Mówi się, że salsa to taniec zmysłów i towarzyszy mu wybuchowa mieszanka emocji. O kobietach zaś mówi się, że są bardziej emocjonalne od mężczyzn. Czy kobiety, które tańczą kubańską salsę inaczej przeżywają taniec niż mężczyźni? Jak to widzisz ze swojej perspektywy?

Z tą kwestią jest bardzo różnie. Jeżeli uruchamiamy kursy w parach, to na początku zawsze są proporcje wyrównane. Natomiast w przypadku zajęć solo zdecydowanie panie wiodą tutaj prym. Dzięki dużej różnorodności w szkole Salsa House dzielnie staram się w kwestiach tańca solo wyrównywać tę proporcję, bo jednak rejon Karaibów, to męska rzecz. (śmiech)

Z jakimi opiniami spotykasz się ze strony kobiet?

Mam ogromne szczęście, że akurat zajmuję się tańcami latynoskimi, które przez kobiety są uwielbiane. Dzięki temu, że style fitnessowe takie jak Zumba czy Salsation, też bazują na muzyce latynoskiej, to popularność dobrej pracy tanecznej i umiejętność uczenia tych styli zyskuje na wartości. Kobiety chcą przeżywać przede wszystkim emocje i nimi kierować się w tańcu. Ta stylistyka świetnie się do tego nadaje. Pod opieką taneczną Salsa House dostają sporo więcej, ponieważ świetne przygotowanie techniczne pomaga w lepszym wyrażaniu siebie (co jest istotą tańca). A jeśli pytasz o opinię o mnie ze strony kobiet – hm… musiałabyś chyba wydać odrębną książkę na ten temat! (śmiech)

Jaka powinna być idealna partnerka do tańca?

Każda partnerka jest idealna… Trudność pojawia się tylko w „oddaniu tanecznym” partnerowi, a nie każdej pani przychodzi to z łatwością. W tańcu nie powinno się myśleć tylko właśnie „oddać” (w tym wypadku partnerowi). Im bardziej partnerka jest podległa, tym więcej będzie później można z niej tanecznie wydobyć… Taka mała skrajność. Wychodzę z założenia, że jeśli masz ogrom chęci do nauki, to osiągniesz to, czego pragniesz. Przecież nie ma nic piękniejszego niż przetańczyć życie, prawda?

Czy śmiało możesz powiedzieć, że taniec to twoje całe życie? Gdyby nie taniec, widziałbyś siebie w innej roli?

Życie według swoich pasji, to moje całe życie. Każda pasja, którą się zajmuję łączy się w jedną całość. Obecnie oczywiście taniec zajmuje mi największą część życia, ale jestem z zawodu też muzykiem oraz zajmuję się psychologią osobowości. Moje najnowsze dzieło „FunFocus”, czyli studio kreacji multimedialnej powstało z kolei z zamiłowania do filmu i zdjęć. Najważniejsze dla mnie to kreatywna praca z samym sobą i z ludźmi, którzy mnie otaczają. Nie da się mnie uporządkować, porównywać… Dążę do tego, aby być jednostką, która inspiruje i pozwala się rozwijać. Byle tylko kreatywnie i z pasją!

O czym marzysz?

Dla mnie marzenia to realizacja moich celów i planów. Marzę o tym, by przez całe życie realizować swoje pasje i mógł się w nich rozwijać oraz o tym by być inspiracją dla innych.

Daniel Pancerz – właściciel szkoły Salsa House, propagator salsy i kultury kubańskiej w Polsce, magister sztuki, pianista, aranżer i kompozytor. Dwukrotnie uhonorowany nagrodą Grand Prix w Międzynarodowym Turnieju Salsa Primavera Salsa Open, dwukrotny zdobywca pierwszego miejsca w stylu Salsa Kubańska. Szkoleniowiec, choreograf, miłośnik łączenia stylów i bogatych rytmów, twórca stylu „emotions of the soul”, współtwórca i Ambasador największych festiwali w Polsce. W swoim środowisku nazywany „Białym Kubańczykiem”. Swoje umiejętności prezentuje na licznych warsztatach i pokazach.

