Na co dzień realizuje sesje zdjęciowe, prowadzi warsztaty, dzieli się swoją twórczością na łamach polskich i międzynarodowych czasopism, jest jurorką podczas ogólnopolskich konkursów. Przekazuje swoją wiedzę z pasją i zaangażowaniem, bo jak podkreśla, lubi uczyć. Za co kocha fotografię? Na czym polega fenomen Krainy Czarów? Jakie ma plany na przyszłość? O tym wszystkim opowiada Alicja Reczek, szerzej znana jako White Alice.

Czy jest coś, co drażni Cię w fotografii lub w środowisku, które jest z nią związane?

Alicja Reczek White Alice: W samej fotografii nic mnie nie drażni. Denerwuje mnie raczej złe obchodzenie się z nią. Wiem, że mówię jak o istocie żywej, ale… nawet na moje aparaty mówię „dzieciaki”. (śmiech)

fot. White Alice

O czym myślisz, mówiąc „złe obchodzenie się z fotografią”?

Irytuje mnie przerost formy nad treścią. Epickie toplessy w rzepaku, to jest dramat. Podnoszą mi ciśnienie zgorzkniali geniusze, którzy cedzą nadęte słowa. Zawiść i zazdrość świadczy o kompleksach. Rozbraja mnie jak „mistrz” robi obrazki sam dla siebie. Żałosne, jak picie do lusterka.

Dodam jeszcze brak funduszy na wspieranie młodych – zdolnych, ale i starych – zdolnych. Mamy w Polsce wielu pięknych artystów. Ich prace są niedoceniane i kończą w szufladzie.

fot. White Alice

Z czego to wynika? Nie mają siły przebicia?

Różnie. To nieśmiali introwertycy. Kłótliwi i roszczeniowi. Wkładają w fotografię zbyt mało czasu. Nie mają szczęścia. Rezygnują przed metą. Znam osoby, które świetnie się zapowiadały, ruszyły z impetem, ale pierwsze potknięcia spowodowały zniechęcenie. Ostatecznie zrezygnowali z fotografii.

Powodem ich rezygnacji były wszystkie te kwestie, o których mówisz?

Nie, zrezygnowali, bo za mało kochali fotografię. W tego typu miłości idzie się na całość. Poza tym można zajmować się zdjęciami w ramach pasji, zawodowo lub łączyć te podejścia. Każdorazowo zmienia to start, lot jak i miejsce lądowania.

Dodam, że u nas w kraju są kiepskie warunki do zajmowania się sztuką. Polacy nie mają czasu i możliwości finansowych. Mówię tu o pojawianiu się na wernisażach, kontemplacji wystaw, bo sam internet nie wystarczy. To powoduje między innymi brak dialogu. Nie stać nas na kupowanie dobrych albumów, a co dopiero mówić o fotografii kolekcjonerskiej. Zupełniej inaczej to wygląda w Paryżu, Wiedniu czy w Rzymie. Komercyjne zajmowanie się fotografią w Polsce również nie przynosi kokosów. Studia fotograficzne plajtują, a ceny za zlecenia dołują. Taki klimat zniechęca i demotywuje. Nie dziwię się, że wielu moich kolegów odchodzi z branży lub obraża się na światek artystyczny. Zostają najwytrwalsi… Ci, co kochają fotografię niezależnie od okoliczności.

fot. White Alice

Nie da się nie zauważyć Twojego wielkiego zaangażowania w fotografię. Nawet teraz, gdy o niej rozmawiamy. Trochę tak jakbyśmy mówiły o związku z mężczyzną.

Dokładnie tego nie mógł znieść mój ostatni partner.

Był zazdrosny?

Na początku nie, a potem coraz bardziej mu to przeszkadzało. Mogę zapewnić, że tego typu zazdrość jest gorsza niż zazdrość o kogoś. Po prostu bardzo trudno spersonifikować sztukę jako taką. Ale najgorsze to kazać artyście wybierać.

fot. White Alice

A Ty musiałaś wybierać?

Wybrałam, dlatego rozmawiamy.

Za co tak naprawdę kochasz fotografię?

Chyba za to, że pozwala mi być sobą. Mogę dotykać życia, a z drugiej strony marzyć na jawie. Zaznaczę, że nie zawsze są to tęczowe fantazje. Wartością jest indywidualny wgląd. Fotografia jest jak leczniczy rytuał. Uwrażliwia na wiele spraw, od detali po emocje. Jest symboliczna i zostawia ślad. A przede wszystkim pozwala na kontakt z drugim człowiekiem. To jest zawsze odkrywcze. Poza sesjami mam wiele dobrych wspomnień. Odwiedzam malownicze miejsca. Bywam na festiwalach, pokazach i eventach. Dzięki temu zainteresowałam się filmoterapią. Dużo by mówić… Dziś wiem, że zdjęcia są owocem. Zaś fotografia to proces, który mieści w sobie Drogę, Doświadczenie i Rozwój.

fot. White Alice

Czy masz jakąś złotą radę dla tych, którzy są na początku ścieżki fotograficznej?

Warto otaczać się mentorami, czyli ludźmi, którzy coś osiągnęli. Warto czytać, oglądać, ale przede wszystkim trzeba robić zdjęcia. Warto zadawać pytania, ale istotna jest także umiejętność słuchania.

_________________________________________________________________________

„Kiedy mówisz, powtarzasz jedynie to, co już wiesz. Gdy zaś słuchasz, masz szansę nauczyć się czegoś nowego”.

Dalai Lama.

_________________________________________________________________________

Ostatnio sporo się u Ciebie dzieje. Słyszałam m.in. o albumie, książce, wystawie…

Rzeczywiście, po 10 latach fotografowania postanowiłam wydać album. Będzie to zbiór zdjęć analogowych. Wykonałam je aparatem średnioformatowym. Obecnie jestem na etapie uzupełniania materiału o sesje, które dopełnią koncept. Następnie skupię się na selekcji. Zasięgnę opinii ekspertów i tych, którzy mają na koncie podobne publikacje. Zdanie moich odbiorców i bliskich również ma znaczenie. Następnie etap techniczny, czyli to co związane z grafiką. Promocję wydawnictwa chcę połączyć z kilkoma wystawami.

Co do powieści, przez ostatnie lata powstawały krótkie fragmenty. Stąd robocza nazwa „Fragmenty i szkice”. Przełomowy okazał się rok 2016/2017, bo to, co napisałam ewoluowało w tytuł „Muza”. Ciekawe, że na treść żywo reagują panowie. Przyznam, że to dla mnie duże zaskoczenie. Myślałam, że piszę babską książkę. (śmiech)

fot. White Alice

W międzyczasie przygotowujesz się też do sierpniowej edycji warsztatów.

