EksMagazyn - ekskluzywny magazyn dla kobiet: seks, mężczyźni, design, zdrowie, uroda, moda, imprezy, kino, recenzje, wywiady » sztuka współczesna

Mateusz Skutnik: Z komiksu do wideo

Julia Nieznalska — Thu, 04 May 2023 01:57:21 +0000

Co nie znaczy, że zastąpił jedną pasję drugą. O osobności i uroku tworzonych przez niego wirtualnych fantazji decyduje w dużej mierze charakterystyczny, bazujący dziś na rysunku styl artystyczny – gry Skutnika przypominają ożywione grafiki. Bezdyskusyjnie jego atutami są nie tylko wyobraźnia i dobry smak, ale też świetna technicznie kreska. Warsztat szlifował, tworząc przez lata komiksy, ale nie bez znaczenia jest też fakt, że ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej.

Urodzony w 1976 r. w Poznaniu artysta zasłynął grami z serii „Submachine”. Pierwszy tytuł miał premierę w 2005 r., w ciągu kolejnych dziesięciu lat seria doczekała się dziesięciu odsłon. A jej korzeni należy szukać w komiksowym cyklu „Rewolucje”, malowanym przez autora od ponad 20 lat i wydawanym w wydawnictwie Egmont w latach 2004–06 oraz Timof i Cisi Wspólnicy w latach 2010–18. „Morfołaki”, inna seria komiksowa autora, przekształciła się z biegiem lat w serię gier „Daymare Town”. Ich stylistyka, oparta o czystą kreskę, mocno odbiegała od akwarelowych „Rewolucji”.

Fakt, że od kilku lat Mateusz Skutnik nie wydaje komiksów, nie oznacza, że je porzucił. Jak sam mówi, z komiksów się już nie wychodzi. Obecna przerwa jest spowodowana całkowitym poświęceniem czasu, uwagi i sił twórczych grze „Slice of Sea”, za którą autor otrzymał nominację do Paszportu POLITYKI. To ręcznie rysowana na papierze – jak komiksy – gra przygodowa polegająca na rozwiązywaniu zagadek (niczym „Submachine”), zaludniona przez dziwaczne stwory (jak w „Morfołakach” i „Daymare Town”). Nasi jurorzy nominowali ją, uznając za „niezwykle ujmującą odsłonę klasycznego gatunku, pachnącą wodorostami i solą morską” (Maria B. Garda) i „autorską grę slow, po raz kolejny w przypadku Skutnika łączącej medium cyfrowe z pierwszą domeną jego aktywności, czyli wysmakowanym graficznie komiksem” (Mirosław Filiciak).

Docenili „artystyczną konsekwencję, z którą [Skutnik] od lat tworzy oniryczne, wysmakowane graficznie światy – tak na kartach komiksów, jak i w growej przestrzeni” (Marzena Falkowska). Mateusz Skutnik jest laureatem gdańskiej nagrody „Sztorm Roku” w 2009 r. za grę stworzoną na podstawie fotografii gdańskich zakamarków.

Oni nominowali: Marek Czerniak (Fundacja Indie Games Polska), Marzena Falkowska (Altergranie), Mirosław Filiciak (Uniwersytet SWPS, „Pixel”), Maria B. Garda (University of Turku, Polskie Towarzystwo Badania Gier), Adam Mazur (Blokmagazine. com, Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu), Iza Pogiernicka (twitch. tv/9kier, „CD-Action”), Paweł Schreiber (UKW, „Pixel”), Barnaba Siegel („CD-Action”), Michał Radomił Wiśniewski („Pixel”, Dwutygodnik. com), Elwira Wojtunik (Fundacja Photon, Patchlab Digital Art Festival).

