– Ferrytyna w większości jest przechowywana w wątrobie, ale również w mniejszych ilości w mieszkach włosowych. W momencie, gdy organizmowi brakuje żelaza, na przykład do wytworzenia czerwonych krwinek, rozpoczyna się tzw. „kradzież” ferrytyny z miejsc o mniejszym znaczeniu dla zdrowia, na przykład właśnie z włosów  – tłumaczy Anna Mackojć, trycholog.

Dlatego tak istotne znaczenie ma uzupełnienie niedoborów ferrytyny do odpowiedniego poziomu. Prawidłowy jej poziom powinien oscylować w granicach od 50 – 100 ng/ml w zależności od norm laboratoryjnych. Poziom ferrytyny sprawdza się podczas badania biochemicznego, które pozwala szybko zdiagnozować niedobór żelaza.

Przyczyną niskiego poziomu żelaza i ferrytyny są najczęściej błędy dietetyczne, dlatego na przykład osoby wykluczające mięso ze swojego jadłospisu , muszą pamiętać o zastępowaniu go produktami bogatymi w żelazo i źródła białka. Kolejną przyczyną może być zmniejszona wchłanialność w wyniku spożywania dużej ilości kawy, czarnej herbaty, błonnika lub nabiału oraz brak odpowiedniego zakwaszania żołądka. Innymi przyczynami niskiego poziomu ferrytyny może być ukryte krwawienie z przewodu pokarmowego, jak również obecność bakterii i pasożytów w organizmie.

Przy prawidłowym poziomie ferrytyny w organizmie, włos może rosnąć nawet przez kilka lat zanim wypadnie i zostanie zastąpiony nowym. W przypadku, gdy w naszym organizmie poziom ferrytyny jest zbyt niski, cykl życia włosa ulega skróceniu, a jego zdolność do rośnięcia zostaje osłabiona. Co więcej włos staje się słabszy i łamliwy. Dlatego kluczem do zdrowych włosów, jest m.in. uzupełnienie niedoborów ferrytyny do odpowiedniego poziomu.

- Jednym z najbardziej skutecznych i bezpiecznych preparatów, jest suplement zawierający bioaktywne żelazo ze sproszkowanej ferrytyny bydlęcej, który przeciwdziała niedokrwistości – wchodzi w skład hemoglobiny i erytrocytów, bierze w transporcie tlenu, a także wpływa na odporność. Dodatkowo ważne jest także wzbogacenie swojego jadłospisu w produkty mięsne, głównie w podroby i wołowinę, a także w szpinak, jarmuż, natkę pietruszki. Warto również suplementować witaminę C, która zwiększa wchłanialność żelaza od 2 do 4 razy – podpowiada tłumaczy Anna Mackojć, trycholog.

Kondycja naszych włosów jest ściśle związana z funkcjonowaniem całego organizmu. Jeśli występują w nim jakieś nieprawidłowości, włosy są pierwszym elementem, do którego przestają być dostarczane substancje odżywcze. Dlatego jeśli zaobserwujemy, że nasze włosy są w gorszej kondycji i zaczynają nadmiernie wypadać, przyczyn należy szukać wewnątrz organizmu.

Źródło: Innovation PR

1. Dlaczego włosy wypadają?

2. Sposoby i tabletki na wypadanie włosów

Dlaczego włosy wypadają?

Każdego dnia tracimy włosy. Jest to zjawisko jak najbardziej naturalne. Zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn może dojść jednak do nadmiernego wypadania włosów. Zazwyczaj problem ten pojawia się po 40. roku życia, ale nierzadko zdarza się u osób dużo młodszych. Jakie są przyczyny nadmiernego wypadania włosów? Powodów tego rodzaju dolegliwości jest wiele. Nierzadko przyczyną jest dziedziczona skłonność do wypadania, powodowana produkcją przez organizm nadmiernych ilości hormonów płciowych. Zjawisko to może być również spowodowane zmianami hormonalnymi występującymi przy problemach z tarczycą, w tym zwłaszcza niedoczynności albo nadczynności tarczycy czy też po okresie menopauzy. Do powodów wypadania włosów zaliczyć można również różnego rodzaju choroby, takie jak grzybica skóry głowy, łojotokowe zapalenie skóry czy też choroba immunologiczna w postaci łysienia plackowatego.

Na nadmierne łysienie wpływa również codzienny tryb życia i nieodpowiednie odżywianie. Osoby, które nie dostarczają organizmowi niezbędnych składników mineralnych, mogą mieć kłopoty z łamliwością paznokci, problemy ze skórą czy też właśnie z wypadaniem włosów. Nieodpowiednie jest spożywanie pokarmów ubogich w witaminy, składniki mineralne, zwłaszcza takich jak jedzenie typu fast food czy słodycze. Duże znaczenie ma również stresujący styl życia, a także zbyt częste farbowanie włosów silnymi środkami chemicznymi, rozjaśnianie ich albo noszenie wysoko upiętych, zbyt ciasno związanych włosów. Znaczenie odgrywać może również nadmierna ekspozycja włosów na działanie promieniowania UV.

