Komentarze do: Ciemne strony macierzyństwa

Autor: Edit

Edit — Tue, 29 May 2018 15:26:27 +0000

Ja nie miałam depresji a nie raz czułam się beznadziejną mamą, bo np nie potrafiłam uspokoić płaczącego dziecka, które dodatkowo wyczuwało moje zmęczenie i frustracje. Kiedy dziecko pojawia się na świecie, wszyscy, w zasadzie bez wyjątków, rozczulają się nad nim, chwalą, oglądają, gratulują i nikt nie zapytał się mnie jak się mam ja, jak się czuję, czy mam jakieś problemy nie związane z dzieckiem .

Autor: Dagmara

Dagmara — Tue, 29 May 2018 04:59:20 +0000

Zgadzam się. I jeszcze te „rady” w stylu – oj bez czapeczki, w naprawde ciepły dzień. Modny acz dla mnie normalny w swej istocie termin czyli RB jest bardzo wyśmiewany przez starsze osoby chociaż nie tylko – nie noś dziecka bo go rozpieścisz. Czym?! Bliskością ciała i serca matki? To też nie pomaga.

Autor: Ewa K.

Ewa K. — Mon, 28 May 2018 19:53:55 +0000

No niestety, w naszym kraju zwłaszcza, kobieta przestaje być autonomicznym bytem w momencie zajścia w ciążę. I o ile jej brzuch i znajdujący się w nim zarodek, a później rozwiajjające się dziecko jest „dobrem wspólnym wszytskich”, bo wszyscy roszczą sobie prawo do doradzania, decydowania i mówienia, co dla kobiety w ciąży jest najlepsze, o tyle po porodzie matka zostaje sama. Z wyidealizowanym obrazem Matki Polki, wymaganiami społecznymi i często z bardzo małym albo żadnym wsparciem ze strony najbliższych.