Ponadto zgłoszeni zostali: Jakub Cisło, Paweł Janicki (WRO), The Kissinger Twins, Piotr Krajewski, Violetta Kutlubasis-Krajewska (WRO), Paweł i Wojciech Lekki (Exor Studios), Kasia Molga (Studio Molga Ltd), Agata Nawrot i Sebastian Krzyszkowiak (Holy Pangolin), Mateusz Pawłowski, Jakub Tomczak i Szymon Żak („Kroniki Myrtany: Archolos”), Krzysztof Pijarski (Laboratorium Narracji Wizualnych – vnLab/ Łódzka Szkoła Filmowa), ) Michał Stalewski i Natalia Stalewska (Evil Indie Games), Łukasz i Kamila Spierewka (Afterburn), Maciej Szcześnik, Ewa Szczepanowska (Warszawska Szkoła Filmowa), Tate Multimedia (Dawid Marcinkowski i Katarzyna Kifert), Techland, Paweł Wilk (Ice Code Games), Michał „Kiero” Woźniak (Madwizards).

Fot. Leszek Zych/ Polityka

Marcin Kryszpin, Grzegorz Szczygieł (Flying Wild Hog)

Kalina Samek — Wed, 26 Apr 2023 01:53:08 +0000

Premiery doczekały się aż cztery tytuły: „Shadow Warrior 3”, „Space Punks”, „Trek to Yomi” oraz „Evil West”. Największe zainteresowanie spośród nich wzbudziła gra debiutantów – młodego, utworzonego dopiero w 2018 r. rzeszowskiego oddziału warszawskiej firmy (Flying Wild Hog istnieje od 2009 r.). „Trek to Yomi” zebrał przychylne opinie przede wszystkim dzięki obranemu kierunkowi artystycznemu i jego dojrzałej realizacji. „Czarno-biały, ziarnisty w stylu dawnych filmów obraz, Japonia okresu Edo, heroiczna opowieść o samuraju podążającym drogą miecza” – pisał recenzent POLITYKI.

„O atrakcyjności gry polskiego studia Flying Wild Hog decyduje jej sugestywność. Bohaterowie mówią głosami japońskich aktorów, a lokacje i protagoniści nawiązują do realiów historyczych lub mitologii religii shintō, czego pilnowała japońska konsultantka. Deklarowana inspiracja klasyką samurajskiego kina spod ręki takich mistrzów, jak Teinosuke Kinugasa, Akiro Kurosawa czy Masaki Kobayashi, także nie budzi wątpliwości, co koneserzy gatunku z pewnością docenią”. Estetykę tej gry docenili także paszportowi jurorzy Paszportów POLITYKI. „Hołd oddany samurajskim filmom Kurosawy” – pisał Mirosław Filiciak. Izabela Pogiernicka chwaliła „Trek to Yomi” jako „najbardziej stylową polską grę roku”.

Za ten sukces odpowiadają przede wszystkim Marcin Kryszpin i Grzegorz Szczygieł. Ten pierwszy, ur. w 1985 r. w Skopaniu absolwent Politechniki Rzeszowskiej, od wielu lat mieszka i pracuje w Rzeszowie. W 2018 r. został założycielem i Game Directorem rzeszowskiego oddziału Flying Wild Hog. Grzegorz Szczygieł, ur. w 1983 r. w Rzeszowie absolwent Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (Wydział Grafiki ze specjalizacją fotografia i multimedia), pracował przy postprodukcji wielu polskich i europejskich filmów fabularnych oraz kilkudziesięciu reklam telewizyjnych. Z branżą gier wideo związany jest od 2005 r. Z rzeszowskim oddziałem Flying Wild Hog, gdzie pracuje jako Art Director – od początku. To on jest odpowiedzialny za wizję artystyczną w „Trek to Yomi”. Sam określa siebie jako pasjonata grafiki cyfrowej i motoryzacji.

Fot. Leszek Zych/ Polityka

Sztuka wizualna: Karol Palczak

Karol Pisarski — Tue, 30 Mar 2021 22:03:24 +0000

Tak jak Mirga-Tas zanurzona jest w kulturze i obyczajowości romskiej, tak malarz Karol Palczak (ur. 1987 r.) bardzo silnie związany jest z wsią, a konkretnie ze znajdującą się u progu Bieszczadów, liczącą 500 mieszkańców, Krzywczą. I on po studiach na ASP w Krakowie powrócił do rodzinnego domu, gdzie mieszka i tworzy. „Nie mogę mieszkać w mieście. Miasto nie ma duszy” – przyznał w jednym z wywiadów. Choć malarstwo pochłaniało go od dzieciństwa, początkowo nic nie wskazywało, by stało się jego zawodem. Po ukończonej podstawówce aż czterokrotnie zmieniał szkoły, powtarzał klasę.