Sposoby i tabletki na wypadanie włosów

W przypadku zauważenia u siebie albo bliskich osób problemu nadmiernego wypadania włosów, przede wszystkim należy określić przyczynę dolegliwości. Odpowiednie badania zlecone przez lekarza specjalistę powinny wyjaśnić, czy powodem schorzenia jest np. choroba tarczycy, niewłaściwy poziom hormonów czy też brak niezbędnych substancji w organizmie.

Bez względu jednak na to, czy przyczyną jest poważna choroba, czy też nie, zawsze należy dbać o zachowanie odpowiedniego poziomu koniecznych składników w organizmie. Można przeciwdziałać nadmiernemu wypadaniu włosów, stosując specjalne suplementy i tabletki na wypadanie włosów dostępne w aptekach. Ich zadaniem jest wzmocnienie istniejących oraz pobudzenie do wzrostu nowych włosów. Tabletki te dostarczają do mieszków włosowych substancje, które są niezbędne do wytwarzania, a następnie utrzymania zdrowych, mocnych włosów. Szczególnie istotne jest dostarczanie organizmowi witamin z grupy B oraz żelaza. Istotne są również keratyna, czyli białko pomagające odbudowywać ubytki, a także kolagen nawilżający włosy.

Wartościowe są również witaminy E oraz A, które zabezpieczają łuskę włosa przed szkodliwym promieniowaniem słonecznym. Ponadto można stosować dobrej jakości preparaty zewnętrzne, takie jak płukanki, odżywki czy szampony dedykowane włosom osłabionym i ze skłonnością do wypadania. W przypadku wspomnianych problemów, warto zasięgnąć opinii lekarza lub farmaceuty. Specjalista z pewnością pomoże w dobraniu odpowiednich środków niwelujących wspomniany problem. W skrajnych przypadkach, tzn. w sytuacjach rozległego łysienia, rozwiązaniem może być specjalistyczny zabieg np. przeszczepu włosów, wykonywany w profesjonalnej klinice.

W jakim wieku zaczęłaś łysieć?

Pierwsza łysa plamka na głowie pojawiła się, gdy miałam trzy, cztery lata. Dermatolog zdiagnozowała łysienie plackowate. Udało się ją szybko zaleczyć. Plamka zarosła i miałam spokój przez wiele lat.

Znów łysieć zaczęłam, gdy miałam 21 lat. Byłam na drugim roku studiów. Wtedy straciłam ok. 60 proc. włosów.

Czy włosy wypadały garściami?

Różnie. Znam dziewczynę, która obudziła się i warkocz leżał obok niej na poduszce. U mnie jest tak, że najpierw włosy się kołtunią, a później wypadają. Robią się łyse placki. Wokół ognisk łysienia pojawiają się także tzw. włosy wykrzyknikowe. Są to krótko ułamane włosy, których oderwane końcówki są grubsze i ciemniejsze niż nasada.

Gdy zaczynałam łysieć, bałam się myć głowę. Płakałam, bo włosy wychodziły mi garściami, a ja nie mogłam nic z tym zrobić.

Co to jest łysienie plackowate?

Łysienie plackowate (łac. alopeciaareata) to przewlekła choroba zapalna, w przebiegu której dochodzi do uszkodzenia mieszków włosowych i wypadania włosów w taki sposób, że na skórze głowy pozostają rozległe plamy, podobne kształtem do placków.

Łysienie plackowate zalicza się do schorzeń psychodermatologicznych. Uważa się, że nagła utrata włosów może mieć tło nerwowe i być wynikiem stresu. Czy u Ciebie się to potwierdza?

Stres na pewno ma wpływ na nawrót choroby i jej przebieg. Gdy na studiach rozstałam się ze swoją pierwszą miłością, równocześnie studiowałam i pracowałam, miałam dużo stresu i smutnych chwil, wtedy włosy zaczęły wypadać.

Kilka miesięcy temu miałam kolejny mocny nawrót. Zwykle jest tak, że mam duży, długi stres, a dwa, trzy miesiące później zaczynają mi wypadać włosy.

Tym razem wypadły ci nie tylko włosy na głowie, ale też rzęsy i brwi.

Doszło do zaostrzenia choroby. Łysienie plackowate przeszło w całkowite.

To dlatego ogoliłaś się na łyso?

Zostało mi kilka włosów, więc nie było sensu trzymać ich na głowie. Wolałam je zgolić niż na nie patrzeć. Teraz wiem co czują dziewczyny, kobiety, które tracą włosy w wyniku chemioterapii. Najpierw się poryczałam, gdy moja fryzjerka goliła mi głowę, ale potem poczułam ulgę.

