Nie od dziś wiadomo, że wanilia służy jako afrodyzjak. To także jedna z najdroższych przypraw. W strączkach wanilii znajduje się glikozyd waniliowy oraz glikozyd alkoholu waniliowego. Dzięki tym związkom organizm zostaje pobudzony. Wanilia, w wielu krajach używana jest do przygotowywania preparatów przeciwdziałających w stanach depresyjnych. Wielu korzysta także z dobrodziejstw wanilii podczas przygotowywania różnorakich perfum. Jej zapach pozwala uwieść wiele pań lubiących prawdziwych mężczyzn.

Płodny kardamon

Historia kardamonu sięga starożytności. Właśnie wtedy w Chinach zaczęto doceniać jego niesamowite walory. Skąd biorą się jego uwodzicielskie właściwości? Wszystko przez olejki eteryczne, dzięki którym przyprawa ta jest niezwykle aromatyczna. Wielu wierzy także, że kardamon dobrze wpływa na pobudzanie płodności. Używany jest zatem nie tylko w kuchni czy w medycynie, ale również po to, by wpłynąć na relacje damsko-męskie. Nie dość, że bywa skuteczny to jego zapach jest także bardzo zmysłowy.

Na podkręcenie atmosfery…cynamon!

Nie trzeba chyba przypominać o tym, jak bardzo cynamon może wpływać na zdrowie. Od wieków stosowano go jako lek na przykład na zaburzenia krążenia krwi. A jak wiadomo odpowiednie krążenie krwi jest bardzo istotne w kwestii tworzenia relacji z partnerem. Dlatego też używanie cynamonu może okazać się w tej sytuacji bardzo ważne. Co więcej, jego silne nuty zapachowe zawarte w korze cynamonu uznawane są od wieków za afrodyzjak. Czas go zatem wypróbować! Jak wpłynie on na Twoje zmysły?

Źródło: www.prasoweinfo.pl

Na podstawie badania zdefiniowano 11 metod flirtowania, którymi posługują się mężczyźni. Większość sposobów częściej znanych jest kobietom, rzadziej mężczyznom. Średnio kobiety są świadome istnienia 7 metod, mężczyźni – 5.

* Żartowniś – kreatywny, zabawny, nie można się z nim nudzić. Charakteryzuje go luz, poczucie humoru, skupienie na chwili. Przy nim można oderwać się od dnia codziennego.

* Romantyk-opiekun – uczuciowy, troskliwy, rozumiejący. Przy nim każda kobieta poczuje się bezpieczna.

* Człowiek sukcesu – elegancki mężczyna w dobrze skrojonym garniturze i szybkim samochodzie. Flirtując ukazuje perspektywę lepszego, ułożonego, szczęśliwego życia.

* Indywidualista-pasjonat-podróżnik – nietypowe zajęcie, różnorodne zainteresowania, ciekawe hobby. Flirtuje w oryginalny sposób, stawiając na nowość i aktywność.

* Intelektualista-artysta – w mężczyźnie flirtującym w ten sposób można odnaleźć pasję, szeroką wiedzę, zaangażowanie w kulturę. Flirt na pewno będzie pobudzał umysł i duszę.

* Szpaner – to bardziej podryw niż flirt. Pragnie zaimponować kasą, samochodem, markowym zegarkiem. Zdecydowany na osiągnięcie celu.

* Paker-mięśniak – również jasno dąży do określonego celu. Podrywa na muskularny wygląd, siłę, sport.

* Gangster – pokazuje kobiecie, że potrafi rozwiązać każdy problem. Ma nieograniczone kontakty.

* Lanser – prestiż, elitarność, markowe gadżety. Demonstruje swój status społeczny. Bywa w dobrym towarzystwie.

* Imprezowicz – zna trendy, muzykę i kogo należy. Pewność siebie i arogancja to jego cechy charakterystyczne. Flirtuje przede wszystkim poprzez zabawę.

* Bad boy-buntownik – niezależny, pewny siebie. Flirtując ukazuje perspektywę lekkiego życia, pełnego przygód.

Okazuje się, że w oczach kobiet dobrze wypadają żartownisie i romantycy. Lubią ludzi sukcesu, pasjonatów i intelektualistów. Zdecydowanie odrzucają szpanerów, pakerów i gangsterów. Nie są raczej zainteresowane flirtem z lanserem. Średnią sympatią cieszą się imprezowicze i buntownicy.

