Wspaniałe kreacje i rewelacyjna kadra. Fotografia nocna i „miejskie wampiry”. Zdjęcia modowe w zabytkowej Wieży Ciśnień. Do tego „Wieczór Kulturalny”- niezwykły event, który odbędzie się w „Browarze Tumskim”. Alicja Reczek White Alice i jej goście nie próżnują !!! Tym razem zapraszają Was do Płocka – książęcego miasta usytuowanego na Wzgórzu Tumskim. Jesienna edycja warsztatów utalentowanej fotografki, odbędzie się w zbliżający się weekend

MIEJSKA FOTOGRAFIA NOCNA i wampiry

- W ramach edycji listopadowej spotkamy się ze SKIBKIEM, moim przyjacielem i bardzo dobrym fotografem, specjalizującym się w miejskiej fotografii nocnej. Jeśli ciekawi was ten temat, to wyśmienita okazja, by go zgłębić. Po „Wieczorze Kulturalnym” udamy się na ul. Tumską – główny, płocki deptak. Nasze modelki i modele wcielą się w rolę ponętnych wampirów. Listopad to idealny czas, aby „ugryźć” właśnie ten klimat – opisuje White Alic.

Skibek

ul. Tumska

WIECZÓR KULTURALNY

- To wyjątkowe wydarzenie kulturalne. Do tej pory dwa razy prezentowane w Warszawie (klubokawiarnia ‘Cześć’ i ‘Skład Butelek’). Po raz trzeci odbędzie się w Płocku w „Browarze Tumskim”. W samym środku warsztatów przekażę pałeczkę moim gościom. Program autorski zaprezentuje: ANDRZEJ BERSZ ‘schody do nieba’, BARTOSZ GRZYWNA i MARCIN BOGDAN SZADKOWSKI. Zobaczymy filmy, teledyski i zdjęcia. A koniec wieczoru podsumuje wspólna dyskusja.

Więcej: https://www.facebook.com/events/1554934738062838/?ref=ts&fref=ts, „Dlaczego Twoje zdjęcia są takie smutne?”

WIEŻA CIŚNIEŃ i sesja modowa

-Drugiego dnia warsztatów sesje zdjęciowe odbędą się w zabytkowej Wieży Ciśnień. Industrialna konstrukcja na zewnątrz i ciekawe wnętrze. Charakterystyczne, kręcone schody, restauracyjne zaułki na każdym piętrze, a na samej górze platforma widokowa. Niezwykłe miejsce dające wiele możliwości na oryginalny kadry – przedstawia program warsztatów Alicja Reczek.

Wieża Ciśnień

Uczestnicy warsztatów będą korzystać z kolekcji wspaniałych projektantek:

Lidii Sajdak LIIL oraz Grażyny-Pander Kokoszki G-style

Zostały ostatnie wolne miejsca! Kontakt: http://www.warsztatyfoto.eu/kontakt i  zapisy: http://www.warsztatyfoto.eu/koszt.html

Zdjęcia z poprzednich edycji warsztatów:

Na zdjęciu Malwina Walczak, fot. Dariusz Murański

Fot. Skibek.pl

Backstage z poprzedniej edycji warsztatów:

Fot. veil.pl

Lidia Sajdak (LIIL)

- Wizja to taka natrętna mucha, która nie da ci spokoju póki jej nie zabijesz. Przekładając to na sytuację artysty/projektanta (o ile przyjmiemy, że projektant może być artystą) znaczy tyle, że pomysł, który rodzi się w głowie trzeba jak najszybciej zrealizować.

