Bo – i to uwaga – 16-latka, w dodatku „świrnięta”, jak by to twórcy pewnej pożal się „borze” kampanii społecznej sprzed kilkunastu dni określili (dziewczyna ma zespół Aspergera), bo i ze Szwecji (a niech by dorastała w Aleppo, albo innych Indiach, to by wiedziała, co to zmarnowane dzieciństwo, a nie podróżując tymi jachtami sponsorowanymi przez eko-patologię i inne greenpeacy biadoli o swojej niedoli), bo i, co najgorsze, kobieta, w dodatku nawet nie kobieta jeszcze, więc jej wściekłą feministką, co chłopa dawno nie miała, zwyzywać za bardzo nie można, bo teoretycznie nieletnia, no niby dziecko, a jednak, pomimo przeciwności używająca mózgu na tyle, że świat jej słucha. I może chociaż choć trochę myśli, że jednak źle się dzieje na planecie Ziemia. A tych biednych, prawdziwych, wyedukowanych, prawych ujadających boli ta Greta tak bardzo, że aż trudno to opisać.

No jak ona śmie?
Niech śmie i niech ma wsparcie. Go Girl!

A frustratom pozostaje życzyć mniejszego zużycia dwutlenku węgla. Mówić można na przykład mniej, a starać się przynajmniej więcej myśleć. I planecie to wyjdzie na zdrowie.