Najlepiej znaną, najczęściej wykorzystywaną, a zarazem najskuteczniejszą metodą jest żartowniś – kreatywny, zabawny, nie można się z nim nudzić. Ta metoda jest także najbardziej akceptowalną zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn. Tego typu flirt to przede wszystkim zabawa, oderwanie się od dnia codziennego. Dotyczy głównie krótkotrwałych relacji wśród młodych osób.

Kolejną niemal równie popularną i skuteczną metodą jest romantyk-opiekun – uczuciowy, troskliwy, rozumiejący. Romantyczny typ flirtu to uczuciowość, zrozumienie i troska. Flirt jest tu również w dużej mierze skierowany na krótkotrwałe relacje z przyjacielską, spontaniczną i „normalną” dziewczyną.

Połowie kobiet zdarzało się doświadczać flirtu na imprezowicza a także na szpanera. Mężczyźni niechętnie przyznają się to tego typu metod, do imprezowicza przyznaje się co czwarty badany, do szpanera co dziesiąty. Imprezowicz podrywa „na obycie”, orientuje się w najnowszych trendach, zna kogo należy, jest pewny siebie, ale bywa też arogancki. Flirt ma na celu przede wszystkim luz i zabawę.

Podryw z głową

Szpaner, paker i gangster to najczęściej odrzucane metody flirtu, zarówno przez kobiety, które nie chciałyby by flirtowano z nimi w ten sposób, jak i mężczyzn, którzy nie chcieliby wykorzystywać tych metod. Szpaner to bardziej typowy podryw niż flirt. Dziewczynę wyrywa się na kasę, samochód, zegarek. W zachowaniu szpanera brakuje finezji, za to jasno dąży do określonego celu. Zainteresowany jest przede wszystkim wyrachowanymi kobietami, które mają podobny stosunek do relacji damsko-męskich, tzw. blachary, maskotki.

Gangster próbuje zaimponować kobiecie poprzez ukazanie swoich kontaktów oraz możliwości załatwienia spraw niemożliwych. Potrzeby dotyczące flirtu są analogiczne do tych, które posiadają szpaner i paker.

W grupie metod odrzucanych jest też lanser. Kobietom nie podoba się ta metoda, uważają ją za żenującą, nie chciałyby, żeby flirtowano z nimi w ten sposób, jednocześnie stosunkowo wysoko oceniają jej skuteczność. Lanser pragnie imponować swoim wyglądem, strojem. Jego atuty to markowe gadżety i elitarne towarzystwo. Zdecydowanie demonstruje swój wysoki status społeczny. W kręgu zainteresowań lansera są kobiety wyniosłe i zarozumiałe, które oczekują luksusowego życia i są zainteresowane dłuższym związkiem.

Człowiek sukcesu, pasjonat oraz intelektualista to metody rzadko wykorzystywane ale z dużym potencjałem – akceptowane, zdaniem mężczyzn także skuteczne. Mimo iż zdaniem kobiet ich skuteczność jest na średnim poziomie, uważają je za fajne i imponują im. Rzadkie wykorzystanie tych metod prawdopodobnie jest związane z wiekiem i pozycją społeczną respondentów. Wiarygodne stosowanie tych metod wymaga sporego zasobu wiedzy i osiągnięć.

Samiec alfa na łowach

Samiec alfa-człowiek sukcesu. Podczas flirtu rozwija perspektywę lepszego, ułożonego i szczęśliwego życia. Elegancja, dobrze skrojony garnitur, szybki samochód, pasja doskonale opisują człowieka sukcesu, który flirtuje przede wszystkim z humorzastymi kobietami, oczekującymi luksusowego życia, ale też liczącymi na dłuższy związek.

Pasjonat-podróżnik imponuje kobietom nietypowymi zajęciami, swoim hobby, czymś oryginalnym. Ten typ flirtu charakteryzuje raczej starszą grupę badanych (22-25 lat). Zależy im na oryginalności i niezależności. Dziewczyna, z którą najchętniej flirtują to osoba, szukająca partnera do dyskusji, głębszej relacji, autentyzmu, powagi, czasem sukcesu.

