Zdaniem autorów pracy oznacza to, że w przypadku niektórych pań edukacja na temat ryzyka rozwoju raka w związku z opalaniem się może nie wystarczyć, aby powstrzymać je przed korzystaniem z solarium.

Naukowcy pod kierunkiem dr Darrena Maysa, onkologa z Georgetown University School of Medicine w Waszyngtonie (USA) przebadali niemal 400 młodych kobiet rasy białej, które były w wieku 18-30 lat i przyznały się do korzystania z solarium co najmniej raz w ciągu ostatniego roku.

U ponad jednej piątej z nich zdiagnozowano uzależnienie od tej formy opalania. Panie te częściej przedkładały subiektywne korzyści z solarium, w tym atrakcyjniejszy wygląd, nad związane z nim potencjalne ryzyko, w tym zachorowanie na raka. Najczęściej uzależnienie od opalania w solarium stwierdzano u kobiet, które miały objawy depresji.

Dlatego autorzy pracy uważają, że w tej grupie pań edukacja na temat ryzyka zdrowotnego nie wystarczy, by zniechęcić do korzystania z solariów – konieczne jest jeszcze leczenie objawów depresji oraz uzależnienia.

Jak przypomina dr Mays, wcześniejsze badania wykazały, iż osoby często się opalające mają preferencję do UV nawet, gdy zasłoni im się oczy. Zaobserwowano też w ich mózgach podobną reakcję (aktywacja układu nagrody), jak w przypadku innych uzależnień. Doświadczenia na myszach dowiodły ponadto, że promieniowanie UV pobudza aktywność opioidów endogennych w mózgach gryzoni. Związki te, spokrewnione m.in. z morfiną, łagodzą reakcję stresową.

Zdaniem dr. Maysa wyniki jego zespołu są niepokojące. – Wiemy, że opalanie się, zwłaszcza we wczesnym okresie życia, zwiększa ryzyko zachorowania na nowotwory złośliwe skóry i ma związek z ich wczesnym pojawieniem się – komentuje onkolog.

Korzystanie z łóżek opalających jest uważane za bardziej szkodliwe, niż opalanie się na słońcu, ponieważ emitują one wyższe dawki promieniowania UVA i UVB.

Dr Mays przypomina wyniki badań, według których już jedna wizyta w solarium wiąże się z 20-procentowym wzrostem ryzyka zachorowania na czerniaka, najgroźniejszego z nowotworów złośliwych skóry, w ciągu życia. W przypadku raków skóry (czyli nowotworów wywodzących się z komórek nabłonkowych) ryzyko wzrasta od 29 do 67 proc. Prawdopodobieństwo zachorowania na nowotwór skóry rośnie wraz z każdą kolejną wizytą w solarium.

Szacuje się, że obecnie opalanie się w solariach odpowiada za ok. 10 proc. zachorowań na czerniaka oraz raki skóry w USA.

Amerykańskie Centra Kontroli i Prewencji Chorób (Cnters for Disease Control and Prevention) odnotowały, że w USA liczba osób korzystających z solariów systematycznie spada w ostatnich latach. Jednakże w 2016 roku i tak 15 proc. młodych dorosłych kobiet rasy białej (tj. najbardziej narażonej na negatywne skutki opalania) odwiedziło solaria. W grupie wiekowej 17-18 lat odsetek ten był jeszcze większy i wyniósł 20-25 proc.

Z badań prowadzonych przez prof. Lidię Rudnicką, prezes Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, wynika, że w Polsce średnia wieku osób korzystających z solarium wynosi 16-17 lat. 85 proc. to kobiety.

18 października 2017 r. Senat RP przyjął ustawę, która zakazuje korzystania z solariów osobom niepełnoletnim. Zabiegały o to m.in.: Polskie Towarzystwo Dermatologiczne, Akademia Czerniaka, z onkologiem prof. Piotrem Rutkowskim na czele oraz Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak.

Źródło: Joanna Morga, PAP – Nauka w Polsce

Solarium nie chroni przed rakiem – przeciwnie!

Wszystkie znamy chyba teorię, że skórę przed latem dobrze przyzwyczaić do opalania w solarium, wtedy łatwiej uniknąć niebezpiecznych poparzeń słonecznych podczas urlopu. To niestety nieprawda. Owszem, wystawienie skóry na promienie słoneczne powoduje wydzielanie melaniny i ciemnienie skóry, jednak jest to niewielka ochrona w porównaniu do dawki, jaką zaserwujemy skórze na plaży.

Ze słońca do powierzchni ziemi dociera całe spektrum promieniowania – od niewidocznego gołym okiem ultrafioletu i promieniowania podczerwonego, po światło widzialne. W solariach na skórę oddziałuje głównie promieniowanie UVA, które jest falą dłuższą niż UVB i dociera do głębszych warstw skóry.