Ale już na studiach rówieśnicy nazywali go „Rembrandtem z Bieszczad” z uwagi na zaskakująco zaawansowany warsztat malarski. Mimo to przez wiele lat nie mógł utrzymywać się ze sztuki. Nieliczne obrazki sprzedawał na Allegro, by zarobić na utrzymanie domu, wyjeżdżał do Holandii pracować przy zbiorach truskawek. Sukcesy przyszły niedawno. W 2018 r. otrzymał Grand Prix I Krakowskiego Salonu Sztuki. Natomiast pod koniec 2019 r., pokonując 652 innych artystów, został laureatem Grand Prix najbardziej prestiżowej nagrody malarskiej w Polsce – 44. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień”. Uznanie zdobył za prace z cyklu „Codziennie jeden pożar”.

Malarka i jurorka tego konkursu Beata Ewa Białeck tak uzasadniała wybór: „niewielkie, skromne, o tematyce zwyczajnej, lokalnej, osadzonej w życiu, z pozoru cichej. A jednak jest w nich coś więcej (…). Obrazy te ukazują realną rzeczywistość i zatrzymują czas mocniej niż fotografia. To zamierzony suspens. Ogień tu nie tylko oczyszcza, ogrzewa, ale i niszczy”. Krytycy cenią jego sztukę za wysokie walory warsztatowe oraz za umiejętne łączenie współczesnych obrazów prowincji z nastrojem niepokoju i zagrożenia.

fot. Leszek Zych/Polityka

Te buty to tragedia, dosłownie

Michal Karas — Tue, 22 Oct 2019 00:35:50 +0000

Jeśli miałyście okazję być w Stambule, pewnie zdarzyło Wam się przejechać lub przejść obok tego miejsca. W ścisłym centrum, na osiedlu Kabataş, zaledwie kilkaset metrów od legendarnego placu Taksim, znajduje się niezwykły narożnik. To dwie ściany 5-piętrowego biurowca położone tuż przy linii tramwajowej, kilka kroków od wód Bosforu. Codziennie mija je kilkadziesiąt tysięcy ludzi.

Od 2017 roku te dwie ściany stały się miejscem wystaw sztuki, jedynym w Stambule tak otwartym na odbiorcę, że niemal wychodzącym do niego. Fakt „wychodzenia” do przechodniów wykorzystał Vahit Tuna. Artysta sięgnął dosłownie po to, w czym wychodzi się z domu. A także po przedmiot tradycyjnie wystawiany w Turcji przed dom, gdy ktoś z domowników umrze.

Buty. Nie byle buty, ale czarne szpilki, będące jednym z atrybutów kobiecości. Nie należały do nikogo konkretnego, są tylko symbolem. Za to symbolem bardzo dosadnym, wyraźnym i bolesnym. Każda para butów symbolizuje kobietę, która zginęła w Turcji wskutek przemocy domowej. To dane organizacji Kadın Cinayetlerini Durduracağız (KCD, dosłowne tłumaczenie „Zatrzymajmy zabijanie kobiet”) tylko za 2018 rok, gdy w skali kraju zabito 440 kobiet. Im dedykowana jest wystawa „İsimsiz” (Bezimienne).

Na chwilę zatrzymajmy się przy samym zjawisku. KCD zlicza przypadki niezależnie od władz i w najnowszym raporcie wskazuje, że skala problemu nasila się z roku na rok. 440 zgonów to wzrost aż o 31 ofiar w stosunku do 2017 roku. Według raportu obniża się wiek ofiar, a rośnie okrucieństwo sprawców i brutalność napaści.