Jak spojrzałam na łysą głowę w lustrze zobaczyłam, że nie jest aż tak źle, że mam kształtną głowę. Bliskie mi osoby bardzo mnie przy tym wspierały, niektórzy żartowali, że wyglądam lepiej i piękniej niż z włosami. To ogolenie głowy było dla mnie oczyszczające. Choć na nowo musiałam zaakceptować swój wygląd, bo utrata włosów to jednak trauma dla kobiety.

Żartuję często, że zostały mi jeszcze włosy na kolanach. Mam nadzieję, że to znak, że włosy zaczną mi jednak odrastać. Taka jest jedna z teorii na temat łysienia plackowatego. Choć znam przypadki, że włosy nie wróciły.

Co było najtrudniejsze w tej chorobie?

Gdy ludzie widząc mnie w chustce na głowie, zaczęli ustępować mi miejsca w tramwaju. To kłopotliwe, gdy musiałam tłumaczyć się obcym, że nie mam raka. Czasem widzę jak ludzie mi się przyglądają. Wolę jak wprost pytają, co mi jest niż patrzą współczującym wzrokiem albo rzucają ukradkowe spojrzenia. Nie mam problemu z tym, aby wyjaśnić komuś co mi jest, co to za choroba.

Część chorych decyduje się na perukę.

Na razie jej nie chcę. Peruki refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia wyglądają jak snopek siana, z naturalnym włosem kosztują 8-10 tys. zł. Nie chodzi o cenę, ale o to, że nie chcę nosić cudzych włosów. Wolę kolorowe chustki, turbany. W pracy, czy gdy jestem ze znajomym chodzę z odkrytą głową, bo wszyscy wiedzą o mojej chorobie. A ja sama nie mam zamiaru się jej wstydzić. Jest częścią mnie.

Szacuje się, że od 0,15 do 2 proc. populacji może być dotkniętych tą chorobą do 50 r ż. Szczyt zachorowań przypada na dzieciństwo. 60 proc. wszystkich przypadków ujawnia się do 20 r. ż. To spora grupa ludzi. Nie widać ich wśród nas.

Bo siedzą w domach albo ukrywają je właśnie pod perukami. Gdy pojawiają się łyse plamy, chcesz jak najszybciej odciąć się od świata. W takich krajach jak Anglia, czy Francja na człowieka z łysą głową nikt by raczej nie zwrócił uwagi. Tam szybciej bym usłyszała, że fajnie wyglądam, ale u nas wzbudza to niezdrowe zainteresowanie. Nasze społeczeństwo nie jest przyzwyczajone do odmienności. Mam wrażenie, że wzbudza strach, lęk.

Nie chcę się ukrywać, dlatego odważyłam się opublikować swoje zdjęcie z łysą głową na Facebooku. Miałam dużo pozytywnych komentarzy. Dużo mi też dała terapia tańcem. Dla mnie opieka psychoterapeutyczna jest elementem leczenia.

Dzięki terapii tańcem udało mi się na nowo zaakceptować swój nowy wygląd, odnaleźć się w swoim ciele, zaakceptować obecną sytuację. Wiem, że się nie wyleczę, bo to przypadłość, którą można zaleczyć. Że łysienie będzie wracać w czasie większego stresu. Włosy wypadają, odrastają i znów wypadają. Akceptacja choroby zwłaszcza takiej, którą widać jest bardzo trudną drogą, ale im szybciej się to uda, tym lepiej.

Łysienie plackowate to choroba autoimmunologiczna. Układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe, gdyż uznaje je za „obce”. Zaczyna niszczyć mieszki włosowe. Nikt nie wie, dlaczego tak się dzieje. Na pewno na rozwój choroby wpływ ma stres. Mechanizm nie jest do końca znany. Ważny jest także czynnik genetyczny. W mojej rodzinie ta choroba pojawia się, co drugie pokolenie. Moja siostra cioteczna też choruje. Babci w czasie wojny włosy wypadły, ale wtedy nikt tego nie diagnozował.

Jedna z najnowszych teorii mówi, że wpływ na jej rozwój może mieć bakteria Helicobacter pylori. Zrobiłam badania i ja jej nie mam. Zawsze jest nadzieja, że ktoś wynajdzie remedium na tę przypadłość.

Rozmawiała Agnieszka Pochrzęst-Motyczyńska (www.zdrowie.pap.pl), PAP Zdrowie

Pierwsza, wzrostowa, zwana jest anagenową. Włos w tej fazie rośnie od 2 do 8 lat, choć zwykle jest to do 6 lat u kobiet i do 4 u mężczyzn. W tym czasie dochodzi do gwałtownego zwiększenia liczby komórek w brodawce włosa. Wytworzona przez nie łodyga wychodzi na zewnątrz głowy, przebijając się przez skórę. Wtedy też dochodzi do przemieszczenia się korzenia w kierunku dolnym w celu otrzymania pożywienia. Tempo wzrostu wynosi około 1,5 cm miesięcznie, czyli po zaokrągleniu maksymalnie 75cm centymetrów włosów.

