A za czym tęsknisz w życiu?
Kultura spożywania życia jest pod psem. Nawet, jak się człowiek stara być elegancki, to zawsze atakujące zewnętrze zmusza go do pewnego przystosowania się. Ja mam dom i rodzinę, i w tej przestrzeni nie tęsknię, bo mam wszystko, ale jak tylko znajdę się gdzieś indziej, zaczynam przywoływać zwyczaje, obyczaje i estetykę z dobrych czasów, które mnie bardziej odpowiadały i myślę sobie, że jak je przywołuję, to coś z tego zostaje na zewnątrz.

Nowa płyta to również „11 piosenek do tańczenia w parach”… To metafora czy muzyczny klimat płyty?
To i to i to. Wszystkie te piosenki idealnie nadają się na domową i klubową imprezę. Udało nam się połączyć z Tomkiem Filipczakiem taneczny beat z kulturą muzyczną na najwyższym poziomie.

A jeśli taniec, to bliższe jest ci zmysłowe tango czy niepokorny kujawiak?
No, kujawiaka bym zatańczył, choć jest raczej rzewny niż energetyczny, oberek – ten ma energię. Tango to jedność, idealne połączenie ciał i intencji. Podobnie, jak na mojej płycie. Ubieramy się w pewną formę i gramy nią razem, porozumiewając się subtelnymi detalami. Teraz bliżej mi do tanga, zapraszam.

Ostatnio w 1 programie Polskiego Radia zestawiono piosenkę „Ukochana, żegnam cię” z utworem Mieczysława Fogga. Muzyczny świat Fogga był inspiracją?
Zestawienia dokonała prowadząca, z chęci uatrakcyjnienia programu jakimś pikantnym odkryciem. Te piosenki są do siebie podobne tylko z klimatu. Formuła retro wymaga specyficznego prowadzenia melodii. Krótko rzecz ujmując – nie zrzynałem z Fogga, który chyba sam nie pisał, ani z Warsa czy Petersburskiego. Zresztą, jak się włączy pewne rozgłośnie, to gdyby nie reklamy, można by myśleć, że leci ciągle ta sama piosenka.

Cały artykuł w najnowszym, 9. numerze EksMagazynu.