Sylwia Gliwa: Kiedy byłam dziewczynką, marzyłam o posiadaniu zagranicznych przedmiotów, takich jak odkurzacz, telewizor, dywan, kanapa czy sprzęt do ćwiczeń. Podczas gdy na sklepowych półkach królował ocet, przez nasz dom przewalały się stosy magazynów Burda, a my z bratem każdego wieczora, tuż po wspólnej głośnej modlitwie, zasiadaliśmy w wykrochmalonej pościeli, właśnie przy Burdzie i zaznaczaliśmy sprzęty domowe, o których marzymy.

Urodziła się pani na Kaszubach, wychowywała na Śląsku. Gdzie czuje się pani bardziej „u siebie”?

Więcej czasu spędziłam na Śląsku, ale w każde wakacje jeździłam na Kaszuby. Zdecydowanie więcej mówi do mnie piękno kaszubskiej przyrody, aniżeli Śląska gwara. W zasadzie na dłuższą metę moje uszy jej nie znoszą. Kaszuby z kolei odznaczają się unikatowym pięknem przyrody.

A które miejsce bardziej ukształtowało pani charakter – Śląsk czy Kaszuby?

Zawsze miałam za złe rodzicom, że przenieśli się z Kaszub na Śląsk. Nie umiem rozstrzygnąć, który region więcej wniósł w moje życie. Na Kaszubach mam całą barwną rodzinę mojego taty. Co więcej, na Kaszubach było więcej Niemców i mercedesów. Jako dzieci wpatrzeni byliśmy w ludzi z zagranicy – ubranych na biało i rozdających nam importowe smakołyki. Na Śląsku z kolei było dość ponuro i biednie.

Szybko dojrzała pani do tego, że chce być aktorką? Kiedy poczuła pani, że to pani droga?

Już w wieku sześciu lat wiedziałam, że będę aktorką i wszystkim, o tym mówiłam. Miałam tylko jeden problem – w tamtym czasie nie zdawałam sobie jeszcze sprawy, skąd się ci aktorzy biorą i jak to zrobić, żeby występować w teatrze.

Co na to bliscy? Chyba w rodzinie nie ma pani aktorów.

W rodzinie nie mamy aktorów, ale dzięki moim dziadkom z Kaszub mogłam napatrzeć się w dzieciństwie na różne typy osobowości i różne charaktery. Rodzina była ogromna. Nikt nie dzwonił i się nie zapowiadał z wizytą, a mimo to dom wypełniały dzieci, nastolatkowie i dorośli oraz znajomi dziadków. Było gwarno i różnorodnie. Od małego wszyscy mówili do mnie „aktoreczka”.

Jak odnalazła się pani w „wielkim świecie”, gdy wyjechała pani do Warszawy? Oczywiście Akademia Teatralna to nie były wakacje, a raczej ciężka praca. Uwielbiam pracować i tworzyć, czułam, że złapałam byka za rogi i byłam w swoim świecie.

Doświadczyła pani zarówno blasków jak i ciemnych stron zawodu aktora.

Nie znoszę demonizowania tej profesji ani pod kątem blasków, ani cieni. Każdy ma swój zawód i związane z nim trudności czy przyjemności. To, co jest dobre to popularność, którą można wykorzystać w ciekawy sposób, dając coś innym, pomagając potrzebującym. Gdyby nie Krystyna Janda najprawdopodobniej nie odbyłby się „czarny poniedziałek”. Protest historyczny w kulturowym, historycznym, socjologicznym i społecznym dorobku Polek.

O świecie showbiznesu słyszy się różne opinie. Według pani kobiety mają trudniej?

Na początku mojej kariery, kiedy byłam jeszcze studentką, spotykałam producentów, którzy mówili wprost: „Albo będziesz moją kochanką i będziesz grać, albo nie moje, niech zdycha”. Odebrałam przyzwoite wychowanie i mam kręgosłup moralny, który prowadzi mnie w życiu, w sposób godny. Miałam kolegę z roku, który „przespał się” z reżyserką ze stołecznych teatrów, bo nie wierzył, że ma talent, który doprowadzi go do angażu w teatrze. Ta historia dowodzi, że zarówno kobiety jak i mężczyźni mają trudno. Nie wiem, kto na koniec dnia ma trudniej – ten z kręgosłupem moralnym czy ten bez. Nie wiem.