Kolejną fazą jest faza katagenowa, czyli inaczej przejściowa. Jest to faza zahamowania wzrostu włosa. Brodawka włosowa traci aktywność i komórki włosa są już mniej ożywione, a podziały komórkowe coraz wolniejsze. W tym czasie korzeń ulega skurczeniu. Włosy już nie rosną, ale też nie wypadają. Następuje oderwanie łodygi od korzenia i zahamowanie dostawy pożywienia do niej. Zaczyna także kształtować się nowa brodawka. Czas trwania w tej fazie wynosi 1-2 miesiące.

Telogen to trzecia faza, zwana również okresem uśpienia włosa. Włosy obumierają i są wypychane z mieszka włosowego na zewnątrz. Łodyga odrywa się od brodawki, która go produkuje, ale w tej fazie włos wciąż jeszcze jest na naszej głowie. Mieszek włosowy jest pobudzany przez receptory  i przygotowywany do wzrostu nowego młodego włosa. Będzie na głowie jeszcze przez okres 2 do 4 miesięcy, a potem wypchnie go nowy włos. Około 10-15% z tych, które mamy na głowie, jest właśnie w tej fazie.

Codziennie tracimy około 100 włosów i jest to indywidualny proces, który zależy od ilości włosów na głowie. Im mamy ich więcej tym większa zmiana zachodzi. Może nawet wypadać do 150 włosów dziennie. Jednak niepokojącym objawem jest kiedy odczuwamy drastyczne zwiększenie nawet do 300 włosów. Wówczas nie da się już zahamować procesu wypadania ponieważ każdy włos musi przejść wszystkie fazy. Włosy przeznaczone do odrzucenia nie są już odżywione, więc nie da się ich przymocować z powrotem. Skutkiem takiego procesu nie jest jedynie powód, że włosy znalazły się w fazie telagenowej z naturalnych przyczyn. Istnieje wiele szkodliwych czynników, które powodują uszkodzenie włókien włosowych, negatywny wpływ na cebulkę włosa czy zaburzenie równowagi w procesach zachodzących w skórze głowy – wyjaśnia Anna Mackojć, trycholog.

Przyczyn wypadania włosów jest wiele. Bardzo silnym bodźcem jest na przykład stres. Postresowe wypadanie włosów może dać o sobie znać nawet kilka miesięcy później. Wypadanie włosów może mieć dwojaki charakter. Gwałtowny niespodziewany stres, który powoduje nawet łysienie plackowate lub drugi powodujący przerzedzenie ilości włosów. Często wypadanie włosów jest spowodowane również sytuacją kontaktową ze środkiem chemicznym, jak w przypadku farbowania włosów lub użycia niewłaściwych maseczek. Wówczas skóra reaguje alergicznie powodując reakcję, takie sytuacje jednak zdarzają się dosyć rzadko.

Inna przyczyna to łojotokowe zapalenie skóry czy łysienie androgenowe. To drugie jest bardzo nieprzyjemnym rodzajem wypadania włosów. Pojawia się zazwyczaj u kobiet między 20 a 30 rokiem życia. Wypadają włosy z czubka głowy tak jakby z przedziałka. Przerzedzanie rozszerza się, zajmując z czasem coraz szerszy pasek, ale nie szerszy niż do boków głowy. Włosy odrastają coraz drobniejsze i słabsze, jeśli nie zadziała się odpowiednio, z czasem przestaną odrastać. Zdarza się również, że po zastosowaniu diety wypadają również włosy. To naturalna reakcja organizmu. Wraz z zrzuconymi kilogramami, zrzucane są też włosy. Należy w takiej sytuacji uzupełnić powstałe niedobory witamin, na przykład łykając suplementy.

Ciekawe jest również, że skórę głowy można również zaziębić. Kiedy wystawiamy głowę na mróz zamarznięte mieszki włosowe kurczą się, jest odcinany dopływ krwi i tym samym przepływ składników odżywczych, a nieodżywiany włos obumiera. Anemia czyli niedobór żelaza to kolejny powód, który może powodować utratę włosów czy też zmiany hormonalne jakie zachodzą podczas ciąży.

Podsumowując przyczyny wypadania włosów mogą mieć dwoisty charakter. Mogą stanowić przejściowy stan, z którym możemy sobie radzić sami stosując suplementy czy odżywki oraz drugi, który może być oznaką choroby skóry głowy i wówczas należy zgłosić się do specjalisty. Podczas wizyty u trychologa przeprowadzany jest szczegółowy wywiad z pacjentem oraz badanie trychoskopowe. Zalecane jest również wykonanie badań analitycznych, morfologicznych czy mikrobiologicznych aby ustalić diagnozę i odpowiedni plan leczenia. Następnie wdrażane jest leczenie, które ma za zadanie poprawić stan zdrowia skóry głowy pacjenta na przykład poprzez wzmożenie mikrokrążenia w naczyniach włosowatych, stymulację wzrostu nowych włosów jak również eliminację przyczyn problemu. Każde leczenie ma charakter interdyscyplinarny ponieważ przyczyn wypadania włosów jest wiele.

