A to niezwykle trudne zadanie – ponieważ przedpokój to zazwyczaj mało ustawne pomieszczenie, w którym musimy znaleźć miejsce na wiele przedmiotów. Ponadto narażone jest na wilgoć, piach, zabrudzenia i uszkodzenia. Jak sprawić zatem, by przedpokój zachwycał nienagannym wyglądem przez dłuższy czas?

Ściana o nienagannym wyglądzie

Pierwszą – i najważniejszą – zasadą, którą należy się kierować podczas urządzania przedpokoju, jest wybór dobrych jakościowo materiałów. Naturalne drewno, ozdobna tapeta czy wyszukany kolor farby mogą ciekawie wyglądać na ścianie, ale należy zastanowić się, czy przetrwają wilgoć, otarcia i inne uszkodzenia, z którymi będą musiały się zmierzyć na co dzień. Warto wybrać takie rozwiązanie, które zastąpi te materiały, ale będzie od nich trwalsze, odporniejsze i łatwiejsze w utrzymaniu – na przykład panele.

Spójność przede wszystkim

Skoro przedpokój jest zapowiedzią tego, co można spotkać w dalszych częściach naszego mieszkania, ważna przy jego urządzaniu jest też zasada spójności – zarówno pod względem stylistyki, jak i kolorystyki. Nicią łączącą pomieszczenia mogą być kolory, materiały, kształty. Mogą one pojawić się na jednej wybranej powierzchni – jako dominanta, akcent lub kontrapunkt. Styl wnętrza można stworzyć za pomocą odpowiednio dobranego wzoru paneli, które jednocześnie będą pełnić funkcję praktyczną: zabezpieczą ścianę przed uszkodzeniami i wilgocią. Na takim tle można z powodzeniem zamontować wieszak na ubrania, a nawet – na rower.

Zabawa proporcjami

Przedpokój to najczęściej długie i wąskie pomieszczenie lub małe i nieustawne Jak zatem wizualnie je powiększyć i nadać mu harmonię? Dekoracje ścienne to świetna metoda, by zmienić optycznie proporcje wnętrza. Panele mogą być wykończeniem całej ściany – w tym przypadku warto zdecydować się na ich jasne odcienie – ale też za ich pomocą można stworzyć lamperię. Taki sposób dekoracji ścian wraca do łask! Jeśli lamperia będzie kończyć się poniżej połowy ściany, przedpokój wyda się wyższy. Jeśli natomiast chcemy, aby pomieszczenie sprawiało wrażenie niższego i przytulniejszego – również jest na to sposób. Lamperia powinna wówczas sięgać powyżej połowy ściany. Dodatkowo takie rozwiązanie skutecznie zabezpieczy tę część, która jest najbardziej narażone na zabrudzenia i uszkodzenia.

Innym sposobem na zmianę proporcji w długim przedpokoju jest wprowadzenie poprzecznych podziałów. Nasza rada: jeśli Twój przedpokój ma niewielką wnękę, zamiast standardowej zabudowy stwórz otwartą garderobę i wyróżnij ją za pomocą dekoracji ściennej!

Źródło: HSH PR

Znacznie inaczej wygląda sprawa z sypialnią. Ona służy do zupełnie innych celów, a więc odmienne powinno być również zastosowanie zasłon. Przede wszystkim mają nam one pomóc w zachowaniu prywatności, a także zadbać, by rano słońce nie wdzierało nam się do wewnątrz nieproszone. Stanowi to zatem potwierdzenie, że wybierając firanki trzeba zwrócić uwagę na znacznie więcej cech niż tylko walory estetyczne.

Tkaniny dekoracyjne mają wiele praktycznych zastosowań. Wykonuje się z nich firany, zasłony i rolety, a także różnego rodzaju tekstylia dekoracyjne, takie jak poszewki na poduszki czy abażury. Poszczególne tkaniny różnią się nie tylko barwą i wzorami, lecz także strukturą, która zależy od układu nitek wątku i osnowy w splocie. A to przekłada się na właściwości tkaniny – jej grubość, gęstość, elastyczność i przepuszczalność. O atrakcyjności tkaniny dekoracyjnej często decydują subtelne detale w jej strukturze, które wyróżniają dany materiał na tle innych.