-Styl z kolei to takie słowo, którego znaczenie w tym momencie jest fatalnie pojmowane przez większość projektantów, którzy sami się obwołują twórcami jakiejś przełomowej myśli projektowej. O prawdzie i oryginalnym stylu można było jeszcze mówić o projektantach ubiegłego stulecia. Tym największym, jak na przykład Coco Chanel. Teraz jest to moim zdaniem niemożliwe i to z dwóch przyczyn: jedną jest wysycenie rynku, drugą z kolei globalizacja, w wyniku której wszyscy mamy „zanurzone” głowy w tzw. przeze mnie „chmurze konceptualnej”. Internet pozwala zbadać wszystkie zasoby projektów i sztuki z przeszłości, mało tego, cały czas mamy szansę na „monitoring” tego co ktoś zrobił przed chwilą. W konsekwencji projektanci kradną czyjąś myśl, mniej lub bardziej świadomie, ja też. Parę lat temu miałam jeszcze złudzenia, że udaje mi się stworzyć coś w miarę oryginalnego. Z tego fałszywego założenia pomógł mi wyjść mój przyjaciel, również projektant i artysta. Konsekwentnie wymieniał kolejnych artystów z Japonii, Australii czy innego zakątka świata, którzy stworzyli coś zgodnego z moją myślą. Zatem nie ma nowego stylu i nie będzie.

-Pomysł na „co robimy” jest o tyle istotny, że działa jak drogowskaz. Jeśli mamy jasne „wytyczne” gdzie chcemy „dojechać” i z jaką prędkością z życia można wyeliminować chaos i wszystko zaczyna iść gładko. Odbywa się we właściwym miejscu i z właściwym tempem. Czegokolwiek byśmy nie robili, w jakimkolwiek obszarze życia zawodowego byśmy się nie poruszali, najważniejsza jest szczerość względem siebie. Przy spełnieniu tego warunku istnienie ogromna szansa na satysfakcjonujące życie zawodowe.

Lidia Sajdak (LIIL), krakowska projektantka mody.  O sobie mówi: projektuje, bo musi. Specjalizuje się w kategorii mixed-media. Używa niekonwencjonalnych komponentów i unika sztampowych rozwiązań projektowych. Nie interesuje się modą, wychodząc z założenia, że to moda powinna interesować się nią. Tam gdzie większość ludzi widzi granicę, dla niej znajduje się punkt wyjścia.

Fot. Tomasz Jachowicz

Grażyna Pander-Kokoszka (G-style)

- Pomysł? Przyznam się, że nigdy nie wiem co chcę uszyć. Po prostu wpadam do sklepu z tkaninami i wizja sama się nasuwa. Na każdą tkaninę można mieć 1000 wizji. Cenię dodatki ale nie muszą być one typowo pasmanteryjne. Co do stylu myślę, że bazuję na latach 50-60. Zawsze będę się trzymać kurczowo eleganckich, klasycznych i typowo kobiecych modeli. Nie oznacza to jednak, że nie eksperymentuję.

- Moda to nie tylko estetyka, to wyrażenie siebie i tego co nam w duszy gra. Zatem SZNURY – SZNURKI stały się moją aktualną inspiracją. To okno do mojej nowej kolekcji, która jeszcze się tworzy. Sznurek wykorzystuję w wielu kreacjach: w gorsetach, sukienkach, spódniczkach. Idąc o krok dalej zamiast pasmanterii używam np. metalowych podkładek i wkrętek nie zapominając o innych świecidełkach. Ta kolekcja to nowa odsłona mnie mimo, że mało szablonowa i  spektakularna dalej pozostaje kolekcją elegancką na swój sposób, a przede wszystkim kobiecą czyli taką jak lubię. Chcę pokazać, że nawet KICZ może być elegancki i praktyczny, a zarazem zjawiskowy. Mam pełno pomysłów na siebie i na to co nowe, nie koniecznie konwencjonalne. Nie chcę dać się zaszufladkować.

- Sama nie wierzę, że tak myślę i tworzę, ja kobieta kochająca lata 50. Ale wiem, że  warto podążać za głosem intuicji w końcu to kolejna bardziej zwariowana współczesna epoka, która na wiele więcej nam pozwala.

Grażyna Pander-Kokoszka, projektantka i właścicielka pracowni krawieckiej G-style. Ceni kobiecość, styl i klasę. Uważa, że każda kobieta jest piękna i zasługuje na to, by otulić ją dobrze skrojoną sukienką. Mottem G-style są słowa Coco Chanel:  -W nadchodzącym roku suknie kobiece zapowiadają się tak pięknie, że mężczyźni nie będą mieli ochoty, by one je zdejmowały.