Intelektualista-artysta. Wiedza, intelekt i sztuka to główne obszary tego typu flirtu. Intelektualista jest dobrze zorientowany w kulturze i sztuce, chętnie dzieli się swoją wiedzą z osobą, z którą flirtuje. Szuka partnera do dyskusji.

Bad boy to przeciętna metoda, zarówno jeśli chodzi o akceptację, jak i jej efektywność. Buntownik-bad boy stawia przede wszystkim na bycie niegrzecznym, niezależnym. Jest pewny siebie, pragnie lekkiego życia pełnego przygód i adrenaliny i taki też jest typ tego flirtu. Nastawiony jest na relację z przyjacielską i pełną życia dziewczyną, która jest spontaniczna i zorientowana na krótkotrwałe relacje.

Poważni są w Małopolsce

Najbardziej pozytywnie nastawione do żartownisiów są respondentki z Pomorza. Żadna z nich nie unika flirtu z tym typem mężczyzny, a jednocześnie zaledwie 43 proc. mężczyzn z tego regionu wykorzystuje ten sposób. Na pewno panie z Pomorza nie nudziłyby się z mieszkańcami Górnego Śląska, gdzie metoda typu żartowniś jest najpopularniejsza i aż 79 proc. mężczyzn uwodzi rozbawiając kobiety. Najpoważniejsi są mężczyźni z Małopolski. Zaledwie 40 proc. mężczyzn zdarza się wykorzystywać metodę typu żartowniś.

Zabawnych romantyków z artystyczną duszą spotkamy przede wszystkim na Górnym Śląsku. Polki za najbardziej romantycznych i opiekuńczych uważają panów z Górnego Śląska (77 proc. kobiet było uwodzonych w tym regionie właśnie w ten sposób). Kobiety z Górnego Śląska także najczęściej tam spotykały się z flirtowaniem w stylu intelektualisty-artysty (34 proc.).

Romantykami określani są również mężczyźni z województwa łódzkiego i Mazowsza (69 proc. kobiet uwodzonych tą metodą) oraz z Dolnego Śląska i województwa lubuskiego (66 proc. kobiet). Najmniej opiekuńczy są mężczyźni z Pomorza – tylko 40 proc. kobiet miało możliwość romantycznego flirtowania w północnej części kraju.

źródło: metariały prasowe AXE

Czy seksu, tak jak czytania czy jazdy na rowerze, można się nauczyć?
Nie tylko można, ale wręcz trzeba. Nie tylko w Polsce, ale niemal w całej tzw. cywilizacji zachodniej, praktycznie nie istnieje coś takiego jak edukacja seksualna. Rodzice nie wiedzą, jak rozmawiać z dziećmi o intymnych sprawach, bo sami też nie byli uczeni tego, jak to robić. O seksie dowiadujemy się z filmów pornograficznych, z kolorowych gazet i od księdza, który zresztą mówi, że seks to grzech. Większość ludzi wiedzę o seksie czerpie od kolegów, koleżanek, którzy sami niewiele o seksie wiedzą. W Europie, tylko w Holandii, jest zaawansowany system edukacji seksualnej. Dzięki niemu dzieci w szkole wiedzą jakie są sposoby zapobiegania ciąży, jakie są choroby weneryczne. Są uczone, czym seks naprawdę dla pary być powinien. Efektem tego jest najmniejsza w Europie ilość przestępstw na tle seksualnym, najmniejsza ilość ciąż nieletnich. Dokładnym przeciwieństwem jest USA, gdzie te statystyki są porażające. Bo dzieciom o seksie nie wolno mówić nic, to temat tabu.

Załóżmy, że ma pan taką moc sprawczą i może zrobić tak, że polską młodzież zaczniemy edukować w tematach seksu. Kiedy taka edukacja miałaby się rozpoczynać i czego powinno się na niej uczyć?
Wystarczy przyjrzeć się programom nauczania w szkołach holenderskich i przenieść to na nasze podwórko. Nie spodziewam się, że nagle rodzice zaczną pełnić tę rolę, bo ich trzeba by nauczyć tego, jak rozmawiać z dzieckiem. To nie jest łatwe. Najprościej powiedzieć, że seks to grzech, że nie wolno ci się dotykać. Potem efekt jest właśnie taki, że kobiety mają problem z orgazmem. Mężczyźni zaś mają ukryte traumy z okresu dorastania. Wiele matek potrafi bardzo dziwnie reagować na ślady zmazów nocnych na chłopięcej pościeli. Na młodych mężczyznach to wszystko odbija się potem w dalszym życiu seksualnym.