Trudno tutaj zawrzeć wszystkie zasady, jakimi warto się kierować przy wyborze tych idealnych firan. Warto jednak zaznaczyć, że tkaniny dekoracyjne w jaśniejszym kolorze (białym, beżowym) powinniśmy wybrać wtedy, gdy zależy nam na subtelnej, nienachalnej stylistyce, nawiązującej do klasycznych rozwiązań aranżacyjnych. Całe pomieszczenie uda nam się ożywić natomiast używając dekoracji okiennych i dodatków tekstylnych o znacznie bardziej wyrazistych barwach. Takie rozwiązania sprawdzają przede wszystkim się w nowoczesnych wnętrzach.

Źródło: 4public

Odpowiedni obrus powinien być dobrany do wielkości oraz kształtu stołu. Tutaj oczywiście warto zaznaczyć, że do okrągłego pasował będzie owalny obrus, a do kwadratowego kwadratowy itd. Podczas spotkań przy stole dobrze jest zadbać o to, aby stół był cały osłonięty obrusem. Wtedy całość stanie się bardziej elegancka i atrakcyjna. Dotyczy to także świąt i przyjęć okolicznościowych. Przyjęło się zasadę, że nakrycie powinno nieco rolować się na kolanach osoby siedzącej. Jeśli stół znajduje się w bliskim sąsiedztwie kanapy, zwis nie powinien być większy niż 10-15 cm. Należy jednak sprawdzić sztywność materiału, ponieważ zbyt szorstka tkanina w połączeniu z krótkim zwisem nie będzie tworzyła zbyt harmonijnej całości.

Tradycyjne obrusy plamoodporne powinny zakrywać ranty stołu, jednak nie mogą być zbyt długie, gdyż będą przeszkadzać domownikom w swobodnym biesiadowaniu. Najczęściej wybór klientów kieruje się w stronę nakryć o rozmiarze 180×140 cm czy 145×145 i średnicy 75 cm.

Podstawą przy wyborze idealnego obrusu jest dostosowanie go do całego pomieszczenia. Warto tutaj pobawić się kolorami i wzorami, różne ciekawe zestawienia barw mogą bardzo dobrze wyglądać. Dla tych mniej odważnych lub zachęconych orientalnymi zestawieniami poleca się jednak jednokolorowe nakrycia w stonowanych barwach. Urokliwie nakryty stół ma bowiem zachęcić domowników oraz przybyłych gości do wspólnego posiłku oraz rozmowy.

Źródło: www.prasoweinfo.pl

Gdzie najlepiej zastosować te stylizacje? Z pewnością dobrze wkomponują się w salon czy sypialnie. Nie oznacza to jednak, że nie można jej zastosować na przykład w kuchni.

Gorąca kolorystyka

Afryka niezmiennie kojarzy się z intensywnymi kolorami. Są to różne odcienie brązów, a także słoneczne kolory, takie jak pomarańcz czy ceglasta czerwień. Aby w naszej kuchni w pełni zagościła Afryka warto wykorzystać egzotyczne drewno. Najpopularniejszym przykładem będzie tu Merbau. Nie trzeba się przy tym specjalnie martwić o jego jakość. Drewno egzotyczne charakteryzuje się bardzo dobrymi parametrami technicznymi, a dodatkowo posiada wiele walorów estetycznych.