– Ten projekt ma nie tylko podnieść świadomość społeczną, ale też ująć ją jak pomnik – mówi Vahit Tuna. To pomnik dla bezimiennych ofiar, którym w najlepszym razie poświęca się nagłówek w gazecie, a potem tragedia znów zamyka się w gronie kilku najbliższych osób, nie wychodzi poza obręb domu. Dlatego właśnie praca Tuny wyszła, przełamując milczenie wokół niewygodnego tematu.

Zdjęcia: Yanköşe

Banksy w Warszawie?

Edyta Nowicka — Mon, 25 Feb 2019 06:29:41 +0000

Z ogromną przyjemnością informujemy, że jednym z wystawców na Targach Sztuki Dostępnej będzie kultowa galeria Brain Damage Gallery. Zaprezentuje m.in. grafiki gwiazd światowego street artu, w tym słynnego Banksy’ego!

Artyści związani z galerią przygotują specjalnie zaprojektowany z okazji Targów Sztuki Dostępnej mural, który powstanie na oczach uczestników imprezy!

Brain Damage Gallery to czołowa w tej części Europy galeria skupiona na szeroko rozumianym street arcie oraz graffiti. Marka Brain Damage powstała w 1997 roku jako Brain Damage Magazine, który odegrał istotną rolę w popularyzacji zjawiska sztuki ulicznej na całym świecie.

Dziś galeria współpracuje z najwybitniejszymi na świecie przedstawicielami nurtu, rozwija własną kolekcję sztuki, generuje wydarzenia w przestrzeni miejskiej, organizuje premiery filmowe i wydawnicze, prowadzi doradztwo w zakresie kolekcjonowania sztuki związanej z szeroko rozumianym urban artem. W ofercie Brain Damage Gallery znajdują się prace najważniejszych polskich i światowych twórców sztuki ulicznej.

Działalność galerii odbywa się także poza granicami Polski, a wystawy i projekty organizowane przez galerię odbywały się m.in. w Berlinie, Budapeszcie, Pradze, Sztokholmie, Paryżu, Kijowie, Mińsku, Tbilisi, Lizbonie czy Nowym Jorku.

W ofercie przygotowanej na Targi Sztuki Dostępnej znajdą się prace m.in. takich artystów jak: Banksy, Chazme, Finer, Młody Dron, NAWER, Paweł Ryżko, Sainer, Sicoer, Shepard Fairey (Obey), Zbiok Czajkowski, Zedz.

Prestiżowa nagroda dla młodych polskich artystów

Karol Pisarski — Tue, 29 May 2018 14:11:51 +0000

Coroczny konkurs stypendialny Fundacji Vordemberge-Gildewart odbywa się w różnych krajach. W 2011 roku MOCAK zorganizował jego pierwszą polską edycję, w której udział wzięło 15 twórców. Ich prace zostały zaprezentowane na wystawie Nagroda Fundacji Vordemberge-Gildewart. Spośród nich międzynarodowe jury, powołane przez Radę Fundacji, wyłoniło troje laureatów: I nagrodę (20 tysięcy franków szwajcarskich) otrzymała Anna Okrasko, wyróżnienia (po 10 tysięcy franków szwajcarskich) – Róża Litwa i Jan Dziaczkowski.

Po kilku latach starań MOCAK został zaproszony do przygotowania kolejnej edycji konkursu stypendialnego. Aby dokonać jak najobiektywniejszego wyboru, skierowaliśmy prośbę o zarekomendowanie najciekawszych młodych twórców do najważniejszych instytucji prezentujących sztukę współczesną w Polsce. Były to: Galeria Arsenał w Białymstoku, Galeria Bielska BWA, Galeria Kronika w Bytomiu, Gdańska Galeria Miejska, BWA Katowice, Bunkier Sztuki w Krakowie, Galeria Labirynt w Lublinie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Galeria Arsenał w Poznaniu, Trafostacja Sztuki w Szczecinie, BWA Tarnów, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, BWA Wrocław, Centrum Sztuki WRO we Wrocławiu i BWA Zielona Góra. Do wystawy Nagroda Fundacji Vordemberge-Gildewart 2018 zakwalifikowanych zostało 16 artystów. Ich prace wezmą udział w konkursie, a 27 czerwca 2018 roku międzynarodowe jury powołane przez Fundację wyłoni laureatów.