SalsaHouse.krakow.pl

Rozmawiała: Agnieszka Słodyczka

Praca nie poszła na marne. W swoich osiągnięciach masz już wiele tytułów. Jak czułeś się po ostatnich Wyborach Mistera Fit Polski 2016?
Szczerze mówiąc, nie spodziewałem się wygranej, gdyż był to już mój czwarty start w tym roku! Rozpocząłem starty w jednej z konkurencji sylwetkowych. Do tej pory była znana jako „Męska Sylwetka“ (menspsyhique), a od tego roku nazwa została zmieniona na „Plażowy Fitness“ i to w tej konkurencji rozpocząłem przygodę, startując najpierw na Mistrzostwach Śląska (9 miejsce), następnie na Mistrzostwach Polski w fitness (otarłem się o finał i zająłem 7 miejsce), a na Grand Prix Fitness w Kielcach udało mi się wejść do finału zajmując 4 miejsce. Jak widać, do czterech razy sztuka, ponieważ to właśnie czwarty start zaowocował zdobyciem pierwszego miejsca! Do tej pory jeszcze nie czuję się, jak wygrany, może dlatego, że była to dla mnie super zabawa, a do całego konkursu podchodziłem bardzo na luzie.

Z czego jesteś najbardziej dumny?
Chyba najbardziej z mojej wytrwałości i cierpliwości. To dzięki tym cechom cały czas idę do przodu, mimo niepowodzeń czy barier! Zawsze staram się podnieść po upadku, a na taką wygraną czekałem kilka lat! Przyznaję, że przez ostatnie lata zdarzały się chwile zwątpienia (kontuzje, operacja kolana, choroby, które na długo niszczyły moją odporność) mimo tego i tak przychodziłem i trenowałem! Nie miałem ochoty jeść, a jadłem! Zawsze wiedziałem, że tak trzeba robić! To sprawiło, że udało mi się kolejny raz stanąć na scenie i udowodnić sobie, że potrafię przełamać bariery, które mnie blokują. Wszystko siedzi w głowie, jeśli nie nastawimy się pozytywnie, nie mamy co liczyć na wygraną.

Co jest najważniejsze twoim zdaniem, aby żyć zdrowo i być „fit”?
Pewnie wiele osób odpowiedziałoby w tym miejscu, że pilnowanie diety i ciężkie treningi… Ja powiem raczej, że najważniejsze jest to, aby bycie „fit” i bycie przy tym ZDROWYM, sprawiało radość i przyjemność. Dla mnie to nie jest chwilowa „zajawka” czy popularne „robienie formy na lato“ – to jest moje życie. Innego nie mam, nie znam i nie chce znać, chcę z tego czerpać radość i przyjemność, a nie traktować jak chwilową modę. Wystarczy, że mam radość z treningów, z poznawania swojego ciała i tego, jak pracuję. To właśnie dzięki temu mogę poznawać wspaniałe osoby, a one mogą poznawać mnie, to jest w tym wszystkim najfajniejsze! Spotykam ludzi podobnych do mnie, z podobnym podejściem do życia i zainteresowaniami.

Czy sam układasz swoją dietę? Korzystasz z porad innych profesjonalistów?
Co do słowa „dieta” – szczerze, ja za tym określeniem nie przepadam, jest to wiązane od razu z jakąś katorgą i stereotypami. Diet i wymysłów jest zbyt wiele, a większość bzdur nadaje się do śmietnika. To chwyty marketingowe, ludzie zaczynają od nich chorować i mieć duże problemy ze zdrowiem. Ja wolę określenie „rozsądne jedzenie”. Cały czas poznaję swoje ciało, sprawdzam na sobie pewne produkty „diety” i wiem, co jest dla mnie dobre, a co nie. Odczuwam każdą zmianę i mogę wywnioskować, co jak na mnie działa. Dlatego obecnie stawiam na znajomość ciała i robienia wszystkiego „na oko“. Mam nabywane przez lata nawyki i nie robię paranoi z wyliczeń kalorii, nie prowadzę dzienniczka, wszystko mam w głowie. Choć dodam tu, że bardzo lubię wymieniać się doświadczeniami i czerpać wiedzę od najlepszych! Zawsze pewne sprawy konsultuję z bratem i tatą, a jak jest okazja, odwiedzam kursy i szkolenia, gdzie można całkowicie zmienić podejście do wielu spraw (o ile pamiętamy, żeby jechać do najlepszych, a nie do byle kogo!)

Co mówisz ludziom, którzy nie są zmotywowani do ćwiczeń, pracy nad sobą?
Przez to, że na co dzień pracuję na siłowni cały czas przychodzą do mnie ludzie z problemami. Staram się im wszystko bardzo prosto tłumaczyć, tak by zmieniali punkt widzenia i łatwiej mogli osiągać efekty. Duże cele nie są dobre, lepiej zacząć od mniejszych i bardziej realnych zmian (2 kg mniej), które będzie łatwiej osiągnąć. Taki efekt przychodzi szybciej i motywuje. Nie od razu zostaje się przecież mistrzem świata! Trzeba stopniowo podnosić poprzeczkę. Dzięki takiemu podejściu sam idę ciągle do przodu, motywuję osoby, które trenuję i im podpowiadam.