Źródło: Innovation PR / Instytut Trychologii

Dlaczego kobiety łysieją? Inicjatorem tych problemów może być niemal wszystko – od choroby, przez stosowane leki, aż po złe nawyki. Źródłem tych problemów, podobnie jak u mężczyzn, może być również łysienie androgenowe. Ten typ pojawia się zazwyczaj pomiędzy 20. a 40. rokiem życia.  Przyczyn można m.in. upatrywać w dojrzałym wieku, łysieniu, chorobie tarczycy, anemii, zaburzeniach hormonalnych, łojotokowym zapaleniu skóry, ciąży czy menopauzie.

Jak podkreślają lekarze, nie bez znaczenia są czynniki środowiskowe np. silny stres, nagły spadek wagi, nadmiar witaminy A oraz selenu w diecie, a także nasze nawyki. Nie pomaga im również farbowanie czy prostowanie. Czasami powodem mogą być jednak przypadki losowe, na które nie mamy wpływu.

Kosmyk włosów na szczotce lub ubraniu to norma, którą nie powinniśmy się niepokoić. Zgodnie z danymi  American Academy of Dermatology większość z nas traci codziennie ok. 50-100 włosów. Jeśli jednak dostrzegamy wyraźne przerzedzenie fryzury, a włosy zaczną wypadać garściami, to sygnał, że czas odwiedzić lekarza. W przypadku łysienia androgenowego należy się przygotować na podobne objawy jak u mężczyzn. Włosy przerzedzają się wtedy zazwyczaj równomiernie na całej powierzchni głowy lub od środka, a potem pogłębiają od przedziałka na prawą i lewą stronę. Panie nie powinny się jednak obawiać typowego dla mężczyzn cofnięcia linii czoła. To występuje u nich naprawdę rzadko.

Dobra wiadomość jest taka, że problem utraty włosów można rozwiązać i to nie tylko przy użyciu doczepek czy peruki. Także dostępne na rynku rozwiązania takie jak mezoterapia czy farmakoterapia nie zawsze przynoszą oczekiwane rezultaty, a przede wszystkim problem może powrócić. Dlatego jeśli zależy nam na trwałych efektach, warto wziąć pod uwagę chirurgiczne zabiegi przeszczepu włosów. Dla kobiet, którym zależy na najbardziej skutecznych i estetycznych rezultatach przy minimalnych objawach ubocznych, specjaliści rekomendują zabiegi z użyciem robota ARTAS.

Pacjentka po takim zabiegu może wrócić do normalnego funkcjonowania prawie natychmiast. Normalne umycie włosów możliwe jest po 4 dniach. Przeszczepione włosy odrastają po 4-6 miesiącach, pełny efekt będzie widoczny po 9-12 miesiącach. Dzięki użyciu robotyki ból pooperacyjny jest minimalny i zwykle przyjmuje się średnio ok. 90% włosów, co przekłada się na wysoki efekt estetyczny. Pacjentka nie musi się obawiać wrażenia „sztuczności”, ponieważ włosy będą wyglądały i zachowywały się całkowicie naturalnie. Można je ścinać, modelować i farbować.

Koszt transplantacji włosów z wykorzystaniem robota zależy od ilości przeszczepianych włosów. Zwykle zabiegi kosztują ok. 20 tysięcy zł, ale cena waha się w zależności od skali zabiegu.

Źródło: Guarana PR

Pozostaje również kwestia przygotowanie włosów na ich kontakt z chlorem. Jedną z możliwości jest zabezpieczenie włosów poprzez nałożenie odżywek lub olejów przeznaczonych do ich pielęgnacji. Ten zabieg pozwoli łatwiej założyć czepek a chlor, który dostane się do włosa nie będzie tak szkodliwy. Kolejnym, bardzo ważnym krokiem w pielęgnacji włosów po basenie jest ich mycie, tuż po wyjściu. Chlor pozostawiony na włosach aż do wyschnięcia wysusza je i osłabia. Do pielęgnacji najlepiej używać szamponów i odżywek, które wzmacniają mieszki włosowe i nawilżają łodygę włosa.

Nie da się ukryć, że sauna również nie jest dla nich czymś miłym. Pod jej wpływem włosy się przesuszają, a tym samym są bardziej łamliwe, sztywne i tracą swój dawny blask. Wysoka temperatura negatywnie oddziałuje również na cebulki włosów, a to z kolei sprawia, że włosy znacznie częściej wypadają. Co zrobić, aby temu zapobiec? Odpowiednie wydaje się być nałożenie na nie odżywczego oleju przeznaczonego do pielęgnacji, a potem zawinięcie włosów w ręcznik albo specjalną czapkę, która jest przeznaczona do noszenia na saunie. Po zakończonej kuracji należy umyć włosy – w przeciwnym razie zbyt długo obciążone olejem włosy mogą zacząć się nadmiernie przetłuszczać.

