Praca naszych naukowców zaowocowała już kilkoma ważnymi obserwacjami. Kilka lat temu badacze z Polskiej Akademii Nauk, Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu Jagiellońskiego wykazali na przykład, że temperament ma znaczenie, gdy chcemy zajść w ciążę. Tym samym, jako pierwsi na świecie dokładnie wykazali, że jest on związany z  z poziomami hormonów reprodukcyjnych w cyklu menstruacyjnym.

Z tych analiz wynika, że jeżeli kobieta jest aktywna, wytrzymała i wykazuje się większą równowagą psychiczną, a także odpornością na stres to poziom estradiolu jest dwukrotnie wyższy niż u kobiet, u których nie zauważa się tych cech. Jak wykazali badacze, kobiecy typ sangwinika cechuje wyższe prawdopodobieństwo zapłodnienia. Sangwiniczki mają też lepszy profil progesteronu niż melancholiczki, bardziej sprzyjający zagnieżdżeniu zarodka w przypadku zapłodnienia.

To spostrzeżenie tłumaczyłoby również, dlaczego nie zawsze skuteczne są zabiegi in vitro. W tych przypadkach, po dokładnie przeprowadzonych badaniach, zamiast farmakoterapii lepsze będzie zastosowanie zabiegów psychologicznych. Takich, które pozwolą m.in. na redukcję stresu. Znane są przypadki pozytywnych skutków zastosowania np. terapii poznawczo-behawioralnej.

Temperament wpływa na reakcję stresową, a głównym przedmiotem przeprowadzonych badań jest właśnie wpływ stresu psychospołecznego na funkcje reprodukcyjne kobiet. Zbadanie efektów stresu nie byłoby możliwe bez zbadania temperamentu, a co za tym idzie indywidualnych różnic w reaktywności na stres.

Badania przeprowadzono na grupie 150 kobiet w wieku reprodukcyjnym (25-35 lat). Panie codziennie przez jeden cały cykl menstruacyjny pobierały próbki moczu, których analiza pozwoliła na określenie poziomu hormonów reprodukcyjnych – estradiolu i progesteronu. Uczestniczki badania wypełniały kwestionariusze lęku, stresu i temperamentu oraz kwestionariusze stylu życia dotyczące stosowanej diety i aktywności fizycznej. Badane zostały również dokładnie zmierzone i zważone. Na podstawie wyników badań kwestionariuszowych naukowcy wyróżnili grupy temperamentalne odpowiadające popularnym typom temperamentu – sangwinikowi i melancholikowi.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Kobiety, których plan na biznes się powiódł mają dużą odporność emocjonalną i małe skłonności do rozpamiętywania i przeżywania minionych zdarzeń. Cechuje je też najwyższy poziom aktywności, wytrzymałości, ekstrawersji, sumienności, optymizmu, przekonania o własnej skuteczności i zadowolenia z życia. „Osoby, które łatwiej się relaksują, patrzą optymistycznie w przyszłość, oczekują najlepszego nawet w niepewnych czasach, zazwyczaj osiągają lepsze wyniki biznesowe” – mówi dr Drzewiecka-Sarosiek.
Co więcej, samo „rozkręcenie” własnej firmy przez kobietę powoduje zmiany jej przekonań i postaw. „Jest to tak ważne wydarzenie życiowe, że może nawet modyfikować cechy temperamentu” – tłumaczy dr Drzewiecka-Sarosiek.

Analiza wyników pokazała, że wbrew potocznej opinii, temperament nie jest jednak genetycznie ukształtowany i niezmienny. Cechy temperamentu ulegają zmianie w wyniku zdarzeń uważanych za pozytywne, czyli sukcesu. „Okazało się, że cena, jaką trzeba zapłacić za sukces w prowadzeniu firmy, jest z początku negatywna. W pierwszym etapie kariery zauważalne są zmiany cech temperamentu – spadek wrażliwości i wytrzymałości, przekonań – zmniejszenie poczucia własnej skuteczności przedsiębiorczej i poziomu optymizmu, a także wzrost stresu” – mówi dr Drzewiecka-Sarosiek.

Jednak – jak podkreśla w rozmowie z PAP badaczka – nawet po takiej niekorzystnej zmianie te panie i tak miały wyższy poziom np. ekstrawersji czy optymizmu w porównaniu do innych kobiet. Na razie jednak nie wiadomo, czy w późniejszych etapach te negatywne skutki są niwelowane, albo pojawiają się pozytywne rezultaty prowadzenia biznesu dla kobiecego temperamentu. „Na to pytanie mam nadzieję odpowiedzieć za jakiś czas, dokonując kolejnego pomiaru” – wyjaśnia dr Drzewiecka-Sarosiek.
Wyniki badania mogą okazać się przydatne przy tworzeniu programów szkoleń dla kobiet przedsiębiorców. Na początku należy głównie inwestować w wiedzę z zakresu zarządzania firmą, księgowości, marketingu, analizy branży i konkurencji. „W fazie prowadzenia firmy warto postawić zaś na wsparcie emocjonalne w postaci coachingu indywidualnego lub spotkania networkingowe z większą grupą” – mówi dr Drzewiecka-Sarosiek.

