Tak jak zostało już wspomniane, ta uciążliwa przypadłość jest problematyczna także dla osób, które śpią obok. Osoby chrapiące czasami w ogóle nie zdają sobie sprawy z tego, jak uciążliwa dla innych jest ich przypadłość. Przegapiłaś swój przystanek, bo przysnęłaś w tramwaju, zapomniałaś o wizycie u fryzjerki, na którą czekałaś ponad miesiąc, w pracy nie możesz się skoncentrować albo jesteś wyjątkowo nerwowa, a podczas urlopu nie masz sił na aktywny wypoczynek, bo twoim jedynym marzeniem jest, by wreszcie się wyspać? Nic w tym dziwnego – według obliczeń naukowców osoby, które mają chrapiącego partnera, w ciągu nocy śpią nawet półtorej godziny krócej niż inni. Jeśli jednak takie wyliczenia i argumenty nie działają, a twój mężczyzna nadal twierdzi, że przesadzasz, może pomyśl o bardziej drastycznym uświadomieniu mu problemu i kiedy zaśnie, włącz z głośników dźwięk rozpędzonego motoru lub kolejki metra? Pewnie taka pobudka go nie ucieszy, ale może dzięki niej zrozumie, co przeżywasz każdej nocy, bo odgłosy chrapania są z takim hałasem porównywalne i mogą dochodzić nawet do 80-90 decybeli.

Chrapanie nie jest czymś, na co musimy być skazani przez całe życie. Osobne sypialnie to nie jedyne rozwiązanie w tej sytuacji. Istnieją bowiem proste i szybkie sposoby na pokonanie tego zaburzenia. Pierwszy krok w tym kierunku to wybranie się do lekarza i poddanie się badaniom, które pozwolą ustalić dokładną przyczynę tej dolegliwości i dobrać odpowiedni sposób leczenia. Jednym z najczęściej występujących powodów chrapania jest wiotczenie mięśni podniebienia miękkiego. Powietrze, które dostaje się do środka wprawia je w drgania i tak rodzi się chrapanie. W tej sytuacji można m.in. usztywnić podniebienie dzięki chirurgii radiofalowej albo wszczepieniu niewielkich rozmiarów implantów. Takie zabiegi nie trwają zbyt długo (około pół godziny) i są małoinwazyjne. Po około czterech tygodniach można się już jednak przestać się przejmować chrapaniem.

Zaburzenie przepływu powietrza przez górne drogi oddechowe może być też skutkiem przerostu migdałków, skrzywienia przegrody nosowej lub zmian chorobowych w obrębie nosa i zatok przynosowych, na przykład polipów. W takich przypadkach konieczne jest wyeliminowanie przyczyny problemu i przeprowadzenie w tym celu operacji, ale i wówczas pobyt w szpitalu zwykle ogranicza się do dwóch dób.

Źródło: Wizerunkowo.com