Fot. Gerard Stefaniak

Grzegorz Chmiel (ArtChmiel)

- Z Alicją znamy się kilka ładnych lat, wiele wypitych razem kaw, wiele rozmów o sztuce i o życiu. Do tej pory brałem udział w dwóch edycjach „Czarownych Warsztatów”. Działaliśmy w maju i w czerwcu na Starej Pradze i w Parku Rydza Śmigłego na Powiślu. White Alice postawiła mi nie lada wyzwanie – miałem przygotować bukiety, by wnieść trochę zapachu do jej świata.

- Jak wyglądają przygotowania do takiej współpracy? Za każdym razem dowiaduję się o wymiarze, w który przeniesie nas Alicja. Później zapoznaje się z postaciami, które zaistnieją na scenie- to trochę jak teatr. Przeglądam stylizacje, faktury i wzory tkanin. Nie bez znaczenia jest kolorystyka i uroda kadry pozującej. Właśnie te czynniki decydują o stylu moich kompozycji.

- Jako florysta towarzyszę ludziom podczas najważniejszych momentów ich życia. Kiedy biorą ślub to w jakieś części biorę go z nimi. Poznaje osobowość młodej pary i odzwierciedlam ich poprzez kwiaty. Obdarzają mnie ogromnym zaufaniem, gdyż każda kompozycja jest indywidualna. Nie mam w zwyczaju powielać swoich ani czyichś prac. Ta zagadkowość jaki efekt będzie finalnie i późniejsze zadowolenie moich klientów jest dla mnie wyjątkowo cenne. Poza tym staram się, by wszystko było dokładne. Jestem perfekcjonistą. Oprócz radosnych chwil towarzyszą mi też te, które uczą pokory, które każą na chwile się zatrzymać i zastanowić nad sensem życia. Dzieje się to wtedy kiedy ludzie wraz z moimi aranżacjami żegnają swoich bliskich.

- Styl w mojej pracy jest ważny, bo kreuje on jasno markę ArtChmiel. Każdy artysta powinien podążać za głosem intuicji. Gusta odbiorców są różne i trzeba liczyć się i uodpornić na krytykę. Nie współpracuje z każdym i nie wykonam każdego bukietu- współpracuję z tymi, którzy czują świat tak jak ja. Myślę, że jestem rybakiem ludzkich odczuć i emocji, które wyrażam poprzez piękno roślin. Niczym wiatr wsłuchuje się w ludzkie historie, noszę je w sobie- to nimi bije moje serce. Cechuje mnie kreatywność i oryginalność. Nie ma dla mnie rzeczy niemożliwych są tylko niekonwencjonalne połączenia. Czekam na wyzwania i osoby, które ukradną mój wolny czas, by stworzyć coś pięknego. W najbliższym czasie planuję kilka kontrowersyjnych projektów, ale nie będę ujawniał niespodzianki. Późną jesienią ukażą się efekty, a tymczasem zapraszam do mojej pachnącej krainy.

Grzegorz Chmiel, florysta. Obecnie mieszka i działa w Warszawie. Założyciel marki ArtChmiel.

Fot. Sławek Patoka

Więcej na temat gości „Czarownych Warsztatów”  znajduje się pod tym linkiem.

Aktualności – https://www.facebook.com/pages/Warsztaty-Fotografii-Artystycznej-WHITE-ALICE/131264216946129?fref=ts

Kolejna edycja weekendowa odbędzie się w Warszawie jesienią, tymczasem zapraszamy na WAKACJE FOTOGRAFICZNE, które odbędą się w drugiej połowie sierpnia 21-27.08.2014.  Zapisy: http://www.warsztatyfoto.eu/koszt.html

Co się zmieniło ? Mniej mówię, a bardziej słucham. Przynosi to dobre efekty. Coraz śmielej szukam i eksperymentuję. Jeśli sesja aktowa – to kilkuosobowa, jeśli fashion-  to z oryginalnymi modelkami, kreatywnymi wizażystami i w ciekawych miejscach.