Tak, niebawem ruszamy z tygodniową edycją, która odbędzie się w Płocku. Czarujemy w dniach 12-18.08.2017. Świetna ekipa. Piękne modelki. Goście ze świata kultury i sztuki. Grażka, Maarten Eiche i Jarosław Skrzypczyk, który jest sobowtórem papieża Franciszka. Tylko nie pytaj, jak to się stało, bo sama nie wiem. Widocznie przyciągam niemożliwe. (śmiech)

Sesje odbędą się w nietypowych miejscach. Rok temu było lotnisko, a teraz odwiedzimy Teatr Dramatyczny. Czeka nas całodniowa wyprawa do muzeum w Brudzeńskim Parku Krajobrazowym. Do tego industrialne gorsety od Karola Mietkiewicza. Robią duże wrażenie, bo wyglądają jak wyjęte z obrazów Zdzisława Beksińskiego. Wizażem i stylizacją zajmie się Agnieszka Mularczyk.

Uczestnicy warsztatów zetkną się z portretem, modą i aktem. Zaplanowane są również panele teoretyczne. Poruszymy kluczowe kwestie takie jak: kompozycja, istota światła w plenerze i współpraca z modelką. To potężny mix. Będzie się działo!

Gdzie będzie można obejrzeć zdjęcia z letniej edycji?

Efekty sesji zdjęciowych można śledzić na oficjalnej stronnie www, Facebook i na Instagramie.

A co z jesiennymi warsztatami?

Jesienne warsztaty 2017 będą miały formułę weekendową. Odbędą się 21-22 października w Warszawie.

_________________________________________________________________________

,,Sztuka jest niezwykle ważna, bo upamiętnia pory roku duszy albo szczególne lub tragiczne wydarzenia w podróży duchowej. Sztuka nie jest po prostu dla nas, nie jest tylko wyznacznikiem wglądu w głąb rzeczy. Jest to także mapa dla tych, którzy pójdą naszym śladem”.

Clarissa Pinkola Estés – „Biegnąca z wilkami”.

_________________________________________________________________________

WWW http://www.warsztatyfoto.eu/

Facebook https://www.facebook.com/czarownewarsztaty/

Instagram https://www.instagram.com/white_alice_photography/

Zacznijmy jednak od tego, czym tak naprawdę są „Czarowne Warsztaty” Jak na Krainę Czarów przystało przewodzi nią Alicja. Nasza, polska Alicja Reczek, szerzej znana jako White Alice. Co roku do jej Wonderlandu przyjeżdżają entuzjaści fotografii z Polski i z zagranicy. Są to osoby na początku ścieżki fotograficznej, ale również te bardziej doświadczone. Co przyciąga? Merytoryczny program. Pomysłowy scenariusz sesji. Piękne modelki. A może postać Białej Alicji? Z pewnością jest to niezwykłe przedsięwzięcie. Na pokładzie warsztatów nie brakuje gości ze świata kultury i sztuki. Mieszanka osobowości sprawia, że mamy do czynienia z Wielkim Spotkaniem Artystycznym. Jak podkreśla sama autorka: „poza zdjęciami ważna jest atmosfera, oparta na wzajemnym szacunku i empatii”. Takie podejście sprawia, że każdy na pokładzie warsztatów czuje się dobrze i ma piękne wspomnienia. Nie bez znaczenia są dobre referencje. Warsztaty są polecane i promowane przez wiele znamienitych instytucji. Nic dziwnego, że doczekały się też stałych bywalców.

Więcej na: www.warsztatyfoto.eu

Backstage, letnia edycja warsztatów w Słupnie, 2015

Backstage z letniej edycji warsztatów 2016, fot. Tomasz Załęski

Od 12 do 18 sierpnia 2017 r. PŁOCK stanie się stolicą fotografii. Pojawią się tam bowiem nie tylko amatorzy, ale i profesjonaliści, którzy podzielą się z uczestnikami swoją wiedzą oraz doświadczeniem. Nie zabraknie zatem takich postaci jak: Grażka, Maarten Eiche czy Jarosław Skrzypczyk.

W sesjach zdjęciowych wezmą udział profesjonalne modelki Ametist i Differentia. Nie zabraknie też nowych twarzy. Pierwszy raz na pokładzie warsztatów będą pozować Paulina Kotuniak i Magdalena Kubiak.

Ametist

W duszy gra jej nie tylko fotomodeling, ale i muzyka. Ma za sobą studia na Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, a na co dzień śpiewa w zespole Alhena. Udziela się również jako nauczycielka śpiewu.

Nie da się jednak ukryć, że jej pasją jest fotomodeling, któremu oddawała się już podczas studiów – na przekór harmonogramom zajęć i egzaminom. Niektórzy znają ją również jako cosplayerkę, a więc mogli oglądać Ametist w przebraniach imitujących różne postacie z bajek, filmów czy gier.

„Od zawsze uwielbiałam bajki w każdej formie. Świat fantastyki łączyłam z rzeczywistością. Tak jest do dziś. Marzyłam o byciu księżniczką, wiedźmą, wróżką… Odkryłam na to genialny sposób – fotomodeling!

Moja pierwsza sesja była przygodą. Do dziś pamiętam jak szłam przez las z koszykiem pełnym kwiatów. Było to w 2013 roku kiedy zrozumiałam, że zdjęcia to coś więcej. Zaczęłam wcielać się w różne role. Stopniowo zaczęło stawać się to częścią mnie. Nie wiązałam z tym swojej przyszłości. Miała to być jednorazowa sesja ale coś nie dawało mi spokoju. Chciałam więcej i więcej.

Podziwiam ludzi, którzy potrafią uwiecznić w piękny sposób ludzkie ciało. Dlatego akty zajmują w moim świecie szczególne miejsce. Sesja jest udana wtedy, kiedy realizowana jest z wizją i sercem. Uwielbiam ludzi kreatywnych i to z nimi chcę współpracować. Cenię oryginalne pomysły i chcę zaskakiwać.

Chętnie biorę udział w projektach ze scenariuszem. Mam na swoim koncie wiele plenerów fotograficznych. Szczególnie lubię pozować z przyrodą – to najlepsza modelka.”

portfolio www.facebook.com/ametist111

fot. Madame Dentelle

fot. Paweł Konopczyński

Differentia

Differentia, a właściwie Andżelika Kłopotowska to kolejna modelka „Czarownych Warsztatów”. Piękna brunetka, która pojawiała się już na spotkaniach organizowanych przez White Alice. Współpraca z nią to czysta przyjemność, a ona sama chętnie bierze udział w różnego rodzaju sesjach fotograficznych, eventach i pokazach.

Polska Monica Bellucci. Profesjonalistka, która cieszy się świetną opinią. Do tej pory brała udział w kilku edycjach ‘Czarownych Warsztatów’ White Alice. Ma na koncie pokazy i sesje komercyjne. Pozuje w eventach fotograficznych. Uwieczniali ją najlepsi.

Piękny, klasyczny typ urody. Wspaniałe warunki fizyczne i umiejętności aktorskie sprawiają, że jest bezkonkurencyjna. Doskonale sprawdza się w takich zakresach jak: portret, fashion i nagość zakryta. A takie cechy jak zaangażowanie, skromność i cierpliwość czynią z Niej modelkę doskonałą.

