Dlaczego właśnie zwierzęta? To efekt nieustającego podziwu i szacunku dla istot, z którymi dzielimy naszą planetę. Bezpośrednim impulsem była jednak wizyta Chie w Afryce, gdy miała wątpliwą przyjemność oglądać nosorożca zabitego przez kłusowników dla jego rogu. Poruszona krzywdą wielkiego, łagodnego stworzenia postanowiła oddać mu honor poprzez rzeźbę, która od 2011 jest eksponowana na wystawach. Nosorożec Chie ma cały róg, po prostu odpoczywa. Bazuje jednak na tym brutalnie pozbawionym życia.

Olbrzymie zwierzę zostało wykonane wyjątkowo czasochłonną techniką. Chie moczy papier z gazet, tnie go na cienkie pasy, zwija, a następnie układa jeden przy drugim. W ten sposób może wiernie oddać fakturę konkretnego zwierzęcia – od nagiej skóry, przez futro, po łuski. Korzysta też z gazet o różnych kolorach, by odpowiednio podkreślić niektóre elementy, np. twarze czy rogi.

– Mój dziadek miał papiernię, więc sięgnięcie po papier jako medium było dla mnie naturalne. W pracy wykorzystuję zwykle wyrzucone gazety, które dla ich pierwotnego właściciela są już bezużyteczne. Następnie robię z nich włókna, jak to robiły maszyny w starej papierni. Oczywiście z tą różnicą, że ja robię to ręcznie – tłumaczy artystka.

Zdjęcia: Chie Hitotsuyama / Hitotsuyama Studio

To właśnie tam 10 lat temu mała swoją pierwszą autorską wystawę, pt. „Pasja do bieli”. Ta sama pasja została jej do dziś, ponieważ Kozina nie uznaje koloru. Biały papier to jej ukochane tworzywo, ponieważ pozwala uwydatnić kształt i uzyskać czystą formę. Artystka z dumą podkreśla, że żadne z jej dzieł nie jest poprawiane elektronicznie, wszystkie są efektem ręcznego wycinania i nawiązują do długich tradycji tego rzemiosła.

I choć najbardziej znane ludowe wycinanki są dwuwymiarowe, to Kozinie i jej mężowi Dmitrijowi udaje się wyczarować niezwykłe, pełne życia i wyrazu dzieła. W połączeniu z ich zamiłowaniem do badania innych kultur daje to przyciągający oko efekt. Poniżej znajdziecie kilka wybranych kolekcji z ostatnich lat.

Barokowe peruki w nowoczesnym wydaniu. Przepych do potęgi – tak można podsumować ten projekt trwający od 2015 roku. To nowoczesna interpretacja tradycyjnych, ciężkich barokowych peruk. Te są lekkie i żartobliwe, ukoronowane współczesnymi dekoracjami.

Mongolskie suknie ślubne. Odtwarzanie tradycyjnych i historycznych strojów to jedna z wielkich pasji Koziny, ale gdy na tapetę trafiają wyjątkowo ozdobne mongolskie suknie ślubne, wyzwanie jest szczególne. Artystka posłużyła się przesadą, by podkreślić to, co w nich najciekawsze.

To jeden z niewielu przykładów użycia koloru przez Kozinę – jeden z tych papierowych koni jest czarny, co stanowi element szachowego nawiązania w sesji zdjęciowej promującej drużynę polo. Choć to tylko papier, każdy z tych niezwykłych koni został ujęty w konkretnej pozie, z dużym szacunkiem dla anatomii.

Szamanka to niezależny projekt sukni, która z pozoru jest tylko ozdobna. Gdy jednak przyjrzymy się bliżej, możemy dostrzec liczne zwierzęta leśne, papierowe pióra i rośliny we wspólnym, prawie psychodelicznym tańcu.