Afrykańskie dodatki

Nie bez znaczenia będą także wszelkie drobiazgi, które nawiązywać mogą między innymi do kultury plemiennej Afryki.  Wśród elementów dekoracyjnych powinny znaleźć się porcelanowe lub drewniane wazony i figurki. Ważne jest, aby na dodatkach pojawiały się motywy zdobnicze, takie jak na przykład pasy lub cętki. Wzór, który występuje na wazonach, można powielić również na szklanych elementach mebli. Warto pamiętać jednak o tym, by nie przesadzić z ilością takich ozdób. Sztuka regionu jest bowiem bardzo ekspresyjna. Dobrze jeżeli ozdoby te będą stosunkowo trwałe. Dlatego warto zwrócić uwagę na materiał, z którego będą wykonywane. Merbau i Jatoba z pewnością spełnią tu swoje zadanie. Są one bardzo gęste, a tym samym twarde. Oznacza to, że będą nie tylko pięknie wyglądać, ale także służyć nam przez wiele lat.

Źródło: www.prasoweinfo.pl

Asymetria jest coraz bardziej popularna nie tylko w doborze i ustawieniu poszczególnych elementów budujących wystrój wnętrza, ale i w samych meblach. Coraz częściej spotkać się możemy z nietypowymi kształtami wanien, umywalek, zlewów i szafek kuchennych, stołów w jadalni, o lóżkach do sypialni, szafach i meblach w salonie już nie wspominając.

Decydując się na wzorzystą czy geometryczną dekorację wnętrza należy wykazać się nie lada rozwagą. Jest to o tyle istotne, że różne wzory w różny sposób wpływają na postrzeganie danego pomieszczenia. Mogą one optycznie pomniejszyć i tak maleńki już pokój, bądź wydłużyć taki, który jeszcze przed zmianami wydaje się za długi.

Nie wolno nam przesadzić z wielkością zastosowanych wzorów w stosunku do wielkości aranżowanej płaszczyzny, ponieważ, jeżeli mamy w zamierzeniu powiększenie optyczne wnętrza, a zastosujemy duże wzory geometryczne, na pewno nie uzyskamy domniemanego efektu.

Musimy wziąć pod uwagę charakter i przeznaczenie wnętrza, na przykład w kuchni dobrze wyglądają motywy kwiatowe, ponieważ podkreślają ciepły charakter przestrzeni.

Kicz z kolei to pojęcie względne. „De gustibus non disputantum est”. To, co kilkadziesiąt lat temu uznawane było za przejaw braku smaku, dziś jest modne i w dobrym tonie. Dla osoby, która z kolei uwielbia przepych, kicz może być inspiracją.

Głowa jelenia na ścianie, odpustowe figurki przedstawiające koty, psy, kury i inne zwierzęta, ogrodowe krasnale, kryształowe ozdoby, porcelanowe laleczki – to dla wielu osób synonimy kiczu. Ale właścicielom ich eksponowanie sprawia przyjemność, zatem, czy można jednoznacznie określić, że takie elementy dekoracyjne są synonimem złego smaku? Oczywiście, że nie.

Kicz jest wszechobecny, ma swój urok i niepowtarzalny czar. Nie koniecznie musi być zgodny z zasadami perspektywy, proporcji, czy klasycznego piękna.

Kicz według znawców sztuki nie posiada wartości artystycznej. Jednak trafia w gust wielu ludzi i jest popularny. Najlepiej to widać w okresie pop artu, kiedy wielu artystów przekornie tworzyło przedmioty i dzieła kiczowate skierowane do szerokiej publiczności. Oczywiście początkowo kicz odnosił się tylko do dzieł malarskich ale z czasem w ten sposób krytykowano nawet operę. Jednak to, co dla niektórych jest kiczowate, dla innych ma przesłanie artystyczne. Ponadto wytwory, które w przeszłości nazywano kiczem, po latach zyskują na wartości, podobnie jak dzieła pop artu.