Ulubienica White Alice, która regularnie wraca na pokład „Czarownych Warsztatów”. Z wykształcenia tłumaczka i anglistka. W chwilach wolnych zajmuje się sportem. Należy do Flyons Ultimate Frisbee Płock – pierwszej lokalnej drużyny Ultimate Frisbee. To tam poznała swojego męża, a od niedawna jest młodą mamą. Jak widać pasja łączy nie tylko umysły, ale i serca.

Więcej na: www.maxmodels.pl/modelka-anqie.html

FB: www.facebook.com/Dlfferentia

fot. White Alice

fot. White Alice

Paulina Kotuniak

Na warsztatach u White Alice wystąpi po raz pierwszy. Aktorka i performerka, która czaruje ogniem. Na co dzień studentka Wydziału Sztuki w Krakowie, specjalność: animacja kultury w przestrzeni społecznej. Wrażliwa i eteryczna. Pasjonatka małych form przestrzennych i florystyki.

Zdjęcie wykonane podczas plenerowego spektaklu "Veni, vidi wici" będącego połączeniem Giant Puppet i Fire Show na podstawie mitu o Arachne. Reżyseria Joanna Stanowska. Krotoszyński Festiwal Ognia.

Magdalena Kubiak

Płocczanka na co dzień urzędująca w Warszawie. Subtelna i eteryczna. Na warsztatach u White Alice będzie pozować pierwszy raz. Nieograna twarz i słowiański typ urody sprawią, że z pewnością będzie rozchwytywana. To przednia okazja, by uwiecznić prawdziwego anioła.

Na zdjęciu Magdalena Kubiak, fot. Witold Fotografuje

ZAPISY:

email: white_alice@interia.com

fb: https://www.facebook.com/czarownewarsztaty/

www: http://www.warsztatyfoto.eu/

White Alice.

Backstage z warszawskiej edycji Czarownych Warsztatów White Alice

White Alice www.facebook.com/AlicjaReczekWhiteAlice

To już kolejna edycja letnich „Czarownych Warsztatów” White Alice. Wszyscy, którzy chcieliby trafić do Krainy Czarów powinni udać się między 12 a 18 sierpnia 2017 r. do PŁOCKA (woj.mazowieckie). Podczas tych niecodziennych zajęć z fotografii nie zabraknie interesujących Gości oraz zdolnych modelek i modeli. Oprócz wykładów i prelekcji przewidziane są zajęcia praktyczne. Tradycją są też piękne stroje, które dopełniają atmosfery każdego ze zdjęć. W tym roku zadba o nie projektant Karol Mietkiewicz. Wizażem i stylizacją fryzur zajmie się Agnieszka Mularczyk.

Na zdjęciu projektant Karol Mietkiewicz

fot. Karolina Marzyńska

fot. Darek Pietrzak

Na zdjęciu Agnieszka Mularczyk, fot. Magdalena Panasiuk

Grażka, Maarten Eiche, Jarosław Skrzypczyk…

White Alice, inicjatorka przedsięwzięcia za każdym razem dba o to, aby podczas jej Warsztatów nie zabrakło interesujących Gości. W tym roku pojawi się m.in. Grażka, która sprawdza się nie tylko w roli fotografki, ale i aktorki czy performerki. Opowie uczestnikom, jak wygląda praca na planie zdjęciowym. Wystąpi w roli modelki, bo modeling to najmocniejsza strona Grażki. Ci, którzy pojawią się w Płocku z pewnością dostrzegą w niej wielką pasjonatkę, optymistkę, ale i niezwykle energiczną oraz charyzmatyczną kobietę.

fot. Kazimierz Olszewski

fot. Bartosz Grzywna

Na tegorocznych Warsztatach pojawi się również Maarten Eiche wraz ze swoim projektem „30 DNI BEZDOMNEGO”. To niecodzienny reportaż wcieleniowy, który po kilku latach leżakowania na dnie szafy zostanie upubliczniony.  Premiera odbędzie się 16 sierpnia 2017 r. w „Browarze Tumskim” w Płocku. Początek spotkania zaplanowany jest na godz. 20.30. Wstęp wolny.

„To jeden z najbardziej poruszających projektów jakie widziałam. Od razu chwyta za serce, bo jest szczery. Opowiada o człowieku wprost, bez niepotrzebnych ozdobników. Powoduje mix mocnych, często sprzecznych ze sobą emocji. Wszystko dopełnia autobiograficzny komentarz autora. Co ciekawe „30 dni bezdomnego” przeleżało w szufladzie kilka lat. Dlaczego tak się stało? Postanowiłam stworzyć przestrzeń, by móc o tym opowiedzieć. Będzie głęboko, kłopotliwie i wielowarstwowo. Paradoksalnie tam gdzie kończą się słowa, zaczyna się obraz.”

White Alice

Warto podkreślić, że adepci warsztatów spotkają się z Maartenem Eiche także na planie sesji zdjęciowych. Gość White Alice wystąpi w roli modela. Ponadto zaprezentuje kolekcję aparatów analogowych.

Na zdjęciu Maarten Eiche

fot. Maarten Eiche

Polsce dał się ostatnio poznać jako oficjalny sobowtór Papieża Franciszka. Mowa oczywiście o Jarosławie Skrzypczyku, który również zagości w Płocku i zapozuje podczas zajęć organizowanych w ramach warsztatów. Uczestnicy będą mogli liczyć na pamiątkowe zdjęcie z Papieżem oraz fascynujące spotkanie z sobowtórem, aktorem, modelem i miłośnikiem kuchni w jednym. Kto wie, być może szczęśliwcy zjedzą kawałek chleba ekologicznego czy pierogi z ziemniakami, serem Rokpol i szpinakiem. To w końcu znaki rozpoznawcze i prawdziwe specjały kuchni Jarosława Skrzypczyka.

Na zdjęciu Jarosław Skrzypczyk

fot. Mariusz Konfiszer

Warto podkreślić, że w warsztatach biorą udział profesjonalne modelki, takie jak Ametist czy Differentia. Pozują też mniej doświadczone piękności – ‘świeże twarze’. W tym roku po raz pierwszy na planie zobaczymy Paulinę Kotuniak i Magdalenę Kubiak. Modelki będą pozować do takich zakresów jak: portret, fashion, nagość zakryta, topless i akt.

Na zdjęciu Ametist, fot. Justiana

Na zdjęciu Differentia, fot. White Alice

Na zdjęciu Magdalena Kubiak, fot. Witold Fotografuje

Na zdjęciu Paulina Kotuniak, plenerowy spektakl Veni, vidi wici.

Wypoczynek i mnóstwo ciekawostek!

Teoretyczne i praktyczne zajęcia z zakresu fotografii, malownicze plenery i oryginalne stylizacje. Niezwykłe spotkania z Gośćmi i możliwość obcowania z miłośnikami tego rodzaju aktywności to jedynie część tego, co czeka na uczestników „Czarownych Warsztatów”. Warto podkreślić, że poza zajęciami jest również czas na odpoczynek i małe przyjemności. Zaplanowane są wieczory w zabytkowej Wieży Ciśnień i w Browarze Tumskim. Uczestnicy mogą liczyć także na upominki. W tym roku zadba o nie Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki oraz Wydawnictwo Dowody na Istnienie.