Badanie przeprowadzono w latach 2012-2013, w ramach pracy doktorskiej obronionej w 2014 roku pod opieką naukową dr hab. Anny Zalewskiej. Badaczka za pomocą kwestionariuszy, testów psychologicznych badała różne cechy, przekonania i postawy 450 kobiet, z których połowa właśnie podjęła decyzję o założeniu własnej firmy i po roku od podjęcia tej decyzji. Pozwoliło to na porównanie tej samej grupy w dwóch ważnych życiowo momentach. „Do pań planujących założenie własnej firmy docierałam poprzez firmy szkoleniowe, koła przedsiębiorczości kobiet, grupy zrzeszające kobiety przedsiębiorców. Trudno było znaleźć tak liczną grupę, która w danym miesiącu planowała założenie firmy” – podkreśla dr Drzewiecka-Sarosiek.

Żródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Daniel Cysarz: Jeśli przyjmiemy, że ochota na seks zależy od wielu czynników m.in.: wieku, stanu zdrowia, poziomu hormonów, cech temperamentu, trybu życia oraz typu i kondycji relacji, w której ten seks ma zaistnieć, wtedy, odpowiadając na to pytanie możemy użyć ulubionego przez psychologów sformułowania: „to zależy”. Więc, ta sama kobieta w pewnym okresie swojego życia może za seksem nie przepadać, a w innym czuć się boginią seksu.

Skąd bierze się nasz temperament? Czy to kwestia genów czy wzorców, jakie dostaliśmy w prezencie od rodziców?
Temperament seksualny ma wiele wspólnego m.in. z charakterem i temperamentem danej osoby, które są wypadkową zarówno genów, jak i środowiska. Różne składowe naszej osobowości niesiemy w genach, dlatego tak cenne dla rozumienia swojego temperamentu mogłyby się okazać rozmowy z naszymi rodzicami o ich seksualności, które niestety raczej są rzadkością. Stąd nasza nauka ról płciowych, cielesności, okazywania bliskości i seksualności odbywa się najczęściej nie poprzez rozmowę, tylko przez obserwację. Nasi rodzice modelują nam pewne zachowania, a my chcąc nie chcąc się ich uczymy. A strzępki komunikatów dotyczących seksualności, przez to, że tak rzadkie, stają się bardzo ważne i często żyją w nas później latami w postaci trudnych do zmiany przekonań, które brzmią np.: seks jest zły, seks jest brudny, kobiecie nie wypada mówić, że ma ochotę na seks lub o seksie się nie mówi.

Co wpływa negatywnie na nasz popęd seksualny?

Tych czynników jest bardzo wiele i można je podzielić z grubsza na biologiczne, psychologiczne i środowiskowe. Biologiczne to przede wszystkim stan naszego zdrowia, poziom hormonów oraz kondycja fizyczna. Psychologiczne to np. poziom akceptacji siebie i swojego ciała, swoich potrzeb seksualnych oraz poziom bliskości partnerów w danej relacji. Środowiskowe to pozostałe warunki związane z wpływem środowiska, w którym żyjemy, np.: warunki i styl życia.

W jakim stopniu libido zależy od wieku kobiety?

Potrzeby seksualne kobiet wzrastają stopniowo, ich najwyższy poziom przypada pomiędzy 35. a 45. rokiem życia i utrzymuje się na dość stałym poziomie, aż do przekwitania. U kobiet w miarę upływu lat rośnie znaczenie potrzeb biologicznych w życiu seksualnym, co bynajmniej nie oznacza, że maleje poziom potrzeb psychicznych. Wiąże się to zarówno z czynnikami biologicznymi (układ hormonalny, dojrzewanie narządów płciowych, zmiany poporodowe, antykoncepcja), jak i psychicznymi (np. poczucie pełni kobiecości, stworzenie stabilnego związku, większe doświadczenie i swoboda w kontaktach seksualnych).

Czy pracoholizm i stres są głównymi grzechami przeciwko ochocie na seks?