Na co dzień jesteś tancerzem erotycznym, modelem, trenerem. Co daje ci największą satysfakcję we wszystkich tych aktywnościach?
Nie rozdzielam tego wszystkiego na części, jestem sobą i robię to, co sprawia mi radość. Wszystko, co robię, jest ze sobą powiązane – wiele lat temu zacząłem tańczyć i robiłem pokazy break dance, dzięki temu nauczyłem się przełamywać wstydliwość i obyłem się ze sceną. Później zacząłem ćwiczyć (chciałem mieć więcej siły do tańca), z czasem pojawiły się propozycje pokazania się na scenie i połączenia jednego z drugim. Co powstało z takiego połączenia? Taniec z pokazywaniem mojej pracy nad ciałem, ja na to mówię „taniec rozbieraniec”, tak nazywam swoje występy znane wszystkim jako pokazy chippendale. Dodam, że i w tej dziedzinie kilka lat temu wywalczyłem pierwsze miejsce. Wszystko, co robię, sprawia mi radość, a przecież nie ma nic fajniejszego od czerpania satysfakcji z tego, co się robi.

O czym marzysz?
Na pewno o tym, by być jak najdłużej sprawnym i zdrowym, bo to coś z czym długo się borykałem, odwlekając starty przez kilka lat. Zdrowie jest na pierwszym miejscu.

Jakie są twoje najbliższe plany?
Na pewno w tym roku pokażę się jeszcze kilka razy na scenie, jeśli wszystko będzie szło dobrze, to najbliższy start mam w Sopocie. Co do dalszych planów – wszystko jest jeszcze do przemyślenia, przygotowania. To są również koszty, a te ponosi moja kieszeń (nie mam sponsora ani żadnej firmy, która mogłaby mi pomóc).

Rozmawiała: Agnieszka Słodyczka
Fot. Marcin Osuch
Bodybuilding Photography

Życie tancerza pędzi od imprezy do imprezy, jak znajdujesz czas na życie prywatne?
Praca tancerza to nieustanna walka o czas dla siebie, ponieważ nie wiąże się jedynie z pokazami. To wielogodzinne treningi, dodatkowo szkolenie nowych chłopaków, prowadzenie szkoleń dla mężczyzn nie związanych z pracą tancerza, którzy chcą nauczyć się zmysłowego tańca, poruszania z gracją, uwodzenia tańcem – ja takie szkolenia prowadzę. Dodatkowo, w naszym zawodzie wiele czasu poświęcamy na dbanie o swoją kondycję fizyczną – siłownia, basen, sauna. Zabiegi pielęgnacyjne. Poza tym dużo czasu zajmuje dogadywanie szczegółów występów, spotkania organizacyjne, itd. Na szczęście w wielu tych kwestiach wyręcza mnie menadżerka Anna Bogusławska, która jest jednocześnie współautorką książki, o której wspomniałem, a BadBoys Pro Team ogarnia moja Mama, która pełni rolę najlepszej menadżer zespołu, jaką mógłbym mieć.

Jaka jest twoja największa pasja?
Moją pasją jest pływanie na „kite” oraz nurkowanie, stąd zamiłowanie do podróży i walka o czas wolny, abym mógł te pasje realizować (śmiech). Jestem trenerem personalnym, zrobiłem kurs masażysty, w domu mam łóżko do masażu i pokój zaaranżowany na studio tatoo – bo to też należy do mojego hobby. Staram się jak mogę, aby każdą ze swoich pasji rozwijać na tyle, na ile pozwala mi na to czas.

Największe marzenie do zrealizowania?
Moje największe dotychczasowe marzenia się spełniły – osiągnąłem sukces jako tancerz, wygrałem Reality Show, założyłem najbardziej rozpoznawalną i najlepszą w kraju grupę typu chippendale BadBoys Pro Team. Chciałem zawalczyć na gali MMA i to zrobiłem, pływałem na kite w Brazylii… Moim największym marzeniem na przyszłość jest posiadanie pięknego domu nad oceanem, w którym będą ganiały się moje dzieciaki pod opieką pięknej istotki, która pokocha Łobuza całym sercem.

Czego życzyłbyś Czytelniczkom EksMagazynu?
Czytelniczkom „Damskiego Playboy’a” życzę tego, aby były szczęśliwe ze swojego życia, spełniały swoje marzenia, realizowały pasje i żyły chwilą. Aby nie zapomniały, kogo zamówić na wieczór panieński swojej najlepszej przyjaciółki – niech biorą przykład z najlepszych – Wy zaprosiliście mnie na okładkę, a więc znacie się na rzeczy (śmiech).

Rozmawiała: Ela Prochowicz