwa. Beztroskie dzieciństwo przerwała śmierć naszego taty. Mimo starań mamy, która pracowała od świtu do nocy, w domu zrobiło się bardzo biednie… Poznałem smak głodu. Wiem, czym jest niedożywienie. Na szczęście, dzięki temu, że zawsze mogliśmy na siebie liczyć, dawaliśmy sobie wsparcie, dom rodzinny wspominam jako ciepły i pełen miłości.

Czy uważasz, że polskie społeczeństwo wie, czym jest niedożywienie i jakie są jego oznaki?

Myślę, że nie. Niedożywione dziecko kojarzy się głównie z patologią, niechlujnym ubiorem, przesadną chudością. Tymczasem wcale tak nie jest i o tym też mówi spot STOP NIEDOŻYWIENIU. Niedożywiony może być dobrze ubrany grubasek, który namiętnie zjada chemiczne przekąski, popijając je kolorowymi napojami gazowanymi. Niedożywienie oznacza niedostarczanie młodemu organizmowi wartości odżywczych. Bywa, że nie mamy pojęcia, że dziecko w naszym otoczeniu może cierpieć z tego powodu. Ten spot mówi nam, jak zaobserwować oznaki niedożywienia.

Jesteś ambasadorem kampanii Jem Drugie Śniadanie…

Tak. Z dwóch powodów. Sam zawsze jem drugie śniadanie i nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej. Jest to zarówno dla mnie i całej mojej rodziny najważniejszy posiłek w ciągu dnia. Wszyscy nosimy swoje pudełka – śniadaniówki. Mamy świadomość, ile ta niepozorna, codziennie zjadana kanapka daje nam korzyści. Drugi powód – realna pomoc jaką kampania Jem Drugie Śniadanie niesie dzieciom z najuboższych rodzin. Tym, które nie mogą liczyć na domowe drugie śniadanie. Dzięki wspólnej inicjatywie z Pajacykiem, Jem Drugie Śniadanie sfinansowało w ubiegłym roku 15 600 posiłków w szkołach całej Polski.

Źródło: Zaza Media