Czy zainteresowanie pańskim blogiem i szkoleniami pozwala wysnuć wniosek, że w Polsce ludzie interesują się seksem i chcą zgłębiać wiedzę na ten temat, ale nie mają skąd jej czerpać?
Ludzie zawsze interesowali się seksem i będą interesować, to podstawowa potrzeba ludzka. Chyba wiele osób wchodząc na mojego bloga spodziewa się, że będą tam pieprzne teksty, albo zdjęcia pań w różnych akrobatycznych pozycjach, mniej lub bardziej ubranych.
Niektórzy się rozczarowują, inni za to dostają coś więcej. Niemniej, na blogu nie mogę i nie chcę pisać bardziej konkretnych informacji. One są dla osób zapisanych na newsletter. Duża część czytelników trafia do mnie, kiedy zauważa, że z ich ciałem dzieje się coś nie tak lub związek zaczyna się rozpadać. Kiedy to partner czy partnerka znajduje sobie kogoś innego i przyczyną rozstania jest „brak dopasowania seksualnego”, to daje do myślenia. Faktem pozostaje, że wiele osób, chce tylko zaspokojenia swoich potrzeb, a niekoniecznie chce wiedzieć więcej i uczyć się o seksie. Bo to niby wszyscy mamy w genach i kto by się tam uczył seksu. Statystyki są niestety inne. Wg badań dr Dodson 17 proc. kobiet nigdy w życiu nie doświadcza orgazmu, a prawie połowa nie ma go podczas stosunku. Praktycznie nie ma też mężczyzny, który nigdy w życiu nie miałby problemów z przedwczesnym wytryskiem czy z erekcją. Kobiety obecnie domagają się więcej i często jest tak, że wręcz na siłę wysyłają swoich mężczyzn do mnie po edukację.

Często powtarza pan, we wpisach na blogu, że czyta go sporo kobiet. Czego panie mogą się dowiadywać z tych wpisów, w końcu jednak kieruje je pan do mężczyzn?
Też jest to dla mnie zagadką, bo ok. 30 proc. czytelników to kobiety. Blog zaś jest dla mężczyzn. Wynika to chyba z tego, że kobiety generalnie bardziej interesują się seksem i lubią czytać. Mężczyźni z natury są wzrokowcami.

Fragment materiału pochodzi z najnowszego wydania EksMagazynu. Cały artykuł znajdziecie w 15. numerze EksMagazynu.

A kiedy flirt jest dopuszczalny?
Gubimy się w tym wszystkim, bo jest wiele osób, które zachowują się kokieteryjnie, ale nie flirtują. Nikomu nic nie obiecują, nikogo konkretnego nie podrywają. Są takie wobec wszystkich – i mężczyzn, i kobiet. Osoby kokieteryjne są takie od zawsze. Wiele z nich dzięki temu coś tam wygrywa – są bardziej lubiane, lepiej traktowane w pracy, więcej uchodzi im na sucho. Inni ludzie odbierają je jako takich, którzy są zawsze uśmiechnięci, zaczynają rozmowę, nie wstydzą się rzucić nieprzyzwoitym żarcikiem. Flirt natomiast związany jest z całą gamą zachowań skierowanych wobec konkretnej osoby. Takie zachowania to pierwsze szczeble do zdrady. Tak trzeba to nazwać.