Źródło: InnerLook

Istotą łysienia telogenowego jest przejście znacznej ilości włosów w stan spoczynku. Dotyka ono przede wszystkim mężczyzn, ale może ono również wystąpić u kobiet. Z reguły pojawia się ono między 30 a 40 rokiem życia. W przypadku Panów utrata włosów dotyczy przede wszystkim części skroniowo-czołowej oraz szczytu głowy. U kobiet wygląda to zgoła inaczej – włosy przechodzą w fazę spoczynku na całym obszarze głowy. Przyczyn łysienia telogenowego może być wiele, wśród nich wyróżnia się m.in.:

•   zaburzenia hormonalne, spowodowane na przykład problemami z tarczycą lub hiperandrogenizmem;

•   problemy skórne, takie jak grzybica skóry głowy;

•   ciężkie infekcje;

•   działanie niektórych leków;

•   zła dieta;

•   czynniki mechaniczne – trichotillomania;

•   czynniki chemiczne – nadmiar farb do włosów oraz kosmetyków do stylizacji;

•   ciąża i poród – spadek hormonów może spowodować przejście znacznej ilości włosów w stan spoczynku, zwykle proces ten rozpoczyna się w około 16 tygodniu po urodzeniu dziecka; po około 6 miesiącach włosy odrastają same.

Po wystąpieniu czynnika szkodliwego, zwykle po około 2 do 4 miesięcy, następuje całkowita utrata włosów. Jednak jest także i dobra informacja – w większości wypadków utrata włosów jest tylko czasowa.

Leczenie

Łysienie telogenowe leczy się poprzez likwidację pierwotnej przyczyny. Osoba, która zauważy u siebie nagły wzrost wypadania włosów, który będzie przeciągał się w czasie, powinna od razu zgłosić się do swojego lekarza rodzinnego, który zapewne skieruje ją do odpowiedniego lekarza. „Ustalenie przyczyny nagłej utraty włosów – jak zauważa Pani Izabela Szymczak, Właścicielka Kliniki Włosów Hair Lab – zaważy na całym procesie leczenia. Jeżeli choroba /przyczyna zostanie właściwie zdiagnozowana, włosy powinny w wyniku leczenia odrosnąć samoistnie już po 6 miesiącach. W przeciwnym wypadku utrata włosów będzie postępowała.” Dlatego tak ważna w przypadku wystąpienia łysienia telogenowego jest natychmiastowa reakcja człowieka oraz diagnoza wystawiona przez jego lekarza.

To, co jemy może mieć wpływ na kondycję naszego układu odpornościowego oraz na schorzenia, które są konsekwencją jego osłabienia. Pomóc możemy mu zmieniając dietę. Co radzą dietetycy? Pewne modyfikacje w menu. W codziennym jadłospisie powinno znaleźć się przede wszystkim białko. – Aminokwasy  odpowiedzialne są za budowę skóry głowy. Ich niedobór może powodować szybsze starzenie się włosów, co w konsekwencji prowadzi do ich przedwczesnego wypadnięcia. Warto sięgnąć więc po mięso i ryby oraz nabiał. Źródłem białka są również rośliny strączkowe. Istotne jest by nie doprowadzać do niedoborów białkowych – mówi dietetyk kliniczny mgr Małgorzata Pelikan z Centrum Dietetyki Klinicznej 4Health w Katowicach.

Przy łysieniu bardzo ważne jest wyeliminowanie metali ciężkich, hormonów i sztucznych konserwantów. Dlatego nie wszystkie rodzaje mięs i ryb są wskazane. – Nie powinno spożywać się np. pangi i tilapii, hodowlanych kurczaków ze względu na zawartość hormonów oraz indyków karmionych antybiotykami. Należy wybierać te mięsa, których pochodzenia jesteśmy pewni – radzi specjalista.  Dobrym źródłem białka jest również komosa ryżowa oraz amarantus.  Ważne, aby dzięki diecie wzmocnić także układ odpornościowy. Pomocne w tym są przeciwutleniacze zwalczające negatywne skutki działania wolnych rodników w naszym organizmie. Najwięcej antyoksydantów zawierają: pomidory, papryka, melony, bób, szpinak, wiśnie, czereśnie, jagody, morele i śliwki.  Z jadłospisu należy całkowicie wyeliminować wysoko przetworzoną żywność, jak np. chipsy, słodycze i wszelkie fast foody. Zawierają one środki konserwujące, barwniki i spulchniacze, które wypłukują z organizmu minerały oraz prowadzą do odkładania toksyn.