Fundacja Vordemberge-Gildewart rozpoczęła działalność w 1981 roku zgodnie z ostatnia wolą Ilse Vordemberge-Ledy, żony Friedricha Vordembergego-Gildewarta, z którym spędziła wiele lat. Celem statutowym tej instytucji jest wspieranie artystów, którzy nie ukończyli 35. roku życia. Jury przyznaje wybranemu twórcy nagrodę wystarczającą na pokrycie kosztów działalności artystycznej przez okres około dwóch lat. Zadaniem kuratora zaproszonego przez Fundację jest zorganizowanie wystawy wybranych artystów oraz zaprezentowanie portfolio każdego z nich.

Prace konkursowe będzie można oglądać w MOCAK-u do 23 września 2018.

Tytuł wystawy: Nagroda Fundacji Vordemberge-Gildewart 2018
Artyści: Przemek Branas, Maciej Cholewa, Małgorzata Goliszewska, Natalia Janus-Malewska, Ewa Juszkiewicz, Adrian Kolarczyk, Daniel Koniusz, Sebastian Krok, Kamil Kukla, Agata Kus, Magdalena Lazar, Diana Lelonek, Honorata Martin, Agnieszka Polska, Maciej Salamon, Jana Shostak
Współorganizator: Fundacja Vordemberge-Gildewart, Szwajcaria
Kurator: Delfina Jałowik
Koordynator: Mateusz Grymek
Miejsce: Galeria Beta
Otwarcie wystawy: 28.6.2018
Czas trwania wystawy: 29.6–23.9.2018

Wystawa Wojciecha Fangora w Warszawie

Ela Prochowicz — Fri, 25 May 2018 21:16:04 +0000

Na wystawie prezentowane są głównie obrazy z lat 60. i 70., czyli najważniejszego okresu twórczości Wojciecha Fangora, w których powstawały wielobarwne, abstrakcyjne kompozycje budowane z okręgów, fal oraz amorficznych kształtów. Idea, która przyświecała organizatorom wystawy, to pokazanie dzieł artysty w sposób, w jaki on sam chciał je prezentować. Obrazy nawiązują dialog z otaczającą je przestrzenią, także tą, widzianą z okien 42 piętra Cosmopolitan.

- Ideą Wojciecha Fangora, którą w pełni wyraził w Studium Przestrzeni, było stworzenie obszaru wzajemnie przenikających się energii płócien. Obrazy prezentowane bez ram, ustawione prostopadle do siebie, wchodziły w interakcję ze sobą nawzajem, ale i z widzem, który wkraczając w obręb dzieła sztuki, stawał się jego integralną częścią. Nasza ekspozycja nawiązuje do tego przełomowego kroku artysty sprzed 60 lat – mówi kuratorka wystawy Katarzyna Wąs.

Wojciech Fangor, to obok Magdaleny Abakanowicz, Romana Opałki i Tadeusza Kantora, jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich artystów na świecie. Jest uznawany za twórcę „polskiej szkoły plakatu”, był także autorem pierwszej na świecie instalacji przestrzennej zatytułowanej „Studium Przestrzeni” przygotowanej wraz ze Stanisławem Zamecznikiem. Drogę do oszałamiającej kariery otworzyła mu słynna wystawa z 1965 roku – „Responsive Eye” w nowojorskiej MoMA. Pięć lat później artysta – jako jedyny dotychczas Polak – miał indywidualną wystawę w Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku. Zaprezentował na niej 37 prac będących rozwinięciem jego poszukiwań w obrębie sztuki minimal. W Polsce jego dzieła są obecnie niesłychanie popularne, cieszą się również wielkim zainteresowaniem kolekcjonerów na rynkach światowych. W ubiegłym roku ceny jego 4 dzieł przekroczyły poziom 1 miliona złotych. Ostatnim najważniejszym dziełem artysty był projekt wejść oraz identyfikacja 7 stacji dla II linii metra warszawskiego.