Wiele osób mówi: „Jestem w związku, jestem wierny, wierna, ale przecież nic się stanie, jeśli od czasu do czasu, poflirtuję sobie na imprezie z jakimś panem lub panią…” Często słyszy pan takie tłumaczenia? Czy druga strona powinna w jakiś sposób zareagować? Czy też powiedzieć: kochanie, poflirtuj sobie, nie będę zazdrośnikiem…
Żeby odpowiedzieć na to pytanie, trzeba wrócić do początków związku. Bo tylko dwoje ludzi, którzy postanawiają być razem, może ustalić normy i zasady. Jeżeli sobie ufają, znają swoje potrzeby, mogą dojść do wniosku, że nic się nie stanie, jeżeli ona pomacha rzęsami do pana sprzedawcy, a on będzie komplementował ciotkę Kryśkę, która jest dwa lata młodsza i piszczy z zachwytu. Jeśli poprawia to im nastrój i nikt nie czuje się zagrożony, to nikomu nic do tego. W dzisiejszych czasach, w dobie internetu, często uciekamy od definicyjnych norm intymności. Nawet zdrada może być inaczej interpretowana przez różne osoby. Problem w tym, że bardzo mało osób ustala sobie definicje w swoich związkach.

Jakie ma to konsekwencje?
Pan, który w poprzednich związkach miał „pozwolenie” na flirt i wiedział, że to nic nie znaczyło, będzie tak samo zachowywał się przy nowej partnerce. Ona natomiast może nie mieć aż tak dużego zaufania, pojawią się ogromne pretensje. Problemem w takim przypadku nie jest to, że partner przekroczył jakieś granice, tylko to, że ona działa według swoich definicji, a on według swoich. Według niego, on nie zrobił nic złego, według niej – bardzo dużo. Wracamy więc do starej prawdy – trzeba jak najwięcej rozmawiać, przegadywać, ustalać. Wyobraźmy sobie taką sytuację – dwie firmy chcą połączyć się w jedno przedsiębiorstwo. Trzeba omówić mnóstwo rzeczy: co robimy z pracownikami, płatnościami i tak dalej. A tu dwa przedsiębiorstwa spotykają się, łączą i nic nie ustalają. Siłą rozpędu jakoś to działa, ale kiedy pojawiają się problemy, te braki od razu wychodzą. Trzeba rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać. Kłótnie o flirt to może być sygnał, że pewne rzeczy w związku są niedopowiedziane.

Co w sytuacji, kiedy mężczyzna ma osobowość gwiazdy, „bawidamka”? Ma mnóstwo koleżanek, uwielbia błyszczeć w towarzystwie, flirtować, a związany jest z spokojną i wycofaną kobietą? Powinna wpłynąć na jego postępowanie?
Ale to jest ta kokieteria, o której mówiłem! Jeśli on jest takim czarusiem od zawsze, kokietuje wszystkie panie w towarzystwie, a nie jedną konkretnie, to niech ona nie chodzi z nim na imprezy. On i tak jej nie zauważy. Powinna porozmawiać z nim, czego oczekuje od niego, kiedy są razem w towarzystwie. Czy ma zdejmować jej płaszcz, nie odstępować na krok czy po prostu ustalają, że on bryluje, czaruje, a ona zajmuje sama sobą.

Ona chce, żeby on się nią zajmował, a on odpowiada: „Przecież taki jestem! Nie robię nic złego!”. Ma go zmieniać na siłę, tępić wszelkie przejawy kokieterii wobec innych, czy po prostu się z tym pogodzić?
Jeśli on jest czaruś, to ona oczywiście może próbować z tym walczyć. Jesteśmy w związkach po to, żeby obie strony były szczęśliwe i nad pewnymi zachowaniami trzeba pracować. Gdy kobieta lub mężczyzna życzy sobie: nie flirtuj, nie kokietuj przynajmniej w gronie rodzinnym i moich koleżanek/kolegów i od czasu do czasu pokaż, że potrafisz zająć się również mną, to druga strona powinna to uszanować. Natomiast jeśli jego towarzystwo jest do takich zachowań przyzwyczajone, to najlepiej dać sobie spokój i kompletnie się nie przejmować. On taki był, jest i będzie. Nigdy nie wynikało z tego nic złego, ewentualnie był w towarzystwie ubaw po pachy.
Natomiast, jeśli on lub ona flirtuje z jedną osobą, to jest to bardzo poważny problem. Trzeba wtedy zastanowić się, czego każde z nich oczekuje od związku, bo może okazać się, że nie tego samego. Może jest tak, że on flirtuje bo musi, potrzebuje, a ona wtedy czuje się kompletnie porzucona i absolutnie nie ma ochoty zgadzać się na takie zachowania? Im szybciej to się wyjaśni, tym lepiej. Mężczyzna powinien powiedzieć, że ona jest dla niego najważniejsza i nie przypuszczał, że może jej to sprawiać przykrość. A jeśli nie ma ochoty się zmieniać, to im szybciej taki związek się rozpadnie, tym lepiej. Takie rozmowy są bardzo istotne. Mogą skończyć się na plus lub minus dla związku, ale trzeba je przeprowadzać.