Większości fanów kojarzy panią z rolą Moniki Zięby w serialu „Na Wspólnej”. Lubi pani swoją postać? Jej granie sprawia pani przyjemność?

Czuję się jak kobieta, która trzynasty rok chodzi do tej samej pracy i spotyka tych samych ludzi. W sumie jestem zadowolona.

Popularność jest przyjemna?

Kiedyś, na jednym z lotnisk, miałam okazję przebywać z bardzo popularną aktorką. Przez pół godziny jej prywatnego czasu podchodzili ludzie i chcieli dowiedzieć się czegoś o niej albo opowiedzieć coś o sobie. W sumie to miłe, jednak brak w tym prywatności i własnej przestrzeni dla tej znanej osoby. Moja popularność jest znacznie mniejsza i jest mi z nią dobrze.

Czy nigdy nie chciała pani spróbować kariery w Hollywood? Co dała pani nauka aktorstwa w USA?

Hollywood to wspaniałe miejsce dla aktorów, centrum dowodzenia światem filmowym. Jednak akcent jest ogromną przeszkodą w realizacji siebie jako aktora tam. Obecnie świat się otwiera, a historie opowiadane w filmach są bardziej globalne.

Czym dla pani jest sukces?

Sukces jest wolnym czasem wtedy, kiedy mam na to ochotę.

Sukcesem jest chyba też godzenie roli matki, żony i aktorki. Jak się to pani udaje?

Idzie mi świetnie! Nie muszę z niczego rezygnować. Choć telefonów po siedemnastej już nie odbieram, bo jest to czas tylko dla mojego syna.

Angażuje się pani w różne akcje społeczne. Dlaczego?

Miliony ludzi, którzy oglądają mnie w telewizji z pewnością mają do mnie jakiś stosunek. Istnieje więc szansa, że kiedy chcę tym ludziom zwrócić uwagę, na przykład na konieczność robienia cytologii raz w roku, to przeczytają albo posłuchają tego, co mówię i wyciągną z tego wnioski. Może się okazać, że trafię z jakąś wiadomością do kogoś w dobrym czasie.

Jak bardzo ważny jest dla pani zdrowy styl życia?

Nie mogę powiedzieć, że staram się zdrowo żyć, odżywiać, ćwiczyć. Po prostu to robię. Mam dużo energii, a moja sylwetka ma się całkiem dobrze. Zdrowie to wielki dar i trzeba o nie dbać.

A moda? Często jest pani doceniania za doskonały styl ubierania się. Otrzymała też pani tytuł „ikony stylu”

To bardzo miłe wyróżnienie, które zostało mi przyznane przez magazyn „Elle”. Jednak ma to niewiele wspólnego z modą. Styl to ubrana osobowość, niekoniecznie modna. Modę lubię podglądać. Pokazy mody to wspaniały świat, który ktoś kreuje, robiąc z tego spektakl i historię, np. o porze roku, wybranych przez siebie ludziach, świetle. Uwielbiam pokazy Tomasza Ossolińskiego.

Co panią zachwyca?

Na wielu płaszczyznach życia różne kwestie. Najbardziej twarz mojego synka.

Na jakie wyzwania pani czeka? O czym dziś pani marzy?

Bardzo chciałabym zakończyć etap serialowej aktorki i wejść na inny poziom. Mam wiarę i przekonanie, że ten poziom we mnie jest. Marzy mi się rola pozbawiona makijażu, niby modnych ubrań. Marzy mi się zagranie w filmie dającym do myślenia w sposób nienachlany.

Rozmawiała: Agnieszka Słodyczka
Fot. Katarzyna Paskuda/PaskudaPhotography.com

- Projekt „Sukces jest Kobietą” to dla nas zawsze okazja do promowania Polek z sektora NGO’s. W tym wydaniu czytelnicy będą mogli poznać sylwetki, m.in. Karoliny Kubali (42 Do Szczęścia), Urszuli Nowakowskiej (Centrum Praw Kobiet), Anny Chęć (Fundacja Pozytywnych Zmian) czy Teresy Tomaki (Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom i Młodzieży Sprawnej Inaczej w Trzebownisku) – informuje Anna Chodacka, wydawca projektu „Sukces jest Kobietą”.