Wzrost włosów dzięki witaminom

Codzienne menu osób cierpiących na łysienie plackowate powinno zawierać produkty bogate w szereg witamin, m.in: A, E, B6, D. I tak np. witamina A zwiększa produkcję sebum, czyli naturalnego lubrykanta skóry wydzielanego przez gruczoły łojowe, który pomaga utrzymać zdrową skórę głowy. Znaleźć ją można w marchwi, szpinaku, brokułach, jajach i podrobach.

Witaminę E zawierają produkty z soi, olej z kiełków pszenicy i orzechy, natomiast B6 produkty zbożowe takie jak otręby pszenne, kasza gryczana i brązowy ryż, orzechy oraz rośliny strączkowe. Wzrost włosa i regenerację komórek macierzystych, które przekształcają się w mieszki włosowe pobudza witamina D. Znajdziemy ją m.in. w różnego rodzaju rybach: dorszu, węgorzu, łososiu, makreli i śledziach.

Minerały lekiem na porost włosów

Również cynk odgrywa niebagatelną rolę we wzroście włosów. Uaktywnia on enzymy kontrolujące metabolizm białek zawierających dwusiarczkowe wiązania do ich budowy. Cynk zawarty jest m.in. w imbirze, orzechach nerkowca i ciecierzycy.  – Innym minerałem wzmacniającym włosy jest miedź, od której zależy ich prawidłowa struktura. Jej niedobór powoduje m.in. osłabienie włosów i zaburzenia poziomu żelaza w organizmie. Jony tego ostatniego pierwiastka mają szczególny wpływ na proces wzrostu włosów bezpośrednio w jego macierzy i prawidłową ich budowę oraz tempo wzrostu – dodaje mgr Małgorzata Pelikan. Źródłem miedzi są: pestki dyni, słonecznika, orzechy, migdały, rośliny strączkowe, płatki owsiane, natka pietruszki, ryby, a żelaza: produkty zbożowe, ziemniaki, buraki, brokuły, szpinak, pomarańcze, ananasy, jabłka, mango, melony, suszone śliwki. Dieta osób z problemem wypadania włosów powinna być bogata też w mangan, który znajdziemy w fasoli, orzechach, otrębach owsianych, a także jod zawarty przede wszystkim w rybach, kawiorze i ostrygach. Niezbędne w codziennym jadłospisie są też owoce i warzywa bogate w krzem: banany, marchew, buraki, pietruszka.

– Obecnie bardzo popularna jest mezoterapia – doradza lek. med. Katarzyna Kowalska-Górska z centrum DER-MED. – To kuracja, polegająca na wstrzykiwaniu w skórę odżywczych substancji, które poprawiają mikrokrążenie skóry głowy. Dlatego stanowi doskonałą profilaktykę przeciwko wypadaniu włosów, a oprócz tego stymuluje ich odrastanie. W celu uzyskania najlepszego efektu zaleca się wykonanie serii 4-8 zabiegów – podsumowuje.

Kurację wzmacniającą można uzupełnić o odpowiednie szampony i odżywki. Na rynku znajdziemy specjalne preparaty, przeznaczone do walki z łysieniem. Warto też zadbać o właściwą dietę, bogatą w witaminy i minerały. Dla osób, które nie mają czasu na tworzenie posiłków bogatych w mikroelementy wygodnym rozwiązaniem będzie łykanie ich odpowiedników w postaci tabletek. Działanie wzmacniające wykazują preparaty z niektórych roślin, na przykład: skrzyp polny, pokrzywa, malwa czy nagietek. Połączenie wszystkich elementów i zastosowanie kompleksowej kuracji sprawi, że nasza fryzura znów stanie się gęsta i lśniąca.

Dawno, dawno temu…

Włosy to pozostałość po procesie ewolucji. Dziś pełnią funkcję ozdobną i są wyznacznikiem atrakcyjności. Grubość i struktura włosa to cechy, które są uwarunkowane genetycznie. Niestety nie mamy na nie najmniejszego wpływu. O tym, czy możemy pochwalić się bujną fryzurą, decydują fragmenty DNA które nam przekazali nasi rodzice i dziadkowie. Ci, którym się nie poszczęściło i otrzymali w spadku nieco bardziej skąpy zestaw, muszą poświęcać dużo więcej uwagi pielęgnacji włosów. Jednak czasami, nawet pomimo intensywnych starań loki stają się coraz słabsze, a niekiedy zaczynają bardzo intensywnie wypadać.

Norma to około 70-100 wypadających włosów dziennie. Jeżeli mieścimy się w tym limicie, to wszystko jest w porządku i nie ma się czego obawiać. Jeśli jednak tracimy ich więcej, jest to niepokojący sygnał i powinniśmy zwrócić większą uwagę na stan skóry, głowy i włosów.