Fragment materiału pochodzi z najnowszego wydania EksMagazynu. Cały artykuł znajdziecie w 15. numerze EksMagazynu.

Poważnie, nierozważnie i romantycznie

Nie jest dziwne, że kobiety najbardziej cenią sobie style określane jako żartowniś oraz romantyk. Wiąże się to ze sposobem postrzegania flirtu przez kobiety. Dla płci pięknej flirt to nie są zawody, polowanie i podchody z wygraną, ale zabawa, radosne i ekscytujące chwile, w których mogą poczuć się wyjątkowo.

Kobiety flirtując chcą być adorowane i skupiać na sobie uwagę mężczyzn. Tymczasem lanser, człowiek sukcesu (często też pasjonat ) są skupieni przede wszystkim na sobie. Koncentracja na autoprezentacji nie pozostawia tak naprawdę wiele uwagi, którą można by poświęcić kobiecie! Nic tak z kolei nie nudzi pań, jak sytuacje, w których flirt zamienia się nagle w monolog mężczyzny o jego pasjach, pracy, dokonaniach. Kobieta nie chce być we flircie tłem do autoprezentacji partnera, ale jego główną bohaterką.

Liczy się kreatywność

Oczywiście flirt jest grą dla dwojga i jak w każdej grze ostatecznie to strony same ustanawiają jej reguły. Jeśli zdarzy się, że kobieta także dość „instrumentalnie” potraktuje flirt jako środek do celu, wówczas z pewnością pójdzie im dobrze i być może obie strony będą zadowolone.

- Jednak, kiedy mówimy o flircie jako damsko-męskiej zabawie, lekkiej grze niedomówień, wzajemnym zbliżaniu się do siebie, to wtedy kreatywność, swoboda i humor żartownisia oraz tworzenie atmosfery wyjątkowości przez romantyka wygrywają zdecydowanie w opinii pań. Te zachowania trafiają niemal idealnie w kobiece oczekiwania – podkreśla Heidtman.

Ciacho czy obciach?

We flirtowaniu, tak jak w innych dziedzinach, obowiązują w danych regionach, miejscach i społecznościach różne pojęcia dotyczące tego, jakie zachowanie czy wygląd są w dobrym bądź w złym guście.

W niektórych miejscach paker i gangster będą wzorem „prawdziwego mężczyzny”, ale w innych kompletnym „obciachem”, z którym dziewczyna nie zechce mieć nic wspólnego. Dlatego zawsze warto wiedzieć, gdzie należy z pewnych metod zrezygnować.

Sytuacja kolejna. Pewien pan zainteresowany od dawna pewną panią, z którym łączyły go stosunki, że tak powiem, koleżeńskie, zapragnął, żeby owe stosunki, stały się bardziej… hm, bliskie. To pragnienie wcielił w życie, wgapiając się w swoją wybrankę, jak sroka w kość przy każdym możliwym spotkaniu, nie próbując nawet napomknąć o jakiejkolwiek wspólnej kawie, czy, nie daj Boże, czymś mocniejszym…

Gdyby bohaterki wyżej opisanych sytuacji, okazały się… prawdziwymi mężczyznami, pewnie spotkałyby się z owymi amantami, ba, może nawet doszłoby do jakiegoś seksu, choć biorąc pod uwagę tok rozumowania i postępowania panów, nie byłoby szans na jakiekolwiek zabawy w łóżku, chyba, że owa panie rzuciłyby się na mężczyzn i siłą zaciągnęłyby ich do sypialni.