Są to czynniki, które w obiektywny sposób mogą wpływać na zmniejszenie ochoty na seks. Przesilony i zmęczony organizm mając do wyboru odpoczynek i seks, pewnie częściej jednak wybierze odpoczynek. A długotrwałe stany stresowe związane z pracą mogą prowadzić do hiperprolaktynemii (nadmiaru hormonu prolaktyny, PRL) w centralnym układzie nerwowym. Hormon ten występujący w nadmiarze prowadzi do zaburzeń wielu czynności w organizmie, takich jak: cykl miesięczny u kobiet, produkcja plemników u mężczyzn czy zmniejszenie ochoty na seks.

Jak „obudzić” w sobie libido? Kiedy chciałybyśmy częściej uprawiać seks, ale … właściwie to nam się nie chce i wolimy pójść na zakupy albo oglądać telewizję?
Kobietom niebędącym w związku polecam aktywność fizyczną, która obniża napięcie w ciele, wzmaga produkcję endorfin, a co za tym idzie – może powodować większą otwartość na nowe doznania. Realizacja swoich potrzeb seksualnych w postaci masturbacji może też pozytywnie wpłynąć na poziom libido. Sądzę, że kobieta będąca w związku powinna zadać sobie pytanie: „Czemu wolę zakupy czy telewizję od seksu z moim partnerem?”. Niestety odpowiedź w większości przypadków dotyczy relacji oraz kondycji związku, no bo np.: jak mamy uprawiać seks z kimś, z kim nie czujemy się blisko, do kogo czujemy wiele pretensji czy żalu lub kto nie pociąga nas fizycznie lub osobowościowo? W takich przypadkach pozostaje jedynie praca nad takim związkiem, a w ostateczności zmiana partnera.

Jak na popęd seksualny kobiety wpływa długość związku? Słyszałam, że nowy partner wyzwala pokłady namiętności w kobietach, które same siebie nie podejrzewały o taki powrót do formy?

Rzeczywiście, nawet w udanych długoletnich związkach, z czasem miejsce pasji zajmuje dojrzała miłość, w której mniej jest spontaniczności, pożądania i ognia. Dobra informacją jest taka, że kobietom po 40. roku życia najczęściej zdarza się orgazm wielokrotny, jednak nie zawsze mają go z kim przeżyć, gdyż mężczyźni po 40-stce niekoniecznie potrafią sprostać wymaganiom kobiet, ponieważ ich możliwości seksualne ulegają znacznemu obniżeniu. Stąd naturalnym jest, że nowy partner znów ma szansę wnieść sporo pasji i nieprzewidywalności, które stymulują wzrost pożądania.

Co mogą zrobić mężczyźni, żeby obudzić libido swojej kobiety, bez wywierania na niej presji?

Rady są banalne w swojej prostocie, lecz często bardzo trudne do wprowadzenia. Ponieważ pierwszym krokiem jest zadbanie o bliskość, i to nie fizyczną, a emocjonalną. Trzeba w relacji być facetem, potrafiącym wspierać partnerkę w jej kobiecości, a nie chłopcem dbającym jedynie o swoje potrzeby. Kluczem jest również rozumienie i akceptowanie wzajemnych potrzeb oraz poszanowanie braku chęci lub gotowości na seks.

A jakie zachowania partnera powodują, że nawet najbardziej gorąca kochanka powoli zaczyna tracić ochotę na seks?

Każdy z nas w życiu chce czuć się ważny dla bliskiej osoby. A jeśli dla partnera ważniejsza okaże się praca, hobby lub bliska relacja z laptopem lub telewizorem, wtedy z czasem nawet najgorętsza kochanka może zamienić się w obojętną współlokatorkę.

Na co powinniśmy uważać, żeby nie zgasić namiętności w udanym związku?

Każdy związek, nawet ten udany potrzebuje na każdym etapie uwagi i pracy. Jeśli wyjdziemy z założenia, że namiętność jest kompilacją pasji oraz chęci bliskości, to gdy już minie pasja, tym bardziej musimy zadbać o bliskość oraz wzajemną atrakcyjność fizyczną i rozwój własny. Bo dla wielu kobiet oprócz umięśnionego torsu i bicepsów, to jednak mózg okazuje się tym najseksowniejszym organem.

Najczęstszą odpowiedzią o częstotliwość miłosnych igraszek było „raz w tygodniu”. Odpowiedziała tak prawie połowa respondentów. Badani, którzy robią to codziennie, to również całkiem niezły odsetek. W całej Europie, to przeszło 17%. Najmniej aktywnymi seksualnie narodami są głównie protestanckie kraje północy. Zaledwie 59% Niemców, 46% Szwedów czy 55% Norwegów deklaruje, że do łóżka ze swoim partnerem idzie raz w tygodniu lub częściej.