Przyczyn łysienia może być wiele. Panowie najczęściej tracą włosy na skutek łysienia męskiego, na które wpływa ma testosteronem. Inne przyczyny to łysienie grzybicze, plackowate i polekowe. U kobiet włosy często silnie wypadają tuż po ciąży. Przyczyną utraty włosów może być także niewłaściwa pielęgnacja, przebyta choroba lub stres.

Przedstawimy Wam w telegraficznym skrócie listę najpopularniejszych stereotypów na temat łysienia, jakie weszły do tzw. wiedzy obiegowej. Wśród nich znajdziemy m.in. takie oto „prawdy”:

1. Problem łysienia dotyczy tylko i wyłącznie mężczyzn.

Jest to oczywista nieprawda. Kobiety, tak samo jak mężczyźni, mają problem z łysieniem. U kobiet utrata włosów dotyczy jednak całej powierzchni głowy i może dlatego przez dłuższy czas zmiany pozostają niezauważalne dla postronnych osób. Poza tym Panie znacznie bardziej przykładają wagę do problemu utraty włosów i za wszelką cenę pragną to zatuszować. Fakt pozostaje jednak faktem – kobiety tak samo jak mężczyźni mają problemy z łysieniem, nie jest to przypadłość tylko jednej płci.

2. Stres może spowodować całkowitą utratę włosów.

Kolejny nonsens przekazywany z ust do ust. Stres wpływa na wygląd i kondycję naszych włosów, ale jego wpływ ogranicza się co najwyżej do osłabienia struktury włosa. Zdenerwowanie samo w sobie nie powoduje łysienia. Utrata włosów jest najczęściej wynikiem zaburzeń hormonalnych, choroby albo złego stylu życia.

3. Utrata włosów dotyczy wyłącznie osób koło 40 roku życia.

Niestety i to również jest nieprawdą. Łysienie nie jest uzależnione od wieku, zostało to już wielokrotnie potwierdzone przez naukowców z różnych krajów. Wypadanie włosów to wynik zmian hormonalnych albo choroby, a obydwie te rzeczy mogą nas dotknąć także przed 40. Do klinik oraz lekarzy rodzinnych z podobnym problemem zgłaszają się bardzo często osoby młode, nawet nastolatki.

4. Mężczyźni łysieją z powodu nadmiaru testosteronu.

Powszechnie sądzi się, że to testosteron jest odpowiedzialny za utratę włosów u Panów. Stąd też twierdzenie, że mężczyźni łysi są lepszymi kochankami. Jest to jednak kolejnym stereotypem, niepopartym żadnymi naukowymi dowodami. To nie testosteron odpowiada za łysienie, ale hormon 5-alfa-reduktaza, który odpowiada za przekształcenie testosteronu w dihydrotestosteron, który osłabia meszki włosowe (a w konsekwencji doprowadza do ich wypadania).

5. Regularne podcinanie włosów uchroni nas przed łysieniem.

To prawda, że regularne podcinanie końcówek wzmacnia włosy. Jednak prawda ta tyczy się wyłącznie zdrowych ludzi, u których nie zaobserwowano żadnych zmian hormonalnych. Jeżeli ktoś ma problemy z hormonami, to niestety – nawet ten sposób pielęgnacji włosów nic nie pomoże. Nie ważne więc, czy podcinasz końcówki co trzy tygodnie czy też nie, jeśli lekarz stwierdził u Ciebie problemy z hormonami i tak będziesz łysieć, jeśli nie poddasz się odpowiedniej terapii. To cała smutna prawda.

6. Peruki powodują wypadanie włosów.

I znowu kolejny stereotyp. Standardowe peruki faktycznie mogły osłabiać włosy. Jednak teraz na rynku dostępne są już całkowicie nowe modele, które w żaden sposób nie uszkadzają struktury włosa. Klinika Włosów Hair Lab proponuje na przykład swoim Klientom peruki na bardzo cienkiej bazie, która przepuszcza powietrze. Podobna siateczka ma niesamowite zalety – dzięki niej skóra głowy nie poci się, a włosy znajdujące się pod nią mogą swobodnie oddychać i rozwijać się, wszystko na plus. Tak więc – peruki nie powodują wypadania włosów.

7. Na łysienie najlepsze będę szampony wzmacniające.

Niestety w przypadku utraty włosów żadne szampony nam nie pomogą. Tego typu kosmetyki możemy stosować, gdy nasze włosy są osłabione, np. w wyniku nadmiernego stosowania kosmetyków do włosów, zbyt częstego farbowania bądź też po trwałej ondulacji. Szampon wzmacniający jest wzbogacony najczęściej w ceramidy oraz inne substancje budulcowe, które mają odbudować naturalną strukturę naszych włosów. Jednak nie ma on niczego wspólnego z terapią przeciwko wypadaniu włosów z jednej prostej przyczyny – nie jest lekiem oraz jego działanie ogranicza się do warstwy powierzchniowej, a tymczasem – łysienie powodują czynniki znajdujące się wewnątrz organizmu.