Niezwykła wystawa obrazów Wojciecha Fangora, to kolejny element konsekwentnie realizowanej strategii Tacit Investment, który w 3 lata przeobraził Cosmopolitan w miejsce najlepsze do życia, tętniące kulturą i sztuką. Liczne koncerty, spotkania i wyjątkowe wystawy, zgromadziły w sumie kilkunastotysięczną publiczność. To tutaj można było podziwiać wystawę niezwykle rzadko prezentowanych obrazów Meli Muter, twórczość Ryszarda Horowitza, czy Wisławy Szymborskiej, albo posłuchać koncertów Radzimira Dębskiego (JIMKA), Anny Marii Jopek, czy Tomasza Stańko.

- Ponadczasowa sztuka Fangora a także światowej klasy architektura, to odrębne światy, które mają jednak wiele wspólnego. Jednym z takich elementów jest inżynieria, którą widać w niesamowicie konsekwentnych pracach Fangora. Drugi to detal, który jest szalenie ważny, zarówno w pracach artysty, jak i w dobrej, ponadczasowej architekturze. Nie da się stworzyć takich obrazów, bez analizy każdego milimetra przenikających się barw. Gra kolorów na obrazach i świateł na budynku Cosmopolitan, to właśnie połączenie architektury i sztuki na najwyższym poziomie – mówi Karolina Kaim, prezes Tacit Investment.

Wystawie towarzyszy premiera albumu Wojciecha Fangora „Color and Space” przygotowanego przez wydawnictwo Skira. To pierwsza, międzynarodowa publikacja o artyście. Uroczysta premiera i spotkanie z autorką książki Magdaleną Dąbrowski, miało miejsce w warszawskiej Desie Unicum 16 maja.

- Książka „Wojciech Fangor: Color and Space” ma na celu zaprezentowanie jego wyjątkowych osiągnięć anglojęzycznej publiczności na całym świecie. Podczas swojego długiego i twórczego życia, Fangor tworzył innowacyjne dzieła z użyciem wielu środków wyrazu: malarstwa, rysunku, grafiki, rzeźby i konstrukcji przestrzennych, przy wykorzystaniu otoczenia. Jego artystyczne rozwiązania i eksperymentowanie, zawsze prezentowały oryginalność, niezależność myśli, indywidualizm i pionierskiego ducha. Te elementy były wyraźnie widoczne w jego wystawach, niezależnie od wykorzystanego medium czy okresu twórczego – mówi Magdalena Dąbrowski, była kurator MoMA NY, obecnie konsultantka sztuki i autorka najnowszego albumu o Wojciechu Fangorze.

Obrazy Wojciecha Fangora będzie można podziwiać na 42 piętrze Cosmopolitan od 26 maja do 1 lipca w każdą sobotę i niedzielę między godz. 14 a 19. Wstęp bezpłatny.

MoMA

Ela Prochowicz — Wed, 23 Jul 2014 02:12:50 +0000

MoMA znajduje się w samym sercu Manhattanu, niedaleko słynnej Piątej Aleji. Nowoczesny budynek zaprojektowany przez Yoshio Taniguchiego jest jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc w Nowym Jorku. O spokojnym zwiedzaniu można zapomnieć. Na sześciu piętrach tego ogromnego kompleksu znajdują się rzeźby i malarstwo prezentujące najważniejsze nurty sztuki modernistycznej i ich autorów.
W niewielkim, zacisznym ogrodzie można obejrzeć dzieła słynnych rzeźbiarzy: Rodina,Giacomettiego, Smitha i LeWitta. Kolekcję uzupełniają zbiory współczesnej fotografii, designu i architektury. Stałą ekspozycję przeplatają robione z rozmachem wystawy czasowe. Na zwiedzanie muzuem warto przeznaczyć cały dzień, a jeśli planujemy zakup pamiątek z Nowego Jorku, polecamy odwiedziny w muzealnym sklepiku, w którym obok typowych pamiątek, takich jak kubki z najsłynniejszymi dziełami Warhola czy magnesami na lodówkę, można kupić designerskie dodatki do domu i ogrodu, artystyczną biżuterię czy meble.