Paleta barw stosowanych we wnętrzach nie zawsze była tak bogata jak dziś. Początkowo wykorzystywano kolory uzyskiwane z naturalnych barwników jakie dostarczała człowiekowi przyroda. W XIX wieku wynaleziono barwniki syntetyczne, co pozwoliło uzyskać intensywne odcienie zieleni i karmazynu, a w wieku XX, dzięki zastosowaniu dwutlenku tytanu, odkryciem stał się nowy odcień bieli.
– Subtelne odcienie różu, blade zielenie i wyblakłe błękity stały się modne dopiero w XIX wieku. Podobnie zresztą jak jasne, cytrynowe żółcienie szeroko stosowane przez styl cesarstwa. Oranże, o ciepłych brzoskwiniowo-morelowych tonacjach, szczególnie upodobała sobie secesja i art deco. Wielki powrót tych kolorów do wnętrz nastąpił w latach 60 ubiegłego wieku – mówi Anna Ostapowicz, dekoratorka wnętrz i projektantka.

Czerwienie szczególnie upodobała sobie epoka klasyczna i czasy wiktoriańskie. Dopiero w latach 20stych  XIX wieku pojawiły się w Europie czyste, intensywne odcienie błękitu, które wprowadzano do wnętrz.
Kolorem często stosowanym przez dekoratorów wnętrz jest zieleń. Różne odcienie tej barwy: ciemna zieleń, zieleń turkusowa, soczysta, jasna zieleń czy szarozielony były wykorzystywane chyba w każdej epoce.

Niech będzie praktycznie

Dzisiaj mamy do wyboru wszystkie palety odcieni, właściwie jest to swego rodzaju problem, bo jest ich tak dużo, że nie sposób podjąć decyzję jaki kolor chcemy mieć w mieszkaniu- wnętrzu. – Producenci farb tworzą coraz to nowe odcienie, kompozycje barwne, zestawy kolorystyczne itp. Większość z nas woli poruszać się w tzw. bezpiecznych odcieniach np. beżów, pasteli, błękitów. Niektórzy z nas jednak łamią stereotypy i odważają się na mocniejsze odcienie np. żółcie, pomarańcze, brązy, czerwienie – zauważa Anna Ostapowicz. – Jednak wybierając kolor musimy mieć na uwadze nie tylko swoje upodobania, należy bowiem zwracać uwagę również na szereg czynników, które mają wpływ na wygląd danego koloru w przestrzeni mieszkalnej. Są to między innymi: dostęp do światła dziennego, ilość i rodzaj światła sztucznego w pomieszczeniu, kolory mebli, kolory podłóg itd; te wszystkie aspekty i wiele innych mają ogromny wpływ na to jak nasz kolor będzie wyglądał na ścianie, a w rezultacie jak będziemy się czuli w danym wnętrzu – wyjaśnia.

Co jest najbardziej na topie?

Na topie są jak zawsze kolory „natury” delikatne, stonowane beże, szarości, zielenie. W tym sezonie warto dodać choć odrobinę mocniejszej barwy, żeby nasycić pomieszczenie, ale nie przytłoczyć. – Można pomalować np jedną ścianę na intensywniejszy kolor fioletu, maliny, czy żółci – radzi Ostapowicz. – Modne są również szlachetne odcienie szarości i przydymionych fioletów, które w zestawieniu z ciemnymi lub jasnymi meblami nabierają uroku.

Dosyć rzadko widujemy ciemne kolory na suficie (obniżają pomieszczenie), a na ścianach już częściej. – Na pewno należy unikać kolorów gryzących się ze sobą, albo też trudnych do zestawienia np pomarańcz z zielenią – zauważa dekoratorka. – Raczej wybierajmy odcienie uzupełniające się, współgrające ze sobą. Jeśli naszym pomysłem są kontrasty to używajmy kolorów zdecydowanych i soczystych, ale nie wybierajmy ich za wiele, wystarczy dobrze zestawione 2-3 kolory które stworzą dobrą kompozycję we wnętrzu. Bazujmy na kartach kolorystycznych producentów, wtedy możemy być pewni że nie będzie niespodzianek, ponieważ zestawienia barwne tworzą fachowcy i są one układane wg. pewnego klucza, który pozwala nam dobrać współgrające odcienie – zauważa.