Problem dzisiejszych mężczyzn polega bowiem na tym, że spora część z nich zapomina, na czym bycie mężczyzną polega. Otóż, panowie, kilka prostych wskazówek. Bycie mężczyzną polega na zdecydowaniu. Na tym, żeby robić, to o czym się pomyśli, nawet, jeśli oznacza to ryzyko niepowodzenia. Na tym, żeby umieć wydusić z siebie proste: „Umówisz się ze mną?”. Na tym, żeby umieć zacytować w odpowiedniej chwili choć jeden z zasłyszanych w filmie komplementów pod adresem swoje towarzyszki. Na tym, żeby, jak już się zgodzi na spotkanie, nie spędzać kolejnych trzech dni na dopytywaniu jej, gdzie też chciałaby się wybrać. Na tym, żeby, o ile odbierze telefon po pierwszym spotkaniu, nie zadręczać jej pytaniami o wrażenia z minionej randki, tylko zafundować jej o wiele lepsze niebawem… Na tym, żeby nie zmuszać kobiety do tego, żeby w waszym towarzystwie, to ona była facetem…

No oczywiście, wybierając się na jakąkolwiek imprezę każda z nas przykleja sobie do pleców karteczkę z dokładnym kalendarzem swojego cyklu miesiączkowego, więc potencjalny łowca nie powinien mieć z określeniem czasu naszej owulacji najmniejszych problemów.

Jeśli jednak kobieta zapomni o karteczce, autor radzi, żeby „dyskretnie sprawdzić, co ukrywa pod pudrem, bo w trakcie owulacji skóra kobiety powinna być gładka.” Hm, najlepiej podejść do wybranki ze szklanką wody i ręcznikiem. Wylać jej wodę na twarz, a później ją osuszyć. Nie ma lepszej metody na „zajrzenie pod puder”.

Kiedy już sprawę owulacji, poszukujący seksu mężczyzna ma za sobą, kolej na dalsze działania. „Musisz przebić swoim spojrzeniem na wylot jej duszę i spowodować u niej dreszcze wzdłuż kręgosłupa. Musisz ją sobą zahipnotyzować, rzucić czar ze swoich oczu w jej i nie możesz dać jej szansy na jakąkolwiek ucieczkę.” Oczywiście. Co drugą imprezę padam ofiarą hipnotyzerów „przebijających na wylot moją duszę swoim spojrzeniem”. Owo przebijanie polega na wlepianiu oślego wzroku w mój biust, nogi i biodra. Zwykle jednak taki delikwent wywołuje raczej irytację niż podniecenie, ale może się nie znam, w końcu nie pisuję poradników, które mają w każdym zakompleksionym, myślącym wyłącznie penisem idiocie, obudzić Casanovę.

Dalej jest jeszcze lepiej. Pojawia się przykazanie każdego domorosłego mistrza uwodzenia: „Pamiętaj – można zdobyć każdą kobietę, jeżeli zagra się trochę na jej próżności!” Autor radzi więc wyposzczonemu podrywaczowi, aby zmysłowo nowo poznaną kobietę dotykać i równie zmysłowo patrzeć jej w oczy. Nie wiem, jak wy, ale Mia w sytuacji, gdy natarczywy gość wchodzi w jej przestrzeń osobistą, może mu zwyczajnie dać po pysku. I zapewniam, że z grą wstępną nie będzie to mieć nic wspólnego…

Ale idźmy dalej. Tam, na drodze podrywacza pojawia się taniec. I kolejna złota rada, tu cytat: „Uwaga! Nie staraj się ukryć erekcji, jeśli do niej przypadkiem dojdzie. To będzie ewidentny znak dla twojej partnerki, że na ciebie działa.” Tia… Jak zareagowałybyście na faceta, który tańcząc z Wami zaprezentowałby Wam swoje „uznanie” dla Waszych wdzięków we wspomniany powyżej sposób? Na pewno, jak podkreślają złotouści radzący, wskoczyłybyście od razu do jego łóżka, nieprawdaż? Tak myślałam. Ja robię tak za każdym razem, kiedy obcy dla mnie gość dostaje na mój widok erekcji w miejscu publicznym.

„Jak zdążyliście się zorientować zapewne po własnych doświadczeniach, sztuka uwodzenia kobiet nie należy do najłatwiejszych.” – konkludują na koniec autorzy poradnika. Okazuje się, że radzenie, jak to robić wychodzi facetom jeszcze gorzej niż samo uwodzenie. Mam tylko nadzieję, że żaden pan nie weźmie sobie opisanych porad do serca. Ani tym bardziej, do innej części swojego ciała – tej, której (niestety) najczęściej używa do myślenia.