Mężem tej urodziwej damy został Jan Potocki – słynny podróżnik, który skrzętnie opisywał wszystko, co udało mu się zobaczyć podczas swoich licznych wyjazdów. Dzięki jego zamiłowaniu do odkrywania świata odbyła ona trzyletnią podróż po Europie.

Swoją postawą, a zwłaszcza brakiem konformizmu wobec ówczesnej polityki, zaskarbiła sobie poważanie patriotów oraz wdzięczność Tadeusza Kościuszki. Dzięki swojemu wdziękowi została nazwana Giulietta la bella – Julia piękna. Co więcej, posiadała ona również wybitne zdolności teatralne i taneczne wywoływały według opowiadań westchnienia zachwytu. Jak się okazuje nie tylko to w niej ceniono. Jeden z ówczesnych pamiętnikarzy pisze o niej tak: Julia Potocka była niezrównanego wdzięku. Gdy jej maleńka, śliczna nóżka, unosząca zaokrąglone elastyczne kształty utoczonej postaci, zwijała się w mazurku i zdawała się ledwie dotykać ziemi, (…) otaczające tłumy, wstrzymując oddech całe oczyma ją pożerając, milczące wzrokiem sobie tylko czarodziejkę ukazywały jako nieporównaną(…).

Źródło: Exacto