W jednym z eksperymentów naukowcy wręczyli rodzicom obligację skarbową o wartości 25 dolarów i powiedzieli, że mogą ją oni przekazać tylko jednemu ze swoich dzieci. Większość matek wybrała córki, a większość ojców synów. Badani rodzice decydowali się też zapisać w spadku większe kwoty pociechom tej samej płci.

Inny eksperyment został przeprowadzony w zoo. Rodzice tym razem otrzymywali los i musieli zdecydować, czy przeznaczą go na loterię, w której można wygrać plecak dla dziewczynki, czy dla chłopca. Matki w 75 proc. przypadków wybierały loterię z nagrodami dla dziewczynek, ojcowie w 87 proc. przypadków decydowali się na loterię z upominkami dla chłopców.

– W czterech różnych eksperymentach wykazaliśmy, że ten efekt (faworyzowania dzieci tej samej płci – PAP) jest bardzo silny i występuje w różnych kulturach. Skłonność do inwestowania pieniędzy w potomstwo tej samej płci zachodzi na skutek tego, iż matki bardziej identyfikują się ze swoimi córkami i to w nich widzą swoje odbicie, a ojcowie z synami – komentuje współautorka badania Kristina Durante.

Źródło: Journal of Consumer Psychology / PAP – Nauka w Polsce

W jakich kulturach związki pomiędzy krewnymi w linii prostej są akceptowalne?
Dziś w kulturach świata związki pomiędzy krewnymi w linii prostej są nieakceptowane. W większości społeczeństw istnieje tzw. tabu kazirodztwa. Zabronione są stosunki płciowe między mężczyzną, a kobietą, jeśli ona jest jego matką, siostrą, przyrodnią siostrą, wnuczką – czyli kuzynem w linii prostej.

Jaką szkodę wyrządza w psychice człowieka nieznajomość biologicznych rodziców?
Z doświadczenia z takimi pacjentami w gabinecie wiem, że w takich przypadkach występuje niezwykle duża więź emocjonalna oraz pewna ciekawość. Zdarza się tak, iż osoba, która jest adoptowana, dostrzega pewne różnice między przybranymi rodzicami, rodzeństwem, a sobą. Te osoby w dużym stopniu są ciekawe tego, co mówią jak zachowują się i wyglądają ich rodzice, chociaż zastanawiają się, dlaczego tak się stało, że są obecnie w innej rodzinie. Z drugiej strony, tzw. biologicznych rodziców, wygląda to gorzej, występuje u nich chęć poznania swojego biologicznego dziecka, ale przeważa także bardzo duży lęk odrzucenia spowodowany doświadczeniem z okresu oddania dziecka do adopcji.

Barbara Gonyo, która doświadczyła genetycznego pociągu seksualnego, twierdzi, że gdyby wiedziała o tym, że może poczuć pociąg seksualny do swojego syna, którego nie widziała 26 lat, to łatwiej byłoby jej to uczucie zwalczyć, tymczasem odnalezienie biologicznego dziecka było dla niej pasmem cierpień.
Są różne poglądy na ten temat. Utrata syna i myśl o nim przez cały czas poszukiwania mogły spowodować takie, a nie inne zachowania.

Barbara Gonyo, twierdzi też, że rozwiązaniem problemu genetycznego pociągu seksualnego są otwarte adopcje, w których rodzic biologiczny wie, dokąd trafia jego dziecko i ma możliwość kontaktu z nim…
To zaprzecza całej koncepcji adopcji. Jeśli jakiś rodzic jest zmuszony oddać swoje dziecko do adopcji, powinien liczyć się z konsekwencjami takiej decyzji.

Czy człowiek wywodzący się z naszej, europejskiej kultury, zawsze będzie miał wyrzuty sumienia, wchodząc w związek z krewnym w linii prostej?
Europa to rozwinięty kontynent, w którym takie związki są odbieganiem od normy społecznej. Tak naprawdę zależy to tylko od naszych przekonań. W Polsce stosunki kazirodcze należą do zachowań o najwyższym wskaźniku potępienia, są przecież karane. Nawet kontrowersyjna dla nas historia rodziny Fritzlów i dyskusja w mediach, która ogarnęła całą Europę, wyciąga wnioski, że związki kazirodcze budzą nie tylko moralny sprzeciw. Ów Austriak, Josef Fritzl, gdy na jaw wyszła sprawa z przetrzymywaną przez lata w piwnicy jego córką, twierdził, że czuje do niej niebywały pociąg seksualny. Co więcej, uważał to za coś naturalnego. Takie związki są też niebezpieczne ze względów zdrowotnych. Potomstwo poczęte przez tak blisko spokrewnione osoby, często miewa wady genetyczne, prowadzące do śmierci lub powodujące głębokie upośledzenie umysłowe.