Nowością w publikacji jest wywiad z… mężczyzną! W „Sukces jest Kobietą” czytelnicy znajdą wywiad z Patrykiem Vega, polskim reżyserem, znanym m.in. z serii filmów „Pitbull”.

Najnowsze dzieło „Pitbull. Niebezpieczne kobiety” reżyser poświęcił właśnie kobietom.

Patryk Vega, w „Sukces jest Kobietą”:

Tak, tematyka kobieca zawsze była dla mnie fascynująca, ponieważ kobiety wiedzą coś, czego ja nie wiem. Szczególnie interesowały mnie kobiety, pracujące w „męskich zawodach”. Wydawało mi się to ekscytujące w jakiś sposób – kobieta,  wyposażona w inną wrażliwość i komplikację emocjonalną – jest w stanie funkcjonować w ultra-niesfeminizowanych branżach. Cieszę się, że w nowym filmie („Pitbull. Niebezpieczne kobiety” – przyp. red.) mogłem dotknąć tego na szeroką skalę (…) Chciałem pokazać kobiety, które są silne, samowystarczalne i zdeterminowane. Kobiety, które nie są zależne od mężczyzn, bo potrafią dać sobie radę same. Kobiety współczesne, skomplikowane emocjonalnie, których na szczęście jest dzisiaj coraz więcej.

Autorką posłowia do publikacji jest Agnieszka Clarey – Dyrektor Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw – Opinie kobiet o kobietach, które czasami słyszę nie świadczą o nas najlepiej. Zazdrość, brak wsparcia w działaniach zespołowych, blokowanie rozwoju… Nie róbmy tego sobie nawzajem! Promujmy siebie i inne kobiety ze względu na kompetencje, jeśli tylko mamy taką możliwość.

W książce ukazały się rozmowy ze znanymi Polkami, które realizują się w różnych branżach jednocześnie udowadniając, że… „Sukces jest Kobietą”.

Agata Młynarska: Po 28 latach pracy w mediach, uważam, że sukcesem jest to… że jestem w branży, pracuję i cały czas się rozwijam! Za sukces zawodowy uważam to, że jest się na rynku pracy niezależnie od różnych zakrętów, wiatru w oczy i drogi pod górę. Za sukces prywatny natomiast uważam ludzi, do których zawsze można wracać, którzy Cię akceptują taką jaką jesteś i zawsze czekają.

Cleo: Jestem typem twórcy eksperymentującego, poszukującego nowych rozwiązań, nowej siebie. To niebezpieczne zadanie ponieważ ludzie lubią wkładać twórców do szufladki konkretnych gatunków i stylistyki. Lubię wypływać na nieznane morza i szukać nowych lądów

Maria Niklińska: Kiedy dorastałam, ten świat nie nazywał się „światem showbiznesu”, tylko światem telewizji, filmu, teatru, sztuki… Pamiętam moment, kiedy wszystko zaczęło się zmieniać. Rozwój naszego rynku medialnego, również poprzez Internet, wywrócił wszystko do góry nogami. Wcześniej, więcej uwagi poświęcało się kwestiom merytorycznym, a dziś mam wrażenie, że kwestia wyglądu jest dominująca. Przyszło to do nas z Zachodu, pytanie tylko, czy jest to godne naśladowania?

Anna Prus: Na wolontariacie w Wietnamie byłam miesiąc. To był wyjątkowy czas. Poleciałam tam sama, nie wiedząc, czego mogę się spodziewać. Teraz wiem, że była to dobra decyzja. Pracowałam w sierocińcu buddyjskim z małymi dziećmi. Niesamowite doświadczenie, a uśmiech tych małych istot był najlepszą nagrodą na koniec każdego dnia. Wiem, że jeszcze tam wrócę.(…) Uczucie, że robisz coś dobrego, że czujesz się potrzebna, czy że potrafisz wywołać uśmiech na czyjejś twarzy, sprawia, że świat staje się lepszy. Poza tym głęboko wierzę, że dobro wraca.