ZAPISY:

email: white_alice@interia.com

fb: https://www.facebook.com/czarownewarsztaty/

www: http://www.warsztatyfoto.eu/

Maarten Eiche

Jedyna taka Kraina Czarów!

Zacznijmy jednak od tego, czym tak naprawdę są „Czarowne Warsztaty”. Jak na Krainę Czarów przystało przewodzi nią Alicja. Nasza, polska Alicja Reczek, szerzej znana jako White Alice. Co roku do jej Wonderlandu przyjeżdżają entuzjaści fotografii z Polski i z zagranicy. Są to osoby na początku ścieżki fotograficznej, ale również te bardziej doświadczone. Co przyciąga? Merytoryczny program. Pomysłowy scenariusz sesji zdjęciowych. Piękne modelki. A może postać Białej Alicji? Z pewnością jest to niezwykłe przedsięwzięcie. Na pokładzie warsztatów nie brakuje gości ze świata kultury i sztuki. Mieszanka osobowości sprawia, że mamy do czynienia z Wielkim Spotkaniem Artystycznym. Jak podkreśla sama autorka: „poza zdjęciami ważna jest atmosfera, oparta na wzajemnym szacunku i empatii”. Takie podejście sprawia, że każdy na pokładzie warsztatów czuje się dobrze i ma piękne wspomnienia. Nie bez znaczenia są dobre referencje. Warsztaty są polecane i promowane przez wiele znamienitych instytucji. Nic dziwnego, że doczekały się też stałych bywalców.

Backstage z letniej edycji warsztatów 2016, fot. Tomasz Załęski

Backstage, na zdjęciu Grażka, fot. Agnieszka Mularczyk

Backstage, letnia edycja warsztatów w Słupnie, 2015

Maarten Eiche i jego świat

Absolutnie ABSOLWENT Technikum Fototechnicznego im. Jurija Gagarina, Wydziału Pismaków UW w spec. Fotografii Prasowej, Reklamowej i Wydawniczej oraz wieczny, nieobliczalny student Uniwersytetu SWPS w spec. Psychologia Kliniczna. W czasach technikum wysłany jako posłaniec i giermek na terminowanie do „Focon innung der fotografen” w Berlinie. Swoim dyplomem zagiął, mimo napiętych i siermiężnych stosunków, jednego z najlepszych wykładowców i mówców o fotografii Pana Andrzeja Zygmuntowicza (promotor dyplomu) oraz znakomitego fotografa dr Pawła Żaka (recenzent dyplomu) i otrzymał ocenę bdb.

Kiedyś zgorzkniały, zniszczony wewnętrznie i zewnętrznie. Do tego obrażony przez kilka lat na fotografie. Nagle wraca zmartwychwstały niczym Gustaw/Konrad z romantycznych Dziadów. Obecnie człowiek pozytywny, empatyczny i jak o sobie mówi naprawdę szczęśliwy.

Maarten Eiche

„Zadałeś sobie kiedyś pytanie co zrobisz kiedy nie będzie już nic do stracenia? Ja zadałem…a raczej żywot mi je zadał. Obudziłem się kiedyś sponiewierany lewą wódą, chorobami i upadkami (zarówno fizycznymi jak i psychicznymi) i wewnętrzny krzyk zadał mi pytanie – co dalej? Odpowiedziałem, że nie wiem, może rozwiązaniem jest żyrandol i jachtowy sznur. Jęk lub skowyt wątroby targnął ciałem na NIE. Nie masz już nic, rodziny, przyjaciół, znajomych, pieniędzy, dachu i zdrowia. Twój organizm jest zużyty do cna, a Twoja morda już nie przypomina tego pięknego chłopca sprzed lat…ale to jeszcze nie koniec. Wstań i idź, gdziekolwiek. I poszedłem. Z plecakiem, przeterminowanymi kliszami i 30 letnim aparatem. W kieszeni startych jeansów miałem 30 złotych, guzik, kilka spinaczy i paprochów. Nigdy nie pożyczyłem pieniędzy, nigdy też nie żebrałem ani nie chodziłem po prośbie. Tak dotarłem do Łodzi, miasta, które zmieniło moje życie. Tam wszystko zacząłem od nowa i wszedłem w nowe dla mnie środowisko, środowisko ludzi bezdomnych, LUDZI HONORU.”

Maarten Eiche

fot. Maarten Eiche

Tak powstał niezwykły i bardzo poruszający projekt, który przez kilka lat leżał w szufladzie. Teraz zostanie pokazany szerokiej publiczności. Już 16 sierpnia 2017 r. w „Browarze Tumskim” w Płocku autor opowie o swoim reportażu wcieleniowym, a także przybliży szczegóły dotyczące jego powstania. Początek spotkania „30 DNI BEZDOMNEGO” zaplanowany jest na godzinę 20.30. Wstęp wolny.

fot. Maarten Eiche

„To jeden z najbardziej poruszających projektów jakie widziałam. Od razu chwyta za serce, bo jest szczery. Opowiada o człowieku wprost, bez niepotrzebnych ozdobników. Powoduje mix mocnych, często sprzecznych ze sobą emocji. Wszystko dopełnia autobiograficzny komentarz autora. Co ciekawe „30 dni bezdomnego” przeleżało w szufladzie kilka lat. Dlaczego tak się stało? Postanowiłam stworzyć przestrzeń, by móc o tym opowiedzieć. Będzie głęboko, kłopotliwie i wielowarstwowo. Paradoksalnie tam gdzie kończą się słowa, zaczyna się obraz.”

White Alice

fot. Maarten Eiche

Dla uczestników „Czarownych Warsztatów” Maarten Eiche będzie nie tylko autorem wspomnianego projektu, ale i nauczycielem, inspiracją czy… modelem. Zapozuje bowiem w oldschoolowym stylu.

„30 dni bezdomnego” – Maarten Eiche

forma: prezentacja i spotkanie autorskie

pilotaż/kurator: Alicja Reczek White Alice

kiedy: 16 sierpień 2017

gdzie: „Browar Tumski” Stary Rynek 13, Płock

http://browartumski.pl/

godz: 20.30 h

wstęp: wolny!

Więcej na: www.warsztatyfoto.eu

Aktualności: www.facebook.com/czarownewarsztaty/

Fanpage White Alice: www.facebook.com/AlicjaReczekWhiteAlice

Info / Zapisy: white_alice@interia.com

Organizowana od 12-18.08.2017 letnia edycja „Czarownych Warsztatów” White Alice to idealny sposób, aby w jednym miejscu zgromadzić miłośników fotografii i to tych stojących po obu stronach obiektywu.

Backstage z letniej edycji warsztatów 2016, fot. Tomasz Załęski

Oficjana strona warsztatów: www.warsztatyfoto.eu

Warsztaty Białej Alicji.

Jak na Krainę Czarów przystało przewodzi nią Alicja. Nasza, polska Alicja Reczek, szerzej znana jako White Alice. Co roku do jej Wonderlandu przyjeżdżają entuzjaści fotografii z Polski i z zagranicy. Są to osoby na początku ścieżki fotograficznej, ale również te bardziej doświadczone. Co przyciąga? Merytoryczny program. Pomysłowy scenariusz sesji zdjęciowych. Piękne modelki. A może postać Białej Alicji? Z pewnością jest to niezwykłe przedsięwzięcie. Na pokładzie warsztatów nie brakuje gości ze świata kultury i sztuki. Mieszanka osobowości sprawia, że mamy do czynienia z Wielkim Spotkaniem Artystycznym. Jak podkreśla sama autorka: „poza zdjęciami ważna jest atmosfera, oparta na wzajemnym szacunku i empatii”. Takie podejście sprawia, że każdy na pokładzie warsztatów czuje się dobrze i ma piękne wspomnienia. Nie bez znaczenia są dobre referencje. Warsztaty są polecane i promowane przez wiele znamienitych instytucji. Nic dziwnego, że doczekały się też stałych bywalców.

Backstage z letniej edycji warsztatów w Słupnie, 2015

Facebook warsztatów: www.facebook.com/czarownewarsztaty

Fanpage White Alice: www.facebook.com/AlicjaReczekWhiteAlice

Backstage, na zdjęciu Grażka, fot. Agnieszka Mularczyk

Goście White Alice.

W tym roku do Płocka przyjedzie trzech gości. Poprzednio pisaliśmy o Grażce i Maartenie Eiche. Tym razem skupimy się na postaci Jarosława Skrzypczyka. Z pewnością jest to człowiek niezwykły. Model, aktor i epizodysta, który dał się poznać również jako oficjalny, polski sobowtór Papieża Franciszka.

Znakiem rozpoznawczym Jarosława Skrzypczyka jest również niegasnący optymizm i… chleb ekologiczny, który z przyjemnością wypieka. Zaś prawdziwym hitem są pierogi z ziemniakami, serem Rokpol i szpinakiem. Warto podkreślić iż Jarosław swoimi specjałami chętnie częstuje podczas sesji zdjęciowych.

Udział w warsztatach fotograficznych będzie dla Niego debiutem. Jarosław Skrzypczyk wcieli się w kilka ciekawych postaci. Efekt podkreśli współpraca z profesjonalną wizażystką Agnieszką Mularczyk. Do tego niezwykłe kreacje od projektanta Karola Mietkiewicza. Zdolności aktorskie i świetna komunikacja połączona z entuzjazmem to gwarancja sukcesu. Dlatego już nie możemy doczekać się efektów sesji zdjęciowych.

Więcej o Jarosławie Skrzypczyku: www.jaroslawskrzypczyk.pl

Fanpage oficjalnego, polskiego sobowtóra Papieża Franciszka: www.facebook.com/Sobowtór-Papieża-Franciszka-117108135292870/

Wywiad: https://dziendobrypolsko.tvp.pl/30039442/zawod-sobowtor

Od najmłodszych lat związana ze sztuką. Zajmowała się muzyką. Pierwsze kroki stawiała w Artystycznym Zespole ZHP „Gawęda” pod kierownictwem dh. Andrzeja Kieruzalskiego. Absolwentka Zespołu Szkół Fototechnicznych w Warszawie. Dyplom obroniła pod czujnym okiem prof. Apolinarego Matuszewskiego. Ma na koncie wiele sesji cyfrowych, ale przede wszystkim analogowych. Jako aktorka realizuje się w mniejszych formach scenicznych: epizody, etiudy i teledyski. Modeling to najsilniejsza strona Grażki. Obecnie łączy ze sobą pozowanie i fotografowanie.

fot. Sławomir Patoka

Z całą pewnością jest to kobieta charyzmatyczna, bardzo energiczna i emocjonalna. Nie należy jednak zapominać, że to również optymistka i wielka pasjonatka.

fot. Kazimierz Olszewski

„Wiesz kim jest fotomodelka? Wiesz kim jest aktorka? To człowiek. Doskonały i niedoskonały. Z sercem na dłoni. W jego oczach znajdziesz łzy radości i smutku. Nadzieję. Marzenia. To zwierciadło Twojej duszy. Tak bardzo chcę przekazać Ci to co czuję. Opowiadam o sobie. Widzisz to? Rozumiesz? Jestem człowiekiem. Jestem fotomodelem. Jestem aktorem. Jestem reżyserem. Życie to scena. Jeden wielki teatr.”

Grażka.

fot. Bartosz Grzywna

Więcej informacji: www.facebook.com/czarownewarsztaty

Jest autorką zdjęć do książek, płyt i tomików poezji. Fotografie Alicji zostały wykorzystane w serii widowisk m.in. w Sali Kongresowej w Warszawie. Prywatnie miłośniczka dobrej książki, muzyki i podróży. Symbolistka i prekursorka. Kobieta silna i wrażliwa. Pełna kontrastów. Chodząca własnymi drogami indywidualistka. Innym razem empatyczna, otwarta i „do bólu” romantyczna. Czarodziejka… od kołyski.

tekst: Leszek Romanek

Dlaczego zajmujesz się fotografią?

Mam wrażenie, że to ona zajmuje się mną. Kiedyś byłam przekonana, że będę malować. Życie napisało inny scenariusz.

Najdziwniejsza rzecz jaką usłyszałaś na swój temat?

Jednego dnia uśmiercono mnie dwa razy, po czym trzy razy wyszłam za mąż i to z innym mężczyzną. Dziwne uczucie.

Ulubiony artysta współczesny?

Nie mam nikogo takiego. Kiepska ze mnie fanka. Ale jeśli miałabym koniecznie wymieniać to Budda. A z żywych Bjork, Nick Cave i PJ Harvey.

Jakiej muzyki słuchasz?

Od metalu, rocka, poprzez ambient, folk i elektronikę. Mam nieszablonowy gust. Interesują mnie prekursorzy, buntownicy i wrażliwcy.

Ulubiony film?

Najpierw były „Wichrowe Wzgórza”. Potem „Miasteczko Twin Peaks”. Następnie wiele innych: Only „Lovers Left Alive”, „Szukając Vivian Maier”, „Księga Diny”, „Frida”, „Kuracja Yaloma”, „Ostatnia rodzina”. Ja generalnie lubię filmy.

Książka, która zmieniła Twoje życie?

Nie znoszę ‘W pustyni i w puszczy’ Sienkiewicza. Poza tym wszystkie Haruki Murakami, „Wilk stepowy” Hesse, a zaczynałam od Braci Grimm. Nie potrafię wybrać jednego tytułu, bo książki to mój fetysz.

Ideał piękna, jaki preferujesz?

Piękno jest w środku. Ładne opakowanie to za mało. Interesuje mnie inteligencja, wrażliwość i pasja. Nie mogłabym być z nudnym, nadętym dziadem.

Co Cię wpędza w chandrę?

Zima. Narzekanie, złożyczenie, zazdrość. Typowe polskie cechy.

A jak poprawiasz sobie humor?

Wino, Sex i Rock’n’roll.

Miejsce, do którego lubisz wracać?

Magic sea. Trójmiasto się na mnie uparło, tam ostatnio wracam.

Czym zajmowałabyś się zawodowo, gdybyś nie była fotografem?

Z wykształcenia jestem plastyczką, muzykiem i pedagogiem. Pracuję jako terapeuta w Domu Pomocy Społecznej. Kończę studia na kierunku psychologia kliniczna. Nie zajmuję się tylko fotografią.

Talent, który chciałabyś mieć?

Moc uzdrawiania. Rozmnażanie jedzenia i picia. Czyli damska wersja Jezusa.

Totem zwierzęcy z którym się identyfikujesz?

Kot.

Słowo, którego nadużywasz?

Kompatybilnie.

Ulubione motto?

„You are my Wonderland”.

Fot. White Alice
Więcej zdjęć White Alice możecie znaleźć na:
https://www.facebook.com/AlicjaReczekWhiteAlice/?fref=ts&__mref=message_bubble

https://www.facebook.com/czarownewarsztaty/?fref=ts&__mref=message_bubble

Czym w takim razie jest dla ciebie moda?
Moda jest dla mnie narzędziem do wyrażania siebie.

Często słyszę, że moda w dzisiejszych czasach to „odgrzewane kotlety”. Czy w tym świecie wszystko już było?
Jak dawno wymyślono wszystkie nuty, tak dawno wymyślono kroje. Owszem, nie odkryjemy nic nowego, ale za to kreatywnie możemy bawić się tym, co już istnieje. Twórczość, która nie jest ukierunkowana tylko na zarobek, ta twórczość potrafi jeszcze zaskoczyć. Cała reszta faktycznie nie.

Śledzisz najnowsze trendy, magazyny, konkretnych projektantów?
Trendy wyczuwam często chwilę wcześniej. To pomocne, wiem, co na pewno nie znajdzie się w mojej szafie, żeby nie wyglądać jak połowa ulicy (śmiech). Jest kilku projektantów, fotografów, kostiumografów, blogerów, nie mylić z szafiarkami, których social media regularnie odwiedzam.

Co jest piękne, a czym jest kicz?
Kicz może być piękny.

Co cię inspiruje?
Najbardziej inspirująca jest dla mnie muzyka. W kontrze do większości projektantów, nie otaczający świat. Po co miałaby mnie inspirować istniejąca rzeczywistość, jeżeli ja chcę tworzyć własną? A muzyka to właśnie u mnie wywołuje. Jest impulsem do działania, uruchamia moją wyobraźnię.

Gdybyś miał się określić w trzech słowach, to jakie by one były?
Zadaniowy, solidny, pracowity.

Zawsze mile wspominam nasze spotkania. Jesteś uśmiechnięty i otwarty. To taki „look” czy z natury jesteś optymistą?
Z natury jestem racjonalistą z dużą tendencją do pesymizmu. Jestem bardzo krytyczny, bywam zgryźliwym despotą, ale lubię ludzi, ich towarzystwo i lubię się śmiać. Możliwe, że w moim uśmiechu jest sporo kreacji, ale nie wynika to z wypracowania. Z doświadczenia wiem, że z uśmiechem na twarzy i otwartością do ludzi, żyje mi się lepiej, a innym ze mną.

Nie współpracujesz z wieloma fotografami. Masz paru wybrańców, do których wracasz. Z czego to wynika?
Współpracuję z tymi, którzy są w stanie podkreślić awangardę moich projektów, którzy rozumieją, co to avant garde. Jest ich niewielu.

W twoich kreacjach przeważa kolor czarny. Dlaczego?
Swoją twórczością daję upust wewnętrznym emocjom, widać mam mroczną duszę.

Jaki obraz kobiety kreujesz? Tzw. „szara myszka” chyba nie odnajdzie się w twoich kreacjach?
Niekoniecznie kreuję i chcę kreować obraz kobiety. Chcę tworzyć wyjątkową, niepowtarzalną rzeczywistość. Równie dobrze w sukniach mojego autorstwa widzę mężczyzn. Przede wszystkim muszą być to silne, wyraziste osobowości. Szara myszka w moich rzeczach może poczuje się piękna, wyjątkowa, ale nadal pozostanie szarą myszką.

Mówisz o mężczyznach występujących w twoich kreacjach.
Tak, chociażby sesja z moim udziałem lub projekt GO DRAG Królowe Nocy. Polega on na tym, że mężczyźni bez wcześniejszego doświadczenia są stylizowani na drag queens. Następnie w pełnej charakteryzacji oraz peruce biorą udział w sesji zdjęciowej. Cały proces przemiany jest nagrywany.

Ostatnio czytałam o kobietach, które używają męskich perfum. W artykule zastanawiano się czy wynika to z tego, że kobiety są teraz bardziej wyzwolone. Brano pod uwagę wariant, że to potrzeba odnalezienia poczucia bezpieczeństwa. Niektóre perfumy przypominają zapach ich mężów, ojców, dziadków. A może to poszukiwanie czegoś oryginalnego lub eksperyment wynikający z nudy?
Od jakiegoś czasu obserwuję, że kobiety coraz częściej “noszą spodnie”. Faceci przejmują rolę kobiet, więc nie dziwi mnie, że te w konsekwencji sięgają po kolejne męskie atrybuty. Są coraz silniejsze, więc i zapachem chcą podkreślić swoją dominację.

Coraz częściej słyszę w kontekście twoich kreacji określenie diva. No więc, kim jest diva Sebastiana Szczepańskiego-Siccone?
Zapewne bezkompromisowa, dominująca, tajemnicza i nieoczywista.

Swoją pracownię masz na Starej Pradze. Lubisz tą część Warszawy?
Wychowałem się na warszawskiej Pradze, nie pozostawiono mi wyboru, to część mnie.

Ostatnio działaliśmy wspólnie przy okazji WARSZAWSKIEJ MAJÓWKI 2016. Modelki i modele występowali w twoich kreacjach w otoczeniu praskich kamienic i podwórek. Co sądzisz o takim kontraście?
Im coś dziwniejsze, im mniej oczywiste, tym bardziej mogę powiedzieć, że jest to moje, z tym się utożsamiam.

Podczas sesji zdjęciowych korzystaliśmy z twoich czarnych, wyszywanych sukni. Była też odjazdowa kolekcja butów. I kimona, które zainspirowały mnie do stylizacji na gejsze-albinoski. Możesz coś więcej powiedzieć na temat tych kreacji?
Potrzebowałem się wyżyć artystycznie, stworzyć coś naprawdę mocnego. Zrobiłem to i teraz skupię się na bardziej biznesowej stronie mojego bytu.