Początkowo sądzono, że tylko promieniowanie UVB jest szkodliwe, ale dalsze wieloletnie badania wykazały, że UVA niszczy m.in. keratynocyty i zwiększa ryzyko nowotworów: kolczystokomórkowego i podstawnokomórkowego. Natężenie promieniowania UVA w solariach jest nawet 12-krotnie większe niż światła słonecznego. A ryzyko nowotworu, którego nazwa najczęściej pojawia się przy okazji nadmiernej ekspozycji na słońce, czyli czerniaka, zwiększa się o 75%. Dlatego dziś w wielu krajach solaria są dozwolone jedynie dla osób pełnoletnich z uwagi na szczególną szkodliwość.

Witamina D tylko naturalnie czy z suplementu?

Jeśli chcesz wzmocnić się „witaminą słońca”, to bardzo słusznie. Jest nam niezbędna, ale solarium i tu okazuje się nieskuteczne. Witamina D powstaje pod wpływem krótszych fal UVB, których w solarium jest bardzo ograniczona ilość.

Żeby organizm wytworzył odpowiednią dawkę tej witaminy musielibyśmy przebywać na słońcu w okresie wiosny i lata minimum 15 minut przy odkrytych ok. 20 procentach powierzchni ciała dziennie. Da się zrobić? Pewnie! Ale chyba nikt nie będzie stał z zegarkiem i odmierzał czasu opalania. A co jesienią i zimą?

Dobra wiadomość taka, że suplementacja w zupełności wystarcza i zaspokaja dzienne zapotrzebowanie na tę substancję. Jajka, sery, ryby, znienawidzona wątróbka, tłuste sery, tran – to tylko niektóre z przysmaków, jakie powinniśmy sobie serwować w poszukiwaniu tego składnika. Bez obaw – witaminę D trudno przedawkować, organizm w pewnym momencie mówi „stop” i nadmiar jest rozkładany lub nie dochodzi do wytwarzania jej aktywnej formy.

Opalanie nie odmładza

To tylko chwilowe złudzenie. Po opalaniu skóra nabiera brązowego koloru, ale na tym się kończy jego pozytywne oddziaływanie na urodę, zwłaszcza w przypadku solariów, których promienie docierają do głębokich warstw skóry.

Efekt? Głębokie zmarszczki, cienka i wiotka skóra. Jakby tego było mało, w skórze powstaje jeszcze więcej wolnych rodników oraz zmiany w DNA. Jednak zmarszczki to nie koniec problemów. Na skórze pojawiają się nieestetyczne przebarwienia i tzw. plamy wątrobowe. Nie mają nic wspólnego z wątrobą, ale i z odmładzaniem naszego wyglądu.

Warto pamiętać, że z opalania można korzystać bez obaw o czerniaka czy inne problemy zdrowotne. Trzeba jedynie zachować umiar i dbać o bezpieczeństwo skóry, nie eksponując jej przesadnie. Żaden preparat nie zapewnia ochrony w 100%, ale to nie oznacza, że mamy rezygnować z kremów do opalania, najlepiej wybierając te z filtrem powyżej 30. Po pierwsze, nakładajmy go równomiernie i stosunkowo grubą warstwę przed wyjściem na słońce, a także w odstępach czasu opisanych przez producenta na opakowaniu i po wyjściu z wody. Dobra wiadomość jest taka, że mimo nieco bledszej skóry, nasz organizm po użyciu kremu do opalania wciąż wytwarza tyle samo witaminy D.

Źródło: Guarana PR

Tymczasem badania nad rakiem wykazały jasny związek pomiędzy sztucznym opalaniem a znacznym wzrostem ryzyka nowotworów skóry. Światowa Organizacja Zdrowia umieściła ponadto promieniowanie UV na liście karcynogenów (czynników rakotwórczych). Nie wpływa to jednak na prosperowanie biznesu solaryjnego.

Jak wynika z badań, z solariów korzystała co trzecia kobieta w wieku od 18 do 24 lat i co czwarta w wieku od 25 do 34 lat. Naukowcy zauważają, że popularność solariów w tych grupach wiekowych może wyjaśniać, dlaczego coraz więcej kobiet ma zdiagnozowanego raka skóry przed 40. rokiem życia. Wśród pań w wieku od 35 do 54 lat miłośniczki sztucznej opalenizny stanowiły od 14 do 17 proc.

Z danych Amerykańskiego Towarzystwa ds. Walki z Rakiem wynika, że w ubiegłym roku wykryto milion przypadków raka skóry, a prawie 9 tys. osób zmarło z powodu czerniaka złośliwego. Badacze alarmują, że wiele osób nie tylko nie zdaje sobie sprawy z ryzyka, ale również wierzy, że opalanie w solarium jest korzystne.

Często błędnie myśli się, że sztuczne opalanie może ochronić skórę przed oparzeniem słonecznym, dając bazę dla opalenizny i jest bezpiecznym źródłem witaminy D. Oba te przekonania są fałszywe. Tak zwana bazowa opalenizna jest oznaką oparzenia słonecznego, a niektóre badania wykazały, że wręcz przyczynia się do tego, że na świeżym powietrzu słońce powoduje jeszcze większe szkody.

źródło: PAP Nauka w Polsce