Bardzo cieszą mnie kontakty z projektantami, którzy (przynajmniej tak mi się wydawało do niedawna) byli poza moim zasięgiem a teraz sami mnie znajdują i proponują współpracę. To niesamowite uczucie, kiedy niespodziewanie spełniają się marzenia. Przez lata przylgnęła do mnie opinia, że specjalizuję się w aktach i zdjęciach portretowych. Współpraca z projektantami daje mi możliwość przełamania tego schematu.

Ostatnie pół roku spędziłam w  różnorodnych plenerach; robiłam zdjęcia na terenie kilku parków krajobrazowych przy okazji kolejnych warsztatów grupowych i sesji indywidualnych, aż nadto nacieszyłam się lasami, łąkami i jeziorami. Pomyślałam sobie: „Dość tej puszczy!” Czas na wysokie obcasy i w miasto,  dlatego w przyszłym roku przenoszę „Krainę Czarów” do Warszawy.

___________________________________________________________________

Jeszcze tej jesieni będę prowadziła zajęcia szkoleniowe w ramach projektu „Kolory Nadziei”. Warsztaty dotyczą m.in. motywacji i doskonalenia osobowości ze szczególnym uwzględnieniem myślenia twórczego, skupiają się na: zrozumieniu samego siebie, znalezieniu odpowiedzi na pytania: „Kim jestem?”, „Do czego dążę?”, „Jak żyć szczęśliwie?”. Trzeba podkreślić, że zajęcia prowadzone są w sposób bardzo niekonwencjonalny z wykorzystaniem działań artystycznych- w tym muzycznych, fotograficznych i teatralnych. Współpracuję ze wspaniałymi trenerami m.in.: Tadeuszem Trocikowskim, Anną Urbańską, Kamilem Szafrańcem, Ryszardem Wolbachem. Nad całością projektu czuwa główna jego autorka-  Barbara Szafraniec.

Niebawem w Płocku odbędą się jesienne edycje warsztatów fotograficznych, które organizuję i prowadzę. Dwa weekendy do wyboru: 25-27 październik 2013 i 8-10 listopada 2013. Bardzo fajna propozycja dla wszystkich miłośników zdjęć : piękne, ognistowłose modelki i zabytkowa architektura, unikatowe kreacje od Małgorzaty Motas www.facebook.com/GosiaMotasFashionDesigner. Na „czarownym pokładzie” pojawi się Anna Kaszkowiak (Absentia) – wszechstronna i utalentowana projektantka z Warszawy promująca markę Veil.pl, która też zajmie się wizażem i stylizacją.  Gościem warsztatów będzie Marcin Bogdan Szadkowski, działacz kulturalny, artysta i członek zarządu Płockiej Grupy Fotograficznej (PGF). Wszystkich zainteresowanych jesiennymi warsztatami zapraszam na pokład www.warsztatyfoto.eu.

W przyszłym roku będę kontynuować projekty szkoleniowe, ale pojawiają się też na horyzoncie nowe przedsięwzięcia – m.in. zostałam zaproszona do współpracy w ramach festiwalu fotograficznego „Foto Weekend 2014″.

__________________________________________________________________

Często słyszę, że mam szczęście, że nie warto mi kibicować, bo zawsze spadam na cztery łapy…Tak, wierzę swoim czterem łapom, a grunt na który spadam wcześniej wypracowałam. Eliminuję negatywne emocje. To podobno psychologia… czyli to co również kocham. W gruncie rzeczy chodzi o to by przeżywać życie pozytywnie, by cieszyć się każdym dniem i towarzystwem wartościowych ludzi- to mój kompas.

Najczęściej zadawane pytanie: jak daleko mam zamiar się posunąć ? Nie chcę być skandalistką. Chcę układać się sama ze sobą – to w zupełności wystarczy. Mam niezwykłe życie pełne pasji i nie narzekam na brak inspiracji. Wena mnie prześladuje i mam apetyt na życie. Chcę odkrywać świat, chciałabym zostawić po sobie coś znaczącego. Może napiszę książkę. Może wydam album. Może zrobię wystawę albo wyjadę do innego kraju? Może znowu się zakocham? A może zdarzy się  jeszcze coś innego…

White Alice