Twoje kreacje świetnie sprawdziłyby się na planie filmu lub teledysku. Masz takie współprace na swoim koncie?
Tak, niestety, moim dużym minusem jest to, że często nie mam kontroli nad tym, co dzieję się z moimi rzeczami, nie śledzę tego, ale pracuję nad tym. Dwie moje sukienki zostały użyte w teledysku Grzegorz Hyży ”Wstaję”.

Powiedziałeś, że teraz chcesz się skupić na biznesowej stronie tego, co robisz. Co planujesz w związku z tym?
Na pewien czas odkładam realizacje artystyczne, ograniczam szycie na miarę, skupię się na „ready-to-wear”. Czyli na tym, czego w sumie przez kilka ostatnich lat unikałem jak ognia.

A o czym marzy Sebastian Szczepański?
O projektowaniu do ogromnych światowych produkcji. Najlepiej, żeby powstawały także u nas w kraju.

Gdybyś mógł zaprojektować kreacje dla wybranej osoby, to kogo byś wybrał?
Madonnę! Królowa jest tylko jedna!

Ulubiony cytat, sentencja, powiedzenie?
Jest taka prosta fraza, wers pewnej piosenki: „Express yourself, don’t repress yourself”.

Rozmawiała: Alicja Reczek White Alice

*Sebastian Szczepański – autor unikatowych, scenicznych projektów, które bardziej przypominają rzeźby czy instalacje niż ubrania. W ciągu sześciu zawodowych lat zaprojektował i wykonał kostiumy do kilkunastu teatralnych, akrobatycznych i tanecznych spektakli oraz niezliczoną ilość projektów indywidualnych. Jego rzeczy używane są również w produkcjach telewizyjnych (X Factor, Orły 2014, SuperStarcie) oraz na sesjach do magazynów modowych.

*Alicja Reczek White Alice – przez wiele lat związana z Płockiem. Obecnie mieszka i działa w Warszawie. Z wykształcenia: muzyk, plastyk i pedagog. Z zamiłowania: fotograf. Na swoim koncie ma wystawę międzynarodową w Niemczech. Publikuje m.in. w Foto, EksMagazyn, Prime, Znaj i Vogue Italy. Zawodowo zajmowała się fotoedycją i fotografowaniem do magazynu. Od lat prowadzi warsztaty fotograficzne. Ma w swoim dorobku sesje komercyjne: modowe, reklamowe i reportażowe. Jest autorką zdjęć do książek m.in. „Sukces jest Kobietą” i „Kolory Nadziei”. Jej zdjęcia figurują na płytach muzycznych i tomikach poezji. Fotografie Alicji zostały wykorzystane w serii widowisk m.in. w Sali Kongresowej w Warszawie.

EksMagazyn: Od 9 do 17, czy freelance?

Pieniądze…
To ważny aspekt życia zawodowego. Trzeba je szanować, bo pomagają realizować nasze marzenia. Dają komfort psychiczny. Niedobrze jednak kiedy zarabianie pieniędzy oślepia. I wtedy przestajemy widzieć inne ważne aspekty życiowe.

Ranny ptaszek czy nocny marek ?
Z całą pewnością nocny marek. Choć ranne godziny również mają swoje pozytywy. Dlatego staram się z nimi oswajać.

Z rana najbardziej cenię…
Dobrą, smaczną kawę. Merdanie ogonem mojego kota i jego pełen sympatii wzrok. Potem głos mojego mężczyzny, który jest już w pracy. Często dzwonię do niego… tak ‘na dobry dzień ‘ tuż po wypiciu kawy.

Logo i marka to dla mnie…
Marka to dla mnie często gwarancja dobrej jakości ale też i konkretnego stylu. Są marki, które lubię szczególnie. Logiem posługuję się sama jako fotograficzka dlatego zdaję sobie sprawę z tego, że to istotne przy prowadzeniu firmy. Logo identyfikuje konkretną działalność. Pomaga klientom oraz odbiorcom zapamiętać daną firmę.

Dżinsy uważam za…
Lubię patrzeć na młodych ludzi ubranych w dżinsy. Ten rodzaj ubioru kojarzył mi się zawsze z wolnością, muzyką: Jeanis Joplin, The Doors, Nirvana… Jeansy to dla mnie pozytywne skojarzenia. Sama nie preferuję dżinsów.

Kotlet schabowy…
Kotletom schabowym mówię stanowczo nie. Jestem zdeklarowaną wegetarianką.

Rozum…
Wiedza nabyta – w szkole, na studiach, informacje książkowe + inteligencja emocjonalna + mądrość życiowa. Te trzy rodzaje inteligencji są składowymi rozumu w moim pojęciu.

Miłość jest dla mnie…
Najważniejsza… To powoduje, że ludziom chce się żyć, poszukiwać, iść do przodu. Miłość uczy cieszyć się życiem. Miłość uczy zaufania, kompromisu, daje silny fundament dzięki, któremu nasze życie nabiera swoistego rytmu i porządku. Miłość to również dla mnie inspiracja, z której bardzo często czerpię w swojej twórczości. Miłość jest piękna. Czasami uskrzydla ale czasami też boli… To temat rzeka.

Wzruszam się…
Gdy przytulam bliską mi osobę. Kiedy wspominam osoby, które już odeszły, a które bardzo kochałam. Kiedy patrzę na zachód słońca, panoramę gór, barwną polanę. Muzyka… poezja… często mnie wzrusza. Wspomnienia dobrych, ciekawie przeżytych chwil. Myślę, że mam ciekawe życie. To wielu ludzi i wiele historii. Dlatego też mam co wspominać i lubię to robić.

Strasznie mnie wkurza…
Złe traktowanie dzieci. Zawiść, zazdrość i brak tolerancji wśród ludzi. Znęcanie się nad zwierzętami i zaniedbywanie środowiska.

Odchodzę, kiedy…
Czuję, że tracę czas…

Szczęście…
Po pierwsze myślę, że jest ono osiągalne. Po drugie uważam, że należy do niego dążyć.

Na kocią łapę czy przed ołtarz ?
Zależy z kim. Wierzę, że są związki nieformalne, które nie potrzebują formalnego zakwaterowania. Są również ludzie dla których związek formalny jest ważną sprawą. Przez wiele lat obstawałam za związkami nieformalnymi, jednak moje spojrzenie na te sprawy ciągle ewoluuje.

Czuję się najpiękniejsza na świecie, kiedy…
Doceniają mnie ważne dla mnie osoby. Kiedy słyszę komplement z ust mojej drugiej połowy.

Imponują mi mężczyźni…

Wrażliwi, odpowiedzialni, posiadający różne pasje.To nieczęsto spotykana mieszanka.

Nie znoszę facetów…
Którzy nie szanują kobiet i uważają, że są pępkiem świata. Gonią za pieniędzmi, czyniąc z tego sens swojego życia.

Seks najchętniej uprawiam…
Gdy czuję się kochana, szanowana, najchętniej w romantycznych okolicznościach.

Rozmowa o seksie…
Nie stanowi dla mnie tematu tabu. Najczęściej rozmawiam o seksie z moim partnerem.

W łóżku nie toleruję…
Pójścia na łatwiznę, prostoty i przyziemności. Cenię pasję i wyrafinowanie

* Więcej informacji o Alicji na www.alicjareczek.pl

Najbliższa edycja odbędzie się już 14-20 sierpnia 2015 w SŁUPNIE koło Płocka
Lokalizacja KRÓLEWSKI DWOREK https://www.facebook.com/mojeslupno

SESJE FOTOGRAFICZNE

„Fotograficzny tydzień był intensywny. Uwieczniliśmy trzy nimfy w deszczu. Opowiedzieliśmy wietrzną baśń o dwóch siostrach. Nasze księżniczki były ubrane w koronkowo-tiulowe suknie MAŁGORZATY MOTAS. Piękne makijaże dopełniały korony autorstwa duetu o enigmatycznej nazwie NITECZKOWY POTWÓR. Na zamku w Oporowie odbyła się sesja w której oprócz naszych modelek wzięły udział lalki bjd. Plan zdjęciowy prowadziła Monika Mostowik – MILENA, która przyjechała do nas ze swoją asystentką z Krakowa. W tej sesji najlepiej sprawdziła się kreacja w japońskiej stylistyce autorstwa Lidii Sajdak (LIIL). Nasze modelki pozowały także w sielskich, hipisowskich stylizacjach z kucykami. Świetnie w stylizacje wpisała się Magiczna Biżuteria Warmii i Mazur – WAREGENA.

Foto (od góry): Piotr Suchecki, Skibek, Katarzyna Jurkiewicz.

W malowniczym lesie odbyły się sesje do zakresów: nagość zakryta i topless. Jeśli akt, to z pomysłem i tu przydały się cylindry, kamizelki i instrumenty muzyczne. Furorę zrobiły nakrycia głowy warszawskiego florysty GRZEGORZA CHMIELA.  Mocnym punktem programu były gorsety KATARZYNY KONIECZKI.

Foto (od góry): Milena Mostowik, Petrus, Gerard Stefaniak.

Fot. Milena Mostowik

Industrialne stroje z pogranicza fantazy świetnie wpisały się w klimat ‘Czarownych Warsztatów’. Nic dziwnego, że wszystkie modelki chciały w nich pozować.

Fot. Petrus

Dwa plany zdjęciowe odbyły się na terenie hangarów i campingów przy naszym ośrodku. To wyjątkowe miejsce wyglądało jak opuszczone, amerykańskie gospodarstwo. Przywoływało na myśl apokaliptyczne horrory i filmy Lyncha. Prawdziwa uczta dla wyobraźni. Do tego pomysłowe makijaże MONIKI BOJSAN i KAYI KARASIŃSKIEJ Nie mogło nie wyjść !!! Stworzyliśmy wspaniałe kadry. A ileż było przy tym zabawy ”

White Alice

Zapisy / kontakt: alice_white@poczta.fm

Czarowne Warsztaty na fb
Alicja Reczek White Alice

www.warsztatyfoto.eu

MAGIA

„Formuła ‘Czarownych Warsztatów’ wciąż ewoluuje. Nie bez znaczenia są  dobre referencje. Kolejne edycje to nie tylko nowe stylizacje, tematy czy miejsca. To nowa energia, za każdym razem inna i atrakcyjna. Zgłaszają się do nas wspaniałe osoby niekoniecznie związane z fotografią. Łączymy siły z filmowcami, grafikami i muzykami. Chętnie gościmy poetów i rzeźbiarzy. Na jesieni odbywa się WIECZÓR KULTURALNY – to wydarzenie towarzyszące naszym warsztatom. Nie bez znaczenia jest miła atmosfera, o którą dbamy i którą świadomie pielęgnuję. Staram się, by uczestnicy warsztatów przyswajali informacje bez stresu, z przyjemnością. Tak zdobyta wiedza jest trwała. Daje przestrzeń do kreatywnego myślenia. Prowadzi do najlepszych rezultatów. A w efekcie końcowym pozwala wyrobić indywidualny styl. Umiejętność współpracy daje poczucie bezpieczeństwa. To najlepszy grunt do konstruktywnego działania. Odkrywcze jest to, że obrazki są na drugim miejscu. Nasze zdjęcia powstają jakby przy okazji i są owocem zaistniałej sytuacji – myślę, że to piękne”.
White Alice

Fot. Przemysław Paprotny

Backstage

GOŚCIE

„Oprócz sesji na naszych warsztatach odbywają się zajęcia teoretyczne. Poruszamy kwestie, jakich nie można znaleźć w książkach. Rozmawiamy o świetle w plenerze, współpracy z modelką i zasadach kompozycji. Omawiamy skróty perspektywiczne. Zastanawiamy się nad rolą inspiracji w naszej twórczości. Dotykamy tematów dotyczących prawa autorskiego i kreowania własnego wizerunku.

W międzyczasie odwiedzają nas goście ze świata kultury i sztuki. Tu należy wspomnieć Artystyczną Agencję IDO, która propaguje ideę pozytywnego myślenia.  Ryszard Wolbach i Barbara Szafraniec to autorzy rozbudowanego projektu ‘KOLORY NADZIEI’. Ponadto na lipcowej edycji korzystaliśmy z Magicznej Biżuterii Warmii i Mazur – WAREGEGENA Jerzy i Jolanta Stankiewicz opowiadali nam o swojej twórczości. Marcin Bogdan Szadkowski przedstawił swoje projekty społeczne jakie realizuje w ramach BEZKARNIE.  A nocną porą MILENA zapoznała nas ze swoimi magicznymi lalkami bjd. Dobrym duchem warsztatów okazał się być Andrzej Vitkov Witkowski. Uczestnicy warsztatów zapoznali się również z projektem: ‘Droga Krzyżowa na Fotografiach’ autorstwa Łukasza Jankowskiego-Wojtczaka, który przyjechał do nas z Kruszwicy.

‘Czarowne Warsztaty’ to święto koneserów aktu i niebanalnej mody. Dlatego w sierpniu na naszym pokładzie gościmy kolejną wspaniałą projektantkę MAGDALENĘ WILK-DRYŁO.

Jeśli lubisz robić zdjęcia, to dobry kierunek. Nieważne czy jesteś na początku czy w środku drogi. Ważne by kochać fotografię – reszta w naszych rękach. Niebawem sierpniowa edycja, warsztatów, która odbędzie się na mazowszu w 14-20.08.2015 w SŁUPNIE (nieopodal Płocka) Następnie edycje weekendowe odbędą się jesienią. Pożegnamy agroturystyczne plenery i spotkamy się w Warszawie.

Zapraszamy na pokład!

Tak było na planie lipcowych warsztatów. Fot. Alicja Reczek

PROGRAM WARSZTATÓW W SŁUPSKU

Królewski Dworek

ul. Królewska 5
09-472 Słupno
woj. mazowieckie

Zobacz więcej!

Przegląd materiału/ korekty zdjęć