Nie kieruje się tutaj jednak przeczuciami, a dokładną analizą ciała oraz… owadów, które zebrały się przy zwłokach. W przypadku zwłok starych, które mają więcej niż 30 dni, naukowcy wykorzystują metody „sukcesji stawonogów na ciele”. Polega to na tym, że rozkładające się ciało człowieka wydziela w pewnej kolejności związki chemiczne, które przyciągają charakterystyczne grupy bezkręgowców. Wyróżnia się osiem takich stadiów sukcesji.

W pierwszej kolejności na ludzkich zwłokach pojawiają się niektóre gatunki muchówek. Zwłoki wyschnięte zwabią z kolei przede wszystkim chrząszcze – skórniki. Po co nam te analizy? Informacje dotyczące konkretnej daty, a nawet godziny zgonu są bardzo ważne przede wszystkim ze względu na rozpoznanie sprawcy. Znając czas popełnienia zbrodni możemy się także dowiedzieć czy potencjalny sprawca ma alibi, a także ograniczyć grupę tych, którzy mogli się dopuścić popełnienia zbrodni.

Do rozpoznania winnych nie zawsze potrzebne jest ciało. Czasami zwłoki mogą zostać przeniesione. Co wtedy może wskazywać na popełnioną zbrodnię? W tym wypadku również pomocne są larwy. Widząc je np. w domu, w którym dokonano morderstwa można sprawdzić czy zawierają one w sobie DNA osoby zabitej.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Choroby układu krążenia obejmuje te z wysokim ciśnieniem tętniczym krwi, poziomem cholesterolu, cukrzycą czy paleniem. Wśród nich najczęstszą przyczyną śmierci była choroba niedokrwienna serca. Państwa członkowskie z najwyższym wskaźnikiem zgonów z powodu choroby niedokrwiennej serca – zarówno kobiet, jak i mężczyzn – to kraje bałtyckie, a także Słowacja i Węgry, podczas gdy Francja, Portugalia, Holandia i Hiszpanii miały najniższy wskaźnik.

Osobną kategorię w statystykach Eurostatu stanowią zgony z powodu tzw. zewnętrznych przyczyn. Ta kategoria obejmuje samobójstwa oraz wypadki transportowe. Samobójstwo nie jest znaczącą przyczyną śmierci, ale zdaniem Eurostatu dane dla niektórych państw członkowskich mogą być niedoszacowane. Najniższy wskaźnik samobójstw w 2008 roku zanotowano w Grecji, na Cyprze i w Hiszpanii. Stosunkowo niski był także we Włoszech, na Malcie i w Wielkiej Brytanii.

W 2008 roku umieralność w następstwie samobójstwa była na Litwie około trzykrotnie wyższa niż średnia w 27 państwach UE. Relatywnie wysokie wskaźniki (około dwa razy wyższe od unijnej średniej) zanotowano także na Węgrzech i Łotwie. Wśród kobiet stosunkowo wysoki wskaźnik samobójstw Eurostat odnotował w Luksemburgu, Belgii, Finlandii i Francji.

Śmiertelność wśród mężczyzn była wyższa niż wśród kobiet we wszystkich głównych kategoriach przyczyn śmierci. Np. z powodu uzależniania od narkotyków lub alkoholu, śmiertelność mężczyzn była od czterech do pięciu razy wyższa niż kobiet. Jeżeli chodzi o zgony na AIDS/HIV czy samobójstwa, to też śmiertelność mężczyzn była od trzech do czterech razy wyższa.

źródło: PAP Nauka w Polsce