Sylwia Gliwa: Nie znoszę demonizowania tej profesji (aktora – przyp. red.) ani pod kątem blasków, ani cieni. Każdy ma swój zawód i związane z nim trudności czy przyjemności. To, co jest dobre to popularność, którą można wykorzystać w ciekawy sposób, dając coś innym, pomagając potrzebującym. Gdyby nie Krystyna Janda najprawdopodobniej nie odbyłby się „czarny poniedziałek”. Protest historyczny w kulturowym, historycznym, socjologicznym i społecznym dorobku Polek.

-  (…) wciąż mamy wiele do zrobienia w kwestii równouprawnienia kobiet i mężczyzn. W mojej opinii również w środowisku biznesowym pozycja kobiet daleka jest od ideału. Widać to doskonale jeśli spojrzymy chociażby na statystyki dotyczące prezesów firm. Z badania zrealizowanego przez CRIBIS.pl wynika, że zaledwie 22 proc. firm jest zarządzanych przez kobiety i najczęściej są to mniejsze firmy, których obroty są ponad dwukrotnie niższe niż w przypadku firm kierowanych przez mężczyzn. Nie jest żadnym zaskoczeniem, że najwięcej kobiet jest w branżach sfeminizowanych, w których zarobki nie należą do najwyższych, takich jak pomoc społeczna (tu kobiety przeważają – 53 proc. kadry menedżerskiej), sprzedaż detaliczna na straganach i targowiskach (40 proc.), służba zdrowia (39 proc.), edukacja (38 proc.). – analizuje Urszula Nowakowska, Centrum Praw Kobiet.

- Nie każda z nas rodzi się z siłą, determinacją i charyzmą, która pozwala od razu przenosić góry. Historie bohaterek pokazują, że one też musiały pewnych umiejętności się nauczyć, pracować nad sobą i swoim rozwojem, aby dojść do pozycji, w której się obecnie znajdują. To taka moja cicha nadzieja, że po przeczytaniu tej publikacji, choć jedna kobieta pomyśli: „Ja też mogę! Ja też spróbuję”. – mówi Anna Chodacka.

25 listopada 2016 roku, w Muzeum Pałacu w Wilanowie, w Oranżerii odbyła się uroczysta Gala premierowa książki „Sukces Jest Kobietą. Królowe polskiego biznesu!”, na której pojawiło się blisko 400 osób ze świata biznesu i showbiznesu. Oprócz Gościa Specjalnego – Patryka Vegi, obecni byli także m.in. Andrzej Młynarczyk, Anna Prus, Katarzyna Paskuda, Adrianna Palka.

Po raz trzeci swojego wsparcia udzieliła publikacji europosłanka Róża Thun.

Patroni i partnerzy projektu: Centrum Praw Kobiet, Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw, Radio Kolor, Portalmedialny.pl, Kino Świat, Biznes Gazeta i Business Times.

Kontakt do mediów:
Agnieszka Słodyczka
788 616 142
agnieszka.grupamedialna@gmail.com

Katarzyna Paskuda, autorka kalendarza, zawodowo związana jest ze światem sztuki i show biznesu. Fotograf, aktorka, redaktor prowadząca magazynu Photo Culture, przeznaczonego dla ludzi ceniących piękno, sztukę, miłośników fotografii. Od 2011 roku główny fotograf magazynu Gentleman, oraz autorka i prezenterka programu „To! FoToTerapia” https://www.youtube.com/watch?v=bVjznquRdvs. Jej fotografie były wystawiane  m.in: podczas tegorocznych międzynarodowych targów sztuki IAF Warsaw 2016, w tym roku również miała wystawę w wyjątkowej scenerii molo w Juracie, której efekty można obejrzeć min. na stronie http://photoculture.pl/26_WYDARZENIA/98_Wystawa__Paskuda_Photography. Fotografia to jej pasja. Robiąc to co kocha, wykorzystując swoją rozpoznawalność i pozytywną energię, postanowiła zrobić coś w szczytnym celu. Stworzyła ideę KALENDARZA SZLACHETNA KOBIETA www.szlachetnakobieta.com. Ubiegłoroczną edycję „Myśl o biuście” z której dochód przeznaczony był na rzecz fundacji Rak n`Roll swoją obecnością wsparły Hanna Bakuła, Alicja Borkowska, Olga Borys, Magdalena Cwenówna, Anna Jurksztowicz, Katarzyna Kowalczyk, Anna Korcz, Barbara Kurdej-Szatan, Magda Modra, Ewa Pacuła, Lidia Popiel, Maria Rotkiel.

Zachęcamy również do obejrzenia relacji z premiery kalendarza ,,Szlachetna Kobieta” 2016.

Inicjatorce zależy na tym, aby głośno mówić o problemach chorób kobiecych – tym razem narządów rodnych. Chce, aby przekaz dotarł do jak największej liczby odbiorców. Na obecną chwilę niestety aż ok 60 proc. przypadków raka szyjki macicy rozpoznaje się w Polsce zbyt późno. To dlatego zyski ze sprzedaży kalendarzy zostaną przekazane na rzecz Ogólnopolskiej Organizacji Kwiat Kobiecości. Polecamy zakup kalendarza, który już jest dostępny w przedsprzedaży na stronie PhotoCulture.pl i zachęcamy do wsparcie idei SZLACHETNEJ KOBIETY. Kupno kalendarza to nie tylko piękny gest, ale również inwestycja we własne dobre samopoczucie – zdjęcia zrobione przez Kasię Paskudę to prawdziwa uczta dla oka. - Zależy mi na pokazaniu kobiety silnej, dbającej o siebie, dbającej o swoje zdrowie. Swoją pracą zwracam się do kobiet z apelem, aby wykonywały badania profilaktyczne. Moim celem jest szerzenie świadomości na temat raka. Piękno i szlachetność kryje się w każdej z kobiet, nie można pozwolić, aby nadmiar obowiązków przyczynił się do zapominania o samych sobie i zaniechania badań profilaktycznych. Tą inicjatywą chciałabym mobilizować kobiety do wykonywania badań, aby zapobiec poważnym konsekwencjom unikania gabinetów lekarskich – podsumowuje Kasia Paskuda.

Premiera Kalendarza odbędzie 28 listopada w Pałacu Zamoyskich, z udziałem Gwiazd.

www.szlachetnakobieta.pl

Pomysłodawcą inicjatywy SZLACHETNA KOBIETA oraz autorką zdjęć do kalendarza jest Katarzyna Paskuda. Zawodowo związana ze światem sztuki i showbiznesu. Fotograf, aktorka, redaktor prowadząca magazynu Photo Culture, przeznaczonego dla ludzi ceniących piękno, sztukę, dla miłośników fotografii. Od 2011 roku główny fotograf magazynu Gentleman, oraz autorka i prezenterka programu „To! FoToTerapia” www.youtube.com/watch?v=bVjznquRdvs.  Jej fotografie były wystawiane  m.in: podczas tegorocznych międzynarodowych targów sztuki IAF Warsaw 2016, w tym roku również miała wystawę w wyjątkowej scenerii molo w Juracie, czego efekty można obejrzeć min. na stronie: www.photoculture.pl/26_WYDARZENIA/98_Wystawa__Paskuda_Photography. Katarzyna Paskuda jako fotograf wykonywała wiele sesji zarówno tych komercyjnych jak i artystycznych.  Fotografia to jej pasja, robiąc to co kocha, postanowiła znaleźć w swoim zawodzie drugie dno, które da jej podwójną satysfakcję z wykonywanej pracy. Jej zdjęcia były prezentowane na wielu wystawach, na okładkach magazynów, jest wziętą fotograf.  Osoby jej pokroju, udzielające się medialnie, często wspierają akcje społeczne, charytatywne. Katarzyna Paskuda, spotykając się z opinią, iż rozsiewa pozytywną energię wokół siebie, że jej zdjęcia pomogły się komuś otworzyć, postanowiła to wykorzystać. Skoro podczas swojej wieloletniej kariery poznała tyle inspirujących oraz wpływowych ludzi, chciała uczynić z tego użytek w słusznym celu. Stworzyła KALENDARZ SZLACHETNA KOBIETA www.szlachetnakobieta.com, sama była motorem działań. Znalazła szczytny cel, nawiązała współpracę, wyszukała 12 wyjątkowych kobiet i namówiła je do tak odważnych zdjęć. Osobiście dopracowywała od początku do końca to dzieło. Efektem wielomiesięcznych zmagań jest kalendarz na 2016 rok. Widząc jak wiele może zdziałać, jakim echem odbiła się poprzednia edycja, z jeszcze większym zaangażowaniem, głową pełną pomysłów i sił do prowadzenia tej akcji szuka kolejnych wyzwań.

,,Zależy mi na pokazaniu kobiety silnej, dbającej o siebie, dbającej o swoje zdrowie. To już druga edycja kalendarza pod hasłem SZLACHETNA KOBIETA, z którego zyski są przekazywane na fundacje pomagające kobietom zmagać się z chorobą nowotworową. Kalendarz ten jest apelem do kobiet, aby wykonywały badania profilaktyczne. Moim celem jest szerzenie świadomości kobiet na temat raka. Zwracam uwagę na ważną kwestię zdrowia. Piękno i szlachetność kryje się w każdej z kobiet, nie można pozwolić, aby nadmiar obowiązków przyczynił się do zaniechania badań profilaktycznych. Tą inicjatywą chciałabym mobilizować kobiety do wykonywania badań, aby zapobiec poważnym konsekwencją unikania gabinetów lekarskich.„

SZLACHETNA KOBIETA ma na swoim koncie kalendarz na 2016 rok „Myśl o biuście”, z którego zyski przeznaczone zostały na rzecz fundacji Rak n`Roll. W ubiegłym roku SZLACHETNĄ KOBIETĘ wsparło swoim wizerunkiem 12 kobiet sukcesu: Hanna Bakuła, Alicja Borkowska, Olga Borys, Magdalena Cwenówna, Anna Jurksztowicz, Katarzyna Kowalczyk, Anna Korcz, Barbara Kurdej-Szatan, Magda Modra, Ewa Pacuła, Lidia Popiel, Maria Rotkiel. Chcąc dalej uczestniczyć w szerzeniu świadomości kobiet na temat profilaktyki badań, w bieżącym roku postanowiła się zająć kolejną ważną kwestią dotyczącą zdrowia kobiet. Tym razem w zakresie chorób onkologicznych układu rodnego kobiet. Portrety mają kobiecy charakter. Katarzyna Paskudado udziału w kalendarzu zaprosiła kobiety sukcesu reprezentujące różne środowiska. Wszystko owiane jest tajemnicą, zapraszamy na stronę internetową http://www.szlachetnakobieta.pl/ gdzie na bieżąco będziemy odkrywać efekty pracy.

Kalendarzom przyświeca mądra i szlachetna idea pomagania. Kalendarz jest wyjątkowy, limitowany. Inicjatorce zależy na tym, aby mówić o problemie, aby przekaz dotarł do jak największej liczby odbiorców. Na obecną chwilę niestety aż ok 60% przypadków Raka Szyjki Macicy rozpoznaje się w Polsce zbyt późno. Pani Katarzyna ze starannością dobiera bohaterki, jak i partnerów kalendarza. Zyski ze sprzedaży kalendarzy na rok 2017 zostaną przekazane na rzecz Ogólnopolskiej Organizacji Kwiat Kobiecości. Polecamy zakup kalendarza, który będzie dostępny w listopadzie na stronie SzlachetnaKobieta.pl oraz PhotoCulture.pl, a także wsparcie idei SZLACHETNEJ KOBIETY. Jest to nie tylko piękny gest, ale również prawdziwa uczta dla oka. Kalendarz jest pięknym prezentem dla właściciela, również dla podopiecznych fundacji, jak i wszystkich tych kobiet, którym zdołamy pomóc.

Każdy może dokonać słusznego wyboru…
www.szlachetnakobieta.pl

W nowym serialu „Powiedz TAK!” pokazuje pani dotąd nieznane oblicze, grając zazdrosną narzeczoną. Lubi pani zaskakiwać i pokazywać swoje nowe wcielenia?
W „Na Wspólnej” od kilkunastu lat jest etatową zazdrośnicą i awanturnicą, zatem te emocje są mi bardzo dobrze znane. Cieszę się, że w „Powiedz TAK!” mogłam pokazać się widzom od trochę innej strony. Bardzo lubię poszukiwać i zaskakiwać. Uwielbiam bawić się też swoim wizerunkiem.

Jakie największe wyzwania stały przed panią, kiedy wcieliła się pani w rolę Olgi w „Powiedz TAK”?
Bardzo lubię film „Spaleni słońcem”, w którym aktorzy obecni są w bardzo naturalny sposób. Podobny pomysł na naszą grę aktorską miał reżyser serialu – Patrick Yoka. Poza tym, scenariusz „Powiedz TAK!” był napisany również bardzo potocznym, zwyczajnym i surowym językiem. Wbrew pozorom, właśnie to naturalne granie było największym wyzwaniem.

A czy w życiu również zdarzało się pani walczyć o faceta, jak to robi Olga?
Moja bohaterka walczy nie tylko o mężczyznę, ale przede wszystkim o szczęśliwy dom i szczęśliwą rodzinę dla ich synka. To bardzo trudna sytuacja. Pewnie ja bym się poddała, bo wychodzę z założenia, że nie można niczego robić na siłę, zwłaszcza w miłości. Na szczęście nigdy nie musiałam walczyć o swojego faceta.

Bywa pani zazdrosna o męża?
Nawet bardzo! (śmiech) Ale jego to chyba bawi i pewnie cieszy.

A on o panią? Na planie gra pani z przystojnymi aktorami, a poza tym pewnie fani też nie kryją się z sympatią.
Szczerze muszę przyznać, że nie znam faceta przystojniejszego od mojego męża. Pod warunkiem, że się uśmiecha! (śmiech) A czy on jest o mnie zazdrosny? To już pytanie do niego.

Co mówią, co piszą pani fani? Jak reagują, gdy panią spotykają?
Spotykam się z bardzo różnymi reakcjami. Czasem słyszę od podekscytowanych fanów, że na żywo jestem jeszcze ładniejsza i chudsza niż na ekranie. Inni mówią, że robię w „Na Wspólnej” straszne awantury i gdy oglądają serial, pękają ze śmiechu. Zdarzają się też niebezpieczne i agresywne osoby. Mam straszne wyrzuty sumienia spowodowane tym, że nie odpisuję fanom na listy i wiadomości. Brakuje mi na to czasu. Mam nadzieję, że to się zmieni. Bardzo chciałabym nawiązać też bliższy kontakt z moimi młodymi fanami. Młodzież w ostatnich latach bardzo się zmieniła – do ich życia wkroczyły narkotyki i dopalacze. To mnie smuci i przeraża. Gdyby ktoś organizował objazdowy projekt po szkołach, podczas którego przestrzegałoby się młodych ludzi przed skutkami zażywania narkotyków, bardzo chętnie wzięłabym w nim udział.

Zachęca pani też kobiety do badań cytologicznych jako ambasadorka kampanii „Piękna, bo zdrowa”. To ważna i chyba bardzo potrzebna kampania, prawda?
Oczywiście! Należy się badać i przynajmniej raz w roku robić cytologię. To bardzo ważna sprawa i nie może być ona zamiatana pod dywan. Cieszę się, że zaproszono mnie do bycia ambasadorką tej kampanii. Mam nadzieję, że razem z innymi aktorkami, m.in. Joasią Moro, Małgosią Pieczyńską i Basią Kurdej-Szatan, przekonałyśmy przynajmniej kilka kobiet do pójścia na badania i zainteresowania się tym tematem.

To, że inspiruje pani inne kobiety sprawia pani przyjemność? Jakie to uczucie?
Kiedyś dostałam list od fanki, w którym napisała, że zmieniłam jej życie. List był długi i bardzo osobisty. Czytając go, popłakałam się. To jest właśnie uboczny, aczkolwiek bardzo miły i ważny skutek uprawiania tego zawodu. Dzięki obecności w mediach, mogę głośno wypowiadać się na ważne tematy i zostać usłyszaną.

Często bywa pani na pokazach mody. O pani stylu ubierania jest coraz głośniej w mediach. Jak określiłaby pani swój styl?
Najlepsze słowo na opisanie mojego stylu to eklektyzm. Cenię sobie dobre materiały, dzięki którym mogę nosić te same ubrania latami. Lubię mieć na sobie maksymalnie trzy kolory, wówczas jest szansa na zachowanie spójności. Najważniejsze jest dla mnie to, by styl wyrażał mnie i bym była ubrana adekwatnie do okazji. Zależy mi na tym, żeby nigdy nie czuć się przebraną.

A na co dzień? W czym czuje się pani najlepiej?
To zależy od mojego nastroju. Latem najchętniej noszę się w stylu, jaki mają dziewczyny z Venice Beach w Californii. Obszarpane szorty, spódnice, wydekoltowane bluzki. Jednym zdaniem – dużo niezobowiązującego luzu.

Jest coś, czego nigdy by pani nie założyła na siebie?
Pomarańczowych, żółtych i zielonych ubrań. Nie noszę też bardzo drogich ubrań ze znanych domów mody. Te ceny nie mają dla mnie żadnego uzasadnienia poza marketingiem.

Gra pani „Na Wspólnej” i „Powiedz TAK!”. Niedawno mogliśmy oglądać panią w „Ojcu Mateuszu” i „Rodzince.pl”. Lubi pani, gdy dużo dzieje się w pani życiu zawodowym?
Moje życie zawodowe zależy od innych ludzi – reżyserów, producentów. To jest największym minusem tego zawodu. Jak wspominałam, uwielbiam grać i lubię czuć się potrzebna. Dużą przyjemność sprawia mi, gdy mogę tworzyć lub współtworzyć na planie. Dlatego bardzo cieszę się, że ostatnio miałam okazję zagrać w kilku bardzo fajnych produkcjach i za każdym razem wcielać się w zupełnie inne postacie. Czekam na więcej!

A wychodząc z planu, zostawia pani rolę na wieszaku? Nie przenosi pani emocji z planu do życia prywatnego?
Na plan zdjęciowy zawsze jeżdżę swoim autem. Dlatego, gdy wracam, puszczam sobie muzykę, która sprawia, że wyobraźnia inaczej pracuje i mogę zapomnieć o emocjach, które towarzyszyły mi przy pracy. Gdy przyjeżdżam do domu, zmywam z siebie makijaż. Po trudnych scenach, potrzebuję też chwili dla siebie i potem zaczynam żyć własnym życiem, a nie mojej postaci.

Co pani zdaniem jest najtrudniejsze w tym zawodzie?
Przekazanie prawdy widzom. Grając nie możemy sobie pozwolić na żaden fałsz. Pracując w teatrze, mamy na przygotowanie się do roli więcej czasu. Na planie serialu, wszystko dzieje się bardzo szybko. Mimo, że czasem scena nie jest zbyt dobrze napisana, a sytuacja, którą gramy jest sztuczna, musimy być w tym autentyczni. To duże wyzwanie.

Mimo wszystko było warto wybrać ten zawód?
Jest wiele zawodów na „a”. A prawnik, a lekarz, a psycholog. Ale ten mój też jest fajny. (śmiech)

Aktorskie marzenie?
Od zawsze marzyłam o roli kostiumowej. Chciałabym zagrać postać z innej epoki. Móc przenieść się w czasie. Mam nadzieję, że wkrótce mi się to uda.

Z czego jest pani najbardziej dumna?
Z tego, że ciągle słucham, zmieniam poglądy, czytam. Codziennie staram się być mądrzejszym i wrażliwszym człowiekiem.

Najbardziej szczęśliwa jestem kiedy…
Leżę na plaży i wiem, że za kilka dni kończą się wakacje, a po przyjeździe od razu idę do pracy.

Rozmawiała